|
||||
|
|
||||
ആത്മീയത ഉൾക്കൊണ്ടാൽ ഭൗതികജീവിതം സമ്പന്നവും അർത്ഥപൂർണ്ണവുമാക്കാമെന്നു് പറഞ്ഞു തരുന്ന സനാതനധർമ്മത്തിനെ കുറിച്ച് അറിയാനും പഠിക്കാനും സാധിച്ചാൽ അത് ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അനുഗ്രഹം
ഓം നമഃ ശിവായ
"ക൪മ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചനഃ മാ ക൪മ്മഫലഹേതു൪ഭൂ൪മാതേ സംഗോസ്ത്വക൪മ്മണി" നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യുവാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ. ക൪മ്മത്തിന്റെ ഫലത്തില് ഒരിക്കലും ആശിക്കരുത്. ക൪മ്മഫലത്തില് സംശയാലുവായ നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാവരുത്.
labels
- ഹിന്ദു ധർമ്മം (816)
- ശുഭചിന്ത (549)
- ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ (305)
- ക്ഷേത്രങ്ങൾ (238)
- അമ്മേ നാരായണ (236)
- പുരാണകഥകൾ (226)
- ശ്രീമഹാദേവൻ (204)
- ശ്രീമഹാഭാഗവതം (159)
- അമൃതവാണി (153)
- സ്വാമി അയ്യപ്പൻ (152)
- ശ്രീമദ് ദേവീഭാഗവതം നിത്യപാരായണം (144)
- നാമാവലി (123)
- കീർത്തനങ്ങൾ (101)
- ഭാഗവതം നിത്യപാരായണം (95)
- ശ്രീരാമചരിതം (95)
- ശ്രീസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമി (58)
- മന്ത്രങ്ങൾ (51)
- ഗീതാദര്ശനം (36)
- ശ്രീ ലളിതാസഹസ്രനാമസ്തോത്രം (32)
- ശ്രീഗണപതി (30)
- വ്രതങ്ങള് അനുഷ്ഠാനങ്ങള് (25)
- ഗുരുവരം (17)
- ശ്രീനാരായണഗുരുദേവൻ (14)
- ഭാരതീയ കാവ്യമീമാംസ (8)
Tuesday, September 26, 2017
ശുഭചിന്ത,
സുദാമാവും ശ്രീകൃഷ്ണനും
'മാറത്തെ വിയര്പ്പു വെള്ളം കൊണ്ട് നാറും സതീര്ഥ്യനെ മാറത്തുണ്മയോട് ചേര്ത്തു ഗാഢം പുണര്ന്നു'
ദരിദ്രനായ സുദാമാവും ( കുചേലനും)യാദവകുലത്തിന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായ കൃഷ്ണനും തമ്മില് നല്ല കൂട്ടായിരുന്നു. സാന്ദീപനി മഹര്ഷിയുടെ ഗുരുകുലത്തില് രാജാവിന്റെ മകനും ദരിദ്രനും ഒക്കെ ഒരു പോലെ തന്നെ. ഒരുപോലെ ഉറക്കം ഒരുപോലെ ഭക്ഷണം ഒരുപോലെ ജോലികള്. അവരങ്ങനെ കളിച്ചും ചിരിച്ചും പഠിച്ചും ഗുരുകുലത്തിങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു. വിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞതോടെ കൃഷ്ണന് ദ്വാരകയിലേക്കു പോയതോടെ കൂട്ടുകാര്ക്കു തമ്മില് കാണാന് സാധിക്കാതെയായി.
അങ്ങനെ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞു. കൃഷ്ണന് രാജാവായില്ലെങ്കിലും രാജകാര്യങ്ങളും കുടുംബകാര്യങ്ങളും ഒക്കെ നോക്കി കഴിയാന് തുടങ്ങി.
എന്നാല് കുചേലനോ? കൂടുതല് കൂടുതല് ദരിദ്രനായി. അങ്ങനെയിരിക്കെ കുട്ടികളുടെ വിശപ്പും പട്ടിണിയും കണ്ടു സഹിക്കാനാകാതെ കുചേല പത്നി സുശീല ഭര്ത്താവിനോട് കൃഷ്ണനെപ്പോയി കാണുവാന് ആവശ്യപ്പെട്ടതും മടിച്ചു മടിച്ചാണെങ്കിലും കുചേലന് വഴങ്ങേണ്ടി വന്നതും വെറും കയ്യോടെ പോകാന് വൈയ്യാത്തതിനാല് അവില് കൊണ്ട് പോയതും കുചേലന്റെ തലവെട്ടം ദൂരെക്കണ്ട കൃഷ്ണന് മട്ടുപ്പാവില് നിന്നോടിയ ആ ഓട്ടവും കൃഷ്ണന്റെ വരവ് കണ്ടു അമ്പരന്നു നിന്ന കുചേലന് ലഭിച്ച സ്വീകരണവും തട്ടിപ്പറിച്ചെടുത്ത അവിൽ വാരിവാരിത്തിന്നതും രുക്മിണി 'മതിയെന്റെ കൃഷ്ണ' എന്ന് പറഞ്ഞതും ഭക്ഷണ പുണ്യം പങ്കു വെച്ചു.
പറയാനുള്ളത് ആ സൗഹൃദത്തെ കുറിച്ചാണ്.രണ്ടു വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചാണ്. പുണ്യം പങ്കു വെക്കാനിടയാക്കിയ ഒരു ശുദ്ധമനസ്സിന്റെ സമര്പ്പണമായ ആ അന്നമാഹാത്മ്യത്തെ കുറിച്ചാണ് .
കൃഷ്ണനും കുചേലനും തമ്മില് ഒരുപാട് അന്തരമുണ്ടായിരുന്നു.. ഒരുമിച്ചു കളിച്ചവരെങ്കിലും ഇത്രകണ്ട് സൗഹൃദം കാണിക്കണ്ട കാര്യമൊക്കെ കൃഷ്ണനുണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് ഇക്കാലത്തു ന്യായമായും ചിന്തിച്ചു പോവും പലരും. എന്നാലത് കൃഷ്ണനായിരുന്നുവല്ലോ. സൗഹൃദങ്ങള്ക്ക് ഏറെ വില നല്കിയിരുന്ന കൃഷ്ണന്.
" മാറത്തെ വിയര്പ്പു വെള്ളം കൊണ്ട് നാറും സതീര്ഥ്യനെ
മാറത്തുണ്മയോട് ചേര്ത്തു ഗാഢം പുണര്ന്നു "
എന്ന രാമപുരത്തു വാര്യരുടെ വരികള് മാത്രം മതി ആ സൗഹൃദത്തിന്റെ വ്യാപ്തി അളക്കാന്. കൂടാതെ കുചേലന്റെ ദൈന്യാവസ്ഥ കണ്ടപ്പോള് മാത്രമാണത്രെ ധീരനായ ആ ചെന്താമരക്കണ്ണന് കരഞ്ഞു പോയത് എന്നും വാര്യര് പറഞ്ഞു വെക്കുന്നുണ്ട്.
ഒന്നോര്ത്തു നോക്കുക. സമ്ബന്നതയുടെ മടിത്തട്ടില് സര്വ സുഖസൗകര്യങ്ങളില് ജീവിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി. ചെറുപ്പകാലത്തെ തന്റെ കൂട്ടുകാരനെ കണ്ടപ്പോള് കാണിച്ച സ്നേഹത്തിന്റെ തീവ്രത !!
കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു, സ്വയം കാലുകഴുകിക്കുന്നു , തുടയ്ക്കുന്നു, സപ്രമഞ്ചത്തിലിരുത്തുന്നു , വീശുന്നു, വെള്ളം കൊടുക്കുന്നു അങ്ങനെ എന്തൊക്കെ . കുചേലന്റെ കാര്യം പോട്ടെ , അരികില് നിന്ന രുക്മിണി പോലും ഇതൊക്കെ കണ്ടു ആകെ പരിഭ്രമിച്ചവശായിപ്പോയി പോലും.. " കഴിഞ്ഞതൊക്കെ പെട്ടന്നങ്ങു മറക്കുന്നവന്" എന്ന് കൃഷ്ണനെക്കുറിച്ചു ആരോപണമുന്നയിക്കുവര് ഇക്കഥ പാടെയങ്ങു മറക്കാറാ പൊതുവെയുള്ള പതിവ്.
ഇനിയാ അവിലിനെക്കുറിച്ചു. പണ്ട്, ഗുരുകുലത്തില് , കൊടും കാട്ടില്, പെരും മഴയത്തു ഒരിക്കല് വഴി തെറ്റിയലഞ്ഞപ്പോഴും കൃഷ്ണന്റെ വിശപ്പ് ശമിപ്പിച്ചത് കുചേലന്റെ പൊതിയിലെ ഭക്ഷണമായിരുന്നു പോലും.. അന്നും കുചേലന് ആ ദാരിദ്രപ്പൊതി കൊടുക്കാന് മടിച്ചിരുന്നു.
ഒടുവില് കള്ളകൃഷ്ണന് വിശന്നവശനായി അഭിനയിച്ചപ്പോഴാണ് നിവൃത്തിയില്ലാതെ കുചേലന് ആ പൊതിക്കെട്ടഴിച്ചത്. അങ്ങനെ രണ്ടു തവണയായി കുചേലന് കൃഷ്ണന് അന്നദാനം നടത്തി.കുചേലന്റെ കല്ലും മണ്ണും നിറഞ്ഞ അവില് കണ്ട ശൗരി കാണിച്ച കൊതിക്കളികള് വാര്യര് വര്ണ്ണിക്കുന്നുണ്ട്. ഭക്ഷണത്തെ , ബഹുമാനിക്കണമെന്ന വലിയ പാഠം കുട്ടികള്ക്കൊതികൊടുക്കുവാന് ഇക്കഥ ഉപകരിക്കില്ലേ?
ഇനി കുചേലനെക്കുറിച്ചു. ബ്രാഹ്മണരുടെ ജോലി ധനസമ്ബാദനം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് പഴി പറഞ്ഞു നടക്കുന്നവര് ഈ ദരിദ്രനായ ബ്രാഹ്മണന്റെ കാര്യവും സൗകര്യപൂര്വം അങ്ങ് മറന്നു കളയാറാ പതിവ്. കീറിയവസ്ത്രം ധരിച്ച് ധരിച്ചു , സ്വന്തം പേര് പോലും വിസ്മൃതിയിലാണ്ടപ്പോഴും പുണ്യഗ്രന്ഥവും, ഓലക്കുടയും രുദ്രാക്ഷവുംഅല്ലാതെ മറ്റൊരു സമ്ബാദ്യവും ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോഴും പരിപൂര്ണ്ണനായി അദ്ദേഹം സന്തുഷ്ടനായിരുന്നു.
ഇനി കുചേലനെക്കുറിച്ചു. ബ്രാഹ്മണരുടെ ജോലി ധനസമ്ബാദനം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് പഴി പറഞ്ഞു നടക്കുന്നവര് ഈ ദരിദ്രനായ ബ്രാഹ്മണന്റെ കാര്യവും സൗകര്യപൂര്വം അങ്ങ് മറന്നു കളയാറാ പതിവ്. കീറിയവസ്ത്രം ധരിച്ച് ധരിച്ചു , സ്വന്തം പേര് പോലും വിസ്മൃതിയിലാണ്ടപ്പോഴും പുണ്യഗ്രന്ഥവും, ഓലക്കുടയും രുദ്രാക്ഷവുംഅല്ലാതെ മറ്റൊരു സമ്ബാദ്യവും ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോഴും പരിപൂര്ണ്ണനായി അദ്ദേഹം സന്തുഷ്ടനായിരുന്നു.
ഒരിക്കല് പോലും ഒരാളെയും പഴി പറഞ്ഞിട്ടില്ല .കുട്ടികളുടെ കരച്ചില് കേട്ട് സഹിക്കാനാകാതെയാണ് സഹായത്തിനായി പോകാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചത്. എത്തിയപ്പോള് ലഭിച്ച സ്വീകരണം ഏറെ അമ്ബരപ്പിച്ചുവെങ്കിലും ഒരു ചെറു സഹായം പോലും ചോദിക്കാനാകാതെ മടങ്ങേണ്ടി വന്നു.
ജ്ഞാനികള്ക്ക് അങ്ങനെയാണ് പോലും.ആവശ്യങ്ങളൊന്നും ചോദിച്ചു വാങ്ങാന് സാധിക്കില്ലത്രേ
ഓം നമോ വാസുദേവായ നമഃ
Monday, September 25, 2017
ശുഭചിന്ത
ഓ' നീല ശരീരിയായ ഗോപാലകന് - പ്രേമത്തിലും യുദ്ധത്തിലും സര്വത്ര വിളയാടുന്നവന്. അവന്റെ അപാരമായ വിവേകവും പ്രകാശവും നിങ്ങള്ക്കു കാണാന് കഴിയുന്നില്ലേ?
സദ്ഗുരു
108 മഹാ ശിവ ക്ഷേത്രങ്ങൾ
108 മഹാ ശിവ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഇവയാണ്
1.തൃശ്ശിവപേരൂർ വടക്കുംനാഥക്ഷേത്രം
2.ഉദയമ്പേരൂർ ഏകാദശി പെരുംതൃക്കോവിൽ ക്ഷേത്രം
3.രവീശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രം
4.ശുചീന്ദ്രം സ്ഥാണുമലയ പെരുമാൾ ക്ഷേത്രം
5.ചൊവ്വാരം ചിദംബരേശ്വര ക്ഷേത്രം
6.പന്നിതടം മാത്തൂർ ശിവക്ഷേത്രം
7.തൃപ്രങ്ങോട്ട് ശിവക്ഷേത്രം
8.മുണ്ടയൂർ ശിവക്ഷേത്രം
9.തിരുമാന്ധാംകുന്ന് മഹാദേവക്ഷേത്രം
10.ചൊവ്വല്ലൂർ ശിവക്ഷേത്രം
11.പനഞ്ചേരി മുടിക്കോട്ട് ശിവക്ഷേത്രം
12.തൃക്കുരട്ടി മഹാദേവക്ഷേത്രം
13.പുരമുണ്ടേക്കാട്ട് മഹാദേവക്ഷേത്രം
14.അവനൂർ ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രം
15.കൊല്ലൂർ മൂകാംബിക ക്ഷേത്രം
16.തിരുമംഗലം മഹാദേവക്ഷേത്രം
17.തൃക്കാരിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
18.കുന്നപ്രം കുടപ്പനകുന്ന് മഹാദേവക്ഷേത്രം
19.ശ്രീവെള്ളൂർ പെരുന്തട്ട മഹാദേവക്ഷേത്രം
20.അഷ്ടമംഗലം മഹാദേവക്ഷേത്രം
21.ഐരാണിക്കുളം മഹാദേവക്ഷേത്രം
22.കൈനൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
23.ഗോകർണ്ണം മഹാബലേശ്വരക്ഷേത്രം
24.എറണാകുളം മഹാദേവക്ഷേത്രം
25.പാഴൂർ പെരുംതൃക്കോവിൽ ക്ഷേത്രം
26.അടാട്ട് മഹാദേവക്ഷേത്രം
27. നൽപ്പരപ്പിൽ മഹാദേവക്ഷേത്രം
28. ശാസ്തമംഗലം മഹാദേവക്ഷേത്രം
29. പാറാപറമ്പ് മഹാദേവക്ഷേത്രം
30. തൃക്കൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
31. പനയൂർ പാലൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
32. വൈറ്റില നെട്ടൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
33. വൈക്കം മഹാദേവക്ഷേത്രം
34. രാമേശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രം കൊല്ലം
35.രാമേശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രം അമരവിള
36. ഏറ്റുമാനൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
37. എടക്കൊളം കാഞ്ഞിലശേരി മഹാദേവക്ഷേത്രം
38. ചെമ്മന്തിട്ട മഹാദേവക്ഷേത്രം
39. ആലുവ ശിവക്ഷേത്രം
40.തിരുമിറ്റക്കോട്ട് അഞ്ചുമൂർത്തി ക്ഷേത്രം
41. വേളോർവട്ടം മഹാദേവക്ഷേത്രം
42. കല്ലാറ്റുപുഴ മഹാദേവക്ഷേത്രം
43. തൃക്കുന്ന് മഹാദേവക്ഷേത്രം
44. ചെറുവത്തൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
45. പൊങ്ങണം മഹാദേവക്ഷേത്രം
46. തൃക്കപാലീശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രം നിരണം
47. തൃക്കപാലീശ്വരം ശിവക്ഷേത്രം കാടാച്ചിറ
48. തൃക്കപാലീശ്വരം ഇരിങ്ങന്നൂർ ശിവക്ഷേത്രം
49. അവിട്ടത്തൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
50. പെരുമല പനയന്നാർകാവ് ശിവക്ഷേത്രം
51. ആനന്ദവല്ലീശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രം
52. കാട്ടകമ്പാല മഹാദേവക്ഷേത്രം
53. പഴയന്നൂർ കൊണ്ടാഴി തൃതം തളി ക്ഷേത്രം
54. പേരകം മഹാദേവക്ഷേത്രം
55. ചക്കംകുളങ്ങര മഹാദേവക്ഷേത്രം
56. വീരാണിമംഗലം മഹാദേവക്ഷേത്രം
57. ചേരാനല്ലൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
58. മണിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
59. കോഴിക്കോട് തളിക്ഷേത്രം
60. കടുത്തുരുത്തി തളിക്ഷേത്രം
61. തകീഴ് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം
62. താഴത്തങ്ങാടി തളികോട്ട ക്ഷേത്രം
63. കൊടുങ്ങല്ലൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
64. ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രം
65. തിരുവഞ്ചിക്കുളം മഹാദേവക്ഷേത്രം
66. പടനായർകുളങ്ങര മഹാദേവക്ഷേത്രം
67. തൃച്ചാറ്റുകുളം മഹാദേവക്ഷേത്രം
68. ആലത്തൂർ പൊക്കുന്നി മഹാദേവക്ഷേത്രം
69. കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം
70. തൃപ്പാളൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
71. പെരുന്തട്ട മഹാദേവക്ഷേത്രം
72. തൃത്താല മഹാദേവക്ഷേത്രം
73. തിരുവാറ്റാ മഹാദേവക്ഷേത്രം
74. വാഴപ്പള്ളി മഹാക്ഷേത്രം
75. ചങ്ങംകുളങ്ങര മഹാദേവക്ഷേത്രം
76. അഞ്ചുമൂർത്തിമംഗലം ക്ഷേത്രം
77. തിരുനക്കര ശിവക്ഷേത്രം
78. അഷ്ടമിച്ചിറ മഹാദേവക്ഷേത്രം
79. പട്ടണക്കാട് മഹാദേവക്ഷേത്രം
80. ഉളിയന്നൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
81. കിള്ളിക്കുറിശ്ശി മംഗലം മഹാദേവക്ഷേത്രം
82. പുത്തൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
83. ചെങ്ങന്നൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
84. സോമേശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രം
85. വെങ്ങനല്ലൂർ തിരുവിമ്പിലപ്പൻ മഹാശിവക്ഷേത്രം
86. കൊട്ടാരക്കര മഹാദേവക്ഷേത്രം
87. കണ്ടിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
88. പാലയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
89. തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രം
90. നെടുമ്പുര കുലശേഖരനെല്ലൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
91. മണ്ണൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
92. തൃശ്ശിലേരി മഹാദേവക്ഷേത്രം
93. ശൃംഗപുരം മഹാദേവക്ഷേത്രം
94. കരിവെള്ളൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
95. മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
96. പറമ്പുന്തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം
97. തിരുനാവായ മഹാദേവക്ഷേത്രം
98. കാരിക്കോട് കാഞ്ഞിരമറ്റം മഹാദേവക്ഷേത്രം
99. നാല്പത്തെണ്ണീശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രം
100.കോട്ടപ്പുറം മഹാദേവക്ഷേത്രം
101.മുതുവറ മഹാദേവക്ഷേത്രം
102.വെളപ്പായ മഹാദേവക്ഷേത്രം
103.കുന്നത്തളി ശിവക്ഷേത്രം
104.തൃക്കണ്ടിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
105.പെരുവനം മഹാദേവക്ഷേത്രം
106.തിരുവാലൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം
107.ചിറയ്ക്കൽ മഹാദേവക്ഷേത്രം
108.കൊടുമ്പൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം.
കണ്ണന് വൃന്ദാവനം വിട്ടു പോകുന്നു. - ശ്രീകൃഷ്ണ കഥകൾ,

കണ്ണന് വൃന്ദാവനം വിട്ടു പോകുന്നു. ഗോപികമാർക്ക് അത് സഹിക്കുവാനായീല്യ. ഒരു നിമിഷം പോലും കൃഷ്ണനെ പിരിയേണ്ടതായി വരുമെന്ന് അവര് ഒരിക്കലും ചിന്തിച്ചില്ല. അവരെല്ലാവരും കൂടി ഓടി രധയുടെ അടുത്തെത്തി. സഖി അറിഞ്ഞുവോ നമ്മുടെ പ്രാണനായ കണ്ണനിതാ നമ്മേ വിട്ടു പോകാന് ഒരുങ്ങുന്നു. കണ്ണന് മഥുരയ്ക്ക് പോകുന്നുവത്രേ. രാധ ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരുടേയും മുഖത്തേക്കു നോക്കി നിശ്ചലം നിന്നു. പെട്ടെന്ന് കാറ്റടിച്ച വാഴ കണക്കേ രാധ ആലസ്യപ്പെട്ടു വീണു. എല്ലാവരും അതേ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു.
ആഭരണങ്ങളഴിഞ്ഞ് മുടിക്കെട്ടഴിഞ്ഞ് വരച്ചു വച്ച ചിത്രങ്ങള് പോലെ നിശ്ചലരായിത്തീര്ന്നു. എന്നാല് ചില ഗോപികളാകട്ടെ ഏതോ ഒരാനന്ദത്തിലകപ്പെട്ട് ഹേ! കൃഷ്ണ ഗോവിന്ദ ഹരേ മുരാരേ എന്നു പാടി നൃത്തം വയ്ക്കാന് തുടങ്ങി. കൃഷ്ണനാമത്തെ കേട്ടതും പരമാനന്ദ മനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് രാധ എഴുന്നേററു.
അവളുടെ മുഖത്ത് അത്യത്ഭുതമായ ഒരുതേജസ്സ് നിറഞ്ഞു. രാധ കണ്ണടച്ച് ഒരു യോഗിയേപ്പോലെ സമാധിയിലിരുന്നു. പലരും മനോഗതം കൊണ്ട് അവിടവിടെയായി ഇരുന്നു.
പ്രാണനായ കണ്ണനില്ലാതെ എങ്ങിനെ ജീവിക്കാനാകും? കണ്ണാ നിന്റെ മന്ദഗതി, സര്വ്വ ദുഖങ്ങളേയും നീക്കുന്ന മധുരമായഭാഷണം, ഹൃദയം കവരുന്ന കടക്കണ്നോട്ടം, ഇതെല്ലാം ഞങ്ങള്ക്കിനി സ്വപ്നമാകുമെന്നോ. ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാനാണെങ്കില് എന്തിനാണ് കൊടുങ്കാറ്റില് നിന്നും, പേമാരിയില് നിന്നുമെല്ലാം കാത്തു രക്ഷിച്ചത് ? ഏറി വന്ന സങ്കടത്താൽ അവർ ബ്രഹ്മാവിനോട് പരാതി പറയാൻ തുടങ്ങി.
ഹേ വിധാതാവേ അങ്ങല്ലേ എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചത്?
അതിനാല് ഞങ്ങളില് ദയ കാണിക്കേണ്ടവനല്ലേ അങ്ങ്. ഇത് മഹാ കഷ്ടം തന്നെയാണ്.
ഒരോ ആള്ക്കാരേയും ഓരോരുത്തരുമായി യോജിപ്പിക്കുന്നത് അങ്ങു തന്നെയല്ലേ? എന്നീട്ട് സ്നേഹിച്ചു തീരുന്നതിനു മുമ്പ് അവരെ വേർതിരിക്കുന്നത് ഉചിതമാണോ?
വേർപ്പിരിക്കാനാണെങ്കില് പിന്നെന്തിന് ഞങ്ങളെ കണ്ണനോട് ചേർത്തു?
സര്വ്വജ്ഞനായ അവിടുന്ന് ഈ അനാഥകളെക്കോണ്ട് കളിക്കുന്നത് അനുചിതം തന്നെയാണ്. കറുത്തിരുണ്ട സുന്ദരമായ മുടിയില് പീലികൊണ്ടലങ്കരിച്ച് ,കണ്ണാടിപോലെ മിനുസമുള്ളതും കവിളുകളും ഉന്നതമായ നാസികയും സര്വ്വ സന്താപത്തേയും നീക്കുന്ന മൃദുഹാസവും, കടക്കണ്ണു കൊണ്ട് ഹൃദയത്തെ മഥിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടവുമുള്ള ശ്രീ കൃഷ്ണനെ ഞങ്ങള്ക്കു തന്നീട്ട് ഇനി കാണുവാന് സാധിക്കാത്ത വിധം നിർദ്ദയമായി പിരിക്കുവാനെങ്ങിനെ കഴിയുന്നു?
അതിനായി അക്രൂരനെന്ന പേരില് ഒരു അതിക്രൂരനെ അയച്ചിരിക്കുന്നുവല്ലോ?
ഈ കൃഷ്ണാപഹരണം ഞങ്ങളുടെ നേത്രങ്ങള് അപഹരിക്കുന്നതിനു സമമാണ്.
ഈകണ്ണുകളും കൂടി എടുത്തുകൊള്ളൂ. കണ്ണനെ കാണാനാകില്ലെങ്കില് ഞങ്ങള്ക്ക് ഈ കണ്ണുകളെന്തിനാണ്? വേണുഗാനം കേൾക്കാൻ കഴിയാത്ത കാതുകളും ഞങ്ങള്ക്കു വേണ്ട.
അല്ലെങ്കില് അങ്ങയെ എന്തിനു കുറ്റം പറയുന്നു?
ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹമെല്ലാം അറിഞ്ഞീട്ടും ഞങ്ങളെ ഒട്ടും ദയയില്ലാതെ വിട്ടു പിരിയുന്ന കൃഷ്ണനെത്തന്നെയാണ് പറയേണ്ടത്.
പെട്ടന്ന് ലളിത ചാടിയെഴുന്നേറ്റുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
"ഹേ! സഖികളേ എല്ലാവരും എഴുന്നേല്ക്കൂ
നമ്മുടെ കണ്ണനെ ആര്ക്കും വിട്ടു കൊടുക്കരുത്.
ഏതു വിധത്തിലും തടഞ്ഞു നിർത്തണം.
എല്ലാവരും വേഗം വരൂ"
മിത്രവിന്ദ ചോദിച്ചു.
അബലകളായ നമുക്ക് കണ്ണനെ തടയാനാകുമോ? കണ്ണീരോടെ ചന്ദ്രാവലി പറഞ്ഞു
അത് ശരിയാണ്. നമുക്ക് കണ്ണനെ തടയാനാവില്ല.
നമ്മുടെ ആനന്ദ സൂര്യന് അസ്തമിച്ചു.
അതിനി മഥുരയുടെ ഭാഗ്യമായി മാറാൻ പോകുന്നു. വിശാഖ അതിനെ അനുകൂലിച്ചു.
"ഇനി മഥുരാപട്ടണത്തിലുള്ളവര് കണ്ണന്റെ വിലാസഹാസത്താല് പുളകം കൊള്ളും."
കണ്ണനോടൊപ്പം ആടിയ രാസം ഓർത്തപ്പോൾ ലളിത ദുഃഖം നിയന്ത്രിക്കാനാവുന്നില്ല.
കഷ്ടം ! രാസരംഗത്തു വച്ച് 'നിങ്ങളെ ഞാൻ ഒരിക്കലും പിരിയില്യ' എന്നു കണ്ണൻ നമ്മോടു സത്യം ചെയ്തതാണ്. ആ സത്യത്തെ മറന്ന് നമ്മുടെ കണ്ണന് മഥുരക്ക് പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
ഇങ്ങിനെ ഗോപിമാര് ദുഖത്തിലുരുകിയപ്പോള് കണ്ണന് അവരുടെ അരികിലെത്തി.
കണ്ണന് മൃദുഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"സഖിമാരേ നിങ്ങള് എന്തിനാണ് ഇങ്ങിനെ വിഷമിക്കുന്നത്? ഞാന് നിങ്ങള്ക്ക് തന്ന സത്യം ഒരിക്കലും ലംഘിക്കില്യ. ഒരിക്കലും നിങ്ങളെ പിരിയുന്നില്ല. സദാ നിങ്ങളോടു കൂടെ ഉണ്ടാവും.
ഇപ്പോള് നിങ്ങളുടെ വിഷാദത്തിന് കാരണം ബാഹ്യമായ ഈ സ്വരൂപത്തെ മാത്രം ഓർത്തുകൊണ്ടാണ്. ഈ രൂപം ഞാന് സ്വീകരിച്ച് നിങ്ങളെ മോഹിപ്പിച്ചതും, ഇപ്പോള് വിട്ടു പോകുന്നതും എല്ലാവരേയും ഒരു സത്യം ബോധിപ്പിക്കാനാണ്. ബാഹ്യമായി എന്തിനെ സ്വന്തമെന്ന് കതുതി പ്രിയത്തോടെ ചേർത്തുപിടിച്ചാലും അതെല്ലാം ഒരിക്കല് വിട്ടു പോകും. നിങ്ങളുടേതെന്നു കരുതുന്ന ഈ ശരീരം പോലും നിങ്ങളെ വിട്ടുപോകും. അന്തര്യാമിയായ ഞാന് ഒരിക്കലും വിട്ടു പിരിയില്യ. അതുകൊണ്ട് എന്റെ ഈ ബാഹ്യ രൂപത്തോടുള്ള ഭ്രമം ഉപേക്ഷിക്കൂ. ഞാന് സദാ നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ട് "

എല്ലാവരേയും ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എത്ര ഗോപികമാരുണ്ടോ അത്രയും രൂപമെടുത്ത് കണ്ണന് ഓരോ ഗോപികമാർക്കരികില് വിളങ്ങി.
ഗോപികമാർ ആനന്ദത്തിൽ ലയിച്ചു. ഈ സമയം കണ്ണന് രാധയുടെ അടുത്തെത്തി.
രാധ കണ്ണനില് ലയിച്ച് അതിതേജസ്വിയായി ഇരിക്കുന്നു. ആത്മാരാമനായ കണ്ണന് ആ ഭാവത്തില് രമിച്ച് അല്പസമയം രാധയെ മന്ദഹാസത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ രാധയുടെ സമീപം ഇരുന്ന് പ്രേമത്തോടെ തന്റെ മുരളിയൂതി. രാധ മിഴികൾ തുറന്ന് അകത്തു കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന കണ്ണനെ പുറത്തു കണ്ട് അതിമനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. കണ്ണൻ ചേർന്നിരുന്ന് രാധയേ തന്റെ മാറോടു ചേർത്തുകൊണ്ട് പ്രേമത്തോടെ ചോദിച്ചു.
" നമ്മൾ ഒന്നല്ലേ പ്രിയേ!
"അതെനിക്കറിയാം കണ്ണാ! കണ്ണനില്ലാതായാല് ഈ രാധ കര്പ്പൂരംപോലെ ഉരുകി ഇല്ലാതാവും. "
"എല്ലാം അറിയുന്ന നീയ്യെന്തിന് ദുഖിച്ചു വീണു?"
രാധയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നൊഴുകിയ പ്രേമാശ്രുക്കൾ കണ്ണന്റെ മാറിലെ അംഗരാഗത്തെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു.
"നാഥാ അങ്ങു തന്ന വേഷം ഭംഗിയായി ആടേണ്ടതല്ലേ ഇവളുടെ നിയോഗം. അതേ ഞാന് ചെയ്തുള്ളൂ ദേവാ!
രാധികേ നിന്റെ സ്നേഹം സത്യമാണ്. നിഷ്കപടമായി, നിഷ്ക്കാരണമായി ഒരേതലത്തില് സ്നേഹിക്കുന്നവനാണ് യഥാര്ത്ഥ മിത്രം. ആ സ്നഹത്തെ കാപട്യത്തോടെ കാണുന്നവന് മിത്രവേഷം ധരിച്ച നടന് മാത്രമാണ്. കര്മ്മേന്ദ്രിയങ്ങള്ക്ക് രസാദികളറിയാന് സാധിക്കാത്തതു പോലെ സകാമരായവര്ക്ക് പരമ പ്രേമത്തെ അറിയാന് കഴിയില്ല. ഇരുവരും ഒരേ ഭാവത്തോടെ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കണം. ഏകപക്ഷീയമായാല് ആ ഭാവം സിദ്ധിക്കില്ല. പ്രേമത്തെ അറിയാന് കഴിയില്ല. പ്രിയേ പരമപ്രേമത്തിനു സമമായി ഈ ഭൂമിയില് വേറെ ഒന്നും തന്നെയില്ല. ഒരിക്കലും ഉറവ വറ്റാത്ത
പ്രവാഹമായി അനുസ്യൂതം ഒഴുകുന്ന ആ പ്രേമം നീ തന്നെയാണ്. പ്രേമമായി സര്വ്വ ചരാചരങ്ങളിലും നീ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ അഹൈതുകമായ പ്രേമത്തോടെ ആര് എന്നെ ആശ്രയിച്ചാലും ഞാന് അവര്ക്ക് വശംവദനാവും. അന്തരാത്മാവായി വസിക്കുന്ന എന്നോട് പ്രേമസ്വരൂപിണിയായ നിന്നേ ചേര്ത്തു വയ്ക്കുന്നവരാണ് അവർ. നമ്മുടെ സംഗമം അവരുടെ ഹൃദയത്തില് രാസരസം നിറക്കുന്നു.
രാധയും കൃഷ്ണനും പാലും വെളുപ്പും പോലെ അഭേദമായി ഇരിക്കുന്നു എന്നറിയുന്നവനാണ് അഹൈതുക ഭക്തിയുള്ളവന് അവന് ബ്രഹ്മപദം പ്രാപിക്കുന്നു. നമ്മളെ രണ്ടായിക്കണ്ട് ഭേദഭാവത്തോടെ ചിന്തിക്കുന്ന ബുദ്ധിഹീനന്മാര് സൂര്യ ചന്ദ്രന്മാരുള്ള കാലത്തോളം കാലസൂത്രമെന്ന നരകത്തില് പതിച്ച് ദുഖിക്കാനിടവരും."
"കൃഷ്ണാ! ഇത് ബ്രഹ്മ രഹസ്യം. ആയിരം ജന്മങ്ങള് കൊണ്ട് നേടിയ പുണ്യം കൊണ്ട് മാത്രമേ ഒരു ജീവന് ഇത് കേള്ക്കുവാനുള്ള ഭാഗ്യം ലഭിക്കുകയുള്ളു. ഞാനും ഈ ശരീരം എടുത്തതനുസരിച്ച് ലീലകളാടി ഗോപികളായി ജനിച്ച ഈ വ്രജത്തിലെ പുണ്യത്മാക്കള്ക്ക് പരമാത്മതത്വം ബോധിപ്പിക്കാം."
കണ്ണൻ സന്തോഷത്തോടെ വേണുവൂതി. രാധ ആ വേണുഗാനത്തിൽ അലിഞ്ഞ് മാധവന്റെ മാറിൽ വനമാലയായി .
അതിമനോഹരമായ രാധാമാധവ സംഗമം.
ഈ രാധാമാധവ സംഗമം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലും രാസരസം നിറയ്ക്കട്ടെ.
രാധേ കൃഷ്ണാ
ഭഗവാന് ഗോവര്ദ്ധനപര്വ്വതം ധരിച്ച് വ്രജത്തെ രക്ഷിച്ചത് – ഭാഗവതം (243)
ന ഹി സദ്ഭാവയുക്താനാം സുരാണാമീശവിസ്മയഃ
മത്തോഽസതാം മാനഭംഗഃ പ്രശമായോപകല്പ്പതേ (10-25-17)
മത്തോഽസതാം മാനഭംഗഃ പ്രശമായോപകല്പ്പതേ (10-25-17)
ദേവേ വര്ഷതി യജ്ഞവിപ്ലവരുഷാ വജ്രാശ്മവര്ഷാനിലൈഃ
സീദത് പാലപശുസ്ത്രി ആത്മശരണം ദൃഷ്ട്വാനുകമ്പ്യുത്സ്മയന്
ഉത്പാട്യൈകകരേണ ശൈലമബലോ ലീലോച്ഛിലീന്ധ്രം യഥാ
ബിഭ്രദ് ഗോഷ്ഠമപാന്മഹേന്ദ്രമദഭിത് പ്രീയാന്ന ഇന്ദ്രോ ഗവാം (10-26-25)
ശുകമുനി തുടര്ന്നു:
തനിക്കു കിട്ടാറുളള അര്ഘ്യം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതില് ക്രുദ്ധനായ ഇന്ദ്രന് തന്റെ അധീനതയിലുളള പ്രത്യേക മേഘങ്ങളോട് ഗോപഗ്രാമം മുഴുവന് നശിപ്പിക്കാനാജ്ഞാപിച്ചു. ആ മേഘങ്ങള്ക്ക് പ്രളയമഴയുണ്ടാക്കാന് കഴിവുണ്ട്. ദുരഭിമാനംകൊണ്ട് മനസ്സു നിറഞ്ഞിരുന്നതിനാല് കൃഷ്ണന്റെ ദിവ്യത ഇന്ദ്രന് മറന്നുപോയിരുന്നു. കൃഷ്ണനെ വെറുമൊരു മനുഷ്യനായി ഇന്ദ്രന് കരുതി. മഴയുടെ ദേവനായ ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മേഘങ്ങള് വൃന്ദാവനത്തിനു മുകളില് തങ്ങളുടെ നശീകരണശക്തി മുഴുവനും പ്രയോഗിക്കുവാന് തുടങ്ങി. ഭയന്നുവിറച്ച ഗോപന്മാരും ഗോപികമാരും കൃഷ്ണനെ അഭയം പ്രാപിച്ചു. ഇത് ഇന്ദ്രന്റെ പകപോക്കലാണെന്ന് കൃഷ്ണന് ഉടനേ മനസ്സിലായി. കൃഷ്ണന് അവരെ സമാധാനപ്പെടുത്തി: “ഞാനിപ്പോള് ദിവ്യശക്തികൊണ്ട് ഇന്ദ്രന്റെ അഹങ്കാരം അവസാനിപ്പിക്കാന് പോവുന്നു. ദേവന്മാര് കളങ്കമറ്റവരാണെങ്കിലും അവരാണ് ലോകത്തിന്റെ നിയന്താക്കള് എന്നു കണക്കാക്കാന് പാടില്ല. അവരുടെ അഹങ്കാരം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് അവരുടെ തന്നെ ശാന്തിക്കുതകുന്നുതാണ്. എന്നിലഭയം തേടിയവരെ ഞാന് രക്ഷിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.”
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ഭഗവാന് ലീലയായി ഗോവര്ദ്ധനപര്വ്വതത്തെ ഒരു കൈ കൊണ്ടുയര്ത്തി. പര്വ്വതത്തെ ഒരു കുടപോലെ പിടിച്ച് വൃന്ദാവനവാസികളോട് അതിനു കീഴില് നില്ക്കാന് കൃഷ്ണന് പറഞ്ഞു. എന്റെ കയ്യില് നിന്നും ഇത് ചാടിപ്പോവുമെന്ന് പേടിക്കേണ്ട. ഇതിനു താഴെ നിങ്ങള്ക്ക് മഴയില്നിന്നും കൊടുങ്കാറ്റില്നിന്നും ഉപദ്രവം ഉണ്ടാവുകയില്ല. ഗ്രാമം മുഴുവനും ജനങ്ങളും പൈക്കളുംമെല്ലാം ഗോവര്ദ്ധനത്തിനു കീഴില് നിരന്ന് അഭയം തേടി. കൃഷ്ണന് ഒരാഴ്ച ഗോവര്ദ്ധനത്തെ താങ്ങി അവിടെ നിന്നു. അങ്ങനെ ഗ്രാമത്തെ നശിപ്പിക്കാന് കഴിയാതെ കൃഷ്ണനില്നിന്നും പരാജയം ഏറ്റുവാങ്ങി ഇന്ദ്രന് മഴമേഘങ്ങളെ പിന്വലിച്ചു. വെളളപ്പൊക്കം അവസാനിച്ചപ്പോള് ആളുകള് വീടുകളിലേക്കു മടങ്ങി. കൃഷ്ണന് പര്വ്വതം തഴെവച്ചു. ജനം കൃഷ്ണനെ അഭിനന്ദിച്ച് ആരാധിച്ചു.
അവര് നന്ദഗോപനോട് ഇങ്ങനെ തങ്ങളുടെ അത്ഭുതം പറഞ്ഞു: “ആരാണീ കൃഷ്ണന്? ശിശുവായിരിക്കുമ്പോള് പൂതനയെക്കൊന്നു. പിന്നീടും പല രാക്ഷസരേയും കൃഷ്ണന് വധിച്ചു. ഭയങ്കരനായ കാളിയനെ കീഴടക്കി. മാത്രമല്ല, ഞങ്ങളെല്ലാം തീവ്രമായി സ്നേഹിക്കുന്ന രീതിയില് ഒരാകര്ഷണീയത കൃഷ്ണനുണ്ട്. കൃഷ്ണനും ഞങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ബാലന് ഏഴു വയസ്സേയുളളൂ. എന്നിട്ട് ഈ മല മുഴുവന് ഉയര്ത്തി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ആരാണിവന് എന്നാണ് ഞങ്ങള്ക്കല്ഭുതം.” ഗര്ഗ്ഗമുനി നാമകരണസമയത്ത് പറഞ്ഞ കാര്യം നന്ദന് അവരോട് പറഞ്ഞു. എനിക്കിപ്പോള് ഉറപ്പാണ് കൃഷ്ണന് ഭഗവാന് നാരായണന്റെ അംശാവതാരം തന്നെയാണെന്ന്. ഗ്രാമീണര് സംതൃപ്തരായി.
തനിക്കുളള അര്ഘ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട ക്രോധത്തില് ഗ്രാമത്തെ പ്രളയത്തിലാഴ്ത്താന് ഘോരമഴ പെയ്യിച്ച ഇന്ദ്രന്റെ പ്രതികാരത്തില് നിന്നും വൃന്ദാവനത്തെ രക്ഷിക്കാന് ഗോവര്ദ്ധനപര്വ്വതത്തെ ഒരു കൈ കൊണ്ടുയര്ത്തി പിടിച്ച ഭഗവാന് കൃഷ്ണന് ഞങ്ങളിലും കൃപാലുവാകട്ടെ.
കടപ്പാട് : ശ്രീമദ് ഭാഗവതം നിത്യപാരായണം
വിജയദശമിക്കു പിന്നിലെ ഐതിഹ്യം
അസുരചക്രവര്ത്തിനയായിരുന്ന മഹിഷാസുരന് ഈരേഴുപതിനാല് ലോകങ്ങളുടെയും ചക്രവര്ത്തി യായി വാഴണമെന്ന മോഹമുദിച്ചു. അതിനായുള്ള ശ്രമങ്ങളും ആരംഭിച്ചു. മഹിഷാസുരന്റെ ഈ മോഹവും ശ്രമങ്ങളും സകല ലോകര്ക്കും കണ്ണീരും ദുരിതങ്ങളും സമ്മാനിച്ചുതുടങ്ങി.
ദുഷ്ടനും കരുത്തനുമായ മഹിഷാസുരന്റെയും അസുരപ്പടയുടെയും അപ്രതീക്ഷിതമായ ആക്രമണങ്ങള്ക്കു് മുമ്പില് ജീവിതം ഹോമിക്കാന് വിധിക്കപ്പെട്ടവരായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ദേവഗണങ്ങള്പോതലും അസുരചക്രവര്ത്തിരയെയും അനുയായികളെയും ചെറുത്തുതോല്പിക്കാനാവില്ലെന്ന് പൂര്ണയ ബോധ്യമായ വേളയില് ദേവന്മാര് ആദിപരാശക്തിക്കു മുമ്പില് സങ്കടമുണര്ത്തിബച്ചു. സര്വദലോക രക്ഷാര്ഥംി ദേവി, അഹങ്കാരിയും ക്രൂരനുമായ മഹിഷാസുരനെ തെറ്റുകളില്നിുന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാന്ത്ന്നെ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാല് തീര്ത്തും അത്യാഗ്രഹിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന മഹിഷാസുരന് ദേവിയുടെ ഉപദേശങ്ങള് ചെവിക്കൊണ്ടില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, ദേവിയെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും ചെയ്തു. കോപിഷ്ഠയായ ദേവി മഹിഷാസുരനിഗ്രഹത്തിനു തുനിഞ്ഞു. പിന്നീട് യുദ്ധത്തില് ഏറ്റവും വലിയ കരുത്തനെന്ന് അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന മഹിഷാസുരന് നിഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടു. സകലലോകങ്ങളും ദേവിക്കു മുമ്പില് സാഷ്ടാംഗം നമിച്ചു. ഈ വിജയമുഹൂര്ത്ത്ത്തിന്റെ സ്മരണയായാണ് വിജയദശമി (നവരാത്രിദിനങ്ങള്) ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നത്. തിന്മയ്ക്കു മേല് നന്മയുടെയും അജ്ഞതയ്ക്കുമേല് ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ഇരുളിനു മേല് വെളിച്ചത്തിന്റെയും ദുരിതങ്ങള്ക്കു്മേല് ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും വിജയം.
നവരാത്രിവ്രതം ഓരോ മനുഷ്യനും സമ്മാനിക്കുന്നതും മേല്പ്പമറഞ്ഞ വിജയങ്ങളാണ്.
പൂജവെപ്പ്
പൂജിക്കുന്നതിനായി പുസ്തകങ്ങളും മറ്റും ഭൂരിപക്ഷം പേരും ക്ഷേത്രങ്ങളില് ഏല്പിക്കാറാണ് പതിവ്. പണിയായുധങ്ങള് പണിശാലയില്ത്ന്നെ വെച്ച് യഥാവിധി പൂജാവിധികള് അനുഷ്ഠിക്കുന്ന കാഴ്ചകള് വര്ണത-നാദ സംയുക്തമായ ഒരാചാരക്രമത്തിന്റെ വിശ്വാസഗോപുരംതന്നെ നമ്മുടെയുള്ളില് കെട്ടിപ്പൊക്കാറുണ്ട്.
അഷ്ടമിസന്ധ്യാവേളയില് വരുന്ന നാളിലാണ് പൂജയ്ക്കു വെക്കേണ്ടത്. അതിനു യോജിച്ച സ്ഥലം നല്ല രീതിയില് വൃത്തിയാക്കി ചാണകം കലക്കി തളിക്കുന്നത് ഉത്തമമാണ്. തുടര്ന്ന് ഒരരികില് പലകയോ മറ്റോ വെച്ച് അതിന്മേല് പട്ടുതുണി വിരിക്കാം. ഇങ്ങനെയുണ്ടാക്കുന്ന പീഠത്തിന്മേലാണ് പൂജാചിത്രം (ദേവീദേവന്മാരുടെ) വെക്കേണ്ടത്. പൂജാചിത്രങ്ങള്ക്കുജ തൊട്ട് മറ്റൊരു പട്ടുതുണി വിരിച്ച് അതിലാണ് പുസ്തങ്ങള് വെക്കേണ്ടത്. യഥാവിധി നിലവിളക്ക്, ചന്ദനത്തിരികള് തുടങ്ങിയവകത്തിച്ചുവെച്ചതിനുശേഷം പൂജയും പ്രാര്ഥ നകളും ആരംഭിക്കുന്നു. ഏവര്ക്കും അനുഷ്ഠിക്കാവുന്നതും വളരെ ഫലം നല്കു്ന്നതുമായ പ്രാര്ഥകനകള് നിലവിലുണ്ട്. അവ ഉപദേശപ്രകാരം അനുഷ്ഠിക്കാവുന്നതാണ്.
വിജയദശമി ദിവസം രാവിലെ യഥാവിധിയുള്ള പ്രാര്ഥിനാകര്മഥങ്ങള്ക്കുങശേഷമാണ് ഗ്രന്ഥം സ്വീകരിക്കല്ച്ടങ്ങ്. തുടര്ന്ന് അക്ഷരമാല എഴുതിക്കുന്നു. ഹരിശ്രീ ഗണപതയേ നമഃ അവിഘ്നമസ്തു എന്ന് ആദ്യവും പിന്നെ അക്ഷരമാലയും.
Sunday, September 24, 2017
യക്ഷൻ
ഭാരതീയ വിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഉപദേവതമാരിൽ ഒരു വിഭാഗമാണ് യക്ഷന്മാർ. "യ"എന്ന സംസ്കൃതവാക്കിനു യാഗയജ്ഞാദികൾ, യാതാവ്, വീരൻ എന്നീ അർഥങ്ങൾ അഗ്നിപുരാണത്തിൽ 348-)൦ അധ്യാത്തിൽ കാണുന്നു. അതുപോലെ "ക്ഷ" എന്നതിന് രക്ഷയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
യജ്ഞാദികളുടെ രക്ഷ സ്ഥാനത്തായി യക്ഷവർഗ്ഗങ്ങളെ കാണുന്നു. യക്ഷമാരുടെ പതിനികളാണ് യക്ഷി(ണി)കൾ.
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവന്മാർ, ഗണദേവതമാർ, ഉപദേവതമാർ, എന്നിങ്ങനെ 3 വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഇതിൽ ഉപദേവതാ ഗണങ്ങളിൽ പത്തുവിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. വിദ്യാധരൻമാർ, അപ്സരസുകൾ, യക്ഷന്മാർ, രക്ഷസ്സുകൾ, ഗന്ധവ്വന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, പിശാചർ, ഗുഹ്യാകർ, സിദ്ധർ, ഭൂതങ്ങൾ എന്നിവയാണവ. യക്ഷഗണങ്ങളുടെ(യക്ഷനും യക്ഷിണിയും) ഉദ്ഭവത്തെപ്പറ്റി പല പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും പൊതുവേ സ്വീകാര്യമായത് മഹാഭാരത്തിലെ ആദിപർവ്വതിലെ ഒന്നാം അധ്യായതിൽ പറയുന്നതാണ്.
വിരാട് സ്വരൂപത്തിന്റെ അണ്ഡത്തിൽ നിന്നും സൃഷ്ടിച്ച ബ്രഹ്മ ചൈതന്യത്തിനു ശേഷം സ്വയം ജന്മമെടുത്തവരാണ് യക്ഷനും യക്ഷിണിയും എന്നാണ്.
ഇതിൽ തന്നെ ആദിപർവ്വതിലെ 66-)0 അധ്യായതിൽ 7-)0 ശ്ലോകത്തിൽ പുലസ്ത്യ മുനിയുടെ മക്കളാണ് യക്ഷമൈഥുനങ്ങൾ എന്നും പറയുന്നു.
അഗ്നിപുരാണം 19-)0 അധ്യായത്തിലാകട്ടെ കശ്യപപ്രജാപതിയുടെ പൌത്രിയായ "മുനി"യിൽ നിന്നാണ് ഇവരുടെ ഉല്പത്തി എന്ന് പറയുന്നു.
ഏതായാലും പണ്ട് മുതലേ ഇവയെ ആരാധിച്ചിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവുകളാണ് ഇവ. യക്ഷന്മാരുടെ രാജാവ് "വൈശ്രവണൻ" എന്ന കുബേരൻ ആണ്. "സമ്പത്തിനെ വ്യാപിക്കുന്നവൻ" എന്നർത്ഥം. യക്ഷന്റെ ശക്തിയാണ്/ സ്ത്രീ രൂപമാണ് യക്ഷി.
കൃത്യവിലോപത്തിന് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട് അളകാപുരിയിൽ നിന്ന് വിന്ധ്യാപർവത പ്രദേശത്തെ രാമഗിരിയിലേയ്ക്ക് നാടുകടത്തപ്പെട്ട ഒരു യക്ഷനാണ് കാളിദാസന്റെ സന്ദേശകാവ്യമായ മേഘസന്ദേശത്തിലെ നായകനായ പ്രധാന കഥാപാത്രം.
#ഭാരതീയചിന്തകൾ
ഭഗവാന് ഗോവര്ദ്ധനപര്വ്വതം ധരിച്ച് വ്രജത്തെ രക്ഷിച്ചത് – ഭാഗവതം (243)
ന ഹി സദ്ഭാവയുക്താനാം സുരാണാമീശവിസ്മയഃ
മത്തോഽസതാം മാനഭംഗഃ പ്രശമായോപകല്പ്പതേ (10-25-17)
മത്തോഽസതാം മാനഭംഗഃ പ്രശമായോപകല്പ്പതേ (10-25-17)
ദേവേ വര്ഷതി യജ്ഞവിപ്ലവരുഷാ വജ്രാശ്മവര്ഷാനിലൈഃ
സീദത് പാലപശുസ്ത്രി ആത്മശരണം ദൃഷ്ട്വാനുകമ്പ്യുത്സ്മയന്
ഉത്പാട്യൈകകരേണ ശൈലമബലോ ലീലോച്ഛിലീന്ധ്രം യഥാ
ബിഭ്രദ് ഗോഷ്ഠമപാന്മഹേന്ദ്രമദഭിത് പ്രീയാന്ന ഇന്ദ്രോ ഗവാം (10-26-25)
ശുകമുനി തുടര്ന്നു:
തനിക്കു കിട്ടാറുളള അര്ഘ്യം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതില് ക്രുദ്ധനായ ഇന്ദ്രന് തന്റെ അധീനതയിലുളള പ്രത്യേക മേഘങ്ങളോട് ഗോപഗ്രാമം മുഴുവന് നശിപ്പിക്കാനാജ്ഞാപിച്ചു. ആ മേഘങ്ങള്ക്ക് പ്രളയമഴയുണ്ടാക്കാന് കഴിവുണ്ട്. ദുരഭിമാനംകൊണ്ട് മനസ്സു നിറഞ്ഞിരുന്നതിനാല് കൃഷ്ണന്റെ ദിവ്യത ഇന്ദ്രന് മറന്നുപോയിരുന്നു. കൃഷ്ണനെ വെറുമൊരു മനുഷ്യനായി ഇന്ദ്രന് കരുതി. മഴയുടെ ദേവനായ ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മേഘങ്ങള് വൃന്ദാവനത്തിനു മുകളില് തങ്ങളുടെ നശീകരണശക്തി മുഴുവനും പ്രയോഗിക്കുവാന് തുടങ്ങി. ഭയന്നുവിറച്ച ഗോപന്മാരും ഗോപികമാരും കൃഷ്ണനെ അഭയം പ്രാപിച്ചു. ഇത് ഇന്ദ്രന്റെ പകപോക്കലാണെന്ന് കൃഷ്ണന് ഉടനേ മനസ്സിലായി. കൃഷ്ണന് അവരെ സമാധാനപ്പെടുത്തി: “ഞാനിപ്പോള് ദിവ്യശക്തികൊണ്ട് ഇന്ദ്രന്റെ അഹങ്കാരം അവസാനിപ്പിക്കാന് പോവുന്നു. ദേവന്മാര് കളങ്കമറ്റവരാണെങ്കിലും അവരാണ് ലോകത്തിന്റെ നിയന്താക്കള് എന്നു കണക്കാക്കാന് പാടില്ല. അവരുടെ അഹങ്കാരം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് അവരുടെ തന്നെ ശാന്തിക്കുതകുന്നുതാണ്. എന്നിലഭയം തേടിയവരെ ഞാന് രക്ഷിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.”
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ഭഗവാന് ലീലയായി ഗോവര്ദ്ധനപര്വ്വതത്തെ ഒരു കൈ കൊണ്ടുയര്ത്തി. പര്വ്വതത്തെ ഒരു കുടപോലെ പിടിച്ച് വൃന്ദാവനവാസികളോട് അതിനു കീഴില് നില്ക്കാന് കൃഷ്ണന് പറഞ്ഞു. എന്റെ കയ്യില് നിന്നും ഇത് ചാടിപ്പോവുമെന്ന് പേടിക്കേണ്ട. ഇതിനു താഴെ നിങ്ങള്ക്ക് മഴയില്നിന്നും കൊടുങ്കാറ്റില്നിന്നും ഉപദ്രവം ഉണ്ടാവുകയില്ല. ഗ്രാമം മുഴുവനും ജനങ്ങളും പൈക്കളുംമെല്ലാം ഗോവര്ദ്ധനത്തിനു കീഴില് നിരന്ന് അഭയം തേടി. കൃഷ്ണന് ഒരാഴ്ച ഗോവര്ദ്ധനത്തെ താങ്ങി അവിടെ നിന്നു. അങ്ങനെ ഗ്രാമത്തെ നശിപ്പിക്കാന് കഴിയാതെ കൃഷ്ണനില്നിന്നും പരാജയം ഏറ്റുവാങ്ങി ഇന്ദ്രന് മഴമേഘങ്ങളെ പിന്വലിച്ചു. വെളളപ്പൊക്കം അവസാനിച്ചപ്പോള് ആളുകള് വീടുകളിലേക്കു മടങ്ങി. കൃഷ്ണന് പര്വ്വതം തഴെവച്ചു. ജനം കൃഷ്ണനെ അഭിനന്ദിച്ച് ആരാധിച്ചു.
അവര് നന്ദഗോപനോട് ഇങ്ങനെ തങ്ങളുടെ അത്ഭുതം പറഞ്ഞു: “ആരാണീ കൃഷ്ണന്? ശിശുവായിരിക്കുമ്പോള് പൂതനയെക്കൊന്നു. പിന്നീടും പല രാക്ഷസരേയും കൃഷ്ണന് വധിച്ചു. ഭയങ്കരനായ കാളിയനെ കീഴടക്കി. മാത്രമല്ല, ഞങ്ങളെല്ലാം തീവ്രമായി സ്നേഹിക്കുന്ന രീതിയില് ഒരാകര്ഷണീയത കൃഷ്ണനുണ്ട്. കൃഷ്ണനും ഞങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ബാലന് ഏഴു വയസ്സേയുളളൂ. എന്നിട്ട് ഈ മല മുഴുവന് ഉയര്ത്തി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ആരാണിവന് എന്നാണ് ഞങ്ങള്ക്കല്ഭുതം.” ഗര്ഗ്ഗമുനി നാമകരണസമയത്ത് പറഞ്ഞ കാര്യം നന്ദന് അവരോട് പറഞ്ഞു. എനിക്കിപ്പോള് ഉറപ്പാണ് കൃഷ്ണന് ഭഗവാന് നാരായണന്റെ അംശാവതാരം തന്നെയാണെന്ന്. ഗ്രാമീണര് സംതൃപ്തരായി.
തനിക്കുളള അര്ഘ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട ക്രോധത്തില് ഗ്രാമത്തെ പ്രളയത്തിലാഴ്ത്താന് ഘോരമഴ പെയ്യിച്ച ഇന്ദ്രന്റെ പ്രതികാരത്തില് നിന്നും വൃന്ദാവനത്തെ രക്ഷിക്കാന് ഗോവര്ദ്ധനപര്വ്വതത്തെ ഒരു കൈ കൊണ്ടുയര്ത്തി പിടിച്ച ഭഗവാന് കൃഷ്ണന് ഞങ്ങളിലും കൃപാലുവാകട്ടെ.
കടപ്പാട് : ശ്രീമദ് ഭാഗവതം നിത്യപാരായണം
Saturday, September 23, 2017
യക്ഷി / യക്ഷീ സങ്കൽപം വിവിധ മതങ്ങളിൽ
ഇന്ത്യയിൽ പുരാതനകാലം മുതൽക്കേ ആരാധിച്ചു വന്നിരുന്ന ഒരു ആരാധനാ മൂർത്തിയാണ് യക്ഷി.
ഭാരതത്തോളം പഴക്കമുണ്ട് നമ്മുടെ "അമ്മദൈവ" സങ്കല്പങ്ങൾക്ക്. ചരിത്രാതീത കാലം ഈ ആരാധന സമ്പ്രദായം നിലനിന്നിരുന്നു എന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ ഉണ്ട്. വൈദിക സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായാണ് യക്ഷി എന്ന ദേവതയോടുള്ള ആരാധന.
ആദിദ്രാവിഡ ഗോത്രക്കാരും മറ്റുമാണ് ഈ വിധാന പൂജ നടത്തിരുന്നത്. യക്ഷന്റെ സ്ത്രീരൂപമാണ് യക്ഷി. "ഈ" എന്നാൽ സമ്പത്ത്. അതായത് ലക്ഷ്മി.
ഈ രീതിയിൽ അമരകോശത്തിൽ പ്രഥമകാണ്ഠത്തിൽ സ്വർഗ്ഗവർഗ്ഗങ്ങളെ പറയുന്ന സ്ഥലത്ത് (ശ്ലോകം 82) വ്യാഖ്യാനം കാണുന്നു. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ യക്ഷി എന്ന പദത്തിന് ലക്ഷ്മി എന്നും അർത്ഥം വരും.
പ്രപഞ്ചത്തിലെ സകലൈശ്വര്യത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ് ലക്ഷ്മി ദേവി. തന്ത്രശാസ്ത്രത്തിൽ 64000 യക്ഷിണികളുടെ ഉപാസനയെപ്പറ്റി പറയുന്നുവെന്ന് കണ്ടിയൂർ മഹാദേവശാസ്ത്രികൾ. സൗന്ദര്യലഹരിയുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ പറയുന്നു.
ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ ഇന്ന് ലഭ്യമല്ല. ഇന്ന് ലഭ്യമായത് കിങ്കിണി ശാസ്ത്രത്തിലെ ഉപാസനാരീതിയാണ്. അവ കഠിനവും നിഷ്ഠപൂർണ്ണവൂമാണ്. മന്ത്രമഹാർണ്ണവം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ 36 യക്ഷികളെ കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്.
മന്ത്രവാദ വിഷയത്തിലും ഇവയെ കാണാം. സമാന്തര മനശ്ശാസ്ത്രത്തിലെ ചില പഠനങ്ങൾ ഈ പ്രതിഭാസത്തെ അത്ര കണ്ട് തള്ളിക്കളയുന്നില്ല.
യക്ഷീ സങ്കൽപം വിവിധ മതങ്ങളിൽ
ആദ്യകാല ഹിന്ദുമതത്തിൽ
മഥുരയിലെ ഗുമീത് മ്യൂസിയത്തിൽ ഉള്ള യക്ഷിയുടെ ഒരു പ്രതിമ.
വിവിധ മതങ്ങൾ യക്ഷീ സങ്കൽപത്തെ തങ്ങളുടേതാക്കി മാറ്റുവാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഋഗ്വേദ കാലത്ത് യക്ഷ-യക്ഷീ സങ്കൽപങ്ങളോട് ഹിന്ദു മതം വെറുപ്പും ഭീതിയും കലർന്ന തരം സമീപനമാണ് സ്വീകരിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും പിൽക്കാലത്ത് അഥർവ വേദ കാലത്തോടെ ഈ സമീപനത്തിന് മാറ്റം വരിക ഉണ്ടായി.
ഋഗ്വേദ കാലത്ത് യക്ഷർ വൈദികേതര സമൂഹത്തിന്റെ ആരാധനാ മൂർത്തികളായിരുന്നതിനാലാവാം ഇത്തരത്തിൽ അവഗണനയ്ക്ക് പാത്രീഭൂതരായത് എന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെദുന്നു.
യക്ഷീസങ്കല്പത്തിന്റെ ആദിമരൂപങ്ങൾ ഹിന്ദു മത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പലതിൽ നിന്നും ലഭ്യമാണ്. ഭാഗവതപുരാണത്തിലും മത്സ്യപുരാണത്തിലും വിഷ്ണുപുരാണത്തിലും വായുപുരാണത്തിലും ദേവിഭാഗവതത്തിലും യക്ഷയക്ഷീ പരാമർശങ്ങൾ കാണാവുന്നതാണ്.
കാളിദാസന്റെ മേഘസന്ദേശത്തിൽ കാണുന്ന യക്ഷൻ മേല്പറഞ്ഞ പൗരാണികസങ്കല്പങ്ങളെ മാനിച്ചു കൊണ്ടുള്ളതും ആകുന്നു. ഇത് കൂടാതെ രാമായണം, മഹാഭാരതം, കഥാസരിത് സാഗരം, ബൃഹത്കഥ എന്നിവയിലും യക്ഷീ സാന്നിധ്യം കാണാനാകും. ഇവയിലെല്ലാം തന്നെ യക്ഷീയക്ഷർ ഉർവര ദേവതകളായാണു പ്രത്യക്ഷരാകുന്നത്. പിൽക്കാലത്ത് ജൈന-ബുദ്ധ മതങ്ങൾ യക്ഷീ സങ്കല്പത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുവാൻ ശ്രമിക്കുകയും തത്ഫലമായി യക്ഷീപൂജ അഥവാ ആരാധനയ്ക്ക് പ്രചുര പ്രചാരം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
ജൈനമതത്തിൽ
അംബിക, എല്ലോറയിലെ ഒരു ജൈന യക്ഷീ ശില്പം
തീർത്ഥങ്കരന്മാരുടെ രക്ഷാദേവതകൾ എന്ന നിലയിലായിരുന്നു എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ ജൈനമതത്തിൽ യക്ഷികൾക്കുള്ള സ്ഥാനം. എന്നാൽ എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ യക്ഷികളെ സ്വതന്ത്ര ദേവതകളായി ജൈനർ ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അത്ഭുത സിദ്ധികൾ യക്ഷികളിൽ ആരോപിക്കപ്പെടുന്നതും ഇതേ കാലഘട്ടത്തിലാണ്. അത്ഭുത സിദ്ധികൾ യക്ഷികളിൽ ആരോപിക്കപ്പെടുന്നതും ഇതേ കാലഘട്ടത്തിലാണ്. ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ യക്ഷാരാധന രൂപം കൊള്ളുന്നതിനു ഏകദേശം ഒരു നൂറ്റാണ്ടു മുൻപ് തന്നെ ഉത്തരേന്ത്യയിൽ ജൈന മത വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ യക്ഷ-യക്ഷീ പൂജ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു ചരിത്ര രേഖകൾ പറയുന്നു. എന്നിരുന്നാൽ തന്നെ ദക്ഷിണേന്ത്യൻ വിശ്വാസങ്ങളും ആരാധനാ രീതികളും ഉത്തരേന്ത്യൻ രീതികളിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായി കാണപ്പെടുന്നു.
യക്ഷീ പൂജയെ കുറിച്ചുള്ള താന്ത്രിക ഗ്രന്ഥങ്ങളേതാണ്ടെല്ലാം തന്നെ ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ജൈന സന്യാസിമാർ രചിച്ചതാണ് എന്ന് രാഘവ വാരിയർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
കേരളത്തിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന യക്ഷ-യക്ഷീ ആരാധനയുടെ തെളിവുകൾക്ക് ചിതറാൽ, കല്ലിൽ എന്നിവിടങ്ങളിലെ ഗുഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലെ യക്ഷീ വിഗ്രഹങ്ങളെയും വയനാട്ടിലെ പുല്പ്പള്ളിക്കടുത്തു താഴെക്കാവിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ശിലാലിഖിതങ്ങളെയും ആധാരമാക്കാവുന്നതാണ്.
പ്രാചീന തമിഴ് ദേശത്തെ പല കൃതികളിലും ജൈനരുടെ യക്ഷാരാധനെയെക്കുറിച്ചു പരാമാർശമുള്ളതായി കാണാം. ഈ പരാമർശങ്ങളിലെല്ലാം തന്നെ യക്ഷ വർഗത്തെ ആരാധന അർഹിക്കുന്നവരായി കണക്കാക്കിപ്പോരുന്നു.
വിവിധ ജൈനയക്ഷികൾ
നേമിനാഥ തീർത്തങ്കരന്റെ രക്ഷാദേവത അംബിക(കൂശ്മാണ്ഡിനി),
പാർശ്വനാഥന്റെ ശാസനദേവതയായ പദ്മാവതി,
ചന്ദ്രപ്രഭ തീർത്തങ്കരന്റെ യക്ഷി, ജ്വാലാമാലിനി,
മഹാവീരന്റെ യക്ഷി, സിദ്ധായിക...മുതലായവർ
ബുദ്ധ മതത്തിൽ
ഥേരഗാഥകൾ, മഹാവംശം, ജാതക കഥകൾ മുതലായ വിവിധ ഇന്ത്യൻ, തിബത്തൻ ബൗദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ യക്ഷവർഗത്തെ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്. യജ്ഞസംസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് കാർഷികസംസ്കാരത്തിലെയ്ക്ക് പരിണമിച്ച ഒരു ജനതയുടെ ഉർവര ദേവതകൾ, അതിനെ തുടർന്ന് ഉദയം കൊണ്ട, അതെ ജനതയെ ഉൾക്കൊണ്ട, മറ്റൊരു മതവിഭാഗത്തിന്റെ ആരാധനാ ദേവതകളായി മാറിയതിനു ഉദാഹരണമാണ് ബൗദ്ധസാഹിത്യത്തിലെ യക്ഷർ.
പല ബുദ്ധഗാഥകളിലും പൈശാചരൂപം പൂണ്ട യക്ഷരെ ബുദ്ധദേവൻ മാനസിക പരിവർത്തനത്തിനു വിധേയരാക്കുന്നതായി കാണാം. ഹാരിതി, ഗർദ്ദഭ, അംഗുലീമാലൻ, അളവാകൻ എന്നിവരുടെ കഥകൾ ഉദാഹരണം. ഇവരിൽ പരിവർത്തനവിധേയരായ യക്ഷികൾ പിന്നീട് മാതൃസ്വഭാവം കൈവരിക്കുകയും ജനങ്ങളെ പരിപാലിക്കുന്നവരായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നതു കാണാം.
ബൗദ്ധയക്ഷികളെല്ലാം തന്നെ വൃക്ഷാരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും നിലകൊള്ളുന്നു.
പിൽക്കാല ഹിന്ദുമതത്തിൽ
പില്ക്കാല ഹിന്ദുമതത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന യക്ഷികൾ, വിശേഷിച്ചും ഹൈന്ദവാരാധനാലയങ്ങളിൽ കണ്ടു വരുന്ന യക്ഷീവിഗ്രഹങ്ങൾ, ബൗദ്ധ-ജൈന യക്ഷികളുമായി അസാമാന്യ സാദൃശ്യം പുലർത്തുന്നു.
യക്ഷിസങ്കൽപം കേരളത്തിൽ
ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു യക്ഷിമ്പലത്തിന്റെ സൂചനാ ഫലകത്തിലെ സുന്ദരയക്ഷിയുടെ രൂപം ശ്രദ്ധിക്കുക. (ചിത്രം)
ജൈനമതം ജൈനമതത്തിന്റെ വ്യാപനത്തോടെയാണ് കേരളത്തിൽ യക്ഷിആരാധന തുടങ്ങുന്നത്.എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ കർണ്ണാടക, തമിഴ്നാട് എന്നിവിടങ്ങളിൽ യക്ഷി ആരാധന ഉണ്ടായിരുന്നതായി തെളിവുകളുണ്ട്.
കേരളത്തിലും ഈ കാലത്തു തന്നെ ഇതു വ്യാപിച്ചിരുന്നതായി കരുതാം. തിരുവല്ല വല്ലഭക്ഷേത്രത്തിൽ യക്ഷിയെ ഉപദേവതയായി ആരാധിച്ചിരുന്നതായി തിരുവല്ല ചെപ്പേടുകളിൽ പറയുന്നുണ്ട്. ജൈന മതത്തിന്റെ വ്യാപനമാണ് കേരളത്തിൽ യക്ഷിസങ്കൽപം വ്യാപിക്കുന്നതിനുള്ള കാരണമായി പറയപ്പെടുന്നത്.
കള്ളിയങ്കാട് നീലി
ഐതിഹ്യങ്ങളിലും സാഹിത്യരചനകളിലും യക്ഷിസങ്കല്പം ഏറെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്. തെക്കൻ പാട്ടുകളിലും വില്ലടിച്ചാൻപാട്ടുകളിലും തിരുവിതാംകൂറിലെ നാടോടിക്കഥകളിലും കാണുന്ന ഒരു കഥാപാത്രമാണ് കള്ളിയങ്കാട്ട് നീലി എന്ന യക്ഷി. ഐതിഹ്യ മാലയിലെ (കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി ശേഖരിച്ച നാടോടിക്കഥകൾ) "കടമറ്റത്ത് കത്തനാർ" എന്ന കഥയിൽ കത്തനാർ കീഴടക്കി എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന യക്ഷി കള്ളിയങ്കാട്ടു നീലി ആണെന്ന് പരക്കെ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രസ്തുത കഥയുടെ ചലച്ചിത്ര ഭാഷ്യം, കടമറ്റത്തച്ചൻ, ഈ വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാകുന്നു. സി. വി. രാമൻ പിള്ളയുടെ ചരിത്രാഖ്യായിക മാർത്താണ്ഠവർമയിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന "പഞ്ചവങ്കാട്ടിലെ നീലി" യും കള്ളിയങ്കാട്ടു നീലിയാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇടശ്ശേരിയുടെ പൂതപ്പാട്ടിൽ നാം കണ്ടുമുട്ടുന്ന പൂതത്തിനു ബുദ്ധമതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഹാരിതി എന്നാ യക്ഷിയുമായി സാമ്യമുണ്ടെന്ന് രാഘവ വാരിയർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
മറവങ്കോട് യക്ഷി
തെക്കൻ തിരുവിതാംകൂറിലെ ഇളയിടത്ത് സ്വരൂപത്തിൽ (കൊട്ടാരക്കര) മറവങ്കോട് എന്ന വനത്തിൽ വിഹരിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന ഒരു യക്ഷിയാണ് മറവങ്കോട് യക്ഷി.
കാഞ്ഞിരോട്ടു യക്ഷി
ദക്ഷിണ തിരുവിതാംകൂറിലെ കാഞ്ഞിരക്കോടെന്ന പ്രദേശത്തു 'മംഗലത്ത്' എന്ന പാതമംഗലം നായർ തറവാട് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിവാഹിതനായ ഗോവിന്ദൻ ആയിരുന്നു തറവാട്ടു കാരണവർ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുജത്തി ചിരുതേവി അതിസുന്ദരിയായ ഒരു ഗണികയായിരുന്നു. വേണാടു ഭരിച്ച രാമവർമ്മ മഹാരാജാവിൻറെ മകനായ രാമൻതമ്പിയ്ക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ ആയിരുന്നു ചിരുതേവി.
മംഗലത്തെ അനവധി പരിചാരകന്മാരിൽ ഒരുവൻ ആയിരുന്നു ഉത്തമപുരുഷലക്ഷണങ്ങൾ എല്ലാം തികഞ്ഞ കുഞ്ഞുരാമൻ. അവൻ ഒരു പോണ്ടൻനായർ ആയിരുന്നു. കരുത്തനായ അവന്റെ ചുമലിൽക്കയറി യാത്രചെയ്യുന്ന പതിവു ഗോവിന്ദനും ചിരുതേവിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്രമേണ കുഞ്ഞുരാമനിൽ ആസക്തയായ ചിരുതേവി അവനെ ശിക്ഷിച്ചും ദ്രോഹിച്ചും പ്രണയിച്ചു. ഗോവിന്ദനും കുഞ്ഞുരാമനും ആത്മമിത്രങ്ങളായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും മിത്രത്തെ ചിരുതേവിയിൽ നിന്നു രക്ഷിക്കാൻ ഗോവിന്ദൻ ഒന്നും ചെയ്തിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ജ്യേഷ്ഠന്റെയും കാമുകന്റെയും ചങ്ങാത്തം അവളെ അസ്വസ്ഥ ആക്കിയിരുന്നു. ഇതിനെക്കാൾ അവളെ അസ്വസ്ഥമാക്കിയ ഒന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അതു കുഞ്ഞുരാമന്റെ ഭാര്യാസ്നേഹം ആയിരുന്നു. അതിനാൽ അവൾ കുഞ്ഞുരാമന്റെ പ്രിയതമയെ ഇല്ലാതാക്കി.
ഒരിക്കൽ കുഞ്ഞുരാമന്റെ ചുമലിലേറി യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ ഗോവിന്ദൻ ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെടുത്തി. ഒപ്പം കിടക്കുന്ന ഒരു ദിവസം ചിരുതേവിയെ കുഞ്ഞുരാമൻ കഴുത്തു ഞെരിച്ചു കൊന്നു. പ്രതാപിയായ മംഗലത്തു ഗോവിന്ദൻ ഇക്കാര്യം കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു.
ചിരുതേവി ഒരു യക്ഷിയായി കാഞ്ഞിരക്കോട്ടു തന്നെ പുനർജ്ജനിച്ചു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവൾ ഒരു മാദകസുന്ദരിയായി മാറി. അവൾ കുഞ്ഞുരാമനോടു വിവാഹാഭ്യർത്ഥന നടത്തി. കുഞ്ഞുരാമൻ നിരാകരിച്ചു. അതോടെ അവൾ കരാളരൂപം കൈക്കൊണ്ടു അവനെ ദ്രോഹിച്ചു തുടങ്ങി.
തന്റെ ബഹിശ്ചരപ്രാണനെ ആപത്തിൽനിന്നു രക്ഷിക്കാൻ ബലരാമോപാസകനായ ഗോവിന്ദൻ എത്തി. മൂന്ന് ഉപാധികൾ അംഗീകരിക്കുന്നതായി പൊന്നും വിളക്കും പിടിച്ചു സത്യം ചെയ്താൽ ഒരാണ്ടുകാലം കുഞ്ഞുരാമനെ നൽകാം എന്നു ഗോവിന്ദൻ പറഞ്ഞു. ഉപാധികൾ ഇവയാണ്. ഒന്ന്, ഒരാണ്ടു കഴിഞ്ഞാൽ അവളെ ക്ഷേത്രം ഉണ്ടാക്കി കുടിയിരുത്തും. രണ്ടു, ക്ഷേത്രം നശിക്കുമ്പോൾ മോക്ഷത്തിനായി അവൾ നരസിംഹമൂർത്തിയെ ശരണം പ്രാപിക്കണം. മൂന്നു, ഗോവിന്ദനു കുഞ്ഞുരാമനുമായുള്ള ബന്ധം ഈ ജന്മം മാത്രമല്ല ഇനിയുള്ള ജന്മങ്ങളിലും നിലനിൽക്കാൻ ചിരുതേവിയും പ്രാർത്ഥിക്കണം. യക്ഷി പൊന്നും വിളക്കും പിടിച്ചു സത്യം ചെയ്തു.
കുഞ്ഞുരാമനോടൊപ്പമുള്ള ഒരാണ്ടിനു ശേഷം യക്ഷിയെ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടിയിരുത്തി. ക്ഷേത്രം നശിച്ചതിൽപ്പിന്നെ സ്വതന്ത്രയായ അവൾ ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ തെക്കേടത്തു നരസിംഹസ്വാമിയെ മോക്ഷാർത്ഥം ശരണം പ്രാപിച്ചു. കാഞ്ഞിരോട്ടു യക്ഷിയമ്മ ഇപ്പോഴും ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ 'ബി' കല്ലറയിൽ നരസിംഹോപസന ചെയ്തു കഴിയുന്നു എന്നാണു വിശ്വാസം.
ഈ യക്ഷിയുടെ മോഹനവും രൗദ്രവും ആയ രൂപങ്ങൾ പത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനശ്രീകോവിലിന്റെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറേ മൂലയിൽ വരച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്.
മറ്റു വിവരങ്ങൾ
മലമ്പുഴയിലെ യക്ഷിയുടെ പ്രതിമ
പല യക്ഷികളുടെയും പ്രതിമകൾ ഉണ്ട്. മലമ്പുഴയിൽ കാനായി കുഞ്ഞിരാമൻ ഒരു യക്ഷിയുടെ പ്രതിമ നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്.
കുരുക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതിർത്തിയിൽ സ്ഥിതി ചെയുന്ന പരശുരാമനാൽ നിർമ്മിച്ച ഒരു സ്ഥലമാണ് "യക്ഷിണി തീർത്ഥം". അവിടം ദർശിച്ചാൽ അശ്വമേധ യാഗത്തിന്റെ ഫലം കിട്ടുമെന്നു മഹാഭാരതം വനപർവ്വം 83-)0 അദ്ധ്യായം 23-)0 ശ്ലോകം പറയുന്നു. യക്ഷി ഒരു ദേവത തന്നെയാണെന്നും അതിന്റെ നിവേദ്യം ബ്രഹ്മഹത്യാ പാപമോചനത്തിന് ഉത്തമാണെന്ന് മഹാഭാരതം വനപർവ്വം 84-)0 അദ്ധ്യായം 105-)0 ശ്ലോകം പറയുന്നു.
ഭാരതത്തിൽ മാത്രമല്ല ഇവയെ ആരാധിക്കുന്നത്. ആഫ്രിക്കയിലെ ഗോത്രക്കാരും ചില യുറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലെ പുരാണങ്ങളിലും മറ്റും കുട്ടികളെ കുഴലൂതി ആകർഷിച്ചു വെള്ളത്തിൽ മുക്കി കൊല്ലുന്ന "ബാന്പൈപ്പർ" എന്നാ വനദേവതക്ക് നമ്മുടെ "ബാലപ്രദ" എന്ന യക്ഷിയുമായി സാമ്യമുണ്ട്. സ്കാൻഡി നേവിയർ രാജ്യങ്ങളിൽ ആരാധിക്കുന്ന "ഡോൾ" എന്ന ദേവതക്കു കേരളത്തിലെ യക്ഷി സങ്കലപവുമായി സാമ്യമുണ്ട്.
#ഭാരതീയചിന്തകൾ
ഭാഗ്യസൂക്തം
ഒരു ജാതകത്തില് ഒന്പതാം ഭാവമാണ് ഭാഗ്യഭാവം. ഒമ്പതാം ഭാവധിപന് അഥവാ ഭാഗ്യാധിപനെ ചിന്തിച്ചാണ് ഭാഗ്യം കണക്കാക്കുന്നത്. 'ഭാഗ്യം' എല്ലാവര്ക്കും വേണമെന്നാണ് എല്ലാവരുടെയും ആഗ്രഹം. ജാതകത്തില് ഭാഗ്യാധിപന് മറഞ്ഞ സ്ഥാനങ്ങളായ 3, 6, 8, 12 ല് ഉള്ളവരും ഭാഗ്യാധിപന് പാപയോഗമുള്ളവരും ഭാഗ്യാധിപന് മൌഡ്യമുള്ളവരും ഭാഗ്യാധിപന് ശത്രു ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളവരും ഭാഗ്യ സൂക്തം ജപിക്കുന്നതും പക്കപിറന്നാള് തോറും ദേവി ക്ഷേത്രത്തില് ഭാഗ്യസൂക്ത പുഷ്പാഞ്ജലി നടത്തുന്നതും ശ്രേയസ്സ്കരമായിരിക്കും. ഭാഗ്യസൂക്തത്തിന്റെ അര്ത്ഥം മനസ്സിലാക്കി ജപിക്കുമ്പോള് കൂടുതല്പ്രയോജനകരമായിരിക്കും.
കശ്യപ മഹര്ഷിയുടെയും അദിതിയുടെയും പുത്രനായ ഭഗനെയാണ് ഭാഗ്യസൂക്തം ജപിച്ചു പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നത്.
പ്രാതരഗ്നിം പ്രാതരിന്ദ്രം ഹവാമഹേ
പ്രാതമ്മിത്രാ വരുണാ പ്രാതരശ്വിനാ
പ്രാതര്ഭഗം പൂഷണം ബ്രഹ്മണസ്പതിം
പ്രാതസ്സോമ മുതരുദ്രം ഹുവേമ ||
പ്രാതമ്മിത്രാ വരുണാ പ്രാതരശ്വിനാ
പ്രാതര്ഭഗം പൂഷണം ബ്രഹ്മണസ്പതിം
പ്രാതസ്സോമ മുതരുദ്രം ഹുവേമ ||
ഞങ്ങള് പ്രഭാതത്തില് അഗ്നി , വരുണന് , ഇന്ദ്രന് , അശ്വിനിദേവന്മാര് , മിത്രന് , പുഷന് , ബ്രഹ്മണസ്പതി, സോമന് , രുദ്രന് ഇവരെ ആഹ്വാനം (വിളിക്കുന്നു) ചെയ്യുന്നു.
പ്രാതര്ജ്ജിതം ഭഗമുഗ്രം ഹുവേമ
വയം പുത്ര മദിതേര്യ്യോ വിധര്ത്താ
ആധ്രശ്ചിദ്യം മന്യമാന സ്മരശ്ചില്
രാജാ ചിദ്യം ഭഗം ഭക്ഷീത്യാഹ ||
വയം പുത്ര മദിതേര്യ്യോ വിധര്ത്താ
ആധ്രശ്ചിദ്യം മന്യമാന സ്മരശ്ചില്
രാജാ ചിദ്യം ഭഗം ഭക്ഷീത്യാഹ ||
ഏതൊരാളെ ചിന്തിച്ചാണോ പാവപ്പെട്ടവനും ധീരനും രാജാവു പോലും പ്രാര്ഥിക്കുന്ന അദിതിയുടെ പുത്രനായ ഭാഗനെ (ഭാഗ്യാധിപനെ) ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.
ഭഗപ്രണേതര് ഭഗസത്യരാധ:
ഭഗേമാന്ധിയ മുദവാദദന്ന:
ഭഗപ്രണോ ജനയ ഗോഭിര സ്വൈ:
ഭഗപനൃഭിര് നൃവന്ത സ്യാമ ||
ഭഗേമാന്ധിയ മുദവാദദന്ന:
ഭഗപ്രണോ ജനയ ഗോഭിര സ്വൈ:
ഭഗപനൃഭിര് നൃവന്ത സ്യാമ ||
ഹേ ഭഗാ ഞങ്ങള്ക്ക് വഴികാട്ടിയായി നിന്ന് കൊണ്ടു ഐശ്വര്യങ്ങളും കുതിരകളും യോദ്ധാക്കളും ഞങ്ങള്ക്ക് നല്കണേ. അങ്ങയുടെ കൃപ അരുളിയാലും. ഞങ്ങള്ക്ക് സുഖവും സമാധാനവും ലഭിക്കാനും സൂര്യോദയം മുതല് അസ്തമയം വരെയും താങ്കളുടെ കൃപയാല് പ്രസന്നരായിരിക്കേണമേ.
ഉതേ ദാനീം ഭഗവന്ത സ്യാമ
ഉതപ്രപിത്വ ഉതമദ്ധ്യേ അഹ്നാം
ഉതോദിതാ മഘവന് സൂര്യസ്യ
വയം ദേവാനാം സുമതൌ സ്യാമ ||
ഉതപ്രപിത്വ ഉതമദ്ധ്യേ അഹ്നാം
ഉതോദിതാ മഘവന് സൂര്യസ്യ
വയം ദേവാനാം സുമതൌ സ്യാമ ||
ഹേ ഭഗാ അങ്ങ് നമുക്ക് പരമാനന്ദം ചെയ്താലും. അങ്ങയിലൂടെ ദൈവങ്ങള് ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
ഭഗ ഏവ ഭഗവാന് അസ്തു ദേവാ:
തേന വയം ഭഗവന്ത സ്യാമ
തം ത്വാ ഭഗ സര്വ്വ ഇജ്ജോഹവീതി
സനോ ഭാഗപുര ഏതാ ഭവേഹ||
തേന വയം ഭഗവന്ത സ്യാമ
തം ത്വാ ഭഗ സര്വ്വ ഇജ്ജോഹവീതി
സനോ ഭാഗപുര ഏതാ ഭവേഹ||
ഹേ ഭഗാ നിങ്ങളെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങള് എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കണമേ
സമധ്വരാ യോഷ സോന മന്ത
ദധിക്രാവേവ ശുചയേ പദായ
അര്വ്വാചീനം വസുവിദം ഭഗന്ന:
രഥമിവാശ്വാ വാജിന ആവഹന്തു||
ദധിക്രാവേവ ശുചയേ പദായ
അര്വ്വാചീനം വസുവിദം ഭഗന്ന:
രഥമിവാശ്വാ വാജിന ആവഹന്തു||
ഇങ്ങനെ ദിവസവും നിങ്ങളെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. പവിത്രസ്ഥാനമായ ദധിക്രാവനത്തില് എങ്ങനെയാണോ ശക്തിശാലികളായ കുതിരകള് രഥത്തെ വലിക്കുന്നത് അതു പോലെ അത്രയും ശക്തിയോടെ അങ്ങനെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.
അശ്വാവതീ ഗ്ഗോര്മതീര്ന്ന ഉഷാസ:
വീരവതീസ്സദമുച്ഛന്തു ഭദ്രാ:
ഘൃതന്ദു ഹാനാ വിശ്വത: പ്രപീതാ
യൂയം പാത സ്വസ്തിഭിസ്സ ദാന:
വീരവതീസ്സദമുച്ഛന്തു ഭദ്രാ:
ഘൃതന്ദു ഹാനാ വിശ്വത: പ്രപീതാ
യൂയം പാത സ്വസ്തിഭിസ്സ ദാന:
ഇപ്രകാരം എന്നും പ്രഭാതങ്ങളില് എല്ലാവര്ക്കും സമ്പത്തും കുതിരകളും യോദ്ധാക്കളും ലഭിക്കുവാന് ആശീര്വദിച്ചാലും.
പ്രാതരഗ്നിം ജപേല് സൂക്തം ജപേ ലക്ഷം ശിവാലയേ
നിവേഷ്ടുകാമോ രോഗാര്ത്തോ ഭഗ സൂക്തം ജപേല് സദാ:
നിവേശം വിശതി ക്ഷിപ്രം രോഗൈശ്ച പരിമുച്യതേ ||
നിവേഷ്ടുകാമോ രോഗാര്ത്തോ ഭഗ സൂക്തം ജപേല് സദാ:
നിവേശം വിശതി ക്ഷിപ്രം രോഗൈശ്ച പരിമുച്യതേ ||
ഇത് രാവിലെ ജപിക്കുകയാണെങ്കില് ലക്ഷം ശിവാലയ ദര്ശന ഫലം ലഭിക്കും. രോഗിയായ ഒരുവന് ദിവസവും ജപിക്കുകയാണെങ്കില് വേഗം രോഗ വിമുക്തനാകും.
ഇന്ദ്രമഖഭംഗം – ഭാഗവതം (242)
സ്വഭാവതന്ത്രോ ഹി ജനഃ സ്വഭാവമനുവര്ത്തതേ
സ്വഭാവസ്ഥമിദം സര്വ്വം സദേവാസുരമാനുഷം (10-24-16)
സ്വഭാവസ്ഥമിദം സര്വ്വം സദേവാസുരമാനുഷം (10-24-16)
ദേഹാനുച്ചാവചാഞ്ജന്തുഃ പ്രാപ്യോത്സൃജതി കര്മ്മണാ
ശത്രുര്മ്മിത്രമുദാസീനഃ കര്മ്മൈവ ഗുരുരീശ്വരഃ (10-24-17)
തസ്മാത് സംപൂജയേത് കര്മ്മ സ്വഭാവസ്ഥഃ സ്വകര്മ്മകൃത്
അഞ്ജസാ യേന വര്ത്തേത തദേവാസ്യ ഹി ദൈവതം (10-24-18)
ശുകമുനി തുടര്ന്നു:
ഏതോ യാഗകര്മ്മത്തിനുളള വിപുലമായ ഒരുക്കം കൂട്ടുകയായിരുന്നു ഗ്രാമവാസികള്. കൃഷ്ണന് അതുകണ്ടിട്ട് അച്ഛനോടിങ്ങനെ ചോദിച്ചു: “മനുഷ്യര് കര്മ്മങ്ങളിലേര്പ്പെടുന്നു. ചിലപ്പോള് അവയുടെ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളറിഞ്ഞും ചിലപ്പോള് അറിയാതേയും. സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളറിയാതെ ചെയ്യുന്ന കര്മ്മങ്ങളുടെ ഫലം അവര്ക്ക് അനുയോജ്യമല്ലാത്തതും പരാജയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നുതുമത്രെ. ഇവിടെ ഏതോ യാഗകര്മ്മത്തിനായി വിപുലമായ ഒരുക്കങ്ങള് നടക്കുന്നുവല്ലോ. അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യവും ആരെ പ്രസാദിപ്പിക്കാനാണതെന്നും പറഞ്ഞുതന്നാലും.”
നന്ദഗോപന് പറഞ്ഞു: “നാമിപ്പോള് ഇന്ദ്രപ്രീതിക്കുവേണ്ടി ഒരു യാഗകര്മ്മം നടത്താന് പോവുന്നു. മകനേ, ഇന്ദ്രന് മഴയുടെ അധീശനാണ്. സമയത്ത് വേണ്ടത്ര അളവില് കിട്ടുന്ന മഴ കാരണമാണ് നമുക്കും ഗോക്കള്ക്കുമുളള ഭക്ഷണധാന്യങ്ങള് ഉണ്ടാക്കാന് സാധിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ആ ദേവന്റെ അനുഗ്രഹഫലത്തിന്റെ ഒരംശം അദ്ദേഹത്തിനര്പ്പിച്ച് പ്രീതി നേടുന്നു. അങ്ങനെ ഫലപ്രദവും സന്തോഷപ്രദവുമായ ജീവിതം നമുക്കുറപ്പാവുന്നു.”
കൃഷ്ണന് പറഞ്ഞു;
“കര്മ്മഫലം അനുസരിച്ചാണ് ഒരവുന് ജനിക്കുന്നുതും മരിക്കുന്നുതും. പൂര്വ്വ കര്മ്മങ്ങളുടെ ഫലമായി അവന് സുഖദുഃഖങ്ങളും ജയപരാജയങ്ങളും ഉണ്ടാവുന്നു. ഇതിലെല്ലാം ഇന്ദ്രന് എന്തു പങ്കാണുളളത്? മനുഷ്യന് അവനവന്റെ സ്വഭാവഗുണങ്ങള്ക്ക് വശംവദനത്രെ. ആ പ്രകൃതി ഗുണങ്ങള്ക്കനുസരിച്ച് അവന് കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യനും ദേവനും അസുരനും എല്ലാം പ്രകൃതി ഗുണങ്ങള്ക്കനുസരിച്ചത്രേ ജീവിതം നയിക്കുന്നത്. കര്മ്മഫലമനുസരിച്ച് ആത്മാവു ശരീരമെടുക്കുകയോ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. കര്മ്മഫലം സുഹൃത്തുക്കളേയും ശത്രുക്കളേയും നമുക്കേകുന്നു. അതു തന്നെയാണ് ഒരുവന്റെ ഗുരുവും ദൈവവുമെല്ലാം. അതുകൊണ്ട് സ്വപ്രകൃതിയില് നിന്നുകൊണ്ട് കര്മ്മം ചെയ്യണം. അവനവന്റെ ധര്മ്മമനുസരിച്ച് വര്ത്തിക്കണം. ഏതൊരു കര്മ്മമാണോ ഒരുവന് ശരിയായ ആനന്ദത്തെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്, അതുമാത്രമേ ദിവ്യകര്മ്മമായുളളൂ. പശുക്കളും ബ്രാഹ്മണരും ഈ പര്വ്വതവുമാണ് നമുക്ക് സന്തോഷത്തെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ട് നമുക്കവരെ പൂജിക്കാം. ഇന്ദ്രപൂജയ്ക്കായി ഒരുക്കിയ ഈ വസ്തുക്കള്കൊണ്ട് നമുക്ക് പശുക്കളേയും ബ്രാഹ്മണരേയും ഗോവര്ദ്ധനപര്വ്വതത്തേയും പൂജിക്കാം. ഈ ആഹാരസാധനങ്ങളെല്ലാം ജാതിമതഭേദമെന്യേ എല്ലാവര്ക്കുമായി പങ്കിടാം. എല്ലാ മൃഗങ്ങള്ക്കും നമുക്കതു വീതിച്ചു നല്കാം. നമ്മുടെ പശുക്കളെ നമുക്ക് വേണ്ട രീതിയില് സല്ക്കരിക്കാം. എല്ലാ ഭക്ഷണവും നമുക്കീ മലനിരകള്ക്കര്പ്പിക്കാം.”
കൃഷ്ണന് പറഞ്ഞതുപോലെ കാര്യങ്ങള് നടന്നു. ഗോവര്ദ്ധനത്തിന്റെ ആത്മസത്തയായിരുന്നുകൊണ്ട് കൃഷ്ണന് തന്നെ എല്ലാ അര്ഘ്യങ്ങളും സ്വീകരിച്ചു. നന്ദപുത്രനായി കൃഷ്ണന് സ്വയം ഇതിനു നേതൃത്വം നല്കി. എന്നിട്ടിങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു: “പര്വ്വതനിരയില് വസിക്കുന്ന ദൈവം നമ്മുടെ വഴിപാടുകള് എങ്ങനെയാണ് ആസ്വദിക്കുന്നുതെന്നു നോക്കൂ.” വഴിപാടുകളെല്ലാം ഭംഗിയായി കഴിച്ച് ഗോപന്മാര് ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
കടപ്പാട് : ശ്രീമദ് ഭാഗവതം നിത്യപാരായണം
Subscribe to:
Posts (Atom)