ആത്മീയത ഉൾക്കൊണ്ടാൽ ഭൗതികജീവിതം സമ്പന്നവും അർത്ഥപൂർണ്ണവുമാക്കാമെന്നു് പറഞ്ഞു തരുന്ന സനാതനധർമ്മത്തിനെ കുറിച്ച് അറിയാനും പഠിക്കാനും സാധിച്ചാൽ അത് ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അനുഗ്രഹം
ഓം നമഃ ശിവായ
"ക൪മ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചനഃ മാ ക൪മ്മഫലഹേതു൪ഭൂ൪മാതേ സംഗോസ്ത്വക൪മ്മണി" നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യുവാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ. ക൪മ്മത്തിന്റെ ഫലത്തില് ഒരിക്കലും ആശിക്കരുത്. ക൪മ്മഫലത്തില് സംശയാലുവായ നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാവരുത്.
labels
- ഹിന്ദു ധർമ്മം (816)
- ശുഭചിന്ത (549)
- ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ (305)
- ക്ഷേത്രങ്ങൾ (238)
- അമ്മേ നാരായണ (236)
- പുരാണകഥകൾ (226)
- ശ്രീമഹാദേവൻ (204)
- ശ്രീമഹാഭാഗവതം (159)
- അമൃതവാണി (153)
- സ്വാമി അയ്യപ്പൻ (152)
- ശ്രീമദ് ദേവീഭാഗവതം നിത്യപാരായണം (144)
- നാമാവലി (123)
- കീർത്തനങ്ങൾ (101)
- ഭാഗവതം നിത്യപാരായണം (95)
- ശ്രീരാമചരിതം (95)
- ശ്രീസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമി (58)
- മന്ത്രങ്ങൾ (51)
- ഗീതാദര്ശനം (36)
- ശ്രീ ലളിതാസഹസ്രനാമസ്തോത്രം (32)
- ശ്രീഗണപതി (30)
- വ്രതങ്ങള് അനുഷ്ഠാനങ്ങള് (25)
- ഗുരുവരം (17)
- ശ്രീനാരായണഗുരുദേവൻ (14)
- ഭാരതീയ കാവ്യമീമാംസ (8)
Friday, November 16, 2018
ഭാരതീയരുടെ ഈശ്വരദര്ശന ശാസ്ത്രം
Thursday, November 15, 2018
ഹനുവില് മുറിവേറ്റവന്
അന്നനാളത്തെ ശുദ്ധമാക്കുന്ന ധൗതിക്രിയ
ഹസ്തപഞ്ചദശായതം
ഗുരൂപദിഷ്ട മാര്ഗേണ
സക്തം വസ്ത്രം ശനൈര് ഗ്രസേത്
പുനഃ പ്രത്യാഹരേ ച്ചൈത-
ദുദിതം ധൗതികര്മ തത്. (2-24)
നാലംഗുലം വീതിയുള്ള 15 കൈ നീളമുള്ള നനച്ച വസ്ത്രശകലം ഗുരുവിന്റെ നിര്ദേശ പ്രകാരം സാവധാനത്തില് വിഴുങ്ങുക. പിന്നെ ക്രമത്തില് തിരിച്ചെടുക്കുക. ഇതു തന്നെ ധൗതികര്മം. ധൗതിക്രിയയും ധൗതികര്മവും ഒന്നുതന്നെ. ഇവിടെ വസ്ത്രധൗതിയാണ് പറഞ്ഞത്. വസ്ത്രം പരുത്തിയുടേതാകണം. വശങ്ങളില് നൂല് എഴുന്നു നില്ക്കരുത്. നീളം ഒന്നര മീറ്റര് മതിയാകും. വസ്ത്രം തൊണ്ടയിലിറങ്ങുമ്പോള് ഛര്ദിയുടെ പ്രേരണയുണ്ടാകും. കുറച്ചിറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാല് അത് മാറും. വിഴുങ്ങിയ വസ്ത്രം കുറച്ചു സമയം വയറില് കിടന്ന ശേഷം വലിച്ചെടുത്താല് മതി. പുറത്തെടുത്ത തുണിയില് അന്നനാളത്തിലെയും ആമാശയത്തിലെയും കൊഴുപ്പ് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. നിറവ്യത്യാസവുമുണ്ടാകും. അവ കളഞ്ഞ് വൃത്തിയായി കഴുകിയെടുത്ത് വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാം.
ഘേരണ്ഡ സംഹിതയില് പലതരം ധൗതികള് വരുന്നുണ്ട്. ചുണ്ടുകള് കാക്കച്ചണ്ടു പോലാക്കി അതിലൂടെ കാറ്റു വലിച്ചെടുത്ത് വിഴുങ്ങി വയറു നിറയ്ക്കണം. പിന്നെ ഉദരം ചലിപ്പിച്ച ശേഷം മലദ്വാരത്തിലൂടെ കാറ്റ് പുറത്തു കളയണം. ഇത് വാതസാരധൗതി. വാതം എന്നാല് വായു.
വായുവിനു പകരം വയറുനിറയെ വെള്ളം കുടിക്കുക. ഉദരം ചലിപ്പിച്ച ശേഷം മലദ്വാരത്തിലൂടെ പുറത്തു കളയണം. ഇത് വാരിസാരധൗതി. വാരി എന്നാല് ജലം. ദന്തധൗതി (പല്ലുതേപ്പ് ), ജിഹ്വാധൗതി (നാക്കു വടിക്കല്), കര്ണധൗതി ( ചെവിയുടെ ദ്വാരം വൃത്തിയാക്കല്), കപാലധൗതി ( നെറ്റി തുടക്കല്), ദണ്ഡധൗതി (വാഴപ്പിണ്ടിയോ മഞ്ഞള്ത്തണ്ടോ ചൂരല്ത്തണ്ടോ അന്നനാളത്തില് താഴ്ത്തി വൃത്തിയാക്കല്), വമനധൗതി (വയറു നിറയെ വെള്ളം കുടിച്ച് വായില് വിരലിട്ടു ഛര്ദിക്കുക)- ഇത്തരം പല ക്രിയകളും ഘേരണ്ട സംഹിതയിലുണ്ട്.
ഇനി ധൗതിയുടെ ഫലം :-
കാസ ശ്വാസ പ്ലീഹ കുഷ്ഠം
കഫരോഗാശ്ച വിംശതിഃ
ധൗതികര്മ പ്രയോഗേണ
പ്രയാന്ത്യേവ ന സംശയഃ (2-25)
കാസം, ശ്വാസം, പ്ലീഹ, കുഷ്ഠം, 20 തരം കഫരോഗങ്ങള് മുതലായവ ധൗതികര്മം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാവും.
ബസ്തി
നാഭി ദഘ്ന ജലേ പായൗ
ന്യസ്തനാളോത്കടാസനഃ
ആധാരാകുഞ്ചനം കുര്യാത്
ക്ഷാളനം വസ്തികര്മ തത്. (2-26)
പൊക്കിളറ്റം വെള്ളത്തില് നിന്നു കൊണ്ട് മലദ്വാരത്തില് ഒരു ചെറിയ കഷണം നാളം (ട്യൂബ്) കയറ്റി ഉല്ക്കടാസനത്തില് നില്ക്കുക. ഉള്ളില് വെള്ളം കയറുമ്പോള് വയര് അനക്കി കുലുക്കി മാലിന്യമിളക്കി വെള്ളം പുറത്തു കളയുക. ഇത് വസ്തി. വെള്ളത്തില് നിന്നാലും ഗുദത്തിലൂടെ വെള്ളം കയറുകയില്ല. മലദ്വാരം മുറുകെ അടഞ്ഞിരിക്കും. 6 ഇഞ്ച് ട്യൂബ് എടുത്ത് അതിന്റെ 4 ഇഞ്ച് ഭാഗം ഗുദത്തില് കയറ്റുക. രണ്ടിഞ്ച് പുറത്ത് ഉണ്ടാകും. കാലിന്റെ വിരലില് കുത്തിയിരിക്കുന്നതാണ് ഉല്ക്കടാസനം. പൃ
ഷ്ഠം ഉപ്പൂറ്റിയുടെ മേലെയായിരിക്കും. ഉല്ക്കടാസനത്തിലിരുന്നാല് ഗുദത്തിലൂടെ വെള്ളം കയറും. നാളം മാറ്റി വയറു കുലുക്കണം. പിന്നെ ആ കഴുകി വരുന്ന മലമയമായ വെള്ളം വിസര്ജിക്കണം. അഭ്യാസമുള്ളവര്ക്ക് ട്യൂബില്ലാതെ തന്നെ വെള്ളം കയറ്റാന് കഴിയും. ഇതേ കാര്യം തന്നെ പ്രകൃതിചികിത്സയില് എനിമയിലൂടെ സാധിക്കുന്നുണ്ട്.
ഗുല്മ പ്ലീഹോദരം ചാപി
വാതപിത്തകഫോദ്ഭവാഃ
വസ്തി കര്മ പ്രഭാവേന
ക്ഷീയന്തേ സകലാമയാഃ (2-27)
ഗുല്മന്, പ്ലീഹ, മഹോദരം, വാത-പിത്ത-കഫജന്യമായ രോഗങ്ങള് ഇവയൊക്കെ വസ്തി കര്മം കൊണ്ട് ക്ഷയിക്കും.
ശരീരത്തിലടിഞ്ഞുകൂടുന്ന വിവിധ മാലിന്യങ്ങളാണ് എല്ലാ രോഗങ്ങള്ക്കും കാരണം. ഈ മാലിന്യങ്ങള് ദൂരീകരിക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥ പ്രകൃത്യാ ശരീരത്തിലുണ്ട്. എന്നാല് മനുഷ്യന്റെ ജീവിതരീതി കൊണ്ട് ഈ മാലിന്യങ്ങളും വിഷാംശങ്ങളും ശരീരത്തിനു താങ്ങാവുന്നതിലധികമാകുമ്പോള്, അവ വൃത്തിയാക്കാന് ശരീരത്തിലെ വ്യവസ്ഥമതിയാകാതെ വരുമ്പോഴാണ് രോഗമാവുന്നത്. ശാരീരികവും മാനസികവും ആത്മീയവുമായ ശുദ്ധീകരണം തന്നെയാണ് യോഗം. ക്രിയകളിലൂടെയുള്ള ശുദ്ധീകരണം സ്വാഭാവികമായും സര്വരോഗ സംഹാരിയാണ്.
ധാത്വിന്ദ്രിയാന്തഃകരണ പ്രസാദം
ദദ്യാച്ച കാന്തിം ദഹനപ്രദീപ്തിം
അശേഷദോഷോപചയം നിഹന്യാദ്
അഭ്യസ്യമാനം ജലവസ്തി കര്മ. (2-28)
ജലവസ്തി ചെയ്യുന്നവന്റെ ദഹനശക്തി കൂടും. ശരീര കാന്തിയുണ്ടാകും. ദോഷ നാശം വരുത്തും. ധാതുക്കളും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും തെളിയും.
''രസ - അസൃക് - മാംസ - മേദോ - അസ്ഥി - മജ്ജാ - ശുക്ലാനി ധാതവഃ'' ( വാഗ്ഭടന് 1 - 13 ) രസം, രക്തം, മാംസം, മേദസ്സ്, അസ്ഥി, മജ്ജ, ശുക്ലം ഇങ്ങിനെ ധാതുക്കള് ഏഴ്. വാക്ക്, കൈ, കാല്, ഗുദം, ലിംഗം - ഇവ 5 കര്മേന്ദ്രിയങ്ങള്. ചെവി, ത്വക്ക്, കണ്ണ്, നാക്ക്, മൂക്ക് - ഇവ 5 ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങള്. മനസ്സ്, ബുദ്ധി, അഹങ്കാരം, ചിത്തം- ഇവ അന്തഃകരണങ്ങള്. ഇവയെ രാജസ-താമസ ദോഷങ്ങള് ബാധിക്കും. ദുഃഖം, ശോകം, മടി, മുതലായവയുണ്ടാകും. ശുദ്ധിയാകുമ്പോള് ഇവ തെളിയും. സുഖം, പ്രകാശം, ലാഘവം മുതലായ സാത്വിക ഗുണങ്ങള് വളരും. പ്രസാദവും കാന്തിയും ഉണ്ടാവും. ദഹനശക്തി കുടും. വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നിവയുടെ വിഷമാവസ്ഥയാണ് രോഗം. അവ സമമാകും. രോഗശമനം ഫലം.
കൈതപ്രം വാസുദേവന് നന്പൂതിരി
Friday, November 9, 2018
വേദോപനിഷത്ത് പഠനത്തിലൂടെ ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിലേക്ക്
Thursday, November 8, 2018
ഈശ്വരനിശ്ചയം
Wednesday, November 7, 2018
ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയുടെ നിലയെ പ്രശംസിക്കുന്നു
Tuesday, November 6, 2018
പാര്വതീ വിവാഹവും രതിയുടെ ശാപമോക്ഷവും
ബ്രഹ്മദേവന് ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി. കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയ ശിവന് ആംഗ്യംകൊണ്ട് അനുവാദം നല്കി. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ നേര്ക്കു നോക്കിയ ബ്രഹ്മദേവന് തൂമന്ദഹാസത്താലായിരുന്നു മറുപടി. ഈ സമയം പ്രശ്നപരിഹാരത്തിന് ഹിമവാന് ബ്രഹ്മനിര്ദ്ദേശത്തിനായി മൗനമായി അപേക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മദേവന് മണ്ഡപത്തിലേക്കു കയറി.വിവാഹകര്മത്തിന്റെ മുഖ്യ പൗരോഹിത്യം സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു.വിഘ്നേശ പൂജയ്ക്കായി പീഠമൊരുക്കി. എന്നാല് മൂര്ത്തിയെ ആവാഹിക്കാന് ഭാവിച്ചതേയുള്ളൂ. ഒരാള് ആ പീഠത്തില് കയറിയിരിപ്പായി. ആവാഹിക്കാതെ തന്നെ വിഘ്നേശ്വരന് അവിടെ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. (മൂലഗണപതിഭാവം)
വാദ്യവും സംഗീതവുമെല്ലാം സാക്ഷാല് സ്വരരാഗരൂപിണിയുടെ വക. അപ്സരസ്സുകള് നൃത്തംവച്ചു. മറ്റു ദേവതകള് പുഷ്പവൃഷ്ടിയ്ക്കൊരുങ്ങിനിന്നു. ഹിമവാന് ശ്രീപരമേശ്വരന് കന്യാദാനം നല്കുന്ന മുഹൂര്ത്തവും കാത്തുനില്ക്കുകയായിരുന്നു അവര്.
മംഗളവാദ്യസ്വരങ്ങള് അന്തരീക്ഷത്തില് അലയടിച്ചു. ദിവ്യവും ശുഭവുമായ മുഹൂര്ത്തത്തില് വിവാഹച്ചടങ്ങുകള് അരങ്ങേറി. പാര്വതീ വിവാഹം ഭംഗിയായിത്തന്നെ നടന്നു.
ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവസരം മുതലാക്കാന് തയ്യാറായി നിന്ന രതീദേവി ശിവപാദത്തില് വീണു നമസ്കരിച്ചു. തന്റെ കണവനെ തിരിച്ചുനല്കണമെന്ന് വരദാഹിയായി അവള് നവവരന്റെ പാദത്തില് വീണപേക്ഷിച്ചു. ഇതുകണ്ട് ശിവന് ഒരു നിമിഷം വിഷ്ണുദേവന്റെ നേര്ക്കുനോക്കി മന്ദഹാസത്തോടെ വിഷ്ണു മുഖംതിരിച്ചുനിന്നു.
എല്ലാം മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ലീലാവിലാസമെന്നറിയുന്ന ശ്രീപരമേശ്വരന് രതീദേവിയെ പിടിച്ചെഴുന്നേല്പ്പിച്ച് അനുഗ്രഹിച്ചു. നിന്റെ മാരന് ഇന്നുമുതല് നിനക്കുമാത്രം പ്രത്യക്ഷനാകും. എന്നാല് മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില് ആ കാമന് അനംഗന് തന്നെയായിരിക്കും.
അപ്പോള് തനിക്ക് തന്റെ കാമനെ എന്നാണ് പൂര്ണമായി ലഭിക്കുക എന്നറിയാന് രതിദേവി ആകാംക്ഷകൊണ്ടു.ഭഗവാന് വിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരക്കാലത്ത് പൂര്ണമായിത്തന്നെ കാമദേവനെ ലഭിക്കുമെന്ന് ശ്രീപരമേശ്വരന് രതീദേവിയെ അനുഗ്രഹിച്ചു.
ശ്രീപരമേശ്വരന് കാമവൈരിയാണ്. കാമേശ്വരനുമാണ്. ഈ കാമേശ്വരന് പാര്വതീദേവിയുടെ കഴുത്തില് കെട്ടിയ മാംഗല്യസൂത്രമാണ്. രതീദേവിക്ക് മാംഗല്യം തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ദേവിയുടെ മാംഗല്യത്തിന്റെ ബലത്തിലാണ്.
ശ്രീലളിതാസഹസ്രനാമത്തില് ''കാമേശബദ്ധമാംഗല്യ സൂത്രശോഭിത കന്ധരാ'' എന്ന് ഒരു വരിയുണ്ട്. കാമേശ്വരന് കെട്ടിയ മാംഗല്യസൂത്രംകൊണ്ട് ശോഭ വര്ധിച്ച കഴുത്തോടുകൂടിയവര് എന്ന് സാരം. ആ മാംഗല്യം തന്നെ രതിദേവിക്കും തുണയായി.
നരകചതുര്ദശി അഥവാ ദീപാവലി

കാര്ത്തിക മാസം കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുര്ദശി ദിവസമാണ് നരകചതുര്ദശിയായി ആഘോഷിക്കുന്നത്. നരകാസുരന്റെ വധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് ദീപാവലി ആഘോഷത്തിന്റെ ഐതിഹ്യം.
ധിക്കാരിയും അഹങ്കാരിയും ക്രൂരനുമായ നരകാസുരന് ഭൂമിദേവിയുടെ മകനായിരുന്നു. ദേവന്മാരുമായി കടുത്ത ശത്രുതയിലായിരുന്ന ഈ അസുരന് അവരെ ദ്രോഹിക്കുന്നതില് അതിയായ ആനന്ദം കണ്ടെത്തി. സഹികെട്ടവരും അവശരുമായ ദേവന്മാര് ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരസ്മൈ ബ്രഹ്മണേ നമോ നമഃ എന്ന് ഉരുവിട്ടുകൊണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാനെ അഭയം പ്രാപിച്ചു. അവരുടെ സങ്കടവും പരവശതയും കണ്ട് നരകാസുരനെ വധിക്കാമെന്ന് ഭഗവാന് വാക്ക് കൊടുത്തതനുസരിച്ച് കൃത്തിക മാസം ചതുര്ദശി ദിവസം ആ കൃത്യം നിര്വഹിക്കുകയും ചെയ്തു. മരണശയ്യയില് നരകാസുരന് പശ്ചാത്തപിച്ച് ഭഗവാനോട് എന്തെങ്കിലും തനിക്ക് ചെയ്തുതരണമെന്ന് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. ഭൂമിദേവിയും മകന്റെ ഓര്മയ്ക്ക് ഒരു ദിവസം ഭൂമിയില് കൊണ്ടാടണമെന്ന് പ്രാര്ത്ഥനയിലൂടെ തന്റെ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന് അതിനനുവദിച്ച ദിവസമത്രെ ദീപാവലി. നരാകസുരനെ വധിച്ച ശ്രീകൃഷ്ണന് പുലരും വരെ സ്നാനം ചെയ്തു എന്ന ഐതിഹ്യത്തെ അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഭക്തജനങ്ങള് ദീപാവലി ദിവസം രാവിലെ ഗംഗാസ്നാനം നടത്തുന്നത്. ഇതുവഴി നരകത്തില്നിന്നും മുക്തി നേടാം എന്നാണ് സങ്കല്പ്പം. ശരീരത്തില് മുഴുവന് തൈലം പുരട്ടി ചെമ്പ് പാത്രത്തില് തയ്യാറാക്കിയ ചൂടുവെള്ളത്തില് സ്നാനം ചെയ്താല് ഗംഗാ സ്നാനം ചെയ്തഫലം ലഭ്യമാകും എന്നും ഭഗവദ് അനുഗ്രഹം കിട്ടും എന്നും ഭക്തര് വിശ്വസിക്കുന്നു.
പച്ചവെള്ളത്തില്, 'ഗംഗേ ച യമുനേ ചൈവ ഗോദാവരി സരസ്വതി നര്മ്മദേ സിന്ധു കാവേരീ ജലേസ്മിന് സന്നിധിം കുരു' എന്ന് ജപിച്ച് കൊണ്ട് കുളിച്ചാലും, ചൂട് വെള്ളത്തില് ഇതേ മന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ട് കുളിച്ചാലും ഗംഗാസ്നാനം തന്നെ അനുഭവം എന്ന് ഉറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ് ചില ഭക്തര്. തമിഴ് ബ്രാഹ്മണര് അന്നേ ദിവസം രാവിലെ തമ്മില് കാണുമ്പോള് ''എന്നാ ഗംഗാസ്നാനം ആച്ചാ'' എന്നാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുക. എണ്ണ തേച്ച് കുളി, കോടി വസ്ത്രങ്ങള് ധരിക്കല്, മധുരപലഹാരങ്ങള് ഭുജിക്കല്, വിതരണം ചെയ്യല്, പടക്കം പൊട്ടിക്കല്, മറ്റ് ആഘോഷങ്ങള് നടത്തല് എന്നിവ ദീപാവലി ആഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. വൈകുന്നേരം യമധര്മരാജന് വേണ്ടി ദീപദാനം നടത്തുന്ന പതിവും നിലവിലുണ്ട്. യമരാജാവിന്റെ 14 നാമങ്ങള് ചൊല്ലി യമന് ജലത്താല് അര്ഘ്യം സമര്പ്പിക്കുന്ന സമ്പ്രദായവും ചില സ്ഥലങ്ങളില് ഉണ്ട്. യമായ, ധര്മരാജായ, മൃത്യുവേ ച, അന്തകായ ച, വൈവസ്വതായ-കാലായ സര്വഭൂത-ക്ഷയായ ച-ഔദുംബരായ-ദധ്നായ-നീലായ പരമോഷ്ഠിനെ-വൃകോദരായ-ചിത്രായ-ചിത്രഗുപ്തായ-തേ നമഃ എന്നതാണ് 14 മന്ത്രം. യമധര്മന് അര്ഘ്യം സമര്പ്പിക്കുമ്പോള് ഈ മന്ത്രമാണ് ചൊല്ലേണ്ടത്. യമഭയം ഇല്ലാതാക്കുവാന് ദീപാവലി ദിവസം നിറച്ചും ദീപങ്ങള് തെളിയിച്ച് മംഗളസ്നാനം ചെയ്ത് ഈ സുദിനം ധന്യധന്യമായി കൊണ്ടാടണം എന്ന് മഹാബലി നിര്ദ്ദേശിച്ചതായി കാണുന്നു.
ഉത്തരേന്ത്യയില് ദീപാവലിയുടെ ഐതിഹ്യം മറ്റൊന്നാണ്. രാവണ-കുംഭകര്ണ-ഹനനത്തിന് ശേഷം തിരിച്ചെത്തുന്ന ശ്രീരാമചന്ദ്ര പ്രഭുവിനെ വരവേല്ക്കുന്ന ഒരു മഹത്തായ ഉത്സവമായി ദീപാവലി ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. ശ്രീരാമചന്ദ്ര ഭഗവാന്റെ രാജ്യാഭിഷേകത്തിന്റെ ഭാഗമായും ഈ ദീപോത്സവം ആഘോഷവും തിമിര്പ്പും ചേര്ന്ന് പവനമായ ഒരു അന്തരീക്ഷത്തില് ഭംഗിയായി ആഘോഷിക്കുന്നു. രാവണ-കുംഭകര്ണാദികളുടെ വികൃതവും നല്ല ഉയരവുമുള്ളതും ആയ പ്രതിമകള് പടക്കം നിറച്ച് വെച്ചത് സന്ധ്യാ സമയത്ത് തീ കൊടുത്ത് കത്തിക്കുന്നത് ഒട്ടേറെ സ്ഥലങ്ങളില് കാണാം. അഹംഭാവം മാറും എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പിന്നിലെ വിശ്വാസം.
ഗുജറാത്തില് ദീപാവലി പുതുവര്ഷ പിറവിയാണ്. മഹാരാഷ്ട്രയില് നാല് ദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ദീപാവലി. പശ്ചിമബംഗാളിലും രാജസ്ഥാനിലും മരിച്ചുപോയ പിതൃക്കള് തിരിച്ചുവരുന്നതായി സങ്കല്പിച്ച് ആചരിക്കുന്നു. ജൈനമതക്കാര് വര്ദ്ധമാനന്റെ നിര്വാണ ദിനമായി ആചരിക്കുന്നു.
Monday, November 5, 2018
പരിവര്ത്തനത്തിന്റെ ദീപാവലി

മക്കളേ, ഭാരതം ഉത്സവങ്ങളുടെ നാടാണ്. ഒരു വര്ഷത്തിലുടനീളം എണ്ണമറ്റ ഉത്സവങ്ങള് നമ്മള് ആഘോഷിക്കാറുണ്ട്. ലോകകാര്യങ്ങളില് മുഴുകിയിരിക്കുന്ന മനുഷ്യമനസ്സിനെ ഈശ്വരസ്മരണയിലേക്കും ആത്മാന്വേഷണത്തിലേക്കും തിരിച്ചുവിടുക എന്നതാണ് ഉത്സവങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. അതുപോലെതന്നെ സാംസ്കാരികമായ ഐക്യം ജനങ്ങളില് വളര്ത്താനും ഉത്സവങ്ങള് ഉപകരിക്കുന്നു. ദീപാവലി ദീപങ്ങളുടെ ഉത്സവമാണ്, പ്രകാശത്തിന്റെ ഉത്സവമാണ്. പ്രകാശം നന്മയുടെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും, ഇരുട്ട് തിന്മയുടെയും അജ്ഞാനത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. എല്ലാ അറിവിലും വച്ചു ശ്രേഷ്ഠം ആത്മജ്ഞാനം അഥവാ അവനവനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവാണ്. കാരണം മനുഷ്യന് ദുഃഖത്തില്നിന്നുള്ള ആത്യന്തികമായ മോചനം നല്കുന്നത് ആത്മജ്ഞാനം മാത്രമാണ്. ഈ അറിവിനെ നമ്മുടെയുള്ളില് ഉണര്ത്തുക എന്നതിന്റെ പ്രതീകമായിട്ടാണ് നമ്മള് ദീപാവലിയ്ക്കു ദീപങ്ങള് കൊളുത്തുന്നത്. കത്തുന്ന ഒരു തിരിയില് നിന്ന് ആയിരം തിരികള് കൊളുത്തിയാലും ആദ്യത്തെ തിരിയുടെ പ്രകാശത്തിന് ഒരു കുറവും വരുന്നില്ല. നമ്മുടെ അറിവ് എത്രമാത്രം മറ്റുള്ളവര്ക്കു നാം പകര്ന്നുകൊടുത്താലും അത് അല്പംപോലും കുറയുന്നില്ലെന്ന് ഇതുനമ്മെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു. അതാണ് അറിവിന്റെ മഹത്വം. അതുപോലെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ മനസ്സിലുണ്ടാകുന്ന നല്ല ചിന്തകളും, അയാളുടെ സല്പ്രവൃത്തികളും മറ്റുള്ളവരെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു. ദീപാവലിപോലെയുള്ള ഉത്സവവേളകളില് എല്ലാവരും ഒരേ മനസ്സോടെ ഈശ്വരചിന്തയില് മുഴുകുന്നു, ഒന്നിച്ചു കീര്ത്തനങ്ങള് പാടുന്നു, ഒന്നിച്ച് ആഹ്ലാദിക്കുന്നു. അതിന്റെ നല്ല തരംഗങ്ങള് ചുറ്റും വ്യാപിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരിലും സന്തോഷവും ഈശ്വരസ്മരണയും ഉണര്ത്താന് അതിനു കഴിയുന്നു. ഇതു പറയുമ്പോള് അമ്മ ഒരു കഥ ഓര്ക്കുന്നു. വനത്തിനോടു ചേര്ന്ന് ഒരു ഗ്രാമമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ വഴിവിളക്കുകള് ഒന്നുമില്ല. ഇതുമൂലം രാത്രികാലങ്ങളില് അവിടെ കൊള്ളകള് വര്ദ്ധിച്ചു. കൊള്ളക്കാര് വഴിയാത്രക്കാരെ പിടിച്ചുപറിക്കുന്നതു സ്ഥിരം സംഭവമായി. ചിലപ്പോള് കൊലപാതകങ്ങളും നടന്നു. ഇങ്ങനെ കുറ്റകൃത്യങ്ങള് പെരുകുന്നതുകണ്ടു നാട്ടുകാര് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ സമീപിച്ച് നാട്ടില് വഴിവിളക്കുകള് സ്ഥാപിക്കുവാന് അപേക്ഷിച്ചു. അവര് പല തവണ അപേക്ഷകള് നല്കിയിട്ടും മേലധികാരികളെ നേരില്ക്കണ്ടുപറഞ്ഞിട്ടും പ്രയോജനമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. ഇരുട്ടിന്റെ മറവിലെ കുറ്റകൃത്യങ്ങള്ക്കു യാതൊരു കുറവും സംഭവിച്ചതുമില്ല. ഒരു ദിവസം അവിടെയുള്ള താമസക്കാരില് ഒരാള്ക്കു തോന്നി, തന്റെ വീടിനുമുന്നില് ഒരു റാന്തല്വിളക്കു കത്തിച്ചുവച്ചാലോ എന്ന്! അത്രയും സ്ഥലത്തു പ്രകാശം കിട്ടുമല്ലോ! സന്ധ്യയായപ്പോള് അദ്ദേഹം തന്റെ വീടിനുമുന്നില് വഴിയോടുചേര്ന്ന് ഒരു റാന്തല്വിളക്കു കത്തിച്ചു. അതു വഴിയിലൂടെ പോകുന്നവര്ക്ക് പ്രകാശം നല്കി. ഇതുകണ്ടപ്പോള് അടുത്ത വീട്ടുകാരന് അതു നല്ല ഭംഗിയുള്ളതായിത്തോന്നി. അദ്ദേഹവും തന്റെ വീടിനുമുന്നിലെ വഴിയരികില് ഒരു റാന്തല് വിളക്കു കത്തിച്ചുവച്ചു. ഇതുകണ്ട് അടുത്തവീട്ടുകാരും അതുതന്നെ ചെയ്തു. അങ്ങനെ എല്ലാ വീട്ടുകാരും വീടിനുമുന്നില് റാന്തല്വിളക്കു കത്തിച്ചുവച്ചു. അതോടെ ആ ഗ്രാമത്തിലാകെ പ്രകാശം നിറഞ്ഞു. കൊള്ളയും കൊലയും ഇല്ലാതെയായി. കള്ളന്മാരുടെ ശല്യവും കുറഞ്ഞു. ഒരാളില്നിന്നാരംഭിച്ച സദ്്പ്രവൃത്തി ആ നാട്ടില് മുഴുവന് വലിയ പരിവര്ത്തനത്തിനു കാരണമായി. ഇന്നു ലോകത്തില് കാണുന്ന എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളുടെയും മുഖ്യകാരണം വ്യക്തിമനസ്സുകളിലെ സംഘര്ഷമാണ്. മാറ്റം വ്യക്തിമനസ്സുകളിലുണ്ടായാല് നമുക്കു സമൂഹത്തിലാകെ പരിവര്ത്തനം സൃഷ്ടിക്കുവാന് കഴിയും. ഉത്സവങ്ങള് യഥാര്ത്ഥത്തില് മനുഷ്യമനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും നന്മയിലേക്ക് ഉണര്ത്താനുമുള്ള അവസരങ്ങളാകണം. എന്നാല് ഇന്ന് ഇതു സാധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നത് നമ്മള് സ്വയം ചോദിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഉത്സവത്തിന്റെ പേരില് ധാരാളം പണം ദുര്വ്വിനിയോഗം ചെയ്യുമ്പോഴും, മനുഷ്യമനസ്സുകളെ ദുഷിപ്പിക്കുന്ന കലാപരിപാടികള് നടക്കുമ്പോഴും ഈ ലക്ഷ്യം പരാജയപ്പെടുകയാണ്. ദീപാവലിയെ സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണനുമായിട്ടും ശ്രീരാമനുമായിട്ടും ബന്ധപ്പെടുത്താറുണ്ട്. ശ്രീരാമന് രാവണനെ വധിച്ചതിന്റെ ഓര്മ്മയ്ക്കായാണ് ദീപാവലി ആഘോഷിക്കുന്നതെന്ന് ഒരു വിശ്വാസമുണ്ട്. ശ്രീകൃഷ്ണന് നരകാസുരനെ നിഗ്രഹിച്ചതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് ദീപാവലി കൊണ്ടാടുന്നതെന്നും ഒരു ഐതിഹ്യമുണ്ട്. ശ്രീകൃഷ്ണന് നരകാസുരനെ വധിച്ചപ്പോള് എന്റെ ദുഃഖം ലോകത്തിന്റെ സുഖമായിത്തീരട്ടെ എന്ന് നരകാസുരന് പ്രാര്ത്ഥിച്ചുവെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. നമ്മള് സ്വയം ദുഃഖിച്ചാലും അന്യരെല്ലാം സുഖത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും കഴിയണമെന്ന നല്ല ചിന്തയുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ് ദീപാവലിയ്ക്കു നാം കൊളുത്തുന്ന ദീപങ്ങള്. അത്തരം ഒരു വിശാലമനോഭാവം വളര്ത്തിയെടുക്കാന് ദീപാവലി നമുക്ക് പ്രചോദനമാകട്ടെ.
ദീപാവലിയുടെ ദേശത്തനിമകള്

Thursday, October 18, 2018
അന്നം ബ്രഹ്മം തന്നെ
നവരാത്രി ഉത്സവത്തിന്റെ രഹസ്യാര്ഥങ്ങള്

Tuesday, August 14, 2018
അത്തം മുതല് തിരുവോണം വരെ
പഞ്ചാംഗമാണല്ലോ മലയാള കലണ്ടര്. കൊല്ലവര്ഷമാണ് നമ്മുടെ പഞ്ചാംഗ സമ്പ്രദായമനുസരിച്ചുള്ള ഒരു വര്ഷം. ഇംഗ്ലീഷ് കലണ്ടറിലെ ആഗസ്ത് മാസത്തിന്റെ മധ്യത്തോടെ കേരളത്തിന്റെ കൊല്ലവര്ഷം തുടങ്ങുന്നു. ചിങ്ങമാണ് ആദ്യമാസം. ചിങ്ങമാണ് ആദ്യമാസം. ചിങ്ങം വിളവെടുപ്പ് കാലമാണ്. വിളവെടുപ്പുത്സവമായ ഓണം ചിങ്ങമാസത്തിലെ പത്തു നാളുകളില്ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. അത്തം മുതല് തിരുവോണം വരെയുള്ള പത്തുനാളുകളിലും പ്രത്യേകമായ ചടങ്ങുകളോടെ ഓണം ആചരിക്കുന്നു. തിരുവോണത്തിനുശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങളിലും ഓണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള ആചാരസമ്പ്രദായങ്ങളും പ്രാദേശികഭേദമനുസരിച്ച് നിലവിലുണ്ട്. ഒമ്പതാം ദിവസമായ ഉത്രാടം കേരളത്തില് പൊതുവായി പ്രധാന്യമുള്ള ദിവസമായി കണക്കാക്കുന്നു.
1) അത്തം: ഓണോത്സവ നാളുകള് ചിങ്ങമാസത്തിലെ അത്തത്തില് തുടങ്ങുന്നു. അത്തപ്പൂക്കളം ആഘോഷത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്. തൃപ്പൂണിത്തുറ കോട്ടയിലേക്കുള്ള കൊച്ചി രാജാവിന്റെ പരിവാരസമേതമുള്ള രാജയാത്രയുടെ സ്മരണയ്ക്കായുള്ള അത്തച്ചമയ ഘോഷയാത്ര പ്രൗഢമായ ഒരു ഓണക്കാഴ്ചയാണ്. ആനയെഴുന്നള്ളത്ത്, നാടന് കലാരൂപങ്ങള്, പാട്ടും നൃത്തവും ഒക്കെച്ചേര്ന്ന് അത്തച്ചമയത്തെ ഒരു വലിയ കാഴ്ചാനുഭവമാക്കുന്നു.
2) ചിത്തിര: ഓണത്തിന്റെ രണ്ടാം നാള്. പൂക്കളങ്ങള് കുട്ടികളുടെ സര്ഗാവിഷ്കാരമെന്ന രീതിയില് ഒരുക്കപ്പെടുന്നു. ആണ്കുട്ടികള് പൂക്കള് ശേഖരിക്കാനും പെണ്കുട്ടികള് തങ്ങളുടെ പൂക്കളങ്ങള്ക്ക് വ്യത്യസ്തമായ രൂപകല്പ്പനകള് കണ്ടെത്താനും തുടങ്ങുകയായി.
3) ചോതി: ചോതിയെന്നും ചോഡിയെന്നും മൂന്നാം നാള് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. കുട്ടികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പൂക്കളങ്ങള് പ്രധാനമാകുമ്പോള് ഓണം ഷോപ്പിംഗുകള്, ഓണം വില്പ്പന ഫെയറുകള്, ഔദ്യോഗിക ഓണപ്പരിപാടികള് തുടങ്ങിയവയിലൂടെ ഓണം വര്ത്തമാന കേരള സമൂഹത്തിന്റെ ദേശീയാഘോഷമായി തുടങ്ങുന്നു.
4) വിശാഖം: നാലാം നാള് ഓണത്തിന്റെ ഉത്സവാ?രീക്ഷം വീടുകളിലും സമൂഹജീവിതത്തിന്റെ മറ്റെല്ലാ ഇടങ്ങളിലും പ്രകടമായി കണ്ടുതുടങ്ങുന്നു.
5) അനിഴം: ആറന്മുളയിലെ പമ്പാനദിയിലെ വള്ളംകളിയാണ് അഞ്ചാം ഓണത്തിലെ പ്രധാന ആകര്ഷണം. വഞ്ചിപ്പാട്ടോടുകൂടിയുള്ള ചുണ്ടന് വള്ളങ്ങളുടെ മത്സരം സ്വദേശികളും വിദേശികളുമായ ജനക്കൂട്ടങ്ങളുടെ ആവേശമാണ്.
6) തൃക്കേട്ട: കേരളത്തിന്റെ ദേശീയ ഉത്സവമെന്ന രീതിയിലാണ് ഇ?്യാ ഗവണ്മെന്റ് ഓണം ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഔദ്യോഗികതലത്തിലും മറ്റ് പൊതുവേദികളിലും മതനിരപേക്ഷതയുടെ ആഘോഷമെന്ന രീതിയിലുള്ള ഓണാഘോഷപരിപാടികള് സംഘടിക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിനു പുറത്തുള്ള മലയാളികള് തിരിച്ചുവന്നു തുടങ്ങുന്നു.
7) മൂലം: ഒരു വര്ഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനുശേഷം ഓണത്തപ്പന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാന് വരുന്നതിന് ദിവസങ്ങള് മാത്രം ബാക്കി. ഓണത്തിന്റെ ഏഴാം നാളാകുമ്പോഴേക്കും വില്പ്പന കേന്ദ്രങ്ങളിലും പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലും മാധ്യമങ്ങളിലും ഒക്കെ ഓണത്തിന്റെ ആവേശം പരമാവധി പ്രകടമാക്കുന്നു.
8) പൂരാടം: മണ്ണുകൊണ്ടുള്ള തൃക്കാക്കരയപ്പന്റെ രൂപങ്ങളെ പൂക്കള് കൊണ്ടലങ്കരിക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് എട്ടാം നാളിന്റെ സവിശേഷത. തൃക്കാക്കരയപ്പനെ ഒരുക്കുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ ഓണപ്പൂക്കളങ്ങള് ഏറ്റവും മനോഹരമായി തയ്യാറാക്കപ്പെടുന്നു. മാവേലിതമ്പുരാന്റെ പ്രതീകമെന്ന നിലയിലാണ് ചെറിയ പിരമിഡിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള തൃക്കാക്കരയപ്പന്റെ മണ്ശില്പങ്ങള് ഒരുക്കുന്നത്. തൃക്കാക്കരയിലെ നദീതീരത്തുള്ള കളിമണ്ണ് കൊണ്ട് രൂപം കൊടുക്കുന്നതു കൊണ്ടാണ് ഈ മണ്രൂപങ്ങളെ തൃക്കാക്കരയപ്പന് എന്നു പറയുന്നത്. തമിഴ്നാട്ടിലെ ശുചീന്ദ്രം ക്ഷേത്രമാണ് വാമനനും മഹാബലിയും മൂര്ത്തികളാകുന്ന ഒരേ ഒരു ക്ഷേത്രം.
9) ഉത്രാടം: ഓണനാളുകളിലെ ഏറ്റവും വിശേഷപ്പെട്ട ദിവസമാണ് ഒമ്പതാം നാളായ ഉത്രാടം. കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥിതിയില് തറവാട്ടു കാരണവര്ക്ക് കാര്ഷിക വിളവുകള് കാഴ്ചയായി നല്കുകയും കാരണവര് മറ്റംഗങ്ങള്ക്കും കുടിയാന്മാര്ക്കും തിരുവോണസദ്യയൊരുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കാര്ഷിക ബന്ധത്തിന്റെ ചടങ്ങുകള് ഉത്രാടനാളില് നടന്നിരുന്നു. കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥിതി ഇല്ലെങ്കിലും കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളെല്ലാം തിരുവോണത്തിന് മുമ്പ് എത്തിച്ചേരുന്ന ദിവസം ഇന്നും ഉത്രാടം തന്നെയാണ്.
10) തിരുവോണം: തന്റെ പ്രജകളുടെ ക്ഷേമ-ഐശ്വര്യങ്ങള് കാണുവാന് ഓണത്തപ്പന് വരുന്ന ദിവസം ഓണക്കോടികളണിഞ്ഞ് ആര്പ്പുവിളികളോടെ തിരുവോണ ദിവസം തുറ്റങ്ങുന്നു. പ്രാദേശിക ഭേദങ്ങള് ചടങ്ങുകളിലുണ്ടെങ്കിലും ഓണസദ്യയും കുടുംബങ്ങളുടെ ഒത്തുചേരലും ഒക്കെ ഈ വിളവെടുപ്പുത്സവത്തിന്റെ തിരുവോണമെന്ന പത്താം നാളില് ഇന്നും ഊഷ്മളമായി മലയാളികള് കൊണ്ടാടുന്നു.
#ഭാരതീയ ചിന്തകള്
