ഓം നമഃ ശിവായ

ഓം നമഃ ശിവായ
"ക൪മ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചനഃ മാ ക൪മ്മഫലഹേതു൪ഭൂ൪മാതേ സംഗോസ്ത്വക൪മ്മണി" നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യുവാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ. ക൪മ്മത്തിന്റെ ഫലത്തില് ഒരിക്കലും ആശിക്കരുത്. ക൪മ്മഫലത്തില് സംശയാലുവായ നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാവരുത്.

Thursday, October 5, 2017

ശുഭചിന്ത,





നിങ്ങൾ സ്ഥിരമായി പുതിയ സാഹചര്യങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു എങ്കിൽ അതിന്‍റെ അർത്ഥം നിങ്ങൾ വളർച്ചയും മഹത്തായ സാദ്ധ്യതകളുമുള്ള ഒരു ജീവിതം നയിക്കുന്നു എന്നാണ്.


If you are constantly facing new situations, it means you are living a life of growth and great possibilities.


രാമായണത്തിലെ അനശ്വര മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍



രാമായണത്തിലെ ഓരോ ഭാഗവും പ്രസക്തമാണ്. വായിക്കുംതോറും കൂടുതല്‍ ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തുന്നവ.  ഓരോ വായനയിലും ഓരോ ഭാഗമാണ് മനസ്സിനെ സ്വാധീനിക്കുന്നത്.  എന്തോ, മനസ്സിനെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്നത് ദശരഥവിയോഗം കേട്ടെത്തുന്ന ഭരതന്റെ അവസ്ഥയാണ്.

''പിതരി സ്വര്‍ഗമാപന്നേ രാമേ ചാരണ്യമാശ്രിതേ
കിം മേ ജീവിതസാമര്‍ഥ്യം പ്രവേക്ഷ്യാമി ഹുതാശനം''


ഭരതന്റെ വിലാപമാണ് - ''പിതാവ് സ്വര്‍ഗത്തെ പ്രാപിച്ചു. അച്ഛന്റെ കാലശേഷം രാജ്യഭാരം ഏറ്റെടുക്കേണ്ട ജ്യേഷ്ഠന്‍ ശ്രീരാമചന്ദ്രനാണെങ്കില്‍ വനവാസത്തിന് പോയിരിക്കുന്നു. ഈ സമയത്ത് സാമര്‍ഥ്യമില്ലാത്തവനും നിരാശ്രയനുമായ ഞാനെന്തുചെയ്യാനാണ്. ഞാന്‍ അച്ഛന്റെ ഈ ചിതയില്‍ ചാടി മരിക്കാന്‍ പോവുകയാണ്.'' പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേര്‍പാട് എത്ര വിവേകശാലിയായ മനുഷ്യനിലും ഉണ്ടാക്കുന്ന അനാഥത്വബോധവും മാനസികത്തകര്‍ച്ചയും വരച്ചുകാട്ടുകയാണ് വാല്മീകി ഭരതവിലാപത്തിലൂടെ. ഈ നഷ്ടങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം കാരണം കൈകേയിയാണെന്നറിയുന്ന ഭരതന്‍ സര്‍വനിയന്ത്രണങ്ങളും വിട്ട് അവരോട് പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു - മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് തന്റെ മാതാവാണെന്നുപോലും മറന്ന് !


''ഭര്‍ത്താവിനെക്കൊന്ന പാപേ മഹാഘോരേ
നിസ്ത്രപേ നിര്‍ദയേ ദുഷേ്ട നിശാചരേ
നിന്നുടെ ഗര്‍ഭത്തിലുദ്ഭവിച്ചേനൊരു
പുണ്യമില്ലാത്ത മഹാപാപി ഞാനഹോ''


ഒരു മകനും പെറ്റമ്മയോട് പറയാന്‍ മടിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള കൈകേയീഭര്‍ത്സനത്തിലൂടെ, ഭരതനിലെ ദുഃഖത്തിന്റെയും മനസ്സിനേറ്റ മുറിവിന്റെയും ആഴമാണ് എഴുത്തച്ഛന്‍ കാണിക്കുന്നത്.
ലൗകികജീവിതത്തില്‍ ഒരാപ്തവാക്യംപോലെ എടുക്കാവുന്ന വസിഷ്ഠമഹര്‍ഷിയുടെ വാക്കുകളാണ് ഭരതനെ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്.


''....ദത്വാ ത്രിവിഷ്ടപം ഗത്വാ യഥാസുഖം
ലബ്ധ്വാ പുരന്ദരാര്‍ഥാസനം ദുര്‍ലഭം''.


'' ഒരു പുരുഷായുസ്സില്‍ അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതും അനുഭവിക്കേണ്ടതുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞശേഷം, അച്ഛന്‍ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ ദേവന്മാരുടെയും ദേവേന്ദ്രന്റെയും ബഹുമാനത്തിന് പാത്രമായി കഴിയുന്നു. ഇനിയെന്തിന് അങ്ങ് ദുഃഖിക്കണം''?
രാജ്യഭാരമേല്‍ക്കാതെ, ജ്യേഷ്ഠനെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാനായി കാട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെടുകയായിരുന്നു ഭരതന്‍. വിദൂരത്തിലുള്ള അധികാരംപോലും കൈയെത്തിപ്പിടിക്കാന്‍ വേഷം കെട്ടുന്ന, അനര്‍ഹമായ അധികാരം കൈവിടാന്‍ മടിക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത് ഭരതകഥ കൂടുതല്‍ പ്രസക്തമാകുന്നു. വനത്തില്‍വെച്ചുള്ള ഭരതരാഘവസംവാദത്തില്‍, ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ഒരു ന്യായത്തിനും ഭരതന്‍ കീഴ്‌പ്പെടുന്നില്ല.



''യദി ത്വവശ്യം വാസ്തവ്യം കര്‍ത്തവ്യം ച പിതുര്‍വചഃ
അഹമേവ നിവത്സ്യാമി ചതുര്‍ദശ സമാഗമേ''.


പിതാവിന്റെ ആജ്ഞ നിറവേറ്റാനായി മകനെന്ന നിലയ്ക്ക്, താന്‍ 14 വര്‍ഷം കാട്ടില്‍ കഴിയാമെന്നുവരെ ഭരതന്‍ പറയുന്നു. ഒടുവില്‍ രാമാവതാരത്തെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ വസിഷ്ഠന്‍ ഭരതനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ശ്രീരാമപാദുകങ്ങളുമായി ഭരതന്‍ മടങ്ങുന്നു. 


പതിന്നാലുവര്‍ഷം ജ്യേഷ്ഠന്റെ പാദുകങ്ങള്‍ സിംഹാസനത്തില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ഭരതന്‍ രാജ്യഭരണം നടത്തി - ലൗകികസുഖങ്ങള്‍ വെടിഞ്ഞ്. തന്റെ ആഗമനം അറിയിക്കാനായി ആദ്യം ഭരതസമക്ഷത്തേക്ക് അയയ്ക്കുന്നത് ഹനുമാനെയാണ്. ഇതിനൊരു വ്യാഖ്യാനമുണ്ടത്രെ - രാമഭക്തി ഏറ്റവുമുള്ളത് തനിക്കാണെന്ന വിചാരമുണ്ടത്രെ ഹനുമാന്. പതിന്നാലുവര്‍ഷം ജ്യേഷ്ഠനെമാത്രം മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ച്, എല്ലാം ത്യജിച്ചുകഴിയുന്ന ഭരതന്റെ അവസ്ഥ നേരിട്ടു കാണിക്കുക വഴി രാമഭക്തനെന്ന ആഞ്ജനേയന്റെ അഹങ്കാരം ശമിപ്പിക്കലായിരുന്നുവത്രെ ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

Wednesday, October 4, 2017

പുരാണകഥകളിലൂടെ - മാതാ പിതാ ഗുരു ദൈവ സങ്കൽപ്പം




ഭാരതീയ  സംസ്കാരത്തിന്റെ കാതലായ  സന്ദേശമാണ്  "മാതാ-പിതാ- ഗുരു-ദൈവം" എന്ന സങ്കൽപ്പം. ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിൽ മാതാവിനും പിതാവിനും ഗുരുവിനും ദൈവത്തിനും വിവിധ ധർമ്മങ്ങളുണ്ട്.  നമ്മെ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുവന്ന മാതാവിനാണത്രേ എന്നും നമ്മുടെ മനസ്സിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം നൽകേണ്ടത്.  ജനനത്തിന് കാരണഭൂതനായ പിതാവിനെ മാതാവ് കാട്ടിത്തരുന്നു.  ദ്വിതീയനല്ലെങ്കിലും അടുത്ത സ്ഥാനം  പിതാവിനു തന്നെ.  ക്രമേണ, മാതാവും പിതാവും കൂടി നമ്മുടെ ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തുന്നു.  പിന്നീടങ്ങോട്ട് ജന്മത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടമായി… ഗുരുവിൽ നിന്ന് അക്ഷരങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും പാഠങ്ങളും ഒക്കെ ഉൾക്കൊണ്ട്, ശരിയായ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ഈശ്വരനെ അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നു.  താത്ത്വികമായി പറഞ്ഞാൽ, മനുഷ്യന് മാതാവ് ഭൂമിയും പിതാവ് മനസ്സും (ചിന്ത), ഗുരു ബോധവും ആകുന്നു. ഇതിന്റെയെല്ലാം സാക്ഷാത്കാരമാണ് ഈശ്വരൻ.


മാതാവിനെയും പിതാവിനെയും ആദരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചെറിയ കഥ നമ്മുടെ പുരാണങ്ങളിൽ കാണുന്നത് നമുക്ക് ഒന്ന് ഓർത്തെടുക്കാം…. കൈലാസത്തിൽ പരമശിവനും പാർവതിയും മക്കളായ ഗണപതിയും സുബ്രഹ്മണ്യനും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന സമയം….  ഒരു മാമ്പഴം പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിനെ ചൊല്ലി ഗണപതിയും സുബ്രഹ്മണ്യനും തമ്മിൽ തർക്കമായി.  മാമ്പഴം മുഴുവനായി തങ്ങൾക്ക് വേണമെന്ന് രണ്ടുപേരും വാശിപിടിച്ചു.  ശിവപാർവ്വതിമാർ ആകെ ധർമ്മസങ്കടത്തിലായി.  രണ്ടു മക്കളും തങ്ങൾക്ക്  ഒരുപോലെയാണ്, പിന്നെങ്ങനെ ഒരാൾക്ക് മാത്രമായി നൽകും…. ഒടുവിൽ അവർ ഒരു പന്തയം നടത്താൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.  “കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തമ്മിൽ ഒരു ചെറിയ മത്സരം… അതിൽ വിജയിക്കുന്നയാൾക്ക് ഈ മാമ്പഴം മുഴുവനായി തരാം.. പരമശിവൻ പറഞ്ഞു. ഗണപതിയും സുബ്രഹ്മണ്യനും ഇത് സമ്മതിച്ചു….. എന്താണ് മത്സരം എന്നറിയാൻ അവർക്ക് ആകാംക്ഷയായി.


 “നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മൂന്നു തവണ ഈ പ്രപഞ്ചം ചുറ്റി ഇവിടെ വരണം.  ആര് ആദ്യം അത് പൂർത്തിയാക്കുന്നുവോ അവനാണ് വിജയി.” വെറും ഒരു മാമ്പഴത്തിന്റെ പേരിലായാലും മത്സരം മത്സരം തന്നെയല്ലേ.  രണ്ടുപേരും മത്സരത്തിനു തയ്യാറായി.   സമയം ഒട്ടും തന്നെ പാഴാക്കാതെ സുബ്രഹ്മണ്യൻ തന്റെ വാഹനമായ മയിലിന്റെ പുറത്തുകയറി പ്രപഞ്ചം ചുറ്റാനാരംഭിച്ചു. മോദകപ്രിയനായ ഗണപതി വളരെ സാവധാനം, ഒരു ധൃതിയുമില്ലാതെ മോദകവും കഴിച്ചങ്ങനെ ഇരുന്നു. ഗണപതി ചിന്തിച്ചു,  കൈലാസത്തിലിരിക്കുന്ന ശിവനും പാർവ്വതിയുമല്ലേ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രഭവസ്ഥാനം.  പ്രപഞ്ചം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഇവരുടെ പ്രതിബിംബം മാത്രമല്ലേ പ്രകൃതി. സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കുന്നതാണ് ഉലകിനു വലം വയ്ക്കുന്നതിനേക്കാൾ പുണ്യമെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. ഇതിനിടയിൽ സുബ്രഹ്മണ്യൻ പ്രപഞ്ചത്തിന് ഒരു വലം വച്ച് കൈലാസത്തിലെത്തി.  ഗണപതി ഇതുവരെയും ഇവിടെത്തന്നെയിരിക്കുന്നതിൽ സുബ്രഹ്മണ്യന് അത്ഭുതവും, ഒപ്പം താൻ തന്നെ വിജയിയാവുമെന്ന സന്തോഷവും തോന്നി. അദ്ദേഹം തന്റെ രണ്ടാം വട്ടം ആരംഭിച്ചു.  ഗണപതിയ്ക്ക്  ഒരു കൂസലുമില്ല…. സുബ്രഹ്മണ്യൻ രണ്ടാം വട്ടവും പൂർത്തിയാക്കി കൈലാസത്തിലെത്തി.  ഇത്തവണ ഗണപതിയോട് ഇതുവരെ മത്സരത്തിൽ പങ്കുചേരാത്തതെന്തെന്ന് അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്തു.  ഗണപതി തന്റെ മറുപടി ഒരു ചെറുചിരിയിലൊതുക്കി കണ്ണുകളടച്ച് നാമജപം തുടങ്ങി.   താൻ തന്നെ വിജയി എന്നുറപ്പിച്ച് സുബ്രഹ്മണ്യൻ അവസാനവട്ട വലംവയ്ക്കനിനു പുറപ്പെട്ടു. 



കുറച്ചു നേരം കണ്ണുകളടച്ച് നാമം ജപിച്ചശേഷം ഗണപതി, തന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ മുന്നിലെത്തി അവരെ നമസ്കരിച്ച് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി. ഞാനിതാ മത്സരത്തിനു തയ്യാർ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഗണപതി ശിവപാർവ്വതിമാരെ ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് “പുതൃദേവോ ഭവ:, മാതൃദേവോ ഭവ” എന്ന മന്ത്രോച്ചാരണത്തോടേ തന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കു ചുറ്റും വലം വയ്ക്കാനാരംഭിച്ചു. സമയം പാഴാക്കാത്തെ എത്രയും വേഗം സുബ്രഹ്മണ്യനോട് മത്സരിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തെ വലം വച്ചു വരാൻ അവർ ഗണപതിയെ ഉപദേശിച്ചു. മൂന്നുവട്ടം മാതാപിതാക്കളെ വലം വച്ച് തിരികെ വന്ന് വീണ്ടും അവരെ നമസ്കരിച്ച് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി.


ഇതിനിടെ സുബ്രഹ്മണ്യൻ മൂന്നാം വട്ടം പ്രപഞ്ചം ചുറ്റി കൈലാസത്തിൽ മാതാപിതാക്കളുടെ സന്നിധിയിലെത്തി. താൻ മത്സരത്തിൽ വിജയിച്ചെന്നും സമ്മാനം തനിക്ക് വേണമെന്നും സുബ്രഹ്മണ്യൻ അവകാശപ്പെട്ടു.  താനാണ് വിജയിയെന്ന് ഗണപതിയും അവകാശപ്പെട്ടു. എന്നിട്ട് തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ നോക്കി പറഞ്ഞു, “പ്രപഞ്ചത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള  എന്റെ പ്രദക്ഷിണം ഇതാ പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു” എന്നിട്ട് പരമശിവനോടായി പറഞ്ഞു, 


“ആദരണീയനായ അച്ഛാ, വേദങ്ങൾ കുടികൊള്ളുന്നത് അവിടുത്തെ നാവിൻതുമ്പിലാകുന്നു.  ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ വിശുദ്ധമായതെന്തൊക്കെയോ അതെല്ലാം ചേർന്ന സ്വരൂപമാണ് അങ്ങ്.  ‘പിതൃ ദേവോ ഭവ:’, അതായത് അച്ഛനെ തന്റെ ദൈവമായി കാണണം എന്നാണ് എന്റെ ഗുരുക്കന്മാർ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. 


തുടർന്ന് തന്റെ മാതാവായ പാർവ്വതിയോടായി, “പ്രിയപ്പെട്ട അമ്മേ, അവിടുന്ന് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തന്നെ ഊർജ്ജമായ ശക്തിയുടെ അവതാരമാകുന്നു.  എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ വലം വയ്ക്കുന്നത് ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ തന്നെ വലംവയ്ക്കുന്നതിനെക്കാൾ ഉത്കൃഷ്ടമായാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്".


പ്രപഞ്ചത്തെ വലംവയ്ക്കാതെ തന്നെ ഗണപതി പരിപൂർണ്ണ പക്വത നേടിക്കഴിഞ്ഞതായി ശിവപാർവ്വതിമാർ മനസ്സിലാക്കി.  മനം നിറഞ്ഞ അവർ മകനെ വാരിപ്പുണർന്നു….


മാതാ പിതാ ഗുരു ദൈവ സങ്കൽപ്പത്തെ ഇത്രയും മനോഹരമായി ചിത്രീകരിക്കാൻ മറ്റൊരു കഥയ്ക്കും കഴിയില്ല…. ഗുരുഭക്തിയുടെ തീവ്രത മനസ്സിലാക്കി തരുന്ന അനവധി കഥകൾ നമ്മുടെ പുരാണങ്ങളിലുണ്ട്….

ശുഭചിന്ത,





നാം നമ്മുടെ വനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും തരിശുഭൂമിയെ വനവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ജീവിതം തന്നെ അപകടത്തിലാകും.


Unless we protect our forests and reforest barren land, our own lives will be at threat.


അമ്പാടികണ്ണനെ കബളിപ്പിച്ച (വഞ്ചിച്ച) മണി



കണ്ണന്‍ വിടുകള്‍ തോറും കയറി വെണ്ണ കട്ടുതിന്നുന്നു.

ഗോപസ്ത്രികള്‍ യശോദാമ്മയോടു പരാതി പറഞ്ഞു .പക്ഷേ യശോദാമ്മ അതു വിശ്വാസിച്ചില്ല, എന്റെ മകന്‍ അങ്ങനെ ചെയില്ലെന്നു പറഞ്ഞു .തുടരെ തുടരെ ഗോപസ്ത്രികള്‍ പരാതി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കണ്ണനാണ് വെണ്ണ കക്കുന്നതെങ്കില്‍കൈയോടെ പിടിച്ചു കാണിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് ഗോപസ്ത്രീകള്‍ എല്ലാവരുംകൂടി ആലോചിച്ചു ഒരു പ്രതിവിധി കണ്ടുപിടിച്ചു.ഉറിയില്‍ ഒരു മണി കെട്ടിയിടുക എന്നായിരുന്നു അത്. കൃഷ്ണന്‍ ഉറിയില്‍ തോടുമ്പോള്‍ മണി കിലുങ്ങും (മുഴങ്ങും) അപ്പോള്‍ പിടി കൂടാം എന്നായിരുന്നു പദ്ധതി.അങ്ങനെ ഗോകുലത്തിലേ എല്ലാവീടുകളിലും ഉറിയില്‍ മണികെട്ടിയിട്ടു.


ഒരു ഗോപികയുടെ ഗൃഹത്തില്‍ കണ്ണന്‍ വെണ്ണ കട്ടെടുക്കാന്‍ എത്തി.കൂടെ കൂട്ടുകാരുമുണ്ട്.കൃഷ്ണന്‍ ഉറിയില്‍ നോകിയപ്പോള്‍ മണി കണ്ടു.ഭഗവാന്‍ മണിയിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി .മണി “അടിയന്‍” എന്നു പറഞ്ഞു.
അതിന്റെ പൊരുള്‍ ഞാന്‍ നിന്റെ അടിയനാണെന്നും മണി മുഴങ്ങുകയില്ലെന്നുമാണ്. കണ്ണന് സന്തോഷമായി .കണ്ണന്‍ വെണ്ണ എടുത്തപ്പോള്‍ മണികിലുങ്ങിയില്ല.കൂട്ടുകാര്‍ക്കോക്കേ വെണ്ണ പങ്കുവെച്ചു കൊടുത്തു അപ്പോഴും മണി മുഴങ്ങിയില്ല.


കണ്ണന്‍ വെണ്ണയെടുത്തു വായിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുപോകേണ്ട താമസം അതാ !! മണി നിര്ത്താ തെ മുഴങ്ങാന്‍ (കിലുങ്ങാന്‍) തുടങ്ങി. കണ്ണന്‍ താന്‍ കബളിപ്പിക്കപ്പെട്ടു(വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു) എന്ന മുഖഭാവത്തോടെ പരിഭവം പൂണ്ടു മണിയോടു ചോദിച്ചു . “നീ അടിയന്‍ എന്നു പറഞ്ഞില്ലേ?” അതിനു മണിയുടെ മറുപടി “കണ്ണാ നീ ദൈവമാണ് .അങ്ങു ഉണ്ണുമ്പോള്‍ ഭഗവാന്‍ നിവേദിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നല്ലേ പൊരുള്‍.മണി അടിക്കാതിരിക്കാമോ? അതുകൊണ്ടാണ് തന്നിഷ്ടപ്രകാരം ഞാന്‍ മണി മുഴക്കിയത്” എന്നായിരുന്നു.

കണ്ഠ പൂജഎന്നാണ് മണിപൂജക്ക്‌ പേര് .

ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ പൂജാവേളയില്‍ മുഴങ്ങുന്ന മണിക്കും പ്രത്യേക പൂജ ചെയ്യണമെന്നാണ് വിധി.പൂജാമണിയുടെ അധിദേവത വാസുദേവനാണ് .മണിനാക്കിന്റെ അധിദേവത സരസ്വതിയുംമണി നാദത്തിന്റെ അധിദേവത ഈശ്വരനാണ്

അതുകൊണ്ടാണ് മണിയും പൂജിക്കണമെന്നു വിധി .

Tuesday, October 3, 2017

സ്വാമി നിർമ്മലാനന്ദ ഗിരി മഹാരാജ്




സ്വാമി നിർമ്മലാനന്ദ ഗിരി മഹാരാജ് - ആദരാഞ്ജലികൾ..



ആത്മീയ രംഗത്തും കാൻസർചികിത്സാരംഗത്തും സജീവ സാന്നിധ്യമായിരുന്ന സ്വാമി ജി നിർമലാനന്ദഗിരി ഒറ്റപ്പാലം കയറംമ്പാറ പാലയിൽ മഠത്തിലായിരുന്നു വർഷങ്ങളായി താമസിച്ചിരുന്നത്.......വാർധക്യ സഹജമായ അസുഖത്തെ തുടർന്ന് ഏറെ നാളായി ചികിത്സയിലായിരുന്നു. 


അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി അധികം അറിയുന്നതിലും ആവശ്യം, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലെങ്കിലും വായിക്കുക എന്നതാകുന്നു.ഒരു ലേഖനം ഇവിടെ ചേർക്കുന്നു, ആദരവോടെ, പ്രണാമങ്ങളോടെ..
"ആരോഗ്യവും സ്വഭാവവും....


സ്വഭാവമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, ആഹാര നീഹാര മൈഥുന നിദ്രകളാണ്‌. ഇത്രയേ സ്വഭാവങ്ങളായുള്ളൂ. ആരോഗ്യത്തിന്‌ ഉതകണമെങ്കിൽ ഇവയൊക്കെ അയത്നലളിതമായി ലഭിക്കണം. വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്തവർക്കും തിരിച്ചറിവില്ലാത്ത ജീവജാലങ്ങൾക്കും ഇതൊക്കെ അയത്നലളിതമായി ലഭിക്കുമ്പോൾ, പരിഷ്ക്കാരിയായ മനുഷ്യൻ ഇവയെക്കുറിച്ചോർത്ത്‌ ദുഃഖിക്കുന്നവനും രോഗിയുമായി തീരുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. അതിനു കാരണം അവന്റെ അഹന്തയും വിദ്യാഭ്യാസവും മാത്രമാണ്‌. ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ എല്ലാ വിദ്യാഭ്യാസവും പദ്ധതികളും കൂട്ടായ്മയും കൂട്ടിവെയ്ക്കലുകളും കൊടുക്കവാങ്ങലുകളുമെല്ലാം ആകെയുള്ള ഈ നാലുകാര്യങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നവയാണ്‌. അതിനു വെളിയിൽ ഒന്നുമില്ല. എത്രയെത്ര വർഷങ്ങളെടുത്താണ്‌ ആധുനികൻ വിദ്യയഭ്യസിച്ചും തിയറികളുണ്ടാക്കിയും അഹങ്കരിച്ചു ജീവിക്കുന്നത്‌? ഈ തിയറികൾ മുഴുവനുമുണ്ടാക്കി ഓരോ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഭാഗികമായോ പൂർണ്ണമായോ പ്രാവർത്തികമാക്കിയെന്ന്‌ അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും, ഈ നാലേനാലു കാര്യങ്ങൾ അയത്നലളിതമായാണോ അനുഭവിക്കുന്നത്‌? എന്നാൽ ഈ നാലു കാര്യങ്ങൾ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ സ്വൈര്യസഞ്ചാരിയായി നിർവ്വഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നു കണ്ടാൽ, അവർ ഈ തിയറികൾക്കും പഠനങ്ങൾക്കും വെളിയിലുള്ളവരാണ്‌. അറിവില്ലാത്തവന്റെ ജീവിതാന്തരീക്ഷങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്‌ ഇവയൊക്കെ ചാരുതയോടെ സംഭവിക്കുന്നതെന്ന്‌ കാണാം.



ആഹാരം. അതിനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ എത്രയെത്ര വഴക്കുകളുണ്ടാക്കിയാണ്‌, അതൃപ്തിയോടെയാണ്‌ കഴിക്കുന്നത്‌? ഉണ്ടാക്കിക്കഴിക്കുന്ന ആഹാരമെടുത്താലും ഓരോ ഇന്ദ്രിയം വഴി കഴിക്കുന്ന ആഹാരമെടുത്താലും വഴക്കും യുദ്ധവും വഴിയല്ലേ, അകത്തെത്തുന്നത്‌? നിങ്ങൾക്കാവശ്യമായ പ്രോട്ടീനും ഫാറ്റും കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുമൊക്കെ വലിച്ചുകയറ്റാൻ വേണ്ടി നിങ്ങളെത്രമാത്രം കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്‌? നിങ്ങളുടെ അടുക്കളയിൽ, പോയിക്കഴിക്കുന്ന തീൻമേശകളിലൊക്കെ ഇരുന്ന്‌ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന രീതികൾ കണ്ടാൽ വളരെ പ്രാകൃതനായ യോദ്ധാവിന്റെ എല്ലാ അംഗവിക്ഷേപങ്ങളും ഭാവഹാവാദികളും ഗോഗ്വാ വിളികളുമാണ്‌ അരങ്ങു തകർക്കുന്നതെന്ന്‌ കാണാം. തീൻമേശകളിലെ ആയുധങ്ങൾ, മാംസം കടിച്ചു വലിക്കുന്നതിന്റെ വന്യമായ ആവേശം ഇതൊക്കെ വെച്ചുകൊണ്ട്‌ നിങ്ങൾക്കെന്നാണ്‌ ആരോഗ്യത്തെ സ്വപ്നം കാണാൻ കഴിയുക? എവിടെയെങ്കിലും പോയി തീൻമേശയ്ക്കരികിൽ കഴിക്കാനിരിക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ആത്മാർത്ഥമായി നിങ്ങൾ ഓർത്തിട്ടുണ്ടോ – ഈ അന്നവും അന്നത്തോടൊപ്പമുള്ള വിഭവങ്ങളുമെല്ലാം ആരൊക്കെയോ കൂടി അദ്ധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കിയതാണ്‌. ആരുടെയൊക്കെയോ കൈകളിലൂടെ കൊടുത്തും വാങ്ങിയുമൊക്കെ ഇവിടെയെത്തിപ്പെട്ടവയാണ്‌. ആരൊക്കെയോ കൂടി പാകം ചെയ്തും വിളമ്പിയും വെച്ചിരിക്കുന്നതാണ്‌ ഇവയൊക്കെ. അതൊന്നും ഓർക്കാൻ സമയമില്ലാതെ തീൻമേശകളില്‍ ആർത്തിയോടെയും ആവേശത്തോടെയും ആയുധങ്ങളേന്തി വെട്ടുകയും കുത്തുകയും വലിച്ചുകീറുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്ന നിങ്ങളും നിങ്ങൾക്ക്‌ അതൃപ്തരായി വിളമ്പിത്തരുന്നവരും ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണങ്ങളായ ലോകങ്ങളിലേക്ക്‌, ഒരു യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക്‌ വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്‌? യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക്‌ വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടുന്നവർക്ക്‌ ആരോഗ്യം സ്വപ്നംകാണാൻ കഴിയുമോ?


തൃപ്തിയോടെ വിളമ്പിത്തരുന്ന ആഹാരം, തൃപ്തിയോടെ എടുത്തുകഴി ക്കുന്ന ആഹാരം, ശാന്തമായി ഇരുന്ന്‌ രുചിയോടെ കഴിച്ച്‌, ആഹാരം നന്നായിട്ടുണ്ടെന്ന്‌ പാകം ചെയ്തവരെ ശ്ളാഘിച്ചു പറയുന്ന വാക്കുകളും വർണ്ണങ്ങളും മനോഭാവങ്ങളും കൊണ്ട്‌ മനോഹാരിത നിറഞ്ഞ ഒരു മുഹൂർത്തം. ആ മുഹൂർത്തത്തിൽ നമുക്കകത്തേക്കു ചെല്ലുന്ന ആഹാരം, അത്‌ നാലുവിധത്തിൽ പചിച്ച്‌ ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ ഭാവങ്ങളായി, കണ്ണിനും കാലുകൾക്കും കൈയ്ക്കുമൊക്കെ ആരോഗ്യമായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു വരികയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. ആഹാരമിവിടെ ആരോഗ്യമായി പരിണമിക്കുകയാണ്‌. ഇങ്ങനെ തൃപ്തിയോടെ ആഹാരം കഴിക്കുന്നതിനു പകരം ഒരു പടപ്പുറപ്പാടിന്റെ രംഗ വേദികളിലേക്ക്‌ മാറ്റിക്കൊണ്ടുപോയി കഴിച്ചാൽ, എന്ത്‌ ആഹാരം കഴിച്ചാലും മരുന്നു കഴിച്ചാലും നിങ്ങളെങ്ങനെയാണ്‌ രക്ഷപ്പെടുക?



ജീവിതത്തിൽ ആനന്ദം വേണമെങ്കിൽ അന്നത്തെ ദൈവതുല്യം കാണാനും അതിനെ ആനന്ദത്തോടെ ആസ്വദിക്കുവാനും കഴിയണം. ആഹാരം ലഭിക്കാൻ ഇടയായ മുഹൂർത്തങ്ങളെ ഉത്തമമായി സ്വീകരിക്കുവാനും അതുണ്ടാക്കിയവരുടെ സ്മരണയുടെയും ബുദ്ധിയുടെയും ക്ഷമയുടെയും കലവികളിൽ, ആഹാരത്തിന്റെ സർവ്വസങ്കീർണ്ണമായ പചന പ്രക്രിയയെ ആന്ദോളനത്തിലെത്തിക്കുവാനും കഴിയുന്നവർക്ക്‌ എന്നും ആരോഗ്യം പ്രതീക്ഷിക്കാം.


സ്വഭാവബലപ്രവൃത്തങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ടെണ്ണമാണ്‌ ആഹാരവും നീഹാരവും. ഇവ ഓരോന്നും കൂടുതൽക്കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമാണെന്നും പഠിക്കണം. ആഹാരത്തേക്കാൾ സൂക്ഷ്മമാണ്‌ നീഹാരം. വെള്ളം. ജലം എങ്ങനെയാണോ നിങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്‌, അതുപോലെയാണ്‌ മനസ്സുണ്ടായിവരുന്നത്‌. മനസ്സ്‌ എങ്ങനെ വരുന്നുവോ, അങ്ങനെയാണ്‌ ജലം വരുന്നത്‌. ജലത്തിന്റെ മാത്രം ക്രിസ്റ്റലിന്‌ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്‌. അതിന്‌ നിയതമായ സ്വഭാവമില്ല. പഠിച്ചുകാണും, കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവന്റെ മനസ്സു പോലെ ജലത്തിന്റെ സ്വഭാവം മാറുമെന്ന്‌. ജലത്തിന്റെ സമീപമിരുന്ന്‌ ഒരു പാട്ടുപാടുമ്പോൾ, ആ പാട്ടിന്റെ രാഗത്തിനനുസരിച്ച്‌ അതിന്റെ ക്രിസ്റ്റലിന്റെ രൂപം മാറും. ജലം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവന്റെ മനസ്സ്‌ ഉത്തമവും അധമവുമായി മാറിമറിയുമ്പോൾ അതിനനുസരിച്ച്‌ ജലവും പരിണമിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ്‌ ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയുടെ ആദിസ്രോതസ്സായി ഭാരതീയർ ജലത്തെ കണക്കാക്കിയിരുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടാണവർ ജലം ജപിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ മാറുമെന്ന്‌ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്‌. ജപിക്കാനുള്ള ഉയർന്ന മനസ്സിലേക്ക്‌ ഉയർന്നവനു മാത്രമേ ജലത്തെ പരിണമിപ്പിക്കാനും കഴിയൂ. അതുകൊണ്ട്‌ മനസ്സ്‌ പരിശുദ്ധമാകുമ്പോൾ ആ ശുദ്ധതയുടെ ആദിമസ്രോതസ്സുകളിൽ ജലം പരിണമിക്കും. ആ ജലം പുതുജീവനം തരും. അത്‌ ജ്ഞാനസ്നാനത്തിനുതകും. നാരദൻ അതാണ്‌ പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌. ജലം ദാനംചെയ്യുന്നവൻ നാരദൻ. ജലം കൊടുത്താൽ മതി, അതിന്റെ പവിത്രതയുടെ നിത്യാങ്കുരങ്ങളിലേക്ക്‌ മനസ്സിനെ ആവാഹിക്കാൻ കഴിയും. അപ്പോൾ ആഹാരത്തെക്കാൾ സൂക്ഷ്മമാണ്‌ നീഹാരം. അതിനെക്കാൾ സൂക്ഷ്മമാണ്‌ മൈഥുനം. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ യുദ്ധവും ഹിംസയും പീഡനവുമായി മാനവന്റെ മൈഥുന പ്രക്രിയ ഇന്ന്‌ മാറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ മൃഗത്തെക്കാൾ അധഃപതിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്‌ പഠിക്കണം. ഈ മൈഥുനത്തെക്കാൾ സൂക്ഷ്മമാണ്‌ നിദ്ര.


സുഖമായി ഒന്നുറങ്ങാൻ നിങ്ങൾക്കിന്ന്‌ കഴിയുന്നുണ്ടോ? എ.സി.യും ഫാനും ബെഡ്ഡുമൊക്കെയുണ്ടായിട്ടും ഉറങ്ങാൻ ഉറക്കഗുളിക കഴിക്കണമെന്ന സ്ഥിതിയുണ്ടോ? ഉറങ്ങാൻ കിടന്നിട്ടും ഉറക്കം വരാതെ, ബെഡ്ഡിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കാലിട്ടടിച്ചും ശപിച്ചും കഴിയുന്ന നിങ്ങളുടെ ഉറക്കെന്ന പ്രക്രിയ എത്രമാത്രം വിഷമകരമായി തീർന്നിരിക്കുന്നു? എന്നാൽ, എവിടെക്കിടന്നാലും ഉറങ്ങുന്നവന്റെ ഉറക്കം കണ്ടിട്ടോ? അത്തരക്കാർ എത്ര ഭാഗ്യവാന്മാർ! കടത്തിണ്ണകളിലും റോഡോരങ്ങളിലുമൊക്കെ ഒതുങ്ങിക്കൂടി കിടന്ന്‌, മഞ്ഞും തണുപ്പും വെയിലുമൊന്നുമറിയാതെ ഉറങ്ങാൻ കഴിയുന്ന ആ മസ്തിഷ്കത്തിന്‌ ലഭിക്കുന്ന ശാന്തി. അവൻ അനുഭവിക്കുന്ന ആ ശാന്തിയുടെ ഒരംശം പോലും ലഭിക്കാതെ, ഉറക്കഗുളികയും വാങ്ങിക്കഴിച്ച്‌ ഉറങ്ങുന്നവന്റെ അന്തരാളങ്ങളിൽ എന്ത്‌ ആരോഗ്യമുണ്ടാകാനാണ്‌? ഋഷിസൂക്തങ്ങൾ രോഗങ്ങളെ ആധ്യാത്മികങ്ങൾ, ആധിഭൗതികങ്ങൾ, ആധിദൈവികങ്ങൾ എന്നുപറയുന്നതിന്റെ പ്രസക്തി തിരിച്ചറിയേണ്ടത്‌ ഇവിടെയാണ്‌.


അതെ, ഇതുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിനുള്ള ആദരാഞ്ജലികൾ...നമിക്കുന്നു ആ മഹാത്മാവിനെ...നന്ദിപൂർവ്വം...പ്രണാമങ്ങളോടെ,
ആ സ്മരണകൾ നിലനിർത്തുവാൻ നാം പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യണം.


- ധർമ്മപാഠശാല.

ശുഭചിന്ത,




ജലം ഒരു കച്ചവടച്ചരക്കല്ല -- അത് ഒരു ജീവൽ പ്രദായിനി ആണ്. എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും അത് ലഭ്യമാകുന്നുവെന്ന് നാം ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്.


Water is not a commodity to be traded – it is life-making material. We need to ensure every human being has access to it.


ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യന് ആറുമുഖൻ എന്ന് പേരുവന്നതെങ്ങിനെ?




ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യൻറെ അവതാര ഉദ്ദേശ്യം എന്തായിരുന്നു?

ശൂക്രാചാര്യരുടെ ശിഷ്യയായ മായ എന്ന അസുരസ്ത്രീക്ക് കശ്യപമഹർഷിയിൽ ജനിച്ച ശൂരപദ്മൻ, താരകാസുരൻ, സിംഹവക്ത്രൻ എന്നീ അസുരന്മാരെ വധിക്കാനാണ് സുബ്രഹ്മണ്യൻ അവതരിച്ചത്. ശിവപുത്രനു മാത്രമെ തങ്ങളെ വധിക്കാനാകാവൂ എന്ന് വരം നേടിയ അസുരന്മാർ ത്രിലോകങ്ങളും അടക്കിഭരിച്ചു. ദേവന്മാരുടെ അഭ്യർഥന പ്രകാരം ശിവൻ പാർവതിയെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ വളരെ കാലമായിട്ടും ശിവപുത്രൻ അവതരിച്ചില്ല. തുടർന്നു ഭഗവാൻ പഞ്ചമുഖരൂപം കൈക്കൊള്ളുകയും ഭഗവാന്റെ അഞ്ചു മുഖങളിൽ നിന്നും അഞ്ചു ദിവ്യജ്യോതിസ്സുകളും പർവതീദേവ്വീയുടെ മുഖത്ത് നിന്നും ഒരു ദിവ്യജ്യോതിസ്സും വരികയും ചെയ്തു. ആ ദിവ്യജ്യോതിസ്സുകളെ അഗ്നിദേവനും,വായൂദേവനും ചേർന്ന് ഗംഗയിൽ നിക്ഷേപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഗംഗ ശരവണ പൊയ്കയിൽ എത്തിച്ച ആ ദിവ്യജ്യോതിസ്സുകളിൽ നിന്നും ആറു മുഖങ്ങളോടെ സുബ്രഹ്മണ്യൻ അവതരിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഷ്ണുവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം കാർത്തിക നക്ഷത്രത്തിന്റെ അധിദേവതമാരയ ആറു ദേവിമാർ സുബ്രഹ്മണ്യനെ മുല കൊടുത്ത് വളർത്തുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ദേവസേനാപതിയായ് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട സുബ്രഹ്മണ്യൻ ശൂരപദ്മൻ, താരകാസുരൻ, സിംഹവക്തൻ എന്നീ അസുരന്മാരുമായി യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും അവരെ വധിക്കുകയും ചെയ്തു.



മറ്റൊരു ഐതിഹ്യപ്രകാരം അഗ്നിദേവൻ സപ്തർഷിമാരുടെ പത്നിമാരിൽ മോഹിതനാകുകയും തുടർന്നു അഗ്നിയുടെ പത്നിയായ സ്വാഹ സപ്തർഷി പത്നിമാരിൽ അരുന്ധതി ഒഴികെയുള്ളവരുടെ രൂപത്തിൽ അഗ്നിയുമായ് രമിക്കുകയും സുബ്രഹ്മണ്യൻ അവതരിക്കുകയും ചെയ്തു. അഗ്നി ശിവസ്വരൂപനും പാർവതി സ്വാഹാസ്വരൂപിണിയും ആയതിനാൽ സുബ്രഹ്മണ്യൻ ശിവപാർവതിമാരുടെ പുത്രനാണെന്ന് മഹാഭാരതം പറയുന്നു.

Monday, October 2, 2017

വേണുഗാനം ഗോപികമാരെ ആകര്‍ഷിക്കുന്നു – ഭാഗവതം (246)



അന്തര്‍ഗൃഹഗതാഃ കാശ്ചിദ്ഗോപ്യാഽലബ്ധ വിനിര്‍ഗ്ഗമാഃ
കൃഷ്ണം തദ്ഭാവനായുക്താ ദധ്യുര്‍മ്മീലിതലോചനാഃ (10-29-9)

ദുസ്സഹ പ്രേഷ്ഠവിരഹതീവ്രതാപധുതാശുഭാഃ
ധ്യാനപ്രാപ്താച്യുതാശ്ലേഷനിര്‍വൃത്യാ ക്ഷീണമംഗളാഃ (10-29-10)

തമേവ പരമാത്മാനം ജാരബുദ്ധ്യാപി സംഗതാഃ
ജഹുര്‍ഗ്ഗുണമയം ദേഹം സദ്യഃ പ്രക്ഷീണബന്ധനാഃ (10-29-11)



ശുകമുനി തുടര്‍ന്നു:


അതൊരു ശരത്കാലമായിരുന്നു. തെളിഞ്ഞ നീലാകാശത്ത്‌ പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രനുദിച്ചു നിന്നു. ഇത്‌ ദിവ്യലീലയ്ക്കുളള ഉചിതമായ സമയം തന്നെയെന്നു കൃഷ്ണന്‍ വിചാരിച്ചു. കാട്ടിലിരുന്ന് തന്റെ ആരാധികമാരായ ഗോപികമാര്‍ക്ക്‌ അനുഗ്രഹവര്‍ഷം ചൊരിയുന്നതിനായി കൃഷ്ണന്‍ തന്റെ ഓടക്കുഴലില്‍ കുറച്ച്‌ രാഗങ്ങള്‍ വായിച്ചു. സംഗീതം കൃഷ്ണപ്രേമത്തിന്റെ തീനാളത്തെ ആളിപ്പടര്‍ത്തി ഗോപികമാരുടെ ഹൃദയത്തെ വശീകരിച്ചു.
ഏതോ മാസ്മരികതയിലെന്നപോലെ അവര്‍ കൃഷ്ണനിരിക്കുന്നയിടത്തേയ്ക്ക്‌ എത്തിച്ചേരാന്‍ തുടങ്ങി. ചിലര്‍ പശുവിനെ കറക്കുകയായിരുന്നു. മറ്റു ചിലര്‍ പാലു തിളപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ഇനിയും ചിലര്‍ പാചകത്തിലും ഭര്‍ത്തൃശുശ്രൂഷയിലുമായിരുന്നു. ചിലര്‍ കുട്ടിക്ക്‌ മുലയൂട്ടുകയായിരുന്നു. ചിലര്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയായിരുന്നു. മറ്റു ചിലര്‍ ആടയാഭരണങ്ങളണിയുകയായിരുന്നു. കൃഷ്ണമുരളീനാദം കേട്ടമാത്രയില്‍ തങ്ങള്‍ ചെയ്തിരുന്ന പ്രവൃത്തികളത്രയും ഉപേക്ഷിച്ച്‌ അവര്‍ കൃഷ്ണന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ നടന്നു. ആര്‍ക്കുമവരെ തടയാനായില്ല. അവര്‍ ഉചിതമായി വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നോ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയിരുന്നോ എന്നൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. കൃഷ്ണമുരളിയുടെ നാദവീചി അവരുടെ കര്‍മ്മപുടത്തിലെത്തിയ മാത്രയില്‍ അവരുടെ ഹൃദയവും ആത്മാവും ജീവന്‍ തന്നെയും കൃഷ്ണപാദങ്ങളിലെത്തിയിരുന്നു. ശരീരത്തിന്‌ പിന്നെ ജീവനെ പിന്തുടരുകയേ വേണ്ടിയിരുന്നുളളൂ.



ചിലര്‍ തങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ വാതിലുകളെല്ലാം അടച്ചുപൂട്ടിയതായറിഞ്ഞു. അവര്‍ കൃഷ്ണനെ തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തില്‍ ധ്യാനിച്ച്‌ കണ്ണുകളടച്ചിരുന്നു. കൃഷ്ണനുവേണ്ടിയുളള തീവ്രമായ ആഗ്രഹം അവരുടെ ഹൃദയത്തിലെരിഞ്ഞിറങ്ങി. അതവരുടെ പൂര്‍വ്വജന്മാര്‍ജ്ജിതമായ പാപകര്‍മ്മങ്ങളെയെല്ലാം എരിച്ചു കളഞ്ഞു. തീവ്രമായ ധ്യാനത്തിനാല്‍ അവര്‍ കൃഷ്ണനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. അതിന്റെ പരമാനന്ദം അവരുടെയുള്ളിലെ സദ്കര്‍മ്മഫലങ്ങളെപ്പോലും ഇല്ലാതാക്കി. അങ്ങനെ നല്ലതും ചീത്തയുമായ കര്‍മ്മഫലങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ കൃഷ്ണന്‍ തങ്ങളുടെ കമിതാവായി ധ്യാനിച്ച്‌ അവര്‍ ഭഗവാന്റെ പരമപദം പൂകി. ഭൗതികശരീരത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇത്‌ സത്യമത്രെ. ഏതൊരുവന്‍ പ്രേമത്തോടേയോ ഭയത്താലോ സൗഹൃദത്താലോ ഭഗവാനെ സമീപിക്കുന്നുവോ, അവന്‍ ആ പരമപദത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. ഇതു തന്നെയാണീ അവതാരോദ്ദേശ്യം. ജന്മമെടുത്ത ജീവികള്‍ക്ക്‌ എളുപ്പത്തിലെത്തിച്ചേരാവുന്ന രീതിയില്‍ ഭഗവാന്‍ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അവരെല്ലാം വന്നപ്പോള്‍ കൃഷ്ണന്‍ പറഞ്ഞു:



അനുഗൃഹീതരായ മഹിളാമണികളേ സ്വാഗതം. നമ്മളെന്താണ്‌ ചെയ്യേണ്ടതിപ്പോള്‍? എന്തിനാണ്‌ നിങ്ങള്‍ വീടുപേക്ഷിച്ചിപ്പോള്‍ ഇങ്ങോട്ട്‌ വന്നത്‌? നിങ്ങളുടെ അച്ഛനമ്മമാരും ഭര്‍ത്താക്കന്മാരും പരിഭ്രമിക്കും. നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം എന്നോടു മമതയുണ്ടെന്നുളളതു ശരിതന്നെ. കാരണം എല്ലാവരിലേയും ആത്മസത്ത ഞാനാണല്ലോ. എന്നാല്‍ വിവാഹിതയായ ഒരു സ്ത്രീ ഭര്‍ത്താവിനോട്‌ വിശ്വസ്തയായിരിക്കണം. അയാളെ ഭഗവാനെന്നു നിനച്ചു സേവിക്കണം. അയാള്‍ ദുഷ്ടനോ ദരിദ്രനോ നിര്‍ഭാഗ്യവാനോ വയസ്സനോ രോഗിയോ ആണെങ്കില്‍ പോലും. എന്റെ ഭക്തര്‍ക്ക്‌ ഭൗതികമായി എന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ആവശ്യമില്ല തന്നെ. എന്നാല്‍ എന്റെ മഹിമകളും ലീലകളും കേട്ടു ധ്യാനിച്ച്‌ നിങ്ങള്‍ സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക്‌ മടങ്ങിയാലും.


കടപ്പാട് : ശ്രീമദ് ഭാഗവതം നിത്യപാരായണം

ശുഭചിന്ത,




ഒരിക്കല്‍ നിങ്ങൾ ശാരീരികവും മാനസികവും ആയ പരിമിതികൾക്കതീതമായി സ്വയം അറിഞ്ഞാൽ, ഭയം എന്നൊന്ന് ഉണ്ടാവില്ല.

Once you experience yourself beyond your physical and mental limitations, there is no such thing as fear.


പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്‌തി



മഹാവിഷ്‌ണു, ലക്ഷ്‌മീ സമേതനായി പൂന്താനത്തിനരികെ വന്നു. ഭഗവാന്‍ പറഞ്ഞു: പൂന്താനം, ഭാഗവത പാരായണം അസ്സലായിരിക്കുന്നു.

എന്റെ കഥകളും ലീലകളും സദസ്യര്ക്ക് ‌ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും പൂന്താനത്തിനരികെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന്‌ സദ്യ വിളമ്പിയതും ഞങ്ങളായിരുന്നു.

ശ്രീകൃഷ്‌ണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭക്‌തനായിരുന്നു പൂന്താനം. സന്താനങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്ത ദുഃഖം അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ജന്മങ്ങളിലെ പാപ ഫലങ്ങളാണ്‌ പുത്ര ദുഃഖത്തിന്‌ കാരണമെന്ന്‌ ഭഗവാന്‍ തന്നെ ഒരു സന്ദര്ഭത്തില്‍ പൂന്താനത്തിനോട്‌ പറയുന്നുണ്ട്‌.

അനുഭവിക്കാനുള്ള കര്മ്മഫലങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചശേഷം പുത്രകളത്രാദികള്‍ ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹത്താല്‍ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം വംശം നിലനിര്ത്തി. അതിനുശേഷമാണ്‌ അദ്ദേഹം ഭഗവദ്‌ പാദങ്ങളില്‍ സായൂജ്യമടഞ്ഞത്‌.


പൂന്താനത്തിന്റെ അന്തര്‍ജനം ഇരട്ടക്കുട്ടികളെ പ്രസവിച്ചു. കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തെ കടബാധ്യത തീര്ക്കാന്‍ ജന്മമെടുത്ത ആ ശിശുക്കള്‍ ജന്മലക്ഷ്യം നിറവേറ്റി പത്തുവയസ്സ്‌ തികയുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ കാലയവനികയ്‌ക്കുള്ളില്‍ മറഞ്ഞു.  ദുഃഖിതരായ പൂന്താനവും  അന്തര്‍ജനവും ശ്രീകൃഷ്‌ണഭജനവുമായി കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കുറേക്കാലം കഴിഞ്ഞ്‌ അന്തര്‍ജനം വീണ്ടും ഗര്ഭിണിയാവുകയും ശുഭമുഹൂര്ത്ത ത്തില്‍ സുന്ദരനായ ഒരു ആണ്കു്ഞ്ഞിന്‌ ജന്മം നല്കു്കയും ചെയ്‌തു. പക്ഷേ, ഒരു വയസ്സ്‌ ആകുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ ഭഗവാന്‍ ആ കുഞ്ഞിനെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു. പൂന്താനത്തിന്റെ ദുഃഖം താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. പൂജാമുറിയില്‍ സദാസമയവും പൂന്താനം കഴിച്ചുകൂട്ടി. അന്തര്‍ജനം പുത്രദുഃഖത്താല്‍ വിവശയായി. ദുഃഖിതനായിരിക്കുന്ന പൂന്താനത്തിന്‌ മുമ്പില്‍ ഒരു ദിവസം ഭഗവാന്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്‌ പറഞ്ഞു.


''കര്മ്മ്യോഗമാണ്‌; അനുഭവിച്ച്‌ തീര്ക്ക്ണം. '' തൊഴുകൈകളോടെ പൂന്താനം ചോദിച്ചു: ''എന്തേ, എനിക്കു മാത്രം ഒരു ഉണ്ണിയെ തന്നില്ല ഭഗവാനേ?''. ഭഗവാന്‍ പൂന്താനത്തെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.


''പൂന്താനം, ഞാന്‍ സദാസമയവും അങ്ങയോടൊപ്പം ഉണ്ടല്ലോ. എന്നെ മകനായി കണ്ടുകൊള്ളുക.'' ഭഗവാന്റെ ഈ വിധമുള്ള വാക്കുകള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ പൂന്താനം ഭക്‌തികൊണ്ടും, വാത്സല്യം കൊണ്ടും ആഹ്‌ളാദവാനായി.

പുത്രദുഃഖം മറന്ന്‌ പൂന്താനം വീണ്ടും കീര്ത്തനങ്ങള്‍ രചിച്ചുതുടങ്ങി. ''ജ്‌ഞാനപ്പാന''യുടെ രചന തുടങ്ങിയത്‌ ഈ സന്ദര്ഭത്തിലായിരുന്നു. പിന്നീട്‌ സന്താനഗോപാലം അദ്ദേഹം രചിച്ചു. ഇങ്ങനെ വളരെയധികം
കീര്ത്തനങ്ങള്‍ എഴുതി ഭക്‌തിയുടെ ലഹരിയില്‍ മതിമറന്നു.
ഒരു ദിവസം അന്തര്‍ജ്‌ജനം തന്റെ ആഗ്രഹം പൂന്താനത്തിനോട്‌ പറഞ്ഞു: നമ്മുടെ ഇല്ലത്ത്‌ അങ്ങ്‌ 'ഭാഗവത പാരായണം' നടത്തണം. ഈ ദേശക്കാരും ഭഗവാന്റെ കഥകള്‍ ആസ്വദിക്കട്ടെ.


ഭാഗവത സപ്‌താഹം നടത്താന്‍ പൂന്താനം ഒന്ന്‌ മടിച്ചു. ഏഴ്‌ ദിവസം നീണ്ടുനില്ക്കുരന്ന സപ്‌താഹം നടത്താന്‍ ചെലവിനായി പൂന്താനത്തിന്റെ കൈയില്‍ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. ദിവസവും പാരായണം കഴിഞ്ഞാല്‍ സദസ്യര്ക്ക് അന്നദാനം നടത്തണം. പൂന്താനത്തിന്റെ മനസ്സ്‌ വായിച്ചറിഞ്ഞ അന്തര്‍ജനം അദ്ദേഹത്തെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ''സപ്‌താഹം നടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിലെ ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച്‌ വ്യാകുലപ്പെടണ്ടാ. ഭഗവാന്‍ എല്ലാം നടത്തിത്തരും. അങ്ങനെ നല്ല ഒരു ദിവസം നിശ്‌ചയിച്ച്‌ പൂന്താനം ഭാഗവത പാരായണം ആരംഭിച്ചു.


സപ്‌താഹ വായന കേള്ക്കാന്‍ ദേശക്കാര്‍ ഇല്ലത്തേക്ക്‌ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഭഗവാന്റെ ലീലകള്‍ കേട്ട്‌ അവര്‍ നിര്വൃതിയടഞ്ഞു. പൂന്താനമാകട്ടെ, വായന തുടങ്ങി അവസാനിക്കുന്നതുവരെ ഭഗവാന്റെ രൂപം മാത്രമേ മനസ്സില്‍ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ.


എല്ലാ ദിവസവും ഉച്ചയ്‌ക്ക് ഭാഗവത പാരായണം കഴിഞ്ഞാല്‍ അന്തര്‍ജനം എല്ലാവര്ക്കും മൃഷ്‌ടാന്ന ഭോജനം നല്കിട സംതൃപ്‌തരാക്കി. ഏഴാം ദിവസം വായന സമാപിച്ചു.

സമയമായിട്ടും ആഹാരം വിളമ്പാന്‍ അന്തര്‍ജനം എത്തിയില്ല. പൂന്താനം അടുക്കളയില്‍ ചെന്നു. അടുപ്പില്‍ തീ കത്തിച്ച ലക്ഷണമില്ല.  അന്തര്‍ജനത്തെ അന്വേഷിച്ച്‌ അദ്ദേഹം പൂജാമുറിയിലെത്തി. ഭഗവാന്റെ മുമ്പില്‍ ധ്യാനത്തിലിരിക്കുന്ന അവരെ പൂന്താനം വിളിച്ചു. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അന്തര്‍ജനം  പറഞ്ഞു.


''ഇന്ന്‌ ഇല്ലത്ത്‌ ആഹാരം ഉണ്ടാക്കാന്‍ സാധനങ്ങള്‍ ഇല്ല.'' അന്തര്‍ജനം പറയുന്നതുകേട്ട്‌ പൂന്താനം ഭഗവാന്‌ മുമ്പില്‍ സാഷ്‌ടാംഗം നമസ്‌ക്കരിച്ചു. ''ഭഗവാനേ എന്തൊരു പരീക്ഷണമാണ്‌.'' ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞ്‌ ഭഗവാനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവരുടെ അരികിലേക്ക്‌ വായന കേള്ക്കാ നെത്തിയ ഒരു നമ്പൂതിരി വന്നു.


''പൂന്താനം, വന്നാലും, എല്ലാവരും അങ്ങയെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇലയിട്ട്‌ ഭക്ഷണവും തയ്യാറായി.'' ധൃതിയില്‍ പൂന്താനവും അന്തര്‍ജനവും മുറ്റത്തെ പന്തലില്‍ വന്നുനോക്കി. വിഭവങ്ങള്‍ സമൃദ്ധമായി എല്ലാ പാത്രങ്ങളിലും നിറച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നു.

സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതിയും സുന്ദരനായ ഒരു യുവാവും എല്ലാവര്ക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നു. ഇവരെ ഇതിന്‌ മുമ്പ്‌ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ. പൂന്താനം ആലോചിച്ചു.


വായനയുടെ തിരക്കിനിടയില്‍ തന്റെ ശ്രദ്ധയില്പ്പെടാത്തവരായിരിക്കാം. അങ്ങനെ അവസാന ദിവസത്തെ സദ്യ കേമമായി നടന്നു. പൂന്താനത്തിനും ഭാര്യയ്‌ക്കും സംതൃപ്‌തി തോന്നി.

അന്ന്‌ രാത്രി ഉറക്കത്തില്‍ പൂന്താനം ഒരു സ്വപ്‌നം കണ്ടു. മഹാവിഷ്‌ണു, ലക്ഷ്‌മീ സമേതനായി പൂന്താനത്തിനരികെ വന്നു. ഭഗവാന്‍ പറഞ്ഞു: ''പൂന്താനം, ഭാഗവത പാരായണം അസ്സലായിരിക്കുന്നു. എന്റെ കഥകളും ലീലകളും സദസ്യര്ക്ക് ‌ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും പൂന്താനത്തിനരികെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന്‌ സദ്യ വിളമ്പിയതും ഞങ്ങളായിരുന്നു.''

കാലം കടന്നുപോയി. പൂന്താനത്തിന്‌ സന്താനങ്ങള്‍ വീണ്ടും ഉണ്ടായി. പുത്രകളത്രാദികളോടെ പൂന്താനം വളരെക്കാലം ജീവിച്ചു. 
ലക്ഷ്‌മീകടാക്ഷത്താല്‍ സമ്പല്സപമൃദ്ധമായിത്തന്നെ ഇല്ലത്തുള്ളവര്‍ ജീവിച്ചു. പൂന്താനത്തിന്റെ വംശം നിലനിന്നു.


അന്തര്‍ജനത്തിന്റെ ദേഹവിയോഗം കഴിഞ്ഞ്‌ പൂന്താനം അധികകാലം ഇരുന്നില്ല. ഭഗവാന്‍ തന്നെ സ്വര്ണ്ണനരഥവുമായ്‌ വന്ന്‌ പൂന്താനത്തെ ഉടലോടെ സ്വര്ഗ്ഗ ത്തിലേക്ക്‌ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.


ഭാഗവത സപ്‌താഹം ഭക്‌തിക്ക്‌ മാത്രമല്ല നമ്മുടെ വംശത്തിനു തന്നെ ശ്രേയസ്സ്‌ക്കരമാണെന്ന്‌ പൂന്താനം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചു. ഭാഗവതം ശുദ്ധമനസ്സോടെ, ഉറച്ച ഭക്‌തിയോടെ പാരായണം ചെയ്‌താല്‍ നമ്മുടെ ജീവിതം ഐശ്വര്യ സമ്പൂര്ണ്ണ്മായിത്തീരും....... 


ഹരേ കൃഷ്ണാ.......  കടപ്പാട്..

Sunday, October 1, 2017

വിജയദശമിദിനത്തിൽ അമ്മയുടെസത്സംഗം


ജീവിത വിജയം കൈവരിക്കാന്‍ എല്ലാത്തിനോടുമുള്ള ആദരവും തുടക്കക്കാരന്റെ ഭാവവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക

30 Sep 2017, അമൃതപുരി

അമൃതപുരിയില്‍ നവരാത്രി ആഘോഷം ഭക്തിനിര്‍ഭരമായ ചടങ്ങുകളോടെ നടന്നു. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നും ആശ്രമത്തിലെത്തിയ വിദേശികളും സ്വദേശികളുമായ നൂറുകണക്കിനു കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് വിജയദശമി ദിനത്തില്‍ അമ്മ ആദ്യാക്ഷരം കുറിച്ചു.

അറിവിനെ സ്വീകരിക്കുവാനുള്ള ആഗ്രഹം, ഉത്സാഹം, ക്ഷമ ഇവയെല്ലാ മാണ് വിദ്യയെ പൂര്‍ണ്ണതയിലേയ്ക്ക് എത്തിക്കുന്നത്. ആ വിനയവും ഉത്സാഹവും സമര്‍പ്പണഭാവവും നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ എപ്പോഴും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമെന്നും ഭൗതികമായ ഐശ്വര്യത്തിലും ലാഭത്തിലും ഉപരി ഒരു സാധകന്റെ പടിപടിയായിട്ടുള്ള ആദ്ധ്യാത്മിക ഉയര്‍ച്ചയുടെയും ആത്യാന്തിക മുക്തിയുടെയും സന്ദേശമാണ് നവരാത്രി നല്‍കുന്നതെന്ന് സത്‌സംഗത്തില്‍ അമ്മ പറഞ്ഞു. എല്ലാത്തിനോടുമുള്ള ആദരവ് ഒരു തുടക്കക്കാരന്റെ ഭാവം ഇവ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചാല്‍ ജീവിത വിജയം കൈവരിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്നും അമ്മ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.

തന്റെ ചൂണ്ടുവിരല്‍ ഗുരുവിന്റെ കൈകളില്‍ ഏല്പിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് കുഞ്ഞിന് വിദ്യാരംഭം കുറിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത്. ചൂണ്ടുവിരല്‍ അഹങ്കാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. നമ്മള്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ നേരെ ചൂണ്ടി നീ തെറ്റ് ചെയ്തു എന്നു പറയാറുണ്ട്. അങ്ങിനെ പറയുമ്പോഴും മൂന്നു വിരല്‍ തന്റെ നേരെയാണ് ചൂണ്ടുന്നത് എന്ന് നമ്മള്‍ ഓര്‍ക്കാറില്ല. മറ്റുള്ളവര്‍ ഒരു തെറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ താന്‍ മൂന്നു തെറ്റുകള്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് ഈ വിരലുകള്‍ നല്‍കുന്ന സൂചന.

സത്‌സംഗത്തെ തുടര്‍ന്ന് അമ്മ ‘ഹരിശ്രീ ഗണപതയേ നമഃ’ എന്ന മന്ത്രം ചൊല്ലിക്കൊടുക്കുകയും അവിടെ കൂടിയിരുന്ന ഭക്തര്‍ അത് നിലത്ത് എഴുതി ഏറ്റുചൊല്ലിയത് ഭക്തിയുടെ നിഷ്‌ക്കളങ്കമായ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു. തുടര്‍ന്ന് അമ്മ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരെയായി മടിയിലിരുത്തി അരിയില്‍ ആദ്യാക്ഷരം എഴുതിച്ചു. വാദ്യ സംഗീതം നൃത്തം തുടങ്ങിയവ അഭ്യസിച്ചവരുടെ അരങ്ങേറ്റവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

കൃഷ്ണന്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നതിന് ഈ തെളിവുകള്‍ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു




മഥുരയില്‍ ജനിച്ച് വൃന്ദവാനത്തില്‍ വളര്‍ന്ന് ദ്വാരകയുടെ രാജാവായ ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നതിനുള്ള തെളിവ് ഈ സ്ഥലങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടെന്ന് തന്നെയാണ്. ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു സ്ഥലമാണ് കുരുക്ഷേത്ര.

മഹാഭാരത യുദ്ധം നടന്ന സ്ഥലം എന്നതിനേക്കാള്‍ ഭഗവാന്‍ ഗീതോപദേശം നല്‍കിയ സ്ഥലം എന്ന നിലയിലാണ് കുരുക്ഷേത്രത്തെ വിശ്വാസികള്‍ നോക്കി കാണുന്നത്. കൃഷ്ണന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഇന്ത്യയിലെ ചില സ്ഥലങ്ങള്‍ നമ്മുക്ക് പരിചയപ്പെടാം.



01. വൃന്ദാവനം


ഭഗവാന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ ബാല്യകാലം ചെലവഴിച്ച നഗരം എന്ന നിലയില്‍ ഹിന്ദുമത വിശ്വാസികളുടെ പൂജനീയ സ്ഥലമാണ് വൃന്ദാവനം. രാധാകൃഷ്ണ പ്രണയത്തിന് വേദിയാകാന്‍ ഭാഗ്യം ലഭിച്ച വൃന്ദാവന്‍ സ്‌നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകം എന്ന നിലയിലാണ് ലോകത്തിന് മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്നത്.



02. നിധിവനം


ഭഗവാന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ നാള്‍ മുതല്‍ വൃന്ദാവനത്തില്‍ ഉണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന മനോഹര ഉദ്യാനങ്ങളാണ് സേവ കുഞ്ജും നിധിവനവും. രാധയും മറ്റ് ഗോപികമാരുമായി ചേര്‍ന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ രാസലീലകള്‍ ആടിയത് സേവ കുഞ്ജിലാണന്നാണ് വിശ്വാസം. ഉദ്യാനത്തിനകത്ത് ഒരു ചെറിയ ക്ഷേത്രമുണ്ട്. ഈ ക്ഷേത്രം രാധയ്ക്കും കൃഷ്ണനും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്.


03. മഥുര

മഥുരയിലെ ഏത് കാഴ്ചക്കെട്ടുകള്‍ക്കും ശ്രീകൃഷ്ണനുമായി ഏതെങ്കിലും വിധത്തിലുള്ള ബന്ധം കാണും. കല്‍തുറുങ്കില്‍ പിറവിയെടുത്ത ജഗന്നാഥന്റെ ജന്മസ്ഥാനത്ത് ഇന്നൊരു ക്ഷേത്രമാണുള്ളത്, ശ്രീകൃഷ്ണ ജന്മഭൂമിക്ഷേത്രം. നിഷ്ഠൂരനും തന്റെ മാതൃസഹോദരനുമായ കംസനെ വകവരുത്തിയതിന് ശേഷം അല്പസമയം വിശ്രമിക്കാന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലം എന്ന നിലയില്‍ പ്രസിദ്ധമാണ് വിശ്രംഘട്ട്.



04. രംഗ് ഭൂമി


ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ തന്റെ മാതുലനായ കംസനുമായി ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിലേര്‍പ്പെട്ട സ്ഥലമാണ് രംഗ് ഭൂമി. കംസനെ വധിച്ച് യുദ്ധം ജയിച്ച കൃഷ്ണന്‍ , കംസന്റെ തടവറയിലായിരുന്ന തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു. ഇവരോടൊപ്പം തടവിലായിരുന്ന പിതാമഹന്‍ ഉഗ്രസേനനെ മോചിപ്പിക്കുകയും ദ്വാരകയുടെ സിംഹാസനം അദ്ദേഹത്തിന് തിരികെ നല്‍കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.



05. വിശ്രംഘട്ട്

മഥുരപട്ടണത്തിലെ ഏറ്റവും ജനപ്രീതിയാര്‍ജ്ജിച്ച ദേവാലയങ്ങളില്‍ അധികവും വിശ്രംഘട്ടിലും അതിന് ചുറ്റുവട്ടത്തുമാണ്. ഇവിടത്തെ ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്ന പടിക്കെട്ടും ഇത് തന്നെയാണ്. കംസനെ വധിച്ച ശേഷം കൃഷ്ണന്‍ അല്പസമയം ധ്യാനനിരതനായി ഇവിടെ ഇരുന്നിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് വിശ്വാസം.



06. ദ്വാരക

ദ്വാരകാധീശനായ ശ്രീകൃഷ്ണനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജധാനിയായ ദ്വാരകയെയും കുറിച്ച് കേള്‍ക്കാത്തവരോ ഒരിക്കലെങ്കിലും അവിടെയെത്താന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്തവരോ കാണുമോ? സംസ്‌കൃത സാഹിത്യങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ പ്രകാരം ഏഴ് പൗരാണിക നഗരങ്ങളിലൊന്നാണ് ദ്വാരക. ചതുര്‍ധാമങ്ങളിലും സപ്തപുരികളിലും ഉള്‍പ്പെടുന്ന നഗരം കൂടിയാണ് ദ്വാരക. വത സാഹിത്യങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ പ്രകാരം ഏഴ് പൗരാണിക നഗരങ്ങളിലൊന്നാണ് ദ്വാരക. ചതുര്‍ധാമങ്ങളിലും സപ്തപുരികളിലും ഉള്‍പ്പെടുന്ന നഗരം കൂടിയാണ് ദ്വാരക.



മഥുരയ്ക്കടുത്താണ് പ്രശസ്തമായ ഹിന്ദു തീര്‍ത്ഥാടന കേന്ദ്രമായ ഗോവര്‍ദ്ധന്‍. ഗോവര്‍ദ്ധനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി പുരാണകഥകളുണ്ട്. ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലകള്‍ക്കായി സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിവന്ന പര്‍വ്വതമാണ് ഗോവര്‍ദ്ധനഗിരി എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കനത്ത മഴപെയ്യുന്ന കാലത്ത് ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ ഏഴുദിവസം ഗോവര്‍ദ്ധന പര്‍വ്വതത്തെ കൈകളിലുയര്‍ത്തി നിര്‍ത്തി എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.



7.രാധാകുണ്ട്

കാളയുടെ രൂപത്തില്‍ വന്ന അസിത എന്നുപേരുളള അസുരനെ കൊലപ്പെടുത്തിയ കൃഷ്ണനോട് ഭാരതത്തിലെ പുണ്യനദികളില്‍ പോയി കൈകഴുകി പാപമോചിതനാകാന്‍ രാധ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാല്‍ ഇതുകേട്ട് ചിരിച്ച കൃഷ്ണന്‍ കാല്‍ അമര്‍ത്തിച്ചവിട്ടിയ സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടായ ഉറവയാണ് രാധാകുണ്ട്. പുണ്യനദികളിലെ ജലം ഇവിടെ എത്തിയെന്നാണ് വിശ്വാസം.



8 കുരുക്ഷേത്ര

കുരുക്ഷേത്രയുടെ അര്‍ത്ഥം ധര്‍മ്മ ഭൂമി എന്നാണ്. ചരിത്രവും പുരാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്നതാണ് കുരുക്ഷേത്ര വിനോദ സഞ്ചാരം. മഹാഭാരതത്തിലെ പാണ്ഡവരും കൗരവരും തമ്മില്‍ ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമായ യുദ്ധം നടന്നത് കുരുക്ഷേത്രയില്‍ വച്ചാണ്. ഇതേ ഭൂമിയില്‍ വച്ചു തന്നെയാണ് ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണന്‍ അര്‍ജ്ജുനന് ഭഗവദ് ഗീത ഉപദേശിച്ച് കൊടുത്തതും.



9 ഗോകുല്‍

മഥുരയില്‍ നിന്ന് 15 കിലോമീറ്റര്‍ മാറിയാണ് ഗോകുല്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. കൃഷ്ണന്‍ കുട്ടിക്കാലം ചെലവഴിച്ച ഗോകുലം ഇവിടെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം

വൈകുണ്ഠലോകദര്‍ശനത്തിനായുള്ള അനുഗ്രഹം – ഭാഗവതം (245)



ജനോഽയം ലോക ഏതസ്മിന്നവിദ്യാകാമകര്‍മ്മഭിഃ
ഉച്ചാവചാസു ഗതിഷു ന വേദ സ്വാം ഗതിം ഭ്രമന്‍ (10-28-13)

ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ ഭഗവാന്‍ മഹാകാരുണികോ ഹരിഃ
ദര്‍ശയാമാസ ലോകം സ്വം ഗോപാനാം തമസഃ പരം (10-28-14)

സത്യം ജ്ഞാനമനന്തം യദ്ബ്രഹ്മ ജ്യോതിഃ സനാതനം
യദ്ധി പശ്യന്തി മുനയോ ഗുണാപായേ സമാഹിതാഃ (10-28-15)



ശുകമുനി തുടര്‍ന്നു:

ഒരിക്കല്‍ ഏകാദശി വ്രതം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ്‌ നന്ദഗോപര്‍ കാളിന്ദീനദിയില്‍ കുളിച്ച്‌ വിധിപ്രകാരം വ്രതമവസാനിപ്പിക്കാന്‍ പുറപ്പെട്ടു. അതിനുപറ്റിയ മുഹൂര്‍ത്തം നോക്കിയാണ്‌ നന്ദഗോപര്‍ കാളിന്ദിയില്‍ പോയത്‌. എന്നാല്‍ ആ സമയം ഇരുട്ടിന്റെ ശക്തികളുടെ വിളയാട്ടമുളളതും അവര്‍ക്ക്‌ പ്രിയപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ നന്ദന്‍ ജലത്തിലിറങ്ങിയതും ജലദേവതയായ വരുണന്റെ ദൂതന്മാരിലൊരാള്‍ അദ്ദേഹത്തെ പിടികൂടി വരുണസവിധത്തിലെത്തിച്ചു.


വ്രജവാസികള്‍ നന്ദന്‍ നദിയില്‍ മുങ്ങിമരിച്ചു എന്നു കരുതി ഉറക്കെ കരയാന്‍ തുടങ്ങി. ഇതുകേട്ടു വന്ന കൃഷ്ണന്‍ അച്ഛനെ തേടി നേരെ വരുണന്റെയടുക്കല്‍ എത്തി. ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണനെ തന്റെ വാതില്‍പ്പടിയില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ വരുണന്‍ സ്നേഹഭക്ത്യാദരവുകളോടെ അദ്ദേഹത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും അനുഗൃഹീതമായ ദിവസമത്രെ. വിശ്വത്തിന്റെ മുഴുവനും സത്തും നിധിയുമായ ഭഗവല്‍സാന്നിദ്ധ്യം എനിക്ക്‌ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാനങ്ങയെ നമസ്കരിക്കുന്നു. അങ്ങാണ്‌ പരംപൊരുള്‍, മായാതീതന്‍. അവിടുത്തെ അഛന്‍ ഇതാ. അവിടുത്തെ വിനീതഭൃത്യന്മാരായ ഞങ്ങളോട്‌ പൊറുത്താലും. അറിയാതെയായാലും അവിടുത്തെ അഛനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു്‌ അങ്ങയോട്‌ ഞങ്ങള്‍ അപരാധം ചെയ്തു. ഞങ്ങളോട്‌ ക്ഷമിച്ചാലും.”



കൃഷ്ണനും നന്ദനും വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു വന്നു. നന്ദന്‍ വരുണസവിധത്തിലെ ധനസമ്പത്തും പ്രൗഢിയുമെല്ലാം കണ്ടു. അതേ സമയം വരുണനുളള ഭക്ത്യാദരവും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. ആ ലോകത്തിന്റെ രാജാവിന്‌ തന്റെ മകനോടുളള സ്നേഹബഹുമാനങ്ങളും നന്ദന്‍ കണ്ടു. അദ്ദേഹം ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം വ്രജത്തിലെ തന്റെ ആളുകളോട്‌ പറഞ്ഞു. അവരെല്ലാം അത്ഭുതപരവശരാവുകയും ഭഗവാന്‍ എല്ലാവരേയും തന്റെ ദിവ്യസവിധത്തിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോവും ഒരിക്കല്‍ എന്നു പ്രത്യാശിക്കുകയും ചെയ്തു. അന്തര്യാമിയായ ഭഗവാന്‍ ഇതു മനസ്സിലാക്കി ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു: മനുഷ്യര്‍ ഈ ലോകത്ത്‌ തപ്പിത്തടഞ്ഞു സഞ്ചരിക്കുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ ഉന്നതമായ പാതയില്‍. അല്ലെങ്കില്‍ താഴേക്കുളള പതനത്തില്‍ . എന്നാല്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും അജ്ഞതയ്ക്കു വശംവദരായി കഴിയുന്നു. ആര്‍ത്തിയോടെ സ്വാര്‍ത്ഥകര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നത്‌ ആത്മീയപാതയെക്കുറിച്ച്‌ അറിവില്ലാത്തതുകൊണ്ടത്രേ. തന്റെ കൂട്ടുകാരായ ഗോപന്മാരോടുളള ദയാവായ്പൊന്നുകൊണ്ടുമാത്രം കൃഷ്ണന്‍ തന്റെ പരമഗൃഹം അവര്‍ക്ക്‌ കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അനന്തമെന്നും സത്തെന്നും ബോധമെന്നും ഇരുട്ടിനുമപ്പുറത്തുളള ബ്രഹ്മം എന്നും അറിയുന്നതും ത്രിഗുണാദികളെ വെന്ന മാമുനിമാര്‍ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞതുമായ അവിടം ഗോപന്മാര്‍ കണ്ടു. വേദങ്ങള്‍ കൃഷ്ണനു സങ്കീര്‍ത്തനമാലപിക്കുന്നുതവിടെയത്രെ. ഈ ദര്‍ശനഭാഗ്യം അത്ഭുതാദരങ്ങളോടെ ഉള്‍ക്കൊണ്ടശേഷം വൃന്ദാവനവാസികള്‍ വീണ്ടും കൃഷ്ണനെ തങ്ങളിലൊരാളായി കണ്ടു.



കടപ്പാട് : ശ്രീമദ് ഭാഗവതം നിത്യപാരായണം

ശുഭചിന്ത,




മനുഷ്യര്‍ വിജയിക്കുന്നത് കഠിനാദ്ധ്വാനം കൊണ്ടു മാത്രമല്ല. അവർ ശരിയായ കാര്യം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടു കൂടിയാണ്.
People are successful not necessarily because they work hard. They just do the right thing.