ആത്മീയത ഉൾക്കൊണ്ടാൽ ഭൗതികജീവിതം സമ്പന്നവും അർത്ഥപൂർണ്ണവുമാക്കാമെന്നു് പറഞ്ഞു തരുന്ന സനാതനധർമ്മത്തിനെ കുറിച്ച് അറിയാനും പഠിക്കാനും സാധിച്ചാൽ അത് ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അനുഗ്രഹം
ഓം നമഃ ശിവായ
"ക൪മ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചനഃ മാ ക൪മ്മഫലഹേതു൪ഭൂ൪മാതേ സംഗോസ്ത്വക൪മ്മണി" നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യുവാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ. ക൪മ്മത്തിന്റെ ഫലത്തില് ഒരിക്കലും ആശിക്കരുത്. ക൪മ്മഫലത്തില് സംശയാലുവായ നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാവരുത്.
labels
- ഹിന്ദു ധർമ്മം (816)
- ശുഭചിന്ത (549)
- ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ (305)
- ക്ഷേത്രങ്ങൾ (238)
- അമ്മേ നാരായണ (236)
- പുരാണകഥകൾ (226)
- ശ്രീമഹാദേവൻ (204)
- ശ്രീമഹാഭാഗവതം (159)
- അമൃതവാണി (153)
- സ്വാമി അയ്യപ്പൻ (152)
- ശ്രീമദ് ദേവീഭാഗവതം നിത്യപാരായണം (144)
- നാമാവലി (123)
- കീർത്തനങ്ങൾ (101)
- ഭാഗവതം നിത്യപാരായണം (95)
- ശ്രീരാമചരിതം (95)
- ശ്രീസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമി (58)
- മന്ത്രങ്ങൾ (51)
- ഗീതാദര്ശനം (36)
- ശ്രീ ലളിതാസഹസ്രനാമസ്തോത്രം (32)
- ശ്രീഗണപതി (30)
- വ്രതങ്ങള് അനുഷ്ഠാനങ്ങള് (25)
- ഗുരുവരം (17)
- ശ്രീനാരായണഗുരുദേവൻ (14)
- ഭാരതീയ കാവ്യമീമാംസ (8)
Thursday, October 5, 2017
രാമായണത്തിലെ അനശ്വര മുഹൂര്ത്തങ്ങള്
''പിതരി സ്വര്ഗമാപന്നേ രാമേ ചാരണ്യമാശ്രിതേ
കിം മേ ജീവിതസാമര്ഥ്യം പ്രവേക്ഷ്യാമി ഹുതാശനം''
ഭരതന്റെ വിലാപമാണ് - ''പിതാവ് സ്വര്ഗത്തെ പ്രാപിച്ചു. അച്ഛന്റെ കാലശേഷം രാജ്യഭാരം ഏറ്റെടുക്കേണ്ട ജ്യേഷ്ഠന് ശ്രീരാമചന്ദ്രനാണെങ്കില് വനവാസത്തിന് പോയിരിക്കുന്നു. ഈ സമയത്ത് സാമര്ഥ്യമില്ലാത്തവനും നിരാശ്രയനുമായ ഞാനെന്തുചെയ്യാനാണ്. ഞാന് അച്ഛന്റെ ഈ ചിതയില് ചാടി മരിക്കാന് പോവുകയാണ്.'' പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേര്പാട് എത്ര വിവേകശാലിയായ മനുഷ്യനിലും ഉണ്ടാക്കുന്ന അനാഥത്വബോധവും മാനസികത്തകര്ച്ചയും വരച്ചുകാട്ടുകയാണ് വാല്മീകി ഭരതവിലാപത്തിലൂടെ. ഈ നഷ്ടങ്ങള്ക്കെല്ലാം കാരണം കൈകേയിയാണെന്നറിയുന്ന ഭരതന് സര്വനിയന്ത്രണങ്ങളും വിട്ട് അവരോട് പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു - മുന്നില് നില്ക്കുന്നത് തന്റെ മാതാവാണെന്നുപോലും മറന്ന് !
''ഭര്ത്താവിനെക്കൊന്ന പാപേ മഹാഘോരേ
നിസ്ത്രപേ നിര്ദയേ ദുഷേ്ട നിശാചരേ
നിന്നുടെ ഗര്ഭത്തിലുദ്ഭവിച്ചേനൊരു
പുണ്യമില്ലാത്ത മഹാപാപി ഞാനഹോ''
ഒരു മകനും പെറ്റമ്മയോട് പറയാന് മടിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള കൈകേയീഭര്ത്സനത്തിലൂടെ, ഭരതനിലെ ദുഃഖത്തിന്റെയും മനസ്സിനേറ്റ മുറിവിന്റെയും ആഴമാണ് എഴുത്തച്ഛന് കാണിക്കുന്നത്.
ലൗകികജീവിതത്തില് ഒരാപ്തവാക്യംപോലെ എടുക്കാവുന്ന വസിഷ്ഠമഹര്ഷിയുടെ വാക്കുകളാണ് ഭരതനെ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്.
''....ദത്വാ ത്രിവിഷ്ടപം ഗത്വാ യഥാസുഖം
ലബ്ധ്വാ പുരന്ദരാര്ഥാസനം ദുര്ലഭം''.
'' ഒരു പുരുഷായുസ്സില് അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതും അനുഭവിക്കേണ്ടതുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞശേഷം, അച്ഛന് സ്വര്ഗത്തില് ദേവന്മാരുടെയും ദേവേന്ദ്രന്റെയും ബഹുമാനത്തിന് പാത്രമായി കഴിയുന്നു. ഇനിയെന്തിന് അങ്ങ് ദുഃഖിക്കണം''?
രാജ്യഭാരമേല്ക്കാതെ, ജ്യേഷ്ഠനെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാനായി കാട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെടുകയായിരുന്നു ഭരതന്. വിദൂരത്തിലുള്ള അധികാരംപോലും കൈയെത്തിപ്പിടിക്കാന് വേഷം കെട്ടുന്ന, അനര്ഹമായ അധികാരം കൈവിടാന് മടിക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത് ഭരതകഥ കൂടുതല് പ്രസക്തമാകുന്നു. വനത്തില്വെച്ചുള്ള ഭരതരാഘവസംവാദത്തില്, ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ഒരു ന്യായത്തിനും ഭരതന് കീഴ്പ്പെടുന്നില്ല.
''യദി ത്വവശ്യം വാസ്തവ്യം കര്ത്തവ്യം ച പിതുര്വചഃ
അഹമേവ നിവത്സ്യാമി ചതുര്ദശ സമാഗമേ''.
പിതാവിന്റെ ആജ്ഞ നിറവേറ്റാനായി മകനെന്ന നിലയ്ക്ക്, താന് 14 വര്ഷം കാട്ടില് കഴിയാമെന്നുവരെ ഭരതന് പറയുന്നു. ഒടുവില് രാമാവതാരത്തെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ വസിഷ്ഠന് ഭരതനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ശ്രീരാമപാദുകങ്ങളുമായി ഭരതന് മടങ്ങുന്നു.
പതിന്നാലുവര്ഷം ജ്യേഷ്ഠന്റെ പാദുകങ്ങള് സിംഹാസനത്തില് പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ഭരതന് രാജ്യഭരണം നടത്തി - ലൗകികസുഖങ്ങള് വെടിഞ്ഞ്. തന്റെ ആഗമനം അറിയിക്കാനായി ആദ്യം ഭരതസമക്ഷത്തേക്ക് അയയ്ക്കുന്നത് ഹനുമാനെയാണ്. ഇതിനൊരു വ്യാഖ്യാനമുണ്ടത്രെ - രാമഭക്തി ഏറ്റവുമുള്ളത് തനിക്കാണെന്ന വിചാരമുണ്ടത്രെ ഹനുമാന്. പതിന്നാലുവര്ഷം ജ്യേഷ്ഠനെമാത്രം മനസ്സില് വിചാരിച്ച്, എല്ലാം ത്യജിച്ചുകഴിയുന്ന ഭരതന്റെ അവസ്ഥ നേരിട്ടു കാണിക്കുക വഴി രാമഭക്തനെന്ന ആഞ്ജനേയന്റെ അഹങ്കാരം ശമിപ്പിക്കലായിരുന്നുവത്രെ ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.
Wednesday, October 4, 2017
പുരാണകഥകളിലൂടെ - മാതാ പിതാ ഗുരു ദൈവ സങ്കൽപ്പം
അമ്പാടികണ്ണനെ കബളിപ്പിച്ച (വഞ്ചിച്ച) മണി
ഗോപസ്ത്രികള് യശോദാമ്മയോടു പരാതി പറഞ്ഞു .പക്ഷേ യശോദാമ്മ അതു വിശ്വാസിച്ചില്ല, എന്റെ മകന് അങ്ങനെ ചെയില്ലെന്നു പറഞ്ഞു .തുടരെ തുടരെ ഗോപസ്ത്രികള് പരാതി പറഞ്ഞപ്പോള് കണ്ണനാണ് വെണ്ണ കക്കുന്നതെങ്കില്കൈയോടെ പിടിച്ചു കാണിക്കാന് പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് ഗോപസ്ത്രീകള് എല്ലാവരുംകൂടി ആലോചിച്ചു ഒരു പ്രതിവിധി കണ്ടുപിടിച്ചു.ഉറിയില് ഒരു മണി കെട്ടിയിടുക എന്നായിരുന്നു അത്. കൃഷ്ണന് ഉറിയില് തോടുമ്പോള് മണി കിലുങ്ങും (മുഴങ്ങും) അപ്പോള് പിടി കൂടാം എന്നായിരുന്നു പദ്ധതി.അങ്ങനെ ഗോകുലത്തിലേ എല്ലാവീടുകളിലും ഉറിയില് മണികെട്ടിയിട്ടു.
കണ്ണന് വെണ്ണയെടുത്തു വായിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകേണ്ട താമസം അതാ !! മണി നിര്ത്താ തെ മുഴങ്ങാന് (കിലുങ്ങാന്) തുടങ്ങി. കണ്ണന് താന് കബളിപ്പിക്കപ്പെട്ടു(വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു) എന്ന മുഖഭാവത്തോടെ പരിഭവം പൂണ്ടു മണിയോടു ചോദിച്ചു . “നീ അടിയന് എന്നു പറഞ്ഞില്ലേ?” അതിനു മണിയുടെ മറുപടി “കണ്ണാ നീ ദൈവമാണ് .അങ്ങു ഉണ്ണുമ്പോള് ഭഗവാന് നിവേദിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നല്ലേ പൊരുള്.മണി അടിക്കാതിരിക്കാമോ? അതുകൊണ്ടാണ് തന്നിഷ്ടപ്രകാരം ഞാന് മണി മുഴക്കിയത്” എന്നായിരുന്നു.
കണ്ഠ പൂജഎന്നാണ് മണിപൂജക്ക് പേര് .
ക്ഷേത്രങ്ങളില് പൂജാവേളയില് മുഴങ്ങുന്ന മണിക്കും പ്രത്യേക പൂജ ചെയ്യണമെന്നാണ് വിധി.പൂജാമണിയുടെ അധിദേവത വാസുദേവനാണ് .മണിനാക്കിന്റെ അധിദേവത സരസ്വതിയുംമണി നാദത്തിന്റെ അധിദേവത ഈശ്വരനാണ്
അതുകൊണ്ടാണ് മണിയും പൂജിക്കണമെന്നു വിധി .
Tuesday, October 3, 2017
സ്വാമി നിർമ്മലാനന്ദ ഗിരി മഹാരാജ്
ആ സ്മരണകൾ നിലനിർത്തുവാൻ നാം പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യണം.
ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യന് ആറുമുഖൻ എന്ന് പേരുവന്നതെങ്ങിനെ?
ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യൻറെ അവതാര ഉദ്ദേശ്യം എന്തായിരുന്നു?
മറ്റൊരു ഐതിഹ്യപ്രകാരം അഗ്നിദേവൻ സപ്തർഷിമാരുടെ പത്നിമാരിൽ മോഹിതനാകുകയും തുടർന്നു അഗ്നിയുടെ പത്നിയായ സ്വാഹ സപ്തർഷി പത്നിമാരിൽ അരുന്ധതി ഒഴികെയുള്ളവരുടെ രൂപത്തിൽ അഗ്നിയുമായ് രമിക്കുകയും സുബ്രഹ്മണ്യൻ അവതരിക്കുകയും ചെയ്തു. അഗ്നി ശിവസ്വരൂപനും പാർവതി സ്വാഹാസ്വരൂപിണിയും ആയതിനാൽ സുബ്രഹ്മണ്യൻ ശിവപാർവതിമാരുടെ പുത്രനാണെന്ന് മഹാഭാരതം പറയുന്നു.
Monday, October 2, 2017
വേണുഗാനം ഗോപികമാരെ ആകര്ഷിക്കുന്നു – ഭാഗവതം (246)
ദുസ്സഹ പ്രേഷ്ഠവിരഹതീവ്രതാപധുതാശുഭാഃ
ധ്യാനപ്രാപ്താച്യുതാശ്ലേഷനിര്വൃത്യാ ക്ഷീണമംഗളാഃ (10-29-10)
തമേവ പരമാത്മാനം ജാരബുദ്ധ്യാപി സംഗതാഃ
ജഹുര്ഗ്ഗുണമയം ദേഹം സദ്യഃ പ്രക്ഷീണബന്ധനാഃ (10-29-11)
അനുഗൃഹീതരായ മഹിളാമണികളേ സ്വാഗതം. നമ്മളെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതിപ്പോള്? എന്തിനാണ് നിങ്ങള് വീടുപേക്ഷിച്ചിപ്പോള് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്? നിങ്ങളുടെ അച്ഛനമ്മമാരും ഭര്ത്താക്കന്മാരും പരിഭ്രമിക്കും. നിങ്ങള്ക്കെല്ലാം എന്നോടു മമതയുണ്ടെന്നുളളതു ശരിതന്നെ. കാരണം എല്ലാവരിലേയും ആത്മസത്ത ഞാനാണല്ലോ. എന്നാല് വിവാഹിതയായ ഒരു സ്ത്രീ ഭര്ത്താവിനോട് വിശ്വസ്തയായിരിക്കണം. അയാളെ ഭഗവാനെന്നു നിനച്ചു സേവിക്കണം. അയാള് ദുഷ്ടനോ ദരിദ്രനോ നിര്ഭാഗ്യവാനോ വയസ്സനോ രോഗിയോ ആണെങ്കില് പോലും. എന്റെ ഭക്തര്ക്ക് ഭൗതികമായി എന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ആവശ്യമില്ല തന്നെ. എന്നാല് എന്റെ മഹിമകളും ലീലകളും കേട്ടു ധ്യാനിച്ച് നിങ്ങള് സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങിയാലും.
പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തി
മഹാവിഷ്ണു, ലക്ഷ്മീ സമേതനായി പൂന്താനത്തിനരികെ വന്നു. ഭഗവാന് പറഞ്ഞു: പൂന്താനം, ഭാഗവത പാരായണം അസ്സലായിരിക്കുന്നു.
എന്റെ കഥകളും ലീലകളും സദസ്യര്ക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുമ്പോള് ഞങ്ങള് രണ്ടുപേരും പൂന്താനത്തിനരികെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന് സദ്യ വിളമ്പിയതും ഞങ്ങളായിരുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭക്തനായിരുന്നു പൂന്താനം. സന്താനങ്ങള് ഇല്ലാത്ത ദുഃഖം അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ജന്മങ്ങളിലെ പാപ ഫലങ്ങളാണ് പുത്ര ദുഃഖത്തിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാന് തന്നെ ഒരു സന്ദര്ഭത്തില് പൂന്താനത്തിനോട് പറയുന്നുണ്ട്.
അനുഭവിക്കാനുള്ള കര്മ്മഫലങ്ങള് അനുഭവിച്ചശേഷം പുത്രകളത്രാദികള് ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹത്താല് പൂന്താനത്തിനുണ്ടായി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം വംശം നിലനിര്ത്തി. അതിനുശേഷമാണ് അദ്ദേഹം ഭഗവദ് പാദങ്ങളില് സായൂജ്യമടഞ്ഞത്.
പൂന്താനത്തിന്റെ അന്തര്ജനം ഇരട്ടക്കുട്ടികളെ പ്രസവിച്ചു. കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തെ കടബാധ്യത തീര്ക്കാന് ജന്മമെടുത്ത ആ ശിശുക്കള് ജന്മലക്ഷ്യം നിറവേറ്റി പത്തുവയസ്സ് തികയുന്നതിന് മുമ്പ് കാലയവനികയ്ക്കുള്ളില് മറഞ്ഞു. ദുഃഖിതരായ പൂന്താനവും അന്തര്ജനവും ശ്രീകൃഷ്ണഭജനവുമായി കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കുറേക്കാലം കഴിഞ്ഞ് അന്തര്ജനം വീണ്ടും ഗര്ഭിണിയാവുകയും ശുഭമുഹൂര്ത്ത ത്തില് സുന്ദരനായ ഒരു ആണ്കു്ഞ്ഞിന് ജന്മം നല്കു്കയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, ഒരു വയസ്സ് ആകുന്നതിന് മുമ്പ് ഭഗവാന് ആ കുഞ്ഞിനെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു. പൂന്താനത്തിന്റെ ദുഃഖം താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. പൂജാമുറിയില് സദാസമയവും പൂന്താനം കഴിച്ചുകൂട്ടി. അന്തര്ജനം പുത്രദുഃഖത്താല് വിവശയായി. ദുഃഖിതനായിരിക്കുന്ന പൂന്താനത്തിന് മുമ്പില് ഒരു ദിവസം ഭഗവാന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് പറഞ്ഞു.
''പൂന്താനം, ഞാന് സദാസമയവും അങ്ങയോടൊപ്പം ഉണ്ടല്ലോ. എന്നെ മകനായി കണ്ടുകൊള്ളുക.'' ഭഗവാന്റെ ഈ വിധമുള്ള വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് പൂന്താനം ഭക്തികൊണ്ടും, വാത്സല്യം കൊണ്ടും ആഹ്ളാദവാനായി.
പുത്രദുഃഖം മറന്ന് പൂന്താനം വീണ്ടും കീര്ത്തനങ്ങള് രചിച്ചുതുടങ്ങി. ''ജ്ഞാനപ്പാന''യുടെ രചന തുടങ്ങിയത് ഈ സന്ദര്ഭത്തിലായിരുന്നു. പിന്നീട് സന്താനഗോപാലം അദ്ദേഹം രചിച്ചു. ഇങ്ങനെ വളരെയധികം
കീര്ത്തനങ്ങള് എഴുതി ഭക്തിയുടെ ലഹരിയില് മതിമറന്നു.
ഒരു ദിവസം അന്തര്ജ്ജനം തന്റെ ആഗ്രഹം പൂന്താനത്തിനോട് പറഞ്ഞു: നമ്മുടെ ഇല്ലത്ത് അങ്ങ് 'ഭാഗവത പാരായണം' നടത്തണം. ഈ ദേശക്കാരും ഭഗവാന്റെ കഥകള് ആസ്വദിക്കട്ടെ.
ഭാഗവത സപ്താഹം നടത്താന് പൂന്താനം ഒന്ന് മടിച്ചു. ഏഴ് ദിവസം നീണ്ടുനില്ക്കുരന്ന സപ്താഹം നടത്താന് ചെലവിനായി പൂന്താനത്തിന്റെ കൈയില് ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. ദിവസവും പാരായണം കഴിഞ്ഞാല് സദസ്യര്ക്ക് അന്നദാനം നടത്തണം. പൂന്താനത്തിന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചറിഞ്ഞ അന്തര്ജനം അദ്ദേഹത്തെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ''സപ്താഹം നടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിലെ ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് വ്യാകുലപ്പെടണ്ടാ. ഭഗവാന് എല്ലാം നടത്തിത്തരും. അങ്ങനെ നല്ല ഒരു ദിവസം നിശ്ചയിച്ച് പൂന്താനം ഭാഗവത പാരായണം ആരംഭിച്ചു.
സപ്താഹ വായന കേള്ക്കാന് ദേശക്കാര് ഇല്ലത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഭഗവാന്റെ ലീലകള് കേട്ട് അവര് നിര്വൃതിയടഞ്ഞു. പൂന്താനമാകട്ടെ, വായന തുടങ്ങി അവസാനിക്കുന്നതുവരെ ഭഗവാന്റെ രൂപം മാത്രമേ മനസ്സില് കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ.
എല്ലാ ദിവസവും ഉച്ചയ്ക്ക് ഭാഗവത പാരായണം കഴിഞ്ഞാല് അന്തര്ജനം എല്ലാവര്ക്കും മൃഷ്ടാന്ന ഭോജനം നല്കിട സംതൃപ്തരാക്കി. ഏഴാം ദിവസം വായന സമാപിച്ചു.
സമയമായിട്ടും ആഹാരം വിളമ്പാന് അന്തര്ജനം എത്തിയില്ല. പൂന്താനം അടുക്കളയില് ചെന്നു. അടുപ്പില് തീ കത്തിച്ച ലക്ഷണമില്ല. അന്തര്ജനത്തെ അന്വേഷിച്ച് അദ്ദേഹം പൂജാമുറിയിലെത്തി. ഭഗവാന്റെ മുമ്പില് ധ്യാനത്തിലിരിക്കുന്ന അവരെ പൂന്താനം വിളിച്ചു. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അന്തര്ജനം പറഞ്ഞു.
''ഇന്ന് ഇല്ലത്ത് ആഹാരം ഉണ്ടാക്കാന് സാധനങ്ങള് ഇല്ല.'' അന്തര്ജനം പറയുന്നതുകേട്ട് പൂന്താനം ഭഗവാന് മുമ്പില് സാഷ്ടാംഗം നമസ്ക്കരിച്ചു. ''ഭഗവാനേ എന്തൊരു പരീക്ഷണമാണ്.'' ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞ് ഭഗവാനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവരുടെ അരികിലേക്ക് വായന കേള്ക്കാ നെത്തിയ ഒരു നമ്പൂതിരി വന്നു.
''പൂന്താനം, വന്നാലും, എല്ലാവരും അങ്ങയെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇലയിട്ട് ഭക്ഷണവും തയ്യാറായി.'' ധൃതിയില് പൂന്താനവും അന്തര്ജനവും മുറ്റത്തെ പന്തലില് വന്നുനോക്കി. വിഭവങ്ങള് സമൃദ്ധമായി എല്ലാ പാത്രങ്ങളിലും നിറച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നു.
സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതിയും സുന്ദരനായ ഒരു യുവാവും എല്ലാവര്ക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നു. ഇവരെ ഇതിന് മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ. പൂന്താനം ആലോചിച്ചു.
വായനയുടെ തിരക്കിനിടയില് തന്റെ ശ്രദ്ധയില്പ്പെടാത്തവരായിരിക്കാം. അങ്ങനെ അവസാന ദിവസത്തെ സദ്യ കേമമായി നടന്നു. പൂന്താനത്തിനും ഭാര്യയ്ക്കും സംതൃപ്തി തോന്നി.
അന്ന് രാത്രി ഉറക്കത്തില് പൂന്താനം ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു. മഹാവിഷ്ണു, ലക്ഷ്മീ സമേതനായി പൂന്താനത്തിനരികെ വന്നു. ഭഗവാന് പറഞ്ഞു: ''പൂന്താനം, ഭാഗവത പാരായണം അസ്സലായിരിക്കുന്നു. എന്റെ കഥകളും ലീലകളും സദസ്യര്ക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുമ്പോള് ഞങ്ങള് രണ്ടുപേരും പൂന്താനത്തിനരികെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന് സദ്യ വിളമ്പിയതും ഞങ്ങളായിരുന്നു.''
കാലം കടന്നുപോയി. പൂന്താനത്തിന് സന്താനങ്ങള് വീണ്ടും ഉണ്ടായി. പുത്രകളത്രാദികളോടെ പൂന്താനം വളരെക്കാലം ജീവിച്ചു.
അന്തര്ജനത്തിന്റെ ദേഹവിയോഗം കഴിഞ്ഞ് പൂന്താനം അധികകാലം ഇരുന്നില്ല. ഭഗവാന് തന്നെ സ്വര്ണ്ണനരഥവുമായ് വന്ന് പൂന്താനത്തെ ഉടലോടെ സ്വര്ഗ്ഗ ത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.
ഭാഗവത സപ്താഹം ഭക്തിക്ക് മാത്രമല്ല നമ്മുടെ വംശത്തിനു തന്നെ ശ്രേയസ്സ്ക്കരമാണെന്ന് പൂന്താനം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചു. ഭാഗവതം ശുദ്ധമനസ്സോടെ, ഉറച്ച ഭക്തിയോടെ പാരായണം ചെയ്താല് നമ്മുടെ ജീവിതം ഐശ്വര്യ സമ്പൂര്ണ്ണ്മായിത്തീരും.......
ഹരേ കൃഷ്ണാ....... കടപ്പാട്..
Sunday, October 1, 2017
വിജയദശമിദിനത്തിൽ അമ്മയുടെസത്സംഗം
ജീവിത വിജയം കൈവരിക്കാന് എല്ലാത്തിനോടുമുള്ള ആദരവും തുടക്കക്കാരന്റെ ഭാവവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക
30 Sep 2017, അമൃതപുരി
അമൃതപുരിയില് നവരാത്രി ആഘോഷം ഭക്തിനിര്ഭരമായ ചടങ്ങുകളോടെ നടന്നു. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില് നിന്നും ആശ്രമത്തിലെത്തിയ വിദേശികളും സ്വദേശികളുമായ നൂറുകണക്കിനു കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക് വിജയദശമി ദിനത്തില് അമ്മ ആദ്യാക്ഷരം കുറിച്ചു.
അറിവിനെ സ്വീകരിക്കുവാനുള്ള ആഗ്രഹം, ഉത്സാഹം, ക്ഷമ ഇവയെല്ലാ മാണ് വിദ്യയെ പൂര്ണ്ണതയിലേയ്ക്ക് എത്തിക്കുന്നത്. ആ വിനയവും ഉത്സാഹവും സമര്പ്പണഭാവവും നമ്മുടെ ജീവിതത്തില് എപ്പോഴും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമെന്നും ഭൗതികമായ ഐശ്വര്യത്തിലും ലാഭത്തിലും ഉപരി ഒരു സാധകന്റെ പടിപടിയായിട്ടുള്ള ആദ്ധ്യാത്മിക ഉയര്ച്ചയുടെയും ആത്യാന്തിക മുക്തിയുടെയും സന്ദേശമാണ് നവരാത്രി നല്കുന്നതെന്ന് സത്സംഗത്തില് അമ്മ പറഞ്ഞു. എല്ലാത്തിനോടുമുള്ള ആദരവ് ഒരു തുടക്കക്കാരന്റെ ഭാവം ഇവ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചാല് ജീവിത വിജയം കൈവരിക്കാന് കഴിയുമെന്നും അമ്മ ഓര്മ്മിപ്പിച്ചു.
തന്റെ ചൂണ്ടുവിരല് ഗുരുവിന്റെ കൈകളില് ഏല്പിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് കുഞ്ഞിന് വിദ്യാരംഭം കുറിക്കാന് കഴിയുന്നത്. ചൂണ്ടുവിരല് അഹങ്കാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. നമ്മള് മറ്റുള്ളവരുടെ നേരെ ചൂണ്ടി നീ തെറ്റ് ചെയ്തു എന്നു പറയാറുണ്ട്. അങ്ങിനെ പറയുമ്പോഴും മൂന്നു വിരല് തന്റെ നേരെയാണ് ചൂണ്ടുന്നത് എന്ന് നമ്മള് ഓര്ക്കാറില്ല. മറ്റുള്ളവര് ഒരു തെറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില് താന് മൂന്നു തെറ്റുകള് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് ഈ വിരലുകള് നല്കുന്ന സൂചന.
സത്സംഗത്തെ തുടര്ന്ന് അമ്മ ‘ഹരിശ്രീ ഗണപതയേ നമഃ’ എന്ന മന്ത്രം ചൊല്ലിക്കൊടുക്കുകയും അവിടെ കൂടിയിരുന്ന ഭക്തര് അത് നിലത്ത് എഴുതി ഏറ്റുചൊല്ലിയത് ഭക്തിയുടെ നിഷ്ക്കളങ്കമായ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു. തുടര്ന്ന് അമ്മ കുഞ്ഞുങ്ങള് ഓരോരുത്തരെയായി മടിയിലിരുത്തി അരിയില് ആദ്യാക്ഷരം എഴുതിച്ചു. വാദ്യ സംഗീതം നൃത്തം തുടങ്ങിയവ അഭ്യസിച്ചവരുടെ അരങ്ങേറ്റവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കൃഷ്ണന് ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നതിന് ഈ തെളിവുകള് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു

മഥുരയില് ജനിച്ച് വൃന്ദവാനത്തില് വളര്ന്ന് ദ്വാരകയുടെ രാജാവായ ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന് ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നതിനുള്ള തെളിവ് ഈ സ്ഥലങ്ങള് ഇപ്പോഴും ഉണ്ടെന്ന് തന്നെയാണ്. ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു സ്ഥലമാണ് കുരുക്ഷേത്ര.
മഹാഭാരത യുദ്ധം നടന്ന സ്ഥലം എന്നതിനേക്കാള് ഭഗവാന് ഗീതോപദേശം നല്കിയ സ്ഥലം എന്ന നിലയിലാണ് കുരുക്ഷേത്രത്തെ വിശ്വാസികള് നോക്കി കാണുന്നത്. കൃഷ്ണന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഇന്ത്യയിലെ ചില സ്ഥലങ്ങള് നമ്മുക്ക് പരിചയപ്പെടാം.
01. വൃന്ദാവനം
ഭഗവാന് ശ്രീകൃഷ്ണന് ബാല്യകാലം ചെലവഴിച്ച നഗരം എന്ന നിലയില് ഹിന്ദുമത വിശ്വാസികളുടെ പൂജനീയ സ്ഥലമാണ് വൃന്ദാവനം. രാധാകൃഷ്ണ പ്രണയത്തിന് വേദിയാകാന് ഭാഗ്യം ലഭിച്ച വൃന്ദാവന് സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകം എന്ന നിലയിലാണ് ലോകത്തിന് മുമ്പില് നില്ക്കുന്നത്.
02. നിധിവനം
ഭഗവാന് ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ നാള് മുതല് വൃന്ദാവനത്തില് ഉണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന മനോഹര ഉദ്യാനങ്ങളാണ് സേവ കുഞ്ജും നിധിവനവും. രാധയും മറ്റ് ഗോപികമാരുമായി ചേര്ന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണന് രാസലീലകള് ആടിയത് സേവ കുഞ്ജിലാണന്നാണ് വിശ്വാസം. ഉദ്യാനത്തിനകത്ത് ഒരു ചെറിയ ക്ഷേത്രമുണ്ട്. ഈ ക്ഷേത്രം രാധയ്ക്കും കൃഷ്ണനും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്.
03. മഥുര
മഥുരയിലെ ഏത് കാഴ്ചക്കെട്ടുകള്ക്കും ശ്രീകൃഷ്ണനുമായി ഏതെങ്കിലും വിധത്തിലുള്ള ബന്ധം കാണും. കല്തുറുങ്കില് പിറവിയെടുത്ത ജഗന്നാഥന്റെ ജന്മസ്ഥാനത്ത് ഇന്നൊരു ക്ഷേത്രമാണുള്ളത്, ശ്രീകൃഷ്ണ ജന്മഭൂമിക്ഷേത്രം. നിഷ്ഠൂരനും തന്റെ മാതൃസഹോദരനുമായ കംസനെ വകവരുത്തിയതിന് ശേഷം അല്പസമയം വിശ്രമിക്കാന് തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലം എന്ന നിലയില് പ്രസിദ്ധമാണ് വിശ്രംഘട്ട്.
04. രംഗ് ഭൂമി
ശ്രീകൃഷ്ണന് തന്റെ മാതുലനായ കംസനുമായി ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിലേര്പ്പെട്ട സ്ഥലമാണ് രംഗ് ഭൂമി. കംസനെ വധിച്ച് യുദ്ധം ജയിച്ച കൃഷ്ണന് , കംസന്റെ തടവറയിലായിരുന്ന തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു. ഇവരോടൊപ്പം തടവിലായിരുന്ന പിതാമഹന് ഉഗ്രസേനനെ മോചിപ്പിക്കുകയും ദ്വാരകയുടെ സിംഹാസനം അദ്ദേഹത്തിന് തിരികെ നല്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.
05. വിശ്രംഘട്ട്
മഥുരപട്ടണത്തിലെ ഏറ്റവും ജനപ്രീതിയാര്ജ്ജിച്ച ദേവാലയങ്ങളില് അധികവും വിശ്രംഘട്ടിലും അതിന് ചുറ്റുവട്ടത്തുമാണ്. ഇവിടത്തെ ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമര്ഹിക്കുന്ന പടിക്കെട്ടും ഇത് തന്നെയാണ്. കംസനെ വധിച്ച ശേഷം കൃഷ്ണന് അല്പസമയം ധ്യാനനിരതനായി ഇവിടെ ഇരുന്നിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് വിശ്വാസം.
06. ദ്വാരക
ദ്വാരകാധീശനായ ശ്രീകൃഷ്ണനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജധാനിയായ ദ്വാരകയെയും കുറിച്ച് കേള്ക്കാത്തവരോ ഒരിക്കലെങ്കിലും അവിടെയെത്താന് ആഗ്രഹിക്കാത്തവരോ കാണുമോ? സംസ്കൃത സാഹിത്യങ്ങളില് നിന്നുള്ള പരാമര്ശങ്ങള് പ്രകാരം ഏഴ് പൗരാണിക നഗരങ്ങളിലൊന്നാണ് ദ്വാരക. ചതുര്ധാമങ്ങളിലും സപ്തപുരികളിലും ഉള്പ്പെടുന്ന നഗരം കൂടിയാണ് ദ്വാരക. വത സാഹിത്യങ്ങളില് നിന്നുള്ള പരാമര്ശങ്ങള് പ്രകാരം ഏഴ് പൗരാണിക നഗരങ്ങളിലൊന്നാണ് ദ്വാരക. ചതുര്ധാമങ്ങളിലും സപ്തപുരികളിലും ഉള്പ്പെടുന്ന നഗരം കൂടിയാണ് ദ്വാരക.
മഥുരയ്ക്കടുത്താണ് പ്രശസ്തമായ ഹിന്ദു തീര്ത്ഥാടന കേന്ദ്രമായ ഗോവര്ദ്ധന്. ഗോവര്ദ്ധനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി പുരാണകഥകളുണ്ട്. ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലകള്ക്കായി സ്വര്ഗത്തില് നിന്നും ഇറങ്ങിവന്ന പര്വ്വതമാണ് ഗോവര്ദ്ധനഗിരി എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കനത്ത മഴപെയ്യുന്ന കാലത്ത് ശ്രീകൃഷ്ണന് ഏഴുദിവസം ഗോവര്ദ്ധന പര്വ്വതത്തെ കൈകളിലുയര്ത്തി നിര്ത്തി എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.
7.രാധാകുണ്ട്
കാളയുടെ രൂപത്തില് വന്ന അസിത എന്നുപേരുളള അസുരനെ കൊലപ്പെടുത്തിയ കൃഷ്ണനോട് ഭാരതത്തിലെ പുണ്യനദികളില് പോയി കൈകഴുകി പാപമോചിതനാകാന് രാധ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാല് ഇതുകേട്ട് ചിരിച്ച കൃഷ്ണന് കാല് അമര്ത്തിച്ചവിട്ടിയ സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടായ ഉറവയാണ് രാധാകുണ്ട്. പുണ്യനദികളിലെ ജലം ഇവിടെ എത്തിയെന്നാണ് വിശ്വാസം.
8 കുരുക്ഷേത്ര
കുരുക്ഷേത്രയുടെ അര്ത്ഥം ധര്മ്മ ഭൂമി എന്നാണ്. ചരിത്രവും പുരാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്നതാണ് കുരുക്ഷേത്ര വിനോദ സഞ്ചാരം. മഹാഭാരതത്തിലെ പാണ്ഡവരും കൗരവരും തമ്മില് ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമായ യുദ്ധം നടന്നത് കുരുക്ഷേത്രയില് വച്ചാണ്. ഇതേ ഭൂമിയില് വച്ചു തന്നെയാണ് ഭഗവാന് കൃഷ്ണന് അര്ജ്ജുനന് ഭഗവദ് ഗീത ഉപദേശിച്ച് കൊടുത്തതും.
9 ഗോകുല്
മഥുരയില് നിന്ന് 15 കിലോമീറ്റര് മാറിയാണ് ഗോകുല് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. കൃഷ്ണന് കുട്ടിക്കാലം ചെലവഴിച്ച ഗോകുലം ഇവിടെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം
വൈകുണ്ഠലോകദര്ശനത്തിനായുള്ള അനുഗ്രഹം – ഭാഗവതം (245)
ജനോഽയം ലോക ഏതസ്മിന്നവിദ്യാകാമകര്മ്മഭിഃ
ഉച്ചാവചാസു ഗതിഷു ന വേദ സ്വാം ഗതിം ഭ്രമന് (10-28-13)
ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ ഭഗവാന് മഹാകാരുണികോ ഹരിഃ
ദര്ശയാമാസ ലോകം സ്വം ഗോപാനാം തമസഃ പരം (10-28-14)
സത്യം ജ്ഞാനമനന്തം യദ്ബ്രഹ്മ ജ്യോതിഃ സനാതനം
യദ്ധി പശ്യന്തി മുനയോ ഗുണാപായേ സമാഹിതാഃ (10-28-15)
ശുകമുനി തുടര്ന്നു:
ഒരിക്കല് ഏകാദശി വ്രതം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് നന്ദഗോപര് കാളിന്ദീനദിയില് കുളിച്ച് വിധിപ്രകാരം വ്രതമവസാനിപ്പിക്കാന് പുറപ്പെട്ടു. അതിനുപറ്റിയ മുഹൂര്ത്തം നോക്കിയാണ് നന്ദഗോപര് കാളിന്ദിയില് പോയത്. എന്നാല് ആ സമയം ഇരുട്ടിന്റെ ശക്തികളുടെ വിളയാട്ടമുളളതും അവര്ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് നന്ദന് ജലത്തിലിറങ്ങിയതും ജലദേവതയായ വരുണന്റെ ദൂതന്മാരിലൊരാള് അദ്ദേഹത്തെ പിടികൂടി വരുണസവിധത്തിലെത്തിച്ചു.
വ്രജവാസികള് നന്ദന് നദിയില് മുങ്ങിമരിച്ചു എന്നു കരുതി ഉറക്കെ കരയാന് തുടങ്ങി. ഇതുകേട്ടു വന്ന കൃഷ്ണന് അച്ഛനെ തേടി നേരെ വരുണന്റെയടുക്കല് എത്തി. ഭഗവാന് കൃഷ്ണനെ തന്റെ വാതില്പ്പടിയില് കണ്ടപ്പോള് വരുണന് സ്നേഹഭക്ത്യാദരവുകളോടെ അദ്ദേഹത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും അനുഗൃഹീതമായ ദിവസമത്രെ. വിശ്വത്തിന്റെ മുഴുവനും സത്തും നിധിയുമായ ഭഗവല്സാന്നിദ്ധ്യം എനിക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാനങ്ങയെ നമസ്കരിക്കുന്നു. അങ്ങാണ് പരംപൊരുള്, മായാതീതന്. അവിടുത്തെ അഛന് ഇതാ. അവിടുത്തെ വിനീതഭൃത്യന്മാരായ ഞങ്ങളോട് പൊറുത്താലും. അറിയാതെയായാലും അവിടുത്തെ അഛനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു് അങ്ങയോട് ഞങ്ങള് അപരാധം ചെയ്തു. ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിച്ചാലും.”
കൃഷ്ണനും നന്ദനും വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. നന്ദന് വരുണസവിധത്തിലെ ധനസമ്പത്തും പ്രൗഢിയുമെല്ലാം കണ്ടു. അതേ സമയം വരുണനുളള ഭക്ത്യാദരവും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. ആ ലോകത്തിന്റെ രാജാവിന് തന്റെ മകനോടുളള സ്നേഹബഹുമാനങ്ങളും നന്ദന് കണ്ടു. അദ്ദേഹം ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം വ്രജത്തിലെ തന്റെ ആളുകളോട് പറഞ്ഞു. അവരെല്ലാം അത്ഭുതപരവശരാവുകയും ഭഗവാന് എല്ലാവരേയും തന്റെ ദിവ്യസവിധത്തിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോവും ഒരിക്കല് എന്നു പ്രത്യാശിക്കുകയും ചെയ്തു. അന്തര്യാമിയായ ഭഗവാന് ഇതു മനസ്സിലാക്കി ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു: മനുഷ്യര് ഈ ലോകത്ത് തപ്പിത്തടഞ്ഞു സഞ്ചരിക്കുന്നു. ചിലപ്പോള് ഉന്നതമായ പാതയില്. അല്ലെങ്കില് താഴേക്കുളള പതനത്തില് . എന്നാല് എല്ലായ്പ്പോഴും അജ്ഞതയ്ക്കു വശംവദരായി കഴിയുന്നു. ആര്ത്തിയോടെ സ്വാര്ത്ഥകര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുന്നത് ആത്മീയപാതയെക്കുറിച്ച് അറിവില്ലാത്തതുകൊണ്ടത്രേ. തന്റെ കൂട്ടുകാരായ ഗോപന്മാരോടുളള ദയാവായ്പൊന്നുകൊണ്ടുമാത്രം കൃഷ്ണന് തന്റെ പരമഗൃഹം അവര്ക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അനന്തമെന്നും സത്തെന്നും ബോധമെന്നും ഇരുട്ടിനുമപ്പുറത്തുളള ബ്രഹ്മം എന്നും അറിയുന്നതും ത്രിഗുണാദികളെ വെന്ന മാമുനിമാര് അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞതുമായ അവിടം ഗോപന്മാര് കണ്ടു. വേദങ്ങള് കൃഷ്ണനു സങ്കീര്ത്തനമാലപിക്കുന്നുതവിടെയത്രെ. ഈ ദര്ശനഭാഗ്യം അത്ഭുതാദരങ്ങളോടെ ഉള്ക്കൊണ്ടശേഷം വൃന്ദാവനവാസികള് വീണ്ടും കൃഷ്ണനെ തങ്ങളിലൊരാളായി കണ്ടു.
കടപ്പാട് : ശ്രീമദ് ഭാഗവതം നിത്യപാരായണം
