ഓം നമഃ ശിവായ

ഓം നമഃ ശിവായ
"ക൪മ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചനഃ മാ ക൪മ്മഫലഹേതു൪ഭൂ൪മാതേ സംഗോസ്ത്വക൪മ്മണി" നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യുവാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ. ക൪മ്മത്തിന്റെ ഫലത്തില് ഒരിക്കലും ആശിക്കരുത്. ക൪മ്മഫലത്തില് സംശയാലുവായ നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാവരുത്.
Showing posts with label ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ. Show all posts
Showing posts with label ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ. Show all posts

Saturday, January 2, 2021

കഥാകൗതുകം 31 / പൂതന



കഥ 7 - ഭാഗം 3


പൂതന


വാമനാവതാരത്തിൽ ഭഗവാൻ, മഹാബലിയെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലത്തിലേക്കയച്ചു; പലരും പറയുന്നത് പോലെ പാതാളത്തിലേക്ക് ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തുകയല്ല ചെയ്തത്. മഹാബലിയുടെ ഓമനപ്പുത്രിയാണ് രത്നമാല. വാമനൻ ഭിക്ഷ യാചിക്കാൻ വരുന്നത് രത്നമാല അന്തപ്പുരത്തിലിരുന്ന് കണ്ടു. ഓമനത്വം തുളുമ്പുന്ന മുഖവും ബാലഭാവവും അവളെ ആകർഷിച്ചു. വാമനരൂപം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് മാതൃസഹജമായ സ്നേഹം ഉദിച്ചു. തനിക്ക് ഇതുപോലെ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചെങ്കിൽ എന്നവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. വാമനൻ സ്വന്തം പുത്രനായി പിറന്ന്, അവനെ മുലയൂട്ടുന്നതായി അവൾ സങ്കൽപ്പിച്ചു.

സർവ്വഭൂതാന്തർസ്ഥിതനാണ് ഭഗവാൻ. അങ്ങിനെയുള്ള ഭഗവാന് രത്നമാലയുടെ മനസ്സിലെന്താണെന്ന് അറിയാൻ പ്രയാസമുണ്ടായില്ല. മഹാബലി പരമഭക്തനാണ്. ഭക്തന്റെ മകളുടെ ആഗ്രഹം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ ഭഗവാനാവില്ല. അപ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാൻ രത്നമാലക്ക് മനസാ വരം നൽകുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത ജന്മത്തിൽ എന്നെ എടുത്ത് ലാളിക്കാനും മുലയൂട്ടാനും അങ്ങിനെ സായൂജ്യം പ്രാപിക്കാനും നിനക്ക് ഇടവരും.

ദ്വാപരയുഗത്തിൽ രത്നമാല പൂതനയായും, ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനായും ജനിച്ചു. ഭക്തൻ ഏതേത് ഭാവങ്ങളിൽ സങ്കൽപ്പിക്കുന്നുവോ, അതാത് ഭാവത്തിൽ ഭഗവാൻ ഭക്താഭീഷ്ടം സാധിച്ചു കൊടുക്കും എന്നാണ്‌. ഭക്തിയിലൂടെയുള്ള മുക്തിക്ക് നാലു ഘട്ടങ്ങളുണ്ട്. സാലോക്യം, സാമീപ്യം, സാരൂപ്യം, സായൂജ്യം എന്നിവയാണവ. രത്നമാല ഇവ നാലും ആഗ്രഹിച്ചു. അഗ്നിയെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തൊട്ടാലും അറിയാതെ തൊട്ടാലും പൊള്ളും എന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെ അറിയാതെയാണെങ്കിലും പൂതന മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ കടന്ന് സായൂജ്യമുക്തി നേടി. അതുപോലെ ഭഗവാനെ സദ്ഭാവത്തിൽ ഭജിച്ചാലും കുഭാവത്തിൽ ഭജിച്ചാലും ഭഗവാൻ മോക്ഷം നൽകും. എത്ര നീചഭാവമുണ്ടായിരുന്നാലും ഭഗവാന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമോ, ദർശനമോ, സ്പർശനമോ ഉണ്ടായാൽ പാപമോചനം വരുകതന്നെ ചെയ്യും.


അവസാനിച്ചു


കഥാവലംബം: ഗർഗ്ഗസംഹിത


വിജയകുമാർ

©സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

Friday, January 1, 2021

ഭജഗോവിന്ദം - ഭാഗം 30



ഗോവിന്ദാ ഹരിഗോവിന്ദാ


29. സുഖതഃ ക്രിയതേ രാമാഭോഗഃ
പശ്ചാത് ഹന്ത ശരീരേ രോഗഃ
യദ്യപി ലോകേ മരണം ശരണം
തദപി ന മുഞ്ചതി പാപാചരണം
ഭജഗോവിന്ദം ഭജഗോവിന്ദം
ഗോവിന്ദം ഭജ മൂഢമതേ!



സാരം :-

സുഖാനുഭവങ്ങൾക്കായി മനുഷ്യർ സ്ത്രീസംഭോഗത്തിൽ മുഴുകുന്നു. കഷ്ടം! തത്ഫലമായി ശരീരത്തിൽ രോഗങ്ങൾ പിടിപെടുന്നു.അവസാനം ,എല്ലാവർക്കും മരണം തന്നെയാണ് ശരണം. എന്നാലും മനുഷ്യർ പാപകർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ലല്ലോ! ഹേ! മൂഢബുദ്ധേ! ഗോവിന്ദനിൽ അഭയം തേടൂ, ഗോവിന്ദനെ ഭജിക്കൂ!


       ഭൗതികസുഖങ്ങളിൽ സന്തോഷംകണ്ടെത്തുന്ന മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ജീവിതം ഭഗവാനെ സ്മരിക്കാതെ വൃഥാവിലാക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിയാണ് ആചാര്യർ വ്യാകുലതയോടെ ഇവിടെ പറയുന്നത്.അന്യസ്ത്രീകളുമായുള്ള സംസർഗ്ഗമാണ് സന്തോഷം എന്നു കരുതുന്നവർ സ്വയം രോഗംവരുത്തി അവസാനം മരണത്തിലേക്കെത്തുകയാണ്ചെയ്യുന്നത്. ജനിച്ചവർക്കെല്ലാം മരണം അനിവാര്യമാണെന്നിരിക്കെ,പാപകർമ്മങ്ങളിൽമാത്രംഏർപ്പെട്ട് ജന്മം പാഴാക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിയാണ് ഈ ശ്ലോകം എടുത്തുപറയുന്നത്. ഇതൊന്നുമല്ല,യഥാർത്ഥമായ പരമാനന്ദം അനുഭവിക്കണമെങ്കിൽ ഭഗവാനെ സ്മരിക്കണം, നന്നായി ഭജിക്കണം, ഭഗവന്നാമസങ്കീർത്തനം ചെയ്യണം, അങ്ങിനെ മുക്തിനേടണം, അതാണ് യഥാർത്ഥ ആനന്ദം.


ഈ തത്ത്വത്തെ ഒന്നുകൂടി വിശദമാക്കാനായി ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീതയിലെ രണ്ടു ശ്ലോകങ്ങൾ ഇവിടെ ഉദ്ധരിക്കാം.

7/27

ഇച്ഛാദ്വേഷസമുത്ഥേന
ദ്വന്ദ്വമോഹേന ഭാരത !
സർവ്വഭൂതാനി സമ്മോഹം
സർഗ്ഗേ യാന്തി പരന്തപ!

സാരം...

ഹേ! ഭരതകുലജാതനായ അർജ്ജുനാ ! ഇച്ഛ, ദോഷം എന്നിവയാലുണ്ടാകുന്ന ദ്വന്ദ്വമോഹത്താൽ സർവ്വഭൂതങ്ങളും സൃഷ്ടിഗതിയിൽ സമ്മോഹാധീനരായിത്തീരുന്നു.

7/28

യേഷാം ത്വന്തഗതം പാപം
ജനാനാം പുണ്യകർമ്മണാം
തേ ദ്വന്ദ്വമോഹനിർമ്മുക്താ
ഭജന്തേ മാം ദൃഢവ്രതാഃ

സാരം...

എന്നാൽ പുണ്യചരിതന്മാരും, പാപം നിശ്ശേഷം നശിച്ചിട്ടുള്ളവരും ആയ ജനങ്ങൾ,ദ്വന്ദ്വമോഹത്തിൽനിന്ന് മുക്തരായും ദൃഢവ്രതരായും എന്നെ ഭജിക്കുന്നു.

      ഭൗതികമായ വിഷയസുഖങ്ങളിൽ പെട്ടു പോകുന്നവരെപ്പറ്റിയാണ് ഭഗവാൻ ഇവിടെ പറയുന്നത്.മോഹങ്ങളകന്ന് പാപംനശിച്ചവർക്കും, പുണ്യവാന്മാർക്കും ഭഗവാങ്കൽ ഭജിക്കാനും മുക്തിനേടാനും സാധിക്കുമെന്നും ഭഗവാൻ പറയുന്നു.അതുപോലെതന്നെ,ഭൗതികവിഷയസുഖങ്ങൾക്കടിമപ്പെട്ടവരെക്കുറിച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ മുകളിലെ ശ്ലോകത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചത്, അവർക്കും മരണം അനിവാര്യമാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും പാപകർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാനാവുന്നില്ലല്ലോ എന്നാണ് അദ്ദേഹം ആശങ്കപ്പെടുന്നത്.ഇതിൽനിന്നും മോചനംനേടിയാൽ മാത്രമേ ഭഗവദ്പ്രാപ്തി നേടാനാവുകയുള്ളൂ എന്നതാണ് പരമാർത്ഥം.
ഹരേ കൃഷ്ണാ ....


സർവ്വത്ര ഗോവിന്ദനാമസങ്കീർത്തനം
ഗോവിന്ദാ .. ഹരിഗോവിന്ദാ...



 തുടരും ....





ചിന്താമണി വിശ്വനാഥൻ


സദ്ഗമയസത്സംഗവേദി

Sunday, November 8, 2020

ഭാഗവതകഥാമൃതം



അധ്യായം 33, - പ്രദ്യുമ്നജനനവും വിവാഹവും



ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ...


ഭഗവാന്റെ ലീലകൾ പലപ്പോഴും പല തത്ത്വങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ സഹായിക്കുന്നവയാണ്. മനുഷ്യന്റെ കുടുംബ ജീവിതം പലപ്പോഴും പ്രാരാബ്ധനിബിഡമാകും. പ്രശ്നങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞ സമയം അധികം ഉണ്ടാവില്ല. ഭഗവാന്റെ കുടുംബ ജീവിതത്തിലും അത്തരം ഉദാഹരണങ്ങൾ ശ്രീശുകൻ കാണിക്കുന്നു. എന്തിനാണെന്നോ? നമ്മളേക്കാൾ വലിയ ആളുകൾക്കുപോലും, ഇങ്ങിനെയൊക്കെ സംഭവിയ്ക്കാറുണ്ടല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ദുഃഖം സാരമില്ല എന്ന് തോന്നും. ദുഃഖം ഇല്ലാതാവൽ അല്ല, അത് സഹിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവ്, അതിനെപ്പോലും സുഖമായി മാറ്റാനുള്ള കഴിവ് - അതാണ് മനഃസംസ്കാരംകൊണ്ട് ഉണ്ടാവേണ്ടത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഏറ്റവും സുഖം കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടായാലല്ലേ. അങ്ങിനെയൊക്കെയാണ് നമ്മുടെ ധാരണ. ഭഗവാന് സന്തതി ഇല്ലാതെ അനവധി നാൾ! പ്രശ്നം വെച്ചപ്പോൾ പരിഹാരം ജഗത്പിതാവായ കാശിവിശ്വനാഥനെ ഭജിക്കലായിരുന്നു. അനുഗ്രഹംകൊണ്ട് ഒരുണ്ണിയുണ്ടായി. എന്നിട്ട് സന്തോഷമായോ?


ഈ ലോകത്തിൽ - ''സുഖവും, അസുഖവും മിശ്രമായ് താനിരിക്കും, ഹാ! സുഖങ്ങൾവെറും ജാലം, ആരറിവൂ നിയതിതൻ ത്രാസ്സ് തൂങ്ങുന്നതും, താനേ താണുപോവുന്നതും!" സുഖം എന്ന് വിചാരിയ്ച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ്, രുഗ്മിണി പ്രസവിച്ച് പെറ്റുവാലായ്മ പോകുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ കുഞ്ഞിനെ ആരോ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത്. ഭഗവാന്റെ കുടുംബത്തിലെ കഥയാണ്! ഇന്ന് എവിടെയെങ്കിലും നടക്കുന്ന സംഭവമല്ല. എന്താപത്തുവന്നാലും അമ്മയെ ആശ്രയിക്കും - 'ദുർഗാംദേവീം ശരണം അഹം പ്രപദ്യേ!' കുറേനാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ ഉണ്ണി - പ്രദ്യുമ്നൻ - തിരിച്ചുവന്നു. നാരദമഹർഷിയാണ് നടന്ന സംഭവങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞത്.


"ശംബരൻ എന്നൊരാളാണ് ഉണ്ണിയെ കൊണ്ടുപോയത്. പക്ഷേ അയാളിന്നിപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിപ്പില്ല. ഈ ഉണ്ണി തന്നെയാണ് കുറച്ചു വലുതായപ്പോൾ, തന്നെ കട്ടുകൊണ്ടുപോയത് അയാളാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി നിഗ്രഹിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് ഇനി ആ വക കേസ്സ് അന്വേഷിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. പ്രദ്യുമ്നന്റെ കൂടെ കാണുന്ന ആ കുട്ടി ശംബരന്റെ അടുക്കളക്കാരിയായിരുന്നു. അവർ തമ്മിൽ പ്രേമവിവാഹം നടന്നതാണ്." ഭഗവാന്റെ കുടുംബത്തിലെ സീമന്തപുത്രനാണ്, ശത്രുവിന്റെ അടുക്കളയിലെ ദേഹണ്ഡക്കാരിയായ മായാവതിയെ കല്യാണം കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരിയ്ക്കുന്നത്. നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലാണ് ഇങ്ങിനെ 'എന്റെ ഹസ്ബൻഡ്' എന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു കുട്ടി കേറി വന്നിരുന്നതെങ്കിലോ? മകൻ പറയുന്നു, ''അമ്മക്കറിയ്യ്യോ? എന്റെ ഭാര്യയാണിത്. ഞാൻ കണ്ട്, പ്രേമിച്ച്, വിവാഹം കഴിച്ചു." ഇതൊക്കെ ഭഗവാന്റെ കുടുംബ ജീവിതത്തിലും ഉണ്ടായി.



സർവത്ര ഗോവിന്ദനാമ സങ്കീർത്തനം.. ഗോവിന്ദാ... ഹരി ഗോവിന്ദാ..


 ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ കൈതാരം

© സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി 

ജ്ഞാനപ്പാന - ഭാഗം-13


ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ


11. ബ്രഹ്മാവാദിയാ,യീച്ചയെറുമ്പോളം
കർമ്മബദ്ധന്മാരെന്നതറിഞ്ഞാലും
ഭുവനങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കയെന്നതു
ഭുവനാന്ത്യപ്രളയം കഴിവോളം
കർമ്മപാശത്തെ ലംഘിക്കയെന്നതു
ബ്രഹ്മാവിന്നുമെളുതല്ല നിർണ്ണയം
ദിക്പാലന്മാരുമവ്വണ്ണമോരോരോ
ദിക്കുതോറും തളച്ചുകിടക്കുന്നു
അല്പകർമ്മികളാകിയ നാമെല്ലാ-
മല്പകാലം കൊണ്ടോരോരോ ജന്തുക്കൾ
ഗർഭപാത്രത്തിൽ പുക്കും പുറപ്പെട്ടും
കർമ്മംകൊണ്ടു കളിക്കുന്നതിങ്ങനെ.


സാരം: ബ്രഹ്മാവ് മുതൽ ഈച്ച, എറുമ്പ് എന്നീ ചെറുജീവികൾ വരെയും കർമ്മബദ്ധന്മാരാണ്. ലോകാവസാനത്തിൽ പ്രളയം വരുന്നതുവരെയും ബ്രഹ്മാവിന് ഭുവനസൃഷ്ടി നടത്തുകയെന്ന കർമ്മപാശത്തിൽനിന്ന് വിമുക്തനാവാൻ സാധിക്കില്ല. അഷ്ടദിക്പാലകന്മാർപോലും ഓരോദിക്കുകളിലായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. അല്പകർമ്മികളും, അല്പായുസ്സുകളുമായ നമ്മളെപ്പോലുള്ള ജന്തുക്കളും ജനനമരണമെന്ന ചക്രത്തിൽപ്പെട്ട് കർമ്മബന്ധനത്തിൽ കിടന്നുവലയുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.



     ഇവിടെ കവി എന്താണ്പറയുന്നത്! ബ്രഹ്മാവിനുപോലും കർമ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനാവില്ല. നമ്മെപ്പോലെയുള്ളവർക്ക് കർമ്മവും, ആയുസ്സും കുറവാണ്. എന്നാൽ ബ്രഹ്മാവിന് ഒരുപ്രളയാനന്തരം ആരംഭിക്കുന്ന സൃഷ്ടികർമ്മം അടുത്ത ബ്രഹ്മപ്രളയം വരെ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കണം. വളരെയധികം നീണ്ടകാലഘട്ടമാണത്. കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം, കലിയുഗം എന്നീ യുഗങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് ചതുർയുഗം. ചതുർയുഗങ്ങളുടെ ദൈർഘ്യം 43,20000 മനുഷ്യവർഷമാണ്. ഇപ്രകാരമുള്ള 1000 ചതുർയുഗങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരുകല്പം അതായത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ പകലാകും. അത്രയും കാലംതന്നെയാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരുരാത്രി!അതാണ് പ്രളയകാലം. പ്രളയശേഷം ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടികർമ്മം ആരംഭിക്കുന്നു, അതായത് പ്രളയകാലം കഴിഞ്ഞാൽ ബ്രഹ്മാവ് കർമ്മം ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. അതുപോലതന്നെ
അഷ്ടദിക്പാലന്മാരുടെ കർമ്മവും ദീർഘകാലയളവിലുള്ളതാണെന്ന് പറയാം.



   അവരെയൊക്കെ അപേക്ഷിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ,നമുക്ക് വളരെ ഹ്രസ്വമായ ആയുസ്സും, വളരെ കുറച്ച് കർമ്മങ്ങളും മാത്രമെയുള്ളൂ എന്ന്മനസ്സിലാക്കാമല്ലോ. ഓരോജന്മം കഴിയുന്തോറും വീണ്ടും ജന്മമെടുക്കുകയും, അങ്ങനെ ജനനമരണമാകുന്ന കാലചക്രത്തിൽപെട്ട് ഉഴലുകയുമാണ് നമ്മുടെ ജീവൻ. അതിനാൽ എപ്പോഴും ഭഗവാനിൽ മനസ്സർപ്പിച്ച് സത്കർമ്മം ചെയ്യണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ഉപദേശവും !!



ഭഗവദ്ഗീതയിൽ കർമ്മത്തെപ്പറ്റി ഭഗവാൻ വ്യക്തമായി നമ്മെ മനസ്സിലാക്കി തരുന്നുണ്ട്.


ശ്ലോകം 3/5
ന ഹി കശ്ചിത് ക്ഷണമപി
ജാതു തിഷ്ഠത്യകർമകൃത്-
കാര്യതേ ഹ്യവശ: കർമ്മ
സർവ്വഃ പ്രകൃതിജൈർഗുണൈഃ



സാരം: ഭൗതിക പ്രകൃതിയുടെ ത്രിഗുണങ്ങളിൽ നിന്നുളവാകുന്ന വാസനകൾക്കനുസരിച്ച് ഓരോമനുഷ്യനും കർമ്മം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതനാണ്. ആർക്കും ഒരൊറ്റ നിമിഷം പോലും താന്താങ്ങളുടെ കർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു നിൽക്കാനാവില്ല.


ശ്ലോകം 3/22
ന മേ പാർത്ഥാസ്തികർതവ്യം
ത്രിഷുലോകേഷു കിഞ്ചന -
നാനവാപ്തമവാപ്തവ്യം
വർത്ത ഏവ ച കർമണി.



സാരം: അല്ലയോ പാർത്ഥ! മൂന്നുലോകങ്ങളിലും എനിക്ക് ചെയ്യേണ്ടതായിട്ടൊന്നുമില്ല. എനിക്ക് ഇല്ലാത്തതായോ, ആവശ്യമായതായോ യാതൊന്നുമില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട കർമ്മം ചെയ്തു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു!



ഭഗവാന്റെ വാക്കുകളാണിത്.
ആർക്കും ഒരു നിമിഷം പോലും കർമ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനാവില്ല, സാക്ഷാൽ ഭഗവാനു പോലും പറ്റില്ല എന്നാണ് ഭഗവാൻ ഈ ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ നമ്മെ മനസ്സിലാക്കി തരുന്നത് !!


ഈ കർമ്മബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മുക്തരാവേണ്ടവിധവും ഭഗവാൻ തന്നെ ഉപദേശിക്കുന്നുണ്ട്. നിഷ്ക്കാമഭക്തിയോടെ ഭഗവാനിൽ അർപ്പിച്ച് കർമ്മാനുഷ്ഠാനം ചെയ്ത് മുക്തിപദം നേടാവുന്നതാണ്! ഈ ലോകത്ത് ഒന്നിലും എന്റേതെന്ന ഭാവമില്ലാത്തവനും, മനസ്സിനെ പൂർണ്ണമായിവശത്താക്കിയവനും, ഒരാശയും അവശേഷിച്ചിട്ടില്ലാത്തവനുമായ മനുഷ്യൻ കാമ്യകർമ്മങ്ങളെല്ലാം വെടിയുന്നതോടെ കർമ്മമില്ലാത്ത ( അതായത് ജനനമരണചക്രങ്ങളിൽ പെട്ടുഴലാതെ ) ബ്രഹ്മാനുഭവത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു!!
ഹരേ! കൃഷ്ണാ..


ഓം ശ്രീകൃഷ്ണപരമാത്മനെ നമഃ


  തുടരും .

ചിന്താമണി വിശ്വനാഥൻ
സദ്ഗമയസത്സംഗവേദി

Friday, October 30, 2020

ജ്ഞാനപ്പാന - ഭാഗം-4



ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ


 ഗുരുവന്ദനത്തിനു ശേഷം പൂന്താനം കൃതിയിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്.


 2)ഇന്നലെയോളമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ
ഇനി നാളെയുമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ
ഇന്നിക്കണ്ട തടിക്കു വിനാശവു-
മിന്ന നേരമെന്നേതുമറിഞ്ഞീലാ


സാരം: തന്റെ മുജ്ജന്മങ്ങളിൽ താനാരായിരുന്നു എന്നോ, ഇനിയും തനിക്ക് വരാനിരിക്കുന്ന ജന്മങ്ങളിലും താനാരായിരിക്കും എന്നോ ഒരു മനുഷ്യന് അറിയാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. ഇന്ന് നാം കാണുന്ന ഈ ശരീരം എപ്പോൾ നശിക്കുമെന്നും നമുക്ക് ആർക്കും അറിയാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. അതായത് ഒരുവന് തന്റെ മരണം എപ്പോൾ സംഭവിക്കുമെന്നും ഒരിക്കലും അറിയാൻ സാധ്യമല്ല തന്നെ !! ഈ ഒരു സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി കൊണ്ടാണ് പൂന്താനം തന്റെ ഈ കൃതി ആരംഭിക്കുന്നത്!



  ഇത് ഒരു പ്രപഞ്ചസത്യം തന്നെയാണ്. പല പല ജന്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ട് പ്രാപ്തമാകുന്നതാണല്ലോ ഒരു മനുഷ്യജന്മം! കഴിഞ്ഞ ജന്മങ്ങളിൽ താൻ ആരായിരുന്നെന്നോ, ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന ജന്മങ്ങളിൽ താൻ ആരായി തീരുമെന്നോ ഒരാൾക്കും അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.അതു പോലെ തന്നെ അടുത്ത നിമിഷം നമുക്കുള്ളതാണോ എന്നറിയാൻ പോലും നമുക്ക് സാധ്യമല്ല തന്നെ! സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് അപ്രാപ്യമാണ്, ജന്മങ്ങളെക്കുറിച്ചും, ജനനമരണങ്ങളെ കുറിച്ചുമുള്ള  അറിവുകൾ എന്നിരിക്കിലും,
സാക്ഷാൽ പരബ്രഹ്മസ്വരൂപനായ ഭഗവാനാണ് ഇതിന്റെയെല്ലാം അധികാരി എന്നതുകൂടി നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്!!



          അർജ്ജുനന് ഗീതോപദേശം നൽകുന്ന അവസരത്തിൽ  ഗീതോപദേശത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യത്തെ പറ്റി, ഭഗവാൻ അർജ്ജുനനോട് പറയുന്നത് എന്താണെന്ന് നോക്കാം.ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീതയിലെ നാലാം അദ്ധ്യായത്തിലാണ് ഭഗവാൻ അർജ്ജുനനോട് ഇതെപ്പറ്റി പറയുന്നത്:
"ഈ അവ്യയമായ യോഗത്തെ ഞാൻ സൂര്യന് ഉപദേശിച്ചു. സൂര്യൻ മനുവിനും, മനു ഇക്ഷ്വാകുവിനും ഉപദേശിച്ചു. ഇപ്രകാരം പരമ്പരാ പ്രാപ്തമായ ഈ യോഗത്തെ രാജർഷികൾ മനസ്സിലാക്കി.ആ യോഗം കാലക്രമത്തിൽ നഷ്ടമായി. നീ എന്റെ ഭക്തനും, സ്നേഹിതനും ആകയാലാണ്, അത്യന്തം രഹസ്യമായ ആ യോഗം ഞാനിപ്പോൾ നിനക്ക് ഉപദേശിക്കുന്നത്" എന്ന്. ഇതു കേട്ട അർജ്ജുനന് സംശയം: "വിവസ്വാന്റെ (സൂര്യൻ) ജന്മം മുൻപും, അങ്ങയുടേത് പിന്നീടും ആണല്ലൊ, ആ സ്ഥിതിക്ക് അങ്ങ് അത് ആദ്യം വിവസ്വാന് ഉപദേശിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ എങ്ങിനെ അത് മനസ്സിലാക്കും?" അർജ്ജുനന്റെ ന്യായമായ സംശയമായിരുന്നു അത്. അതിനുള്ള ഭഗവാന്റെ മറുപടി ഗീതയിലെ കുറച്ച് ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ നമുക്ക് വായിച്ചറിയാൻ കഴിയും.

അതിൽ ഒരു ശ്ലോകം നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം.


ശ്ലോകം 4 / 5
ബഹൂനി  മേ വ്യതീതാനി
ജന്മാനി തവ ചാർജ്ജുന -
താന്യഹം വേദസർവാണി
ന ത്വം വേത്ഥ പരംതപ


സാരം: "അല്ലയോ അർജ്ജുനാ! എനിക്കും നിനക്കും അനേക ജന്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയിട്ടുണ്ട്. എന്റെയും നിന്റെയും ജന്മങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ അറിയുന്നു.പരാക്രമിയായ അല്ലയോ അർജ്ജുനാ, നീ
അത് അറിയുന്നില്ല ." ഇതിൽ  നിന്നു തന്നെ നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം, ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ സത്യങ്ങളെല്ലാം, അറിയാനും മനസ്സിലാക്കാനും,  കഴിയുന്നതിന് മനുഷ്യർക്ക് ഒരു പരിധി ഉണ്ട്.
എല്ലാം അറിയുന്നത് പരബ്രഹ്മസ്വരൂപനായ ഭഗവാന് മാത്രമാണെന്ന് !!
തുടർന്നുള്ള  ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ ഭഗവാന്റെ നിരവധി മാഹാത്മ്യങ്ങളും നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നതാണ്!



   അപ്പോൾ ഇതാണ് അതിന്റെ പരമാർത്ഥം. പരബ്രഹ്മസ്വരൂപനായ ഭഗവാന് മാത്രമെ ഇന്നലെ, ഇന്ന്, നാളെ എന്ത് നടക്കും എന്നറിയാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. സാധാരണ മനുഷ്യരായ നമുക്ക് ഭഗവാനെ ഭക്തിപൂർവ്വം സ്മരിക്കാൻ മാത്രമെ കഴിയൂ ! ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഓരോ സ്പന്ദനവും  ഭഗവാന്റെ ഇച്ഛയ്ക്കനുസരിച്ച് മാത്രം നടക്കുകയാണ് !!നാം ഓരോരുത്തരും ഞാൻ ചെയ്യുന്നു എന്ന ഭാവത്തിൽ ചെയ്യുന്ന ഓരോ കർമ്മവും ഭഗവാന്റെ ഇച്ഛയ്ക്കും, നിയന്ത്രണത്തിനും അനുസരിച്ച് മാത്രമാണ് നടക്കുന്നത്! നമുക്ക് ഞാൻ, എന്റേത് എന്ന ഭാവത്തെ ത്യജിച്ച് ഭഗവാൻ എന്ന സത്യത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം സ്മരിക്കാം!


ഹരേ !!
ഗുരുവായൂരപ്പാ !!

ഓം ശ്രീകൃഷ്ണപരമാത്മനെ നമഃ



  തുടരും.......

ചിന്താമണി വിശ്വനാഥൻ
സദ്ഗമയസത്സംഗവേദി

Thursday, October 29, 2020

ജ്ഞാനപ്പാന - ഭാഗം-3




ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ



കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ ! ജനാർദ്ദനാ
കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! നാരായണാ !ഹരേ!
അച്യുതാനന്ദ! ഗോവിന്ദ! മാധവാ!
സച്ചിദാനന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!



          ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉത്തമ ഭക്തനായ പൂന്താനം ,ഭഗവാന്റെ തിരുനാമങ്ങൾ പ്രകീർത്തിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ കാവ്യരചന ആരംഭിക്കുകയാണ്!!


നമുക്കും ഭഗവന്നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു കൊണ്ട് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പാദാരവിന്ദങ്ങളിൽ നമസ്ക്കരിക്കാം !!


ഹരേ !!ഗുരുവായൂരപ്പാ !!

ആദ്യം തന്നെ ഗുരു വന്ദനമാണ്.


1) ഗുരുനാഥൻ തുണ ചെയ്ക സന്തതം
തിരുനാമങ്ങൾ നാവിന്മേലെപ്പൊഴും
പിരിയാതെയിരിക്കണം നമ്മുടെ
നരജന്മം സഫലമാക്കീടുവാൻ


അർത്ഥം :എന്റെ ഗുരുനാഥൻ എന്നെ എപ്പോഴും തുണച്ചീടണമേ .
നരജന്മത്തിന്റെ സാഫല്യമായ സായൂജ്യം
(മോക്ഷപ്രാപ്തി ) 
ലഭിച്ചീടുവാനായി ഭഗവന്നാമങ്ങൾ എപ്പോഴും നാവുകൊണ്ട് ഉച്ചരിയ്ക്കാറാകേണമേ
എന്നാണ് കവി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്.



         നമ്മുടെ സനാതന സംസ്ക്കാരത്തിൽ ഗുരു എന്ന പദത്തിന് വളരെ വലിയ അർത്ഥവും, സ്ഥാനവുമാണുള്ളത്.നാം ഏതൊരു കാര്യവും ഗുരുവന്ദനത്തോടെയാണല്ലൊ ആരംഭിക്കുന്നത്. പരമാത്മാവായ ഭഗവാൻ തന്നെയാണല്ലോ യഥാർത്ഥ ഗുരു !!


 ഗുരു എന്ന പദത്തിലെ  'ഗു' എന്നത് അന്ധകാരത്തെയും, 'രു ' എന്നത് ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അജ്ഞാനമാകുന്ന അന്ധകാരത്തെ ഇല്ലാതാക്കി അറിവു പകരുന്നവരാണ് 'ഗുരു'ക്കൻമാർ! ഒരു മനുഷ്യ ജന്മത്തിൽ ആദ്യ ഗുരുവായി അമ്മയും, രണ്ടാമതായി  അച്ഛനും
പിന്നീട് അറിവു പകർന്നു തരുന്ന ധാരാളം ഗുരുക്കന്മാരും ഉണ്ട്. നമ്മുടെ സംസ്ക്കാരമനുസരിച്ച് ഈ പ്രകൃതി തന്നെ ഗുരുവാണ് ! എന്തിനധികം ചെറുജീവികളായ തേനീച്ചയും, ഉറുമ്പും, മറ്റു പക്ഷിമൃഗാദികളും, വൃക്ഷലതാദികളും എല്ലാം ഗുരുക്കന്മാർ തന്നെ!


 സർവ്വപ്രപഞ്ചത്തിനും അധികാരിയായ പരമാത്മാവിനെ തന്നെയും, മറ്റുള്ള അറിവുകൾ പകർന്നു തന്ന ഗുരുക്കന്മാരെയും പ്രണമിച്ചു കൊണ്ടാണ് പൂന്താനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതിയിലേക്ക് കടക്കുന്നത്!



      ഒരു   മനുഷ്യജന്മം സഫലമാകണമെങ്കിൽ ഭഗവന്നാമങ്ങൾ എപ്പോഴും നാവിന്മേൽ പിരിയാതെ ഉണ്ടായിരിക്കണം, അതായത് സദാസമയവും ഈശ്വരനാമം ജപിക്കണം എന്നാണ് കവി നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് . കലിയുഗത്തിൽ ഭഗവന്നാമങ്ങൾക്കുള്ള പ്രാധാന്യം നമ്മുടെ ഋഷീശ്വരൻമാർ, ഇതിഹാസങ്ങളിലൂടെയും, പുരാണങ്ങളിലൂടെയും വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുമുണ്ടല്ലോ!


ഏതൊരു കർമ്മവും   ഭഗവാന്റെ സ്മരണയോടെയും, ഭഗവാന്റെ നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ടും ചെയ്യാൻ  നമുക്ക് സാധിക്കണം. ഭഗവദ് ഗീതയിൽ ഭഗവാൻ തന്നെ ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നുമുണ്ട്. ഏതൊരു കർമ്മവും, ഫലേച്ഛയില്ലാതെ ഈശ്വരാർപ്പണമായി ചെയ്യണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ഉപദേശം! കലിയുഗത്തിൽ മോക്ഷപ്രാപ്തി നേടാൻ നാമജപം ഒന്നുമാത്രം മതിയാവും എന്നാണ് നമ്മുടെ നിരവധി മഹത്ഗ്രന്ഥങ്ങളും  പറയുന്നത്.

ഹരിനാമകീർത്തനത്തിൽ എഴുത്തച്ഛൻ നാമജപത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെപ്പറ്റി പലശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുള്ളതും കാണാൻ സാധിക്കും! രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ ഇവിടെ പരിചയപ്പെടുത്താം.


19.ഊരിന്നു വേണ്ട ചില ഭാരങ്ങൾ വേണ്ടതിനു
നീരിന്നുവേണ്ട നിജ ദാരങ്ങൾ വേണ്ടതിനു
നാരായണാച്യുത ഹരേയെന്നതിന്നൊരുവർ -
നാവൊന്നെവേണ്ടു ഹരി നാരായണായ നമഃ


50. പലതും പറഞ്ഞു പകൽ കളയുന്ന നാവു തവ
തിരുനാമകീർത്തനമിതതിനായ് വരേണമിഹ
കലിയായ കാലമിതിലിതു കൊണ്ടു മോക്ഷഗതി -
യെളുതെന്നു കേൾപ്പു ഹരിനാരായണായ നമഃ


എത്ര അർത്ഥവത്തായ വരികൾ!!നാമജപത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ നമുക്കും ജപിക്കാം:


ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ
രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ !!
ഓം ശ്രീകൃഷ്ണപരമാത്മനേ നമഃ


 തുടരും ....

ചിന്താമണി വിശ്വനാഥൻ
സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

ശ്രീകൃഷ്ണ കഥകൾ / കണ്ണന്റെ ബാലലീലകൾ


ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ...



വരുണലോകത്തു വെച്ച് വരുണൻ ഒരു ഓടക്കുഴലൊക്കെ ഭഗവാനു കൊടുത്ത്, "ത്തിരി നേരം ഇത് വായിക്ക്യോ?"ന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. നാണിച്ച് അവിടന്ന് പോന്നതേയുള്ളൂ. "അതിനുപകരം വല്ല പൂജയോ മറ്റോ ചെയ്തോളൂ! ഞാൻ സ്വീകരിച്ചോളാം!" ഓടക്കുഴൽവിളി വൃന്ദാവനത്തിലെ പരമഭക്തർക്കുവേണ്ടി മാത്രം ഭഗവാൻ കരുതിവെച്ചിട്ടുള്ള ആനന്ദരസമാണ്. അത് രസികന്മാർക്കും ഭാവുകന്മാർക്കും മാത്രം ആസ്വദിക്കാനുള്ളതാണ്. 'രസോ വൈ സഃ' എന്നാണ് ഉപനിഷത് വാക്യം. രസം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഭഗവാൻ തന്നെയാണ്. ഭാഗവത രസത്തിനപ്പുറം ഒരു രസമില്ല. ആ രസം ഭഗവാൻ അവിടുത്തെ സർവാത്മനാ ആശ്രയിച്ച എല്ലാ ജീവാത്മാക്കൾക്കും ഒരുമിച്ചു വിതരണം ചെയ്ത രംഗമാണ് രാസലീല എന്ന മനോഹരലീല.


ഭഗവാന്റെ വേണുഗാനം കേട്ട് ഗോപിമാർക്ക്:


"മാധവവേണുവിൻ മോഹനനിസ്വനം മാധുര്യമേറുന്ന മദ്യമാവാം!
നാലഞ്ചു തുള്ളിയേ കാതാസ്വദിച്ചുള്ളൂ, കാലടി മണ്ണിലുറയ്ക്കാതായി"


ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു, ''നിങ്ങൾ വൃന്ദാവനഭംഗി കാണാൻ വന്നതാവുമല്ലേ? മഹാഭാഗ്യവതികളേ, നിങ്ങൾക്ക് സ്വാഗതം!" സത്യസങ്കൽപനായ ഭഗവാൻ ഗോപിമാരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിപ്പിച്ചുകൊടുത്തു. ആനന്ദസാന്ദ്രമായ അനുഭൂതി വിശേഷങ്ങൾ അവർക്ക് പകർന്നു നൽകി. ഭാഗവതരസമാസ്വദിക്കുന്നവർക്ക് ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഭഗവാൻ ചെറുതാക്കീതുകൾ നൽകാറുണ്ട്. "നിങ്ങൾ അഹങ്കരിക്കരുത്,ട്ടോ! ബാക്കി എന്തും - പത്രം, പുഷ്പം, ഫലം, തോയം - ഞാൻ സ്വീകരിക്കും പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം എനിക്ക് തീരെ വയ്യ. പൂതന നൽകുന്ന വിഷം പോലും കുടിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്.  അഹങ്കാര വിഷം -കാളിയന്റെ വിഷം - ഒരു പുഷ്പാഞ്ജലിയായി സ്വീകരിക്കാൻ എനിക്കാവും. പക്ഷേ അഹങ്കാര വിഷം കണ്ടാൽ ഞാനൊന്ന് മാറി നിൽക്കും. അത്രേയുള്ളൂ!" ഗോപിമാരുടെയുള്ളിൽ സൗഭഗമദമുണ്ടായപ്പോൾ ഭഗവാൻ മാറിനിന്നു. പിന്നെ അതേ പരമഭക്തകൾ ഭഗവാനെ അന്വേഷിച്ച്, ആത്മസമർപ്പണത്തിന്റെ ഉദാത്തമേഖലകളിലേക്ക് ഉയർന്നെത്തിയപ്പോൾ, ആത്മസമർപ്പണത്തിന് ഭഗവാൻ പുതിയൊരു ഭാഷ്യം ചമച്ചു. ജീവാത്മാക്കൾ ശ്രവണ - കീർത്തന -സ്മരണാദികളിലൂടെ ആ പരമാത്മാചൈതന്യത്തിൽ വിലയം പ്രാപിക്കുന്നതിനു പകരം, ഓരോ ജീവാത്മാവിന്റേ സൂക്ഷ്മാംശത്തിലേക്കും പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചുനിൽക്കുന്ന ആ പരമാത്മാചൈതന്യം ഇങ്ങോട്ട് ആവേശിക്കുകയാണ്. ഭക്തി- ജ്ഞാന- വൈരാഗ്യങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ, ആ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പരമാനന്ദചിന്മൂർത്തി സ്വയം ആവിർഭവിക്കുന്നു. ഈ ഒരു രസമാണ് രാസലീല എന്ന നിലയിൽ ശ്രീശുകൻ അനുസ്മരിച്ചത്.



"രാധാമാധവ ലീല ബോധരഹിതന്മാരൊക്കെയും
പ്രാകൃതപ്രാധാന്യം കലരുന്ന കാമകലയായ് കാണുന്നു സാധാരണം
ദ്വൈതം വിട്ടഥ ചിത്പ്രഭാവരസികന്മാരായ് മഹാത്മാക്കളാം
സാധുക്കൾക്കത് ചിത്തം ആത്മനി രമിച്ച് ഐക്യം ലഭിയ്ക്കുന്നതാം!"



നാം ഓരോ ജീവാത്മാവിനും ഒരു സായന്തനരംഗത്തെ സമീപിച്ചേ പറ്റൂ. ആ സായംസന്ധ്യയിൽ മരണത്തിന്റെ കാലൊച്ച കേട്ട് മനസ്സ് കലങ്ങാതെ, ഒരു മധുരമധുരമായ മുരളീനാദത്തിനു വേണ്ടി കാതോർക്കുകയും, അത് കേട്ട് ആ സച്ചിദാനന്ദ ചൈതന്യത്തിൽ ആവേശത്തോടെ ഒഴുകിയെത്തുകയും ചെയ്യാൻ കരുണാമൂർത്തിയായ ഭഗവാൻ നാമോരോരുത്തരേയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ എന്ന് മാത്രം പ്രാർഥിക്കുന്നു


മധുരോദാര മുരളീമുഖനാം ഒരു യാത്രികൻ വരും, വിളിക്കും, ഞാൻ പോകും, വാതിൽ പൂട്ടാതെ ആ ക്ഷണം!




സർവത്ര ഗോവിന്ദനാമ സങ്കീർത്തനം.. ഗോവിന്ദാ... ഹരി ഗോവിന്ദാ..

Wednesday, October 28, 2020

ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ ബാലലീലകൾ



ബ്രാഹ്മണ്യം കൊണ്ട് കുന്തിച്ച് കുന്തിച്ച്, ബ്രഹ്മാവുമെനിക്കൊല്ലായെന്നു ചിലർ!-

 എന്ന് പൂന്താനം എഴുതിയ വരികൾക്ക് -ഇത്തരം മനസ്സിന്റെ ആഭിജാത്യത്തിന് - വിധേയരായ എത്രയോ ആളുകളുണ്ട് ഈ ഭൂമിയിലിന്നും.

ഈ ബ്രാഹ്മണർ എല്ലാം 'സ്വാഹാ' എന്നുപറഞ്ഞ് സമർപ്പിച്ച ഇന്ദ്രനെ വെറുതെവിട്ടാൽ പറ്റില്ലാ എന്ന് ഭഗവാന് തോന്നിയോ ആവോ! ആ രീതിയിലാണ് വിചിത്രരൂപത്തിൽ അവിടുത്തെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ. ഭഗവാന്റെ ശീലം അനുഗ്രഹിക്കലാണ്, നിഗ്രഹിക്കലല്ല. പൂതനയെ ഭഗവാൻ നിഗ്രഹിക്കുകയല്ല, അവരിലെ ജീവ ചൈതന്യം വലിച്ചെടുക്കുകയാണുണ്ടായത്. അതുപോലെ തന്നെ തൃണാവർത്തനിലേയും, ശകടാസുരനിലേയും, അഘാസുരനിലേയുമൊക്കെ പാപത്തിനുതന്നെ മുക്തി കൊടുത്തു. പാപത്തെ പുണ്യമാക്കി മാറ്റി അവിടുന്ന്. ദുഃഖത്തെ ആനന്ദമാക്കുന്നതുപോലെ.



അവിടുത്തെ ലീലകളുടെ അർഥവും വ്യാപ്തിയും കണ്ടെത്താൻ സാധാരണ മനുഷ്യരെക്കൊണ്ട് എങ്ങിനെ സാധിക്കും? 'ഹരിദാസവര്യൻ' എന്ന് ഗോപിമാർ ഒരു അവാർഡുകൊടുത്തു ഗോവർധനപർവതത്തിന്. അവാർഡ് കിട്ടിയ ആളെയല്ലേ നമ്മൾ മാനിക്കേണ്ടത് എന്നാണ് ഭഗവാന്റെ അഭിപ്രായം. ഭക്തന്മാരുടെ അവാർഡ് ലഭിച്ച ഈ പർവതത്തെയാണ് താൻ മാനിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് തീരുമാനിച്ച്, ഗോവർധനത്തിൽ ഒരു യാഗം ചെയ്തു ഭഗവാൻ. ഗോവർധനം ഒരു ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച്, 'സന്തോഷമായി എനിക്ക്!' എന്ന് ആ മഹായജ്ഞം അതിന്റെ പരിപൂർണമായ സാഫല്യത്തിലെത്തിച്ചു.



ദേവേന്ദ്രൻ ക്ഷോഭിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഗോവർധനത്തെ കുടയാക്കി. പർവതത്തിനോടുചെന്ന് പറഞ്ഞു, "ഇതാ ദേവേന്ദ്രൻ വല്ലാതെ ക്ഷോഭിച്ചു.മഴ പെയ്യും എന്നാണ് തോന്നുന്നത്." അന്ന് സ്വർഗരാജ്യത്തുനിന്ന് സുരഭീദേവിയും ഐരാവതവും വന്നു. ഗോവർധനത്തിന്റെ ഉന്നത ശിലാഫലകത്തിൽ കൃഷ്ണനെ ഇരുത്തി. പിന്നീട് അന്നാദ്യമായി സകലരും -പക്ഷിമൃഗങ്ങൾ, കാളിന്ദിയിലെ മണൽത്തരികൾ, ഓളങ്ങൾ, പൂക്കൾ, ഫലങ്ങൾ, വള്ളികൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ - ഇവരെല്ലാവരും കൂടി 'ഗോവിന്ദാ, ഹരി!' എന്ന് പാടി സർവരും! അങ്ങിനെ സകല ജീവരാശികളും പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് അന്നൊരു മഹാഭിഷേകമുണ്ടായി ഭഗവാന്. ഒരു നൃത്തമുണ്ടായി ഭഗവാന്റെ. ഭഗവാന് ആ വർഷത്തെ ശരത്കാലപൗർണമി ദിവസമാണ് ഓർമ വന്നത്- 'ഞാൻ ഗോപിമാർക്ക് വാക്കു നൽകിയ ദിവസമല്ല ഇത്!' പിന്നെ ഭഗവാന്റെ ഒരു വേണുഗാനമുണ്ടായി. അതിമനോഹരം! ഇത്രയും മോഹനമായൊരു ഗാനം ഇതിനുമുൻപ് ത്രിലോകത്തിലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല

ജ്ഞാനപ്പാന -ഭാഗം2 / JNANAPPANA - 02



ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ


    പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയെക്കുറിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പനുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയുള്ള ചില ഐതിഹ്യങ്ങൾ കൂടി നിലവിലുണ്ട്.


അതിങ്ങനെയാണ്:
പൂന്താനം ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കറതീർന്ന ഭക്തനായിരുന്നുവല്ലോ!   പ്രസിദ്ധകൃതിയായ നാരായണീയത്തിന്റെ കർത്താവും,
സംസ്കൃതപണ്ഡിതനുമായിരുന്ന മേല്പത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിപ്പാട്, ഈ കാലയളവിൽ തന്നെയായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്!


   ഒരു ദിവസം പൂന്താനം, താനെഴുതിയ സന്താനഗോപാലംപാനയുമായി ഭട്ടതിരിയുടെ സമീപം ചെന്നിട്ട്, അത് വായിച്ചു നോക്കി തെറ്റുതിരുത്തിക്കൊടുക്കാൻ അപേക്ഷിച്ചു! പക്ഷേ, മേല്പത്തൂരിന്റെ മറുപടി

"മലയാളമല്ലെ, ഇത് മറ്റാരെയെങ്കിലും കാണിക്കൂ, വിഭക്തി (പാണ്ഡിത്യം) ഇല്ലാത്ത തന്റെ കൃതി ഞാനെന്തു നോക്കാനാണ് " എന്നായിരുന്നത്രെ!!


   മേൽപ്പത്തൂരിന്റെ മറുപടി കേട്ട പൂന്താനത്തിന് ആകെ സങ്കടമായി. അദ്ദേഹം  സങ്കടനിവൃത്തി വരുത്താനായി ഭഗവാനെ  വിളിച്ച്   പ്രാർത്ഥിച്ചു! അപ്പോൾ ശ്രീകോവിലിൽ നിന്നും ഒരു അശരീരി ഉണ്ടായത്രെ!!

" ഭട്ടതിരിയുടെ വിഭക്തിയേക്കാൾ എനിക്കിഷ്ടം പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്" എന്നായിരുന്നു അശരീരി .

ഇതുകേട്ട ഭട്ടതിരിക്ക് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി മനംമാറ്റമുണ്ടാവുകയും അദ്ദേഹം പൂന്താനത്തോട് മാപ്പു ചോദിച്ച്കൊണ്ട്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതി വാങ്ങി തെറ്റ് തിരുത്തി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തുവത്രെ!! ഇതാണ് ഒരു ഐതിഹ്യം!


ഭഗവാനേ !!
ഭക്തവത്സലാ !!


    വേറൊരു ഐതിഹ്യം കൂടി പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിട്ട് നമുക്ക് കൃതിയിലേക്ക് കടക്കാം! ഐതിഹ്യം ഇതാണ്:


ഒരിക്കൽ ഒരു വേദപണ്ഡിതൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേർന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ഇരിപ്പിടം നൽകാനായി പൂന്താനത്തെ ക്ഷേത്രാധികാരികൾ ഇരുന്ന സ്ഥലത്തു നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു വിട്ടു. അദ്ദേഹം വളരെ സങ്കടത്തോടെ ഇറങ്ങിപ്പോയി.എന്നാൽ ഭഗവാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തെത്തി, പൂന്താനം ഇനി ഇങ്ങോട്ട് വരേണ്ട ,ഞാൻ ഇല്ലത്തേക്ക് വരാം എന്ന് അരുളിചെയ്തു! ഇതു കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ഇല്ലത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തിന്റെ ഇടത്തു പുറത്ത് ഭഗവാൻ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും, തന്മൂലം പൂന്താനം അവിടെ ഒരു ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ച് ഭഗവാനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു വന്നു. ഈ ക്ഷേത്രം ഇടത്തു പുറത്തമ്പലം എന്ന് പ്രസിദ്ധി നേടുകയും ചെയ്തുവെന്നാണ് ഐതിഹ്യം.


പൂന്താനത്തിന് വാർദ്ധക്യമായപ്പോൾ ഗുരുവായൂരിലേക്ക് നടന്നെത്താൻ സാധിക്കാത്തതിനാൽ ഭഗവാൻ പൂന്താനത്തിന്റെ ഇല്ലത്തെത്താം എന്ന് അരുളിച്ചെയ്ത് അവിടെ സാന്നിദ്ധ്യം ഉണ്ടായതാണെന്നാണ് മറ്റൊരു ഐതിഹ്യത്തിൽ പറയുന്നത്!


ഐതിഹ്യമെന്തു തന്നെയായാലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉത്തമ ഭക്തനായിരുന്നു പൂന്താനം എന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല തന്നെ !!
ഹരേ!ഗുരുവായൂരപ്പാ !!



ഓം ശ്രീകൃഷ്ണ പരമാത്മനെ നമഃ


             
           തുടരും ....


ചിന്താമണി വിശ്വനാഥൻ
സദ്ഗമയസത്സംഗവേദി

കനകധാരാസ്തോത്രം





കാലാംബുദാളിലളിതോരസി കൈടഭാരേഃ
ധാരാധരേഃ സ്ഫുരതി യാ തടിദംഗനേവ
മാതുസ്സമസ്തജഗതാം മഹനീയമൂര്‍ത്തിഃ
ഭദ്രാണി മേ ദിശതു ഭാര്‍ഗ്ഗവനന്ദനായാഃ


    ശ്രീമഹാവിഷ്ണുവിന്‍റെ നീലനിറത്തിലുള്ള വിരിമാറിടത്തില്‍ യാതൊരുവള്‍ മേഘക്കൂട്ടത്തില്‍ മിന്നല്‍പിണര്‍ പോലെ ശോഭിക്കുന്നുവോ, ആ ജഗന്മാതാവായ ലക്ഷ്മീ ദേവിയുടെ മഹനീയമായ കടാക്ഷം എനിക്ക് മംഗലങ്ങളെ തരട്ടെ

ശ്രീ ഗുരുവായൂർ അമ്പാടി കണ്ണന്റെ ഒരുദിവസം. നിർമാല്യം മുതൽ തൃപ്പുകവരെയുള്ള ചടങ്ങുകളും, പൂജാവിധാ ന മഹാസങ്കൽപ്പങ്ങളും.



ശ്രീ ഗുരുവായൂർ അമ്പാടി കണ്ണന്റെ ഒരുദിവസം. നിർമാല്യം മുതൽ തൃപ്പുകവരെയുള്ള ചടങ്ങുകളും, പൂജാവിധാ ന മഹാസങ്കൽപ്പങ്ങളും.


6.
കണ്ണന്റെ നിർമാല്യ ദർശനം, എണ്ണ അഭിഷേകം, വാകചാർത്ത് എന്നിവയുടെ മാഹാത്മ്യത്തെ പറ്റി എഴുതി.


വാകചാർത്ത് കഴിഞ്ഞാൽ കണ്ണന് വലംപിരി ശംഖു കൊണ്ടുള്ള മന്ത്ര ജലാഭിഷേകമാണ്. പാരമ്പര്യ ഇല്ലങ്ങളിലെ നാല്  ഒതിക്കന്മാർ പ്രധാന പൂജാരിമാർ സ്വർണ്ണ കിണ്ടിയിലെ മന്ത്ര പൂരിത ജലം വലം പിരി ശംഖിലേക്ക് പകർന്ന് വീണ്ടും വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ട് ശാഖാഭിഷേകം നടത്തും. സ്വർണ്ണം കെട്ടി രത്നങ്ങൾ പതിച്ച വലംപിരി ശംഖു കാണുമ്പോൾ കണ്ണന് തന്റെ കുട്ടിക്കാലം ഒർമ്മ വരും. ഒരു ഗുരുദക്ഷിണയുടെ പവിത്രമായ ഒർമ്മ. പാഞ്ചജനൻ എന്ന കടൽക്കൊള്ളക്കാരന്റെ അധീനത്തിൽ നിന്ന് ഗുരു പുത്രനെ അതിസാഹസികമായി രക്ഷിച്ച് ഗുരുദക്ഷിണ നൽകിയ മാതൃകാ ശിഷ്യനാണ് ഗരുവായൂർ കണ്ണൻ. സാന്ദീപനിയുടെ പ്രഭാസ തിരത്തുള്ള ഗുരുകുലത്തിൽ താമസിച്ച്  നാല് വേങ്ങളും, ആറ് ശാസ്ത്രങ്ങളും 64 കലകളും കണ്ണൻ 64 ദിവസം കൊണ്ട് അഭിസിച്ചു എന്റെ കണ്ണൻ.
സപ്ത ശുദ്ധി മന്ത്രങ്ങൾ പൂജാരിമാരായ  ഓതിക്കന്മാർ സ്വരിച്ച് ചൊല്ലി മന്ത്ര പൂരിത ജലത്തിലേക്ക് സന്നിവേശ്യക്കുമ്പോൾ കണ്ണനും വേദമന്ത്രങ്ങൾ സ്വയം ഉരുവിട്ടു രസിക്കും സ്വച്ഛമായ നിർമ്മല ജലം സ്വശരീരത്തിലുടെ ഒഴുകുമ്പോൾ കണ്ണൻ സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദ നൃത്തം ചെയ്ത് ഭക്തമനസ്സിൽ  തുള്ളിച്ചാടും. കണ്ണന്റെ അഭിഷേകം കണ്ട് ഭക്തർ ആനന്ദിക്കും.
108 ഉരു സപ്തശുദ്ധി അഭിഷേകം കഴിഞ്ഞാൽ കണ്ണന് വാരുണ ജ ലാഭിഷേകമാണ്.

ക്ഷേത്രത്തിൽ ശ്രീലകത്ത് ഈ ആവശ്യത്തിന് മാത്രമായി കണ്ണൻ സൂക്ഷിച്ച് വെച്ച വലിയ സ്വർണ്ണകുഭത്തിലെ വേദോക്തമായ പഞ്ചവാരുണ മന്ത്രം ജപിച്ച വാരുണ ജലം മേ ശാന്തി കണ്ണന് അഭിഷേകം ചെയ്യും. ഈ മഹാ ദിഷേകം കഴിഞ്ഞ് തല നനുത്ത് മൃദുവായ പട്ടുകൊണ്ട് തുവർത്തി പീലി ചാർത്തിയസ്വർണ്ണ കിരീടം നെറുകയിൽ വെക്കും. ഈ ദൃവ്യ ദർശനം ഒരു നോക്ക് കാണാൻ ഭക്തജനങ്ങൾ കാത്ത് നിൽക്കും.

എന്റെ കണ്ണൻ നല്ല സ്മാർട്ടാണ് എല്ലാറ്റിനും കൃത്യതയുണ്ട്. കടുകിട പിഴക്കില്ല കണ്ണന്റെ നിത്യനിദാനങ്ങൾ. മൂന്നരക്ക് കണ്ണന്റെ മലർ നിവേദിത്തിന് സ്വർണ്ണവാതിൽ അടക്കും മലർനിവേദ്യം കഴിഞ്ഞെ നട തുറക്കു. നാളെ മലർ നിവേദ്യം


ചെറുതയുർ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരി.9048205785
ചെറുതയൂർ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരി ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തി.

കലികാലമഹിമ





കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദ! ജനാർദ്ദന!
കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!
അച്യുതാനന്ദ! ഗോവിന്ദ! മാധവാ!
സച്ചിദാനന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!


കലികാലമഹിമ



യുഗം നാലിലും നല്ലൂ കലിയുഗം
സുഖമേതന്നെ മുക്തിവരുത്തുവാൻ.

കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദ! ജനാർദ്ദന!
കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! രാമ! എന്നിങ്ങനെ
തിരുനാമസങ്കീർത്തനമെന്നിയേ
മറ്റേതുമില്ല യത്‌നമറിഞ്ഞാലും

അതു ചിന്തിച്ചു മറ്റുള്ള ലോകങ്ങൾ
പതിമ്മൂന്നിലുമുള്ള ജനങ്ങളും
മറ്റു ദ്വീപുകളാറിലുമുള്ളോരും
മറ്റു ഖണ്ഡങ്ങളെട്ടിലുമുള്ളോരും
മറ്റു മൂന്നു യുഗങ്ങളിലുള്ളോരും
മുക്തി തങ്ങൾക്കു സാദ്ധ്യമല്ലായ്‌കയാൽ
കലികാലത്തെ ഭാരതഖണ്ഡത്തെ,
കലിതാദരം കൈവണങ്ങീടുന്നു.
അതിൽ വന്നൊരു പുല്ലായിട്ടെങ്കിലും
ഇതുകാലം ജനിച്ചുകൊണ്ടീടുവാൻ
യോഗ്യത വരുത്തീടുവാൻ തക്കൊരു
ഭാഗ്യം പോരാതെ പോയല്ലോ ദൈവമേ!

ഭാരതഖണ്ഡത്തിങ്കൽ പിറന്നൊരു
മാനുഷർക്കും കലിക്കും നമസ്കാരം!
എന്നെല്ലാം പുകഴ്‌ത്തീടുന്നു മറ്റുള്ളോർ
എന്നതെന്തിനു നാം പറഞ്ഞീടുന്നു?

കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദ! ജനാർദ്ദന!
കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!
അച്യുതാനന്ദ! ഗോവിന്ദ! മാധവാ!
സച്ചിദാനന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!

Tuesday, October 27, 2020

ജ്ഞാനപ്പാന - വ്യാഖ്യാനം / Jnanappana # 01



ഹരിഃ ശ്രീ ഗണപതയെ നമഃ അവിഘ്നമസ്തു ശ്രീ ഗുരുഭ്യോ നമഃ


ഓം നമോ ഭഗവതെ വാസുദേവായ


   ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു ഉത്തമ ഭക്തനായിരുന്നു പൂന്താനം. മലയാളത്തിൽ ജ്ഞാനപ്പാന, സന്താനഗോപാലം പാന എന്നീ കൃതികൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചതാണ്.


   ജ്ഞാനപ്പാനയെപ്പറ്റി കേൾക്കാത്ത മലയാളികളുണ്ടാവില്ല തന്നെ! പി.ലീല എന്ന പ്രശസ്ത ഗായികയുടെ ദൈവീകമായ സ്വരത്തിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ
ജ്ഞാനപ്പാന കേൾക്കുന്നത് കാതും, മനസ്സും കുളിർപ്പിക്കുന്ന ഒരനുഭവം തന്നെയാണ്!


അത്യന്തം ഗഹനമായ വേദാന്ത തത്ത്വങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിട്ടുള്ളതിനാൽ ജ്ഞാനികൾക്ക് ധാരാളം അർത്ഥ തലങ്ങൾ കണ്ടെത്താനാവുന്നതും, തീർത്തും ലളിതമായ ഭാഷയിലായതിനാൽ  സാധാരണക്കാർക്ക് ലളിതമായി അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നതുമായ ഒരു ഉൽകൃഷ്ട കൃതിയാണ് പൂന്താനത്തിന്റെ ജ്ഞാനപ്പാന !!



    ഈ ഒരു കൃതിയെ അർത്ഥസഹിതം പരിചയപ്പെടുത്തുക എന്ന ഒരു എളിയ ശ്രമം നടത്താനാണ് ഞാൻ ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. പൂന്താനം
എന്ന മഹാവ്യക്തിയെ കുറിച്ച് ഒന്നുരണ്ടു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ ശേഷം നമുക്ക് കൃതിയിലേക്ക് കടക്കാം .


      മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തായിട്ടുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിലായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ ജനനം. പൂന്താനം എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലത്തിന്റെ പേരായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് എന്താണെന്നറിയാത്തതിനാൽ ഇല്ലപ്പേരിലാണ് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.


  ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്, വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടായിരുന്നു ഒരു ഉണ്ണി പിറന്നത്.നിർഭാഗ്യവശാൽ ചോറൂണിന്റെ അന്നു തന്നെ ആ ഉണ്ണി മരിച്ചു പോവുകയുമുണ്ടായി. അതോടെ അദ്ദേഹം ഭൗതിക വിഷയങ്ങളിൽ വിരക്തനാവുകയും, ഈശ്വര ചിന്തയിൽ മുഴുകുകയുമുണ്ടായി!


     പൂന്താനത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ഐതിഹ്യങ്ങൾ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. നമുക്ക് അതൊന്ന് പരിചയപ്പെടാം.


   പൂന്താനം ഗുരുവായൂരിൽ തിങ്കൾ ഭജനത്തിന് പോവുക പതിവായിരുന്നു. അക്കാലത്തൊക്കെ കാട്ടിലൂടെ ബഹുദൂരം നടന്നിട്ട് വേണമല്ലോ ഓരോ സ്ഥലത്തും എത്തിച്ചേരാൻ ! ഒരു നാൾ അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി അങ്ങിനെ നടന്നു പോകുന്ന സമയത്ത്, നാലഞ്ച് കൊള്ളക്കാർ എത്തി അദ്ദേഹത്തെ ആക്രമിക്കാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹം"ഗുരുവായൂരപ്പാ ! ഭഗവാനെ!" എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു. പെട്ടന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞ ഒരു ശ്ലോകവും ഉച്ചത്തിൽ ചൊല്ലി.


യാ ത്വരാ ദ്രൗപദീത്രാണേ
യാ ത്വരാ ഗജരക്ഷണേ
മയ്യാർത്തേ കരുണാ മൂർത്തേ!
സാ ത്വരാ ക്വ ഗതാ ഹരേ!

അർത്ഥം:
കരുണാനിധിയായ ഹരേ! ദ്രൗപദിയെ രക്ഷിക്കാൻ യാതൊരു തിടുക്കം കാട്ടിയോ ,ഗജേന്ദ്രനെ രക്ഷിക്കാൻ യാതൊരു തിടുക്കം കാട്ടിയോ, ഞാൻ കഷ്ടത്തിലായ അവസരത്തിൽ ആ തിടുക്കം എവിടെ പോയി?"



  പൂന്താനത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥന സഫലമാക്കാനെന്നോന്നം,പെട്ടന്ന് ഒരാൾ കുതിരപ്പുറമേറി അവിടെയെത്തിച്ചേർന്നു! അത് മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല,സാമൂതിരിയുടെ പടത്തലവനായ മങ്ങാട്ടച്ചൻ ആയിരുന്നു!
അദ്ദേഹം കൊള്ളക്കാരെയെല്ലാം ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കി, പൂന്താനത്തെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു !!


തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന്, പ്രതിഫലമായി തന്റെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിച്ചിട്ട് രണ്ടുപേരും പിരിയുകയും ചെയ്തു!



     പിറ്റേദിവസം പൂന്താനം ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സന്നിധിയിലെത്തി ഭഗവാനെ തൊഴുതു ! മേൽശാന്തി വന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് പ്രസാദം കൊടുത്തു! കൂടെ ഒരു മോതിരവും !! പൂന്താനത്തിന് അത്ഭുതമായി!! ഇതെന്ത് ലീലയാണ് ഭഗവാനെ! ഇത് താൻ ഇന്നലെ മങ്ങാട്ടച്ചന് കൊടുത്ത മോതിരമാണല്ലൊ ! ഇതെങ്ങിനെ മേൽശാന്തിയുടെ കൈയ്യിലെത്തി ??


     പൂന്താനത്തിന്റെ അത്ഭുതഭാവം ദർശിച്ച മേൽശാന്തി പറഞ്ഞു: "ഇന്നലെ എനിക്ക് ഒരു സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായി! രാവിലെ വിഗ്രഹത്തിൽ ഒരു മോതിരം കാണുമെന്നും, അത് പൂന്താനം ഇവിടെ തൊഴാനെത്തുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് നൽകണമെന്നും നിർദ്ദേശിക്കുന്നതായിരുന്നു ആ സ്വപ്നം !!


സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു, മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ രൂപത്തിൽ എത്തി തന്നെ രക്ഷിച്ചത് എന്ന് പൂന്താനത്തിന് മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തു !!


ഭഗവാന്റെ കരുണാകടാക്ഷം ഓർത്ത് ആ പരമഭക്തൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് മുൻപിൽ കണ്ണീരോടെ സാഷ്ടാംഗ പ്രണാമം അർപ്പിച്ചു !!!


ഹരേ!!ഗുരുവായൂരപ്പാ !!
കാരുണ്യവാരിധേ!!


തുടരും ....

ചിന്താമണി വിശ്വനാഥൻ
സദ്ഗമയസത്സംഗവേദി

Wednesday, October 21, 2020

ശ്രീ ഗുരുവായൂർ കണ്ണന്റെ കഥകൾ.


സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി


നിമ്മാല്യം മുതൽ തൃപ്പുകവരെ.


കണ്ണന്റെ ആടിയ എണ്ണപ്രസാദം.ആടിയ എണ്ണ ഏത് തരം വാ തങ്ങൾ മാറാനും ശരീരവേദന ഇല്ലാതാക്കാനും പറ്റിയ പ്രസാദമാണ്. ഭക്തിയും വിശ്വാസവുമാണ് വേണ്ടത്.

വാതരോഗഗ്രസ്താ നായമേപ്പത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി പല ചികിത്സകൾ കൊണ്ടും പ്രായശ്ചിത്തകർമ്മൾ കൊണ്ടും രോഗം മാറാതെ ഒടുവിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ 100 ദിവസം ഭജനമിരിക്കാൻ വന്നു.
100 ദശകങ്ങളുള്ള ഒരുസ്തോത്ര കാവ്യം കണ്ണന് സമർപ്പിക്കണം.
നിർമ്മാല്യം മുതൽ എല്ലാ പൂജകളും കണ്ട് തോഴുത് പ്രാർത്ഥിക്കും.
ഭജനത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസം അന്നും പതിവുപോലെ ഭട്ടതിരി മേശാന്തിയോടൊപ്പം നിർമ്മാല്യ ദർശനത്തിന് എത്തി.നിർമ്മാല്യവും എണ്ണ അഭിഷേകവും കണ്ട് തൊഴുതു. മണ്ഡപത്തിലിരുന്ന് തന്റെ കാവ്യ കുസുമം ഭഗവദ് പാദത്തിലർപ്പിച്ചു.മൂന്നാം ദശകത്തിൽ മൂന്നാം ശ്ലോകം" പഠന്തോ നാമാനി എന്ന ശ്ലോക രചന തുടങ്ങി.അസഹ്യമായ കാൽ വേദന കൊണ്ട് രചന മുന്നോട്ട് പോകുന്നില്ല. ദർശനത്തിന് എത്തിയ ഭക്തജനങ്ങള നോക്കി. ഭഗവദ് ഭക്തിയുള്ള ഇവരെ പോലെ എന്നേയും  ഭക്തനാക്കണേ. എന്ന് ഉള്ളുരുകി അമ്പാടി കണ്ണനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു.


പട്ടേരിയുടെ പ്രാർത്ഥന കണ്ണൻ കേട്ടു .ഒരു കയ്യിൽ വെള്ളി കുടത്തിൽ ആടിയ എണ്ണയും, മറ് കയ്യിൽ പാദതുളസിയും കളഭവുമായി കീഴ്ശാന്തി ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് പ്രസാദ വിതരണത്തിനായി ഇറങ്ങി വന്നു.പട്ടേരിക്ക് സമീപം എത്തി പ്രസാദം നൽകി.ആടിയ എണ്ണ രണ്ടു കാലിലും പുരട്ടി, പാദ തുളസിയുടെ സുഗന്ധം അനുഭവിച്ചു. കളഭ പ്രസാദം ശരീരത്തിലണിഞ്ഞു.ശരീരവേദനക്ക് ഒര് ആശ്വാസം ലഭിച്ചു.കാവ്യരചന തുടർന്നു. ഭാഗവതോത്തന്മാരായ ഭക്തർ ഇന്നും ഈ കഥ 'അനുസ്മരിക്കാറുണ്ട്.



ചെറുതയൂർ വാസുദേവൻ ഗുരുവായൂർ.9048205785.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തി ചെറുതയൂർ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരി. ഗുരുവായൂർ

Tuesday, October 20, 2020

കണ്ണന്റെ കഥകൾ / Guruvayoorappan Stories

കണ്ണന്റെ കഥകൾ -2



എല്ലാവർക്കുo നമസ്ക്കാരം ഞാൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തി ചെറുതയുർ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരി. ഗുരുവായൂർ കണ്ണന്റെ നിർമ്മാല്ല്യം  മുതൽ തൃപ്പുകവരെയുള്ള ദർശനവും, പുജാ വിധാനങ്ങളും.കണ്ണന്റെ നിർമ്മാല്യ ദർശനസമയം കാലത്ത് മൂന്ന് മണിക്കാണ്.നിർമ്മാല്യ ദർശനത്തിന് മുമ്പ് തന്നെ രണ്ടു മണിക്ക് രുദ്ര തീർത്ഥത്തെ തൊട്ടു ഉണർത്തി പാരമ്പര്യ പ്രവർത്തിക്കാരായ പത്ത് കാർ, കഴകക്കാർ, കീഴ്‌ശാന്തിക്കാർ എന്നിവർ  രുദ്ര തീർത്ഥത്തിൽ മുങ്ങി കുളിച്ച് കണ്ണന്റെ നിർമ്മാല്യത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും.


അമ്പാടിയിലെ കണ്ണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗോപന്മാരെ പോലെ.


മേശാന്തി രണ്ടരയോടെ നാലമ്പലത്തിൽ എത്തുന്നതോടെ ശ്രീലകത്ത് കണ്ണനെ പരിചരിക്കാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ പൂർത്തിയാകും.കണ്ണന് തൈലാഭിഷേകത്തിനുള്ള എള്ളെണ്ണ, വാകപൂമൃദു മേനിയിൽ വാക ചാർത്തണിയാനുള്ള നറുവാക പൊടി.

അഭിഷേകത്തിനുള്ള മണികിണറിൽ നിന്നെടുത്ത ജലപൂരീത  രജത സ്വർണ്ണകുംഭങ്ങൾ അങ്ങിനെ എല്ലാമെല്ലാം ക്രമത്തിൽ മുഖമണ്ഡപത്തിൽ ഒരുക്കിയിരിക്കും.


മന്ത്രതന്ത്രജപത്താൽ ദേവതാമയനായി അദിതി ഭാവമുൾകൊണ്ട്, മാതൃഭാവത്തിൽ യശോദയമ്മയായി മേശാന്തി ശ്രീകോവിലിൽ പ്രവേശിക്കും. കണ്ണന് നിർമ്മാല്യത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ഒന്ന് നിരീക്ഷിച്ച് തൃപ്തിപെടും. കണ്ണന് ഒന്നിനും ഒരു കുറവും വരാൻ പാടില്ല. കണ്ണൻ ചിലപ്പോൾപിടിവാശിക്കാരനായ ഒരുണ്ണിയാകും .ആ പിണക്കം കാണാൻ വയ്യ. മനസ്സ് ആകെ അസ്വസ്ഥമാകും. സ്വർണ്ണതളികയിലെ തെച്ചി തുളസി താമര പൂക്കൾ, ഗന്ധ പുഷ്പാക്ഷതം, തിരുമുഖത്തണിയാനുള്ള ചന്ദനം, അണിയാനുള്ള പട്ടുവസ്ത്രങ്ങൾ, പട്ടുകോണകം അങ്ങിനെ എല്ലാമെല്ലാം മുഖമണ്ഡപത്തിൽ സജ്ജമാക്കിയിരിക്കും. മൂന്ന് മണിക്ക് ഗർഭഗൃഹത്തിന്റെ സ്വർണ്ണമണികളാൽ അലംകൃതമായ വാതിൽ തുറക്കും. കണ്ണൻ യോഗ നിദ്രയിൽ നിന്ന്, സുഷുപ്തിയിൽ നിന്ന് ഉണർന്ന് ജാഗ്രതാവസ്ഥയിൽ എത്തുന്ന ആ സൗഭാഗ്യദർശനമാണ് ഭഗവാന്റെ നിർമാല്യ ദർശനം.


കണ്ണന്റെ പരമാത്മ സ്വരൂപം അവ്യക്തമാണ് .അത് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.രാധാ സമേതനായി ഗോ ലോകത്തിലുള്ള ശുദ്ധസത്ത്വ സ്വരൂപം വ്യക്തമാണ്. അത് അമൃത സമുദ്രത്തിലെ തിരമാല ക്ക് തുല്യമാണ് .കണ്ണന്റെ നിർമാല്യ സ്വരൂപം. ആ രൂപം അത്യുത്കൃഷ്ടവും, അതിമധുരവും, അത്യാകർഷവുമാണ്. ആ ദ്യവ്യരൂപം കണ്ട്,
എന്റെ കൃഷ്ണാ, അമ്പാടി കണ്ണാ അവിടുത്തെ പരിചാരകാനായ ഞാൻ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. സമസ്ഥാപരാധം പൊറുക്കണെ.



ചെറുതയൂർ വാസുദേവൻ .ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തി.9048205785.

Monday, January 6, 2020

ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലാമൃതം - 006

                     

                                                       

കഥ ഇത് വരെ..                                     

 ശ്രീകൃഷ്ണലീലാമൃതം  ബ്രഹ്മലോകത്തു നിന്നും സന്തോഷപൂർവ്വം ആരംഭിച്ചു. അപ്പോൾ അവിടെ എത്തുന്ന നാരദമുനിയുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ച മ്ലാനതയുടെ കാരണം അന്വേഷിച്ച ബ്രഹ്മദേവനോട് നാരദൻ വിവരിക്കുന്ന കഥയിൽ ,നാരദൻ ഭക്തിമാതാവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് വരെ ആണ് നമ്മൾ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച കണ്ടത്.

എല്ലാവർക്കും നല്ല ഒരു ദിവസം ആശംസിച്ചു കൊണ്ട്  സാക്ഷാൽ ശ്രീഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ തുടരട്ടെ.......




ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലാമൃതം-006
                 
           

നാരദനും ഭക്തിമാതാവും
                                       


ഭക്തിമാതാവ് തുടർന്നു,അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു,എന്റെ അനുമാനം ശരിതന്നെ ആയിരുന്നു രാധയുടെയും ,ഗോപികമാരുടെയും പ്രേമത്തിന്റെയും ,ഭക്തിയുടെയും പ്രഭാവത്തിൽ ഈ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ ഓരൊ കണികയിലും ഭക്തി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.അത് കൊണ്ടുതന്നെ ഇവിടെ എത്തിയ ഉടൻ തന്നെ എന്റെ വാർദ്ധക്യം മറയുകയും യൗവ്വനം തിരിച്ചു കിട്ടുകയും ചെയ്തു.ഞാൻ വീണ്ടും യുവസുന്ദരിയായി മാറി.

പക്ഷെ എന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാർ അതെസ്ഥിതിയിൽ തന്നെ തുടരുന്നു.അല്ലയോ മഹാമുനേ ! അങ്ങ് സാക്ഷാൽ ബ്രഹ്മദേവന്റെ പുത്രനാണ്.എന്റെ പുത്രന്മാരെ ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ അങ്ങേയ്ക്കു സാധിക്കും .ദയവായി അങ്ങെന്നെ സഹായിച്ചാലും.ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പുത്രദുഃഖത്താൽ ഈ ധരണി വിട്ടു പോകുന്നതാണ്.എന്ന് പറഞ്ഞു ഭക്തിമാതാവ് വാവിട്ടു കരഞ്ഞു.

ഇത് കണ്ടു വിഷമിതനായ നാരദർ പറഞ്ഞു.....


ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലാമൃതം തുടരും ....................




കുമാർ അനന്തനാരായണൻ /സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

Sunday, November 24, 2019

ഹര കൃഷ്ണാ



അത്താഴ പൂജ കഴിഞ്ഞുവല്ലോ കണ്ണാ...
കൃഷ്ണനാട്ടം  കളി തീർന്നുവല്ലോ
കളി വിളക്കണഞ്ഞൂ ദീപങ്ങൾ മിഴി പൂട്ടി
ഓമനക്കണ്ണാ ഉറങ്ങേണ്ടേ....
ഓമനക്കണ്ണാ ഉറങ്ങേണ്ടേ....

അത്താഴ പൂജ കഴിഞ്ഞുവല്ലോ കണ്ണാ....
കൃഷ്ണനാട്ടം  കളി തീർന്നുവല്ലോ

ബ്രാഹ്മമുഹുർത്തത്തിലുണർന്നതല്ലേ കണ്ണാ
രാവേറെയായില്ലേ ശ്യാമ വർണ്ണാ ...

പലരുടെ പരിഭവം കേട്ടെന്റെ കണ്ണാ നീ
പകലൊന്നുമുറങ്ങാ
തിരുന്നതല്ലേ
പകലൊന്നുമുറങ്ങാ
തിരുന്നതല്ലേ..

അത്താഴ പൂജ കഴിഞ്ഞുവല്ലോ കണ്ണാ....
കൃഷ്ണനാട്ടം  കളി തീർന്നുവല്ലോ...


പൂമേനി വാടിത്തളർന്നുവല്ലോ കണ്ണാ
പൂന്തേന്മിഴിയിതാ     കൂമ്പിടുന്നു
ഓടി നടന്നു തളർന്നൊരാ പാദങ്ങൾ
ഒന്നുതലോടട്ടേ ഓമലേ ഞാൻ ....
ഒന്നുതലോടട്ടേ ഓമലേ ഞാൻ

അത്താഴ പൂജ കഴിഞ്ഞുവല്ലോ കണ്ണാ....
കൃഷ്ണനാട്ടം  കളി തീർന്നുവല്ലോ

താമരക്കണ്ണാ നിനക്കുറങ്ങീടുവാൻ
താരാട്ടു പാടാം ഞാൻ മേഘവർണ്ണാ
ചാരത്തു വന്നുടൻ എൻ മടിത്തട്ടിൽ നീ
ചാഞ്ഞെന്റെ കണ്ണാ ഉറങ്ങുറങ്ങ്
ചാഞ്ഞെന്റെ കണ്ണാ ഉറങ്ങുറങ്ങ്

ചായറങ്ങൂ കണ്ണാ വാവുറങ്ങൂ
താലോലം താലോലം വാവുറങ്ങൂ
താമരക്കണ്ണാ നീയുറങ്ങൂ എന്റെ
ഓമനക്കുട്ടാ ചായുറങ്ങൂ
ഓമനക്കുട്ടാ ചായുറങ്ങ്
ഓമനക്കുട്ടാ ചായുറങ്ങ്
ഓമനക്കുട്ടാ ചായുറങ്ങ്.....

Saturday, November 23, 2019

ആദികടലായി ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രം



വടക്കെ മലബാറിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ആദികടലായി ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രം .
കണ്ണൂർ പട്ടണത്തിൽ നിന്നും 6 കി.മി. തെക്കുകിഴക്കായി കണ്ണൂർ കോർപ്പറേഷനിൽ പെട്ട ആദികടലായി എന്ന സ്ഥലത്താണ് ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ചിറക്കൽ കടലായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മൂലസ്ഥാനമാണ് ഈ ക്ഷേത്രം എന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇത് 'ആദികടലായി' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.


കണ്ണൂർ പട്ടണത്തിൽ നിന്ന് ഏതാണ്ട് ആറു കിലോമീറ്റർ തെക്കുകിഴക്കായി ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ കോർപ്പറേഷനിൽ പെട്ട 'കരാറിനകം കടലായി'യിലായിരുന്നു , പണ്ട് കോലത്തിരി രാജാക്കന്മാരുടെ പ്രമുഖമായ "കടലായി കോട്ട" സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. കോട്ടയുടെ രക്ഷകനായി 'കോലത്തിരി സ്വരൂപത്തിലെ ' രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രമുഖനായ വളഭൻ സ്ഥാപിച്ചതായിരുന്നു "കടലായി ക്ഷേത്രം"

കൊല്ലവർഷം 964ൽ ടിപ്പുവിന്റെ സൈന്യങ്ങൾ മലബാറിലാകമാനമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ കൊള്ളയടിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്‌ കടലായി ക്ഷേത്രത്തിലെ മേൽശാന്തി ശ്രീകൃഷ്ണ വിഗ്രഹത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതിനായി അത് പുഴക്കിയെടുക്കുകയും തന്റെ ഇല്ലത്തുള്ള കിണറ്റിൽ സൂക്ഷിക്കുകയും വിവരം കോലത്തിരിയെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തുവത്രേ. അനന്തരം കോലത്തിരി ചിറക്കൽ കോവിലകത്തിന് തെക്ക് കിഴക്കായി ഒരു ക്ഷേത്രം പണികഴിപ്പിച്ചു. കൊല്ലവർഷം 1023ൽ കടലായി കൃഷ്ണനെ അവിടെ പുനപ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു. കാലക്രമേണ കരാറിനകം കടലായികോട്ടയും ക്ഷേത്രവും നാശോന്മുഖമാവുകയും ക്ഷേത്രക്കുളവും മറ്റും തൂർന്നു പോവുകയും ചെയ്തു.
 'കോട്ടമ്മൽ' എന്ന് വിളിച്ചു വരുന്ന പ്രസ്തുത സ്ഥലത്ത് പഴയ കോട്ടയുടെ പ്രാരാവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇന്നും കാണ്മാനുണ്ട്. അത് പോലെ ചിറക്കടവത്ത്‌, മോലോത്ത്‌, ഇല്ലത്തിൽ, മനയുള്ളതിൽ, അമ്പലത്തിൽ, കടലായി നട എന്നിങ്ങനെ ഇപ്പോഴും വിളിച്ചു വരുന്ന സ്ഥലനാമങ്ങൾ  പഴയ ചരിത്ര യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ വിളിച്ചോതുകയാണ്.


കാലചക്രഭ്രമണത്തിൽ തകർന്നു തരിപ്പണമായ പല ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും നവീകരണവും പുനഃപ്രതിഷ്ഠാപനവും നടന്നു വരുന്ന ഇക്കാലത്ത് ഇവിടുത്തെ പുരാതനക്ഷേത്രം നിലനിന്നിരുന്ന സ്ഥലം വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത വണ്ണം അന്യാധീനപ്പെട്ടു പോയിരിക്കയാൽ അവിടെ നിന്നും ഉദ്ദേശം അരകിലോമീറ്റർ കിഴക്കോട്ടായി പണ്ടത്തെ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും ഭഗവാന്റെ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നിരുന്നതായ സ്ഥലത്താണ് ഇപ്പോഴത്തെ ക്ഷേത്രം പണി കഴിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഈ സ്ഥലത്ത് രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദയാമങ്ങളിൽ മുരളീരവവും ഗോക്കളുടെ കുളമ്പൊച്ചയും പതിവായി കേൾക്കാറുണ്ടായിരുന്നതായി പഴമക്കാർ അനുസ്മരിക്കുന്നു. കൊല്ലവർഷം 1140 ചിങ്ങമാസത്തിലെ "അഷ്ടമിരോഹിണി" ദിവസം ഒരു ഭക്തൻ ഈ സ്ഥലത്തുവെച്ചു പൂജ നടത്തി പലർക്കും പ്രസാദം നൽകുകയുണ്ടായി. അടുത്ത വർഷം മുതൽ ഏതാനും ഭക്തന്മാർ ചേർന്ന് വിശേഷാൽ പൂജ, പായസ ദാനം , ഹരികഥാകാലക്ഷേപം എന്നീ പരിപാടികളോടെ ശ്രീകൃഷ്ണ ജയന്തി ആഘോഷിക്കുകയും തുടർന്നുള്ള കാലങ്ങളിൽ ഉത്തരോത്തരം അഭിവൃദ്ധിയോടെ ഇത് ആവര്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.


അങ്ങനെയിരിക്കെ, 1970 ൽ ഈ ആഘോഷനടത്തിപ്പിന് ശരിയായ ഒരു ആസ്ഥാനം വേണമെന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ ഏതാനും ദേശവാസികൾ ചേർന്ന് സ്ഥലത്തുവെച്ചു പ്രശ്നവിചാരം ചെയ്യുകയും താമസിയാതെ ഒരു കോവിൽ പണിയിച്ചു ഭക്ത ജനങ്ങൾക്ക്‌ ആരാധന സൌകര്യമേർപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണമെന്നു നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തതനുസരിച്ച് യഥാവിധി ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണം ആരംഭിക്കപ്പെട്ടു. പ്രശ്നവശാൽ നിരൂപണം ചെയ്ത പ്രകാരം വലതുകരത്തിൽ കാലിക്കോലും ഇടത് കൈ കൊണ്ട് അരയിൽ തിരുകിയ ഓടക്കുഴലിന്റെ അഗ്രം പിടിച്ചും സുസ്മേരവദനനായി നിൽക്കുന്ന ഗോപാലകൃഷ്ണനാണ് ആരാധനാമൂർത്തി. വിധിപ്രകാരം കൃഷ്ണ ശിലയിൽ കന്യാകുമാരിയിൽ നിന്നും നിർമിച്ച വിഗ്രഹം കാലെകൂട്ടിതന്നെ വരുത്തിയത് തളാപ്പ് ശ്രീ സുന്ദരേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുകയും പ്രതിഷ്ഠാ കലാശ മുഹൂർത്തത്തിന് മുൻപായി എഴുന്നള്ളിച്ചു ആദികടലായിൽ കൊണ്ട് വന്നു താന്ത്രികവിധി പ്രകാരമുള്ള വിവിധ പൂജാഹോമാദികൾക്ക് വിധേയമാവുകയും തുടർന്നു 1981 മാർച്ച് 15നു (1156 മീനമാസം 1) 11 മണി 45 മിനുട്ടിനും 12 മണിക്കുമിടയ്ക്കുള്ള ശുഭ മുഹൂർത്തത്തിൽ വൈദിക പ്രമുഖനായ ബ്രഹ്മശ്രീ പറവൂർ ശ്രീധരൻതന്ത്രി, സഹതന്ത്രിമാരുടെ സഹായത്തോടെ പ്രതിഷ്ഠാ കലശം നടത്തുകയും ചെയ്തു.


2003 നവംബർ 21-ന് ശ്രീനാരായണഗുരു മണ്ഡപത്തിന്റെ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. ശ്രീ നാരായണഗുരുദേവന്റെ പ്രതിമയുടെ പ്രതിഷ്ഠാ കർമ്മം 2007 ഒക്ടോബർ 24-ന് ക്ഷേത്രം തന്ത്രി ബ്രഹ്മശ്രീ പറവൂർ ശ്രീധരൻതന്ത്രി നിർവഹിച്ചു.


2011 ജനുവരി 26-ന് ശ്രീ ദേവദാസ്‌ കൊടുങ്ങല്ലൂർ നാഗസ്ഥാനത്തിന്റെ കുറ്റിയടിക്കൽ കർമ്മം നിർവഹിച്ചു. 2011 ജൂലൈ 15-ന് ആമേട മംഗലത്ത്മന ബ്രഹ്മശ്രീ എം.എസ് ശ്രീധരൻ നമ്പൂതിരി നാഗപ്രതിഷ്ഠ നടത്തി.


ആദികടലായി ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രോത്സവം മൂന്നു ദിവസം ആഘോഷിക്കപെടുന്നു.മകര മാസത്തിലെ പുണർതം നാളിലാണ് ഉത്സവം ആരംഭിക്കുന്നത്.അന്നേദിവസം വൈകുന്നേരം പഴയ ക്ഷേത്രം നിലനിന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നും ശോഭായാത്രയോടു കൂടി ഭഗവാന്റെ വിഗ്രഹം ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്നു. കടലായി,തോട്ടട, കുറുവ, കാഞ്ഞിര, അവേര ദേശവാസികളാണ് മൂന്നു ദിവസത്തെയും ഉത്സവം നടത്തി വരുന്നത്.


എല്ലാ വർഷവും മാർച്ച്‌ 15 തിയ്യതി ക്ഷേത്ര പ്രതിഷ്ഠ ദിനം ആഘോഷിച്ചു വരുന്നു.

ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനം വളരെ വിപുലമായി ആഘോഷിക്കുന്നു.


അയ്യപ്പൻ, ഗണപതി,മഹാലക്ഷ്മി, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ ഉപദേവതമാർ ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ക്ഷേത്രം.



 സമ്പാദനം
 ശ്രീരാമദാസാശ്രമം
 ചെറുകോട്
 വണ്ടൂർ

 ജയ് സീതാറാം

Friday, November 15, 2019

അനന്യമായ ഹൈന്ദവ സംസ്‌കൃതി





സദഗുരു ജഗ്ഗി വാസുദേവ്

ജീവിതത്തില്‍ ലൗകിക ആവശ്യങ്ങളെല്ലാം പൂര്‍ത്തികരിക്കുമ്പോഴാണ് ആത്മീയതയിലേക്കുള്ള മനുഷ്യന്റെ ഗതിമാറ്റം. സംസ്‌ക്കാരങ്ങള്‍ രൂപപ്പെടുന്നതിന്റെ ആധാരശിലപോലും അതാണ്.
ഭക്ഷണം, പാര്‍പ്പിടം, വസ്ത്രം, മറ്റ്  ആഡംബര വസ്തുക്കള്‍ എല്ലാം സ്വായത്തമാക്കിക്കഴിഞ്ഞാല്‍  ജീവിതത്തിന്  വേണ്ടതെല്ലാം  പൂര്‍ണമായെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവനാണ് മനുഷ്യന്‍.  ഇതെല്ലാം തിട്ടപ്പെടുത്തിയശേഷവും എന്തോ അപൂര്‍ണത ശേഷിക്കുന്നതായി അനുഭപ്പെടുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് നമ്മള്‍ ആത്മ പരിശോധന നടത്തുന്നത്.   എന്നാല്‍ സാമൂഹികമായും, സാംസ്‌കാരികമായും ശാന്തിയുള്ളൊരു അന്തരീക്ഷത്തിലേ  ഇത്തരം ചിന്തകള്‍  വേരോടുകയുള്ളൂ.  പൗരാണിക കാലം മുതല്‍ ഭാരതസംസ്‌കാരത്തിന് മാത്രം അവകാശപ്പെടാവുന്നതാണ് ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യം.  
മറ്റ് സംസ്‌കാരങ്ങളെല്ലാം യുദ്ധത്തിലും കീഴടക്കുന്നതിലു സമയം പാഴാക്കി. എന്നാല്‍ ഭാരതീയ സംസ്‌കൃതിയില്‍ ലൗകിക സുഖങ്ങള്‍ക്കതീതമായി ആന്തരികസൗഖ്യത്തിലേയ്ക്കുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.  ശക്തമായ ആത്മീയ പ്രവര്‍ത്തികള്‍  രൂപപ്പെട്ടത് അങ്ങനെയാണ്. പരമമായആത്മീയതയുടെ കൊടുമുടിയിലെത്താന്‍ കോടിക്കണക്കിന് വ്യത്യസ്തമായ വഴികളുണ്ട് നമ്മുടെ സംസ്‌കൃതിയില്‍.
സരളമായി ശ്വാസമെടുക്കുന്നത്, ഭക്ഷിക്കുന്നത്, ഇരിയ്ക്കുന്നത്, നില്‍ക്കുന്നത് തുടങ്ങി ജീവന്റെ സൂക്ഷ്മമായ ഓരോ പ്രക്രിയകളേയും ഉള്‍പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് അത് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്.
നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ അവയില്‍ പലതുമിന്ന്  നഷ്ടമായിക്കഴിഞ്ഞു.  നമുക്കതിനെ വേണ്ടവിധം  സംരക്ഷിക്കാനായില്ല.  എന്നിരുന്നാലും സചേതനമാണ് നമ്മുടെ  സംസ്‌കാരം. എന്നാല്‍ അതെല്ലാം   സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതങ്ങളില്‍ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നത് അതിന്റെ മറുവശം.
സരളമായ ഭാഷയില്‍ ഭാരതസംസ്‌ക്കാരത്തെ  വിവരിച്ചത് മാര്‍ക്ക്‌ടൈ്വന്‍ ആണ്. ഭാരതത്തിന്റെ  അധ്യാത്മദര്‍ശനങ്ങളാല്‍ ആകര്‍ഷിക്കപ്പെട്ട്,  അദ്ദേഹം ഇന്ത്യലെത്തി. മൂന്നു മാസത്തോളം ഇവിടെ ചെലവഴിച്ച്   മടങ്ങുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ഇതാണ്; 'ദൈവത്താലോ മനുഷ്യനാലോ ചെയ്യാവുന്നതായ എന്തെല്ലാമുണ്ടോ, അതെല്ലാം ഈ മണ്ണില്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.'  ആ വിലയിരുത്തലില്‍ എല്ലാം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ കണ്ണുതുറന്നൊന്നു നോക്കുക. മനുഷ്യ നന്മയ്ക്കായി ചെയ്തിട്ടുള്ള വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന പ്രക്രിയകള്‍, ഈ ഗ്രഹത്തില്‍  ഇവിടെയല്ലാതെ വേറെയെങ്ങും കാണാനാകില്ല.
മതമെന്ന് പ്രത്യേകമായി എടുത്തു കാട്ടാന്‍ ഒന്നില്ലാത്ത  ഒരേയൊരു സംസ്‌കാരം ഇതാണ്. അവിടെയിവിടെയായി മതം പൊങ്ങിവന്നത് ബാഹ്യസമ്പര്‍ക്കം കാരണം മാത്രമാണ്. ഈ സംസ്‌കാരത്തില്‍, ഈ മണ്ണില്‍ മതങ്ങളില്ല. നമുക്കുള്ളത്  സനാതനധര്‍മ്മമാണ്, അതായത് സര്‍വവ്യാപിയായ മതം. സര്‍വവ്യാപിയായ മതമെന്നാല്‍ ഒരേ മതം എല്ലാവര്‍ക്കുമെന്നല്ല.  എല്ലാവര്‍ക്കും അവരുടേതായ മതങ്ങളുണ്ടേന്നാണ്.
ഹിന്ദു എന്നത് ഭൂശാസ്ത്രപരമായ വ്യക്തിത്വമാണ്, ഇന്‍ഡസിന്റെ ( സിന്ധുനദി)  മണ്ണില്‍ ജനിച്ച അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്‍ഡസ് നദിതീരത്തു ഉത്ഭവിച്ച സംസ്‌കാരത്തിലുള്ള എല്ലാവരും  ഹിന്ദുക്കളാണ്. അപ്പോള്‍ നിങ്ങക്കൊരു പുരുഷനെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ഹിന്ദുവാകാം, നിങ്ങക്കൊരു സ്ത്രീയെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ഹിന്ദുവാകാം, നിങ്ങള്‍ക്കൊരു നാഗത്തിനെയോ, പശുവിനെയോ, കുരങ്ങിനെയോ, കല്ലിനെയോ, ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ഹിന്ദുവാകാം. അല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും ആരാധനയൊന്നും നടത്താതെ തന്നെ ഹിന്ദുവായിരിക്കാം.
ഇതൊരു മതമല്ല,  സാധ്യത മാത്രമാണ്. തങ്ങളുടെ ജനതയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു സ്വാതന്ത്യം ഒരു സംസ്‌കാരത്തിലും നല്‍കിയിട്ടില്ല.  എല്ലാ സംസ്‌കാരങ്ങളും നിര്‍ബന്ധിച്ചിരുന്നത്, അവരുടെ ജനത പ്രബലമായ എന്തിനെയെങ്കിലും വിശ്വസിക്കണമെന്നായിരുന്നു.അത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ സ്വാഭാവികമായും  ശിക്ഷയ്ക്കര്‍ഹനാക്കുകയും ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും. ക്രൂശിച്ചോ, കെട്ടിയിട്ട് കത്തിച്ചോ, ഓടിച്ചുവിട്ടോ ശിക്ഷ നടപ്പാക്കും. ഈ മണ്ണില്‍  അത്തരം  ശിക്ഷാവിധികള്‍ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ കൃത്യമായ വിശ്വാസ സമ്പ്രദായങ്ങളില്ലായിരുന്നു. ഓരോരുത്തര്‍ക്കും അവരുടെതായ രീതിയില്‍ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കാം. എന്നിരുന്നാലും മുക്തിക്കായുള്ള ശ്രമങ്ങളായിരുന്നു ഇവിടെയെന്നും  പരമപ്രധാനം.


Thursday, November 14, 2019

അഷ്ടപദിയെഴുതിയ കണ്ണൻ




ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ എല്ലാം തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് ഉച്ചയുറക്കത്തിനും മറ്റ് ചിലപ്പോൾ ഉണർത്തുപാട്ടായും അഷ്ടപദി പാടുന്നത് നിങ്ങൾ എല്ലാം കേട്ടിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ. അഷ്ടപദി രചിച്ചത് ഭഗവാന്റെ അദമ്യ ഭക്തനും ശുദ്ധനും അതിലുപരി കണ്ണൻ ഹൃദയത്തിലേറ്റിയ ആളുമായ ശ്രീ ജയദേവ കവികൾ ആയിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് അറിയാമല്ലോ. എന്നാൽ അഷ്ടപദിയിലെ വരികളിൽ കണ്ണന്റെ വിരൽ സ്പർശം ഉണ്ട് എന്ന് അറിയുമോ? ആ കഥ നിങ്ങളോടു പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയാണ് ..



ഒരിക്കൽ പുരി ജഗന്നാഥ ക്ഷേത്ര ദർശനം കഴിക്കാൻ പോയ ശ്രീ ജയദേവന് കൃഷ്‌ണനും രാധയുമായുള്ള വൃന്ദാവന കേളികളുടെ സ്വപ്ന ദർശനം ഉണ്ടാകുകയും അദ്ദേഹം അത് കവിത ആക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ചരിത്രം ...



ജയദേവൻ ഭക്തിരസത്തിൽ മുഴുകി രാധയുമായുള്ള കണ്ണന്റെ പ്രേമലീലകൾ എഴുതി കൊണ്ടിരിക്കെ ഒരു കവിതയുടെ വരികൾ എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും എഴുതാൻ ആയില്ല.



"സ്മരഗള ഖണ്ഡനം മമ ശിരസിമണ്ഡനം" എന്ന വരി പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതെ വിഷണ്ണനായിരുന്ന ജയദേവനോട് സ്വാധിയും പതിവ്രതാരത്നവുമായ ഭാര്യ പത്മാവതി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു " അങ്ങ് ഗംഗയിൽ പോയി കുളിച്ച് പൂജ പ്രാർത്ഥനകൾ നടത്തി കണ്ണനോട് പ്രാർത്ഥിക്കൂ. അപ്പോൾ വരി എഴുതാൻ കണ്ണൻ സഹായിക്കും ". ജയദേവൻ ഈ ആശയം സ്വാഗതം ചെയ്തു. ഗംഗ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും കുറച്ചകലെ ആണ്. അദ്ദേഹം സ്നാനത്തിനായി പോയി. ഭാര്യ പത്മ വൈകുന്നേരത്തെ ഭക്ഷണത്തിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിൽ മുഴുകി.



അൽപ സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുറ്റത്തു നിന്നും " പത്മ ഇങ്ങോട്ടു വരൂ " എന്ന വിളി കേട്ട് അവർ ഓടിയിറങ്ങി ചെന്നപ്പോൾ കുളിക്കുവാനായി ഗംഗയിലേക്കു പോയ ജയദേവൻ മുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഭാര്യയോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു, " പത്മാ സ്നാനത്തിനായി പോകുമ്പോൾ എനിക്ക് ആ രണ്ടു വരി എഴുതാനുള്ള പ്രാസം ഓർമ വന്നു. ആ ഓല ഇങ്ങെടുക്ക്. മറക്കുന്നതിന് മുൻപേ എഴുതട്ടെ. "



അവർ ഓല എടുത്ത് കൊടുത്തു. അദ്ദേഹം അത് പൂർത്തീകരിച്ചു. ( ദേഹിമേ പദ പല്ലവമുദരം.. എന്ന് എഴുതി പൂർത്തിയാക്കി ) എന്നാൽ ഇനി ഞാൻ ഗംഗയിൽ പോകുന്നില്ല സ്നാനത്തിന്. ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ സ്നാനം കഴിക്കുകയാണ്. ആഹാരം എടുത്ത് വെക്കൂ എന്ന് പറഞ്ഞ് കുളിക്കാനായി പോയി. വേഗം കുളി കഴിഞ്ഞ് വന്നു. പത്മ ആഹാരം വിളമ്പി അടുത്തിരുന്ന് വീശി കൊടുത്തു.  അദ്ദേഹം ആഹാരം കഴിച്ചെണീറ്റു. അല്പം കിടക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉറക്കറയിലേക്കു പോയി. പത്മാവതി പതിവ് പോലെ ഭർത്താവ് കഴിച്ചെണീറ്റ ഇലയിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ... മുറ്റത്തു നിന്ന് പത്മ എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് ആരോ കതകിൽ മുട്ടുന്നു. അവർ എണീറ്റ് പോയി നോക്കിയപ്പോൾ ജയദേവൻ ഗംഗാ സ്നാനം കഴിഞ്ഞ് വന്നിരിക്കുകയാണ്. പത്മ ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ദയായി. ഇത് ജയദേവൻ എങ്കിൽ അകത്ത് ഉറങ്ങുന്നത് ആര്? കവിത എഴുതിയത് ആര്? ഞാൻ ഭക്ഷണം കൊടുത്തത് ആർക്ക്? ഇങ്ങനെ ഉള്ള അനേകം ചോദ്യങ്ങൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ കൂടെ കടന്ന് പോയി. അവർ പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന ആളിനെ അത്ഭുതത്തോടെ തുറിച്ച് നോക്കി " അങ്ങ് ആരാണ് " എന്ന് ചോദിച്ചു...



പത്മക്ക് എന്ത് പറ്റി എന്ന് അത്ഭുതപെട്ട് കൊണ്ട് കവി വിവരങ്ങൾ ആരാഞ്ഞു ... പത്മ ഉണ്ടായ സംഭവങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു .. വരൂ അദ്ദേഹത്തെ ഞാൻ കാണിച്ച് തരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ജയദേവന്റെ കൈ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയി..



എന്നാൽ അവിടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പത്മാ എല്ലാം നിന്റെ തോന്നൽ തന്നെ. എപ്പോഴും എന്നെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് ഇരിക്കുന്നതിനാൽ തോന്നിയതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞ ഭർത്താവിന്റെ മുമ്പിലേക്ക് അവർ ഗീത ഗോവിന്ദം എഴുതിയ ഓല എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു കൊടുത്തു. ജയദേവൻ അത്ഭുതത്തോടെയും അതിലുപരി ആനന്ദ കണ്ണീരിനിടയിലൂടെയും ആ അത്ഭുതം ദർശിച്ചു. പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതെ വിട്ടുപോയ വരി ആരോ എഴുതി ചേർത്തിരിക്കുന്നു. അതും മനോഹരമായ ലയത്തിൽ.



ജയദേവൻ കണ്ണീർ പൊഴിച്ച് കൊണ്ട് ഹേ വിട്ടലാ..  ഹേ ജഗന്നാഥ ..  ഹേ കണ്ണാ ... മഹാപ്രഭോ ..  എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് അതിഥിയായി ജഗന്നാഥൻ വന്നു സ്നാനം ചെയ്ത് ബാക്കി വന്ന ജലം ഭക്തി പരവേശത്താൽ ദേഹത്തേക്ക് തൂകുകയും  പത്മ കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഭക്ഷണത്തിന്റെ ബാക്കി ഇത് ജഗന്നാഥൻ കഴിച്ചതിന്റെ ബാക്കിയല്ലേ പ്രിയേ ഇതെനിക്ക് തരൂ എന്ന് കണ്ണീർ വാർത്ത് കൊണ്ട് പറയുകയും കഴിക്കുകയും ചെയ്തു.



അവിടുന്ന് പത്മക്ക് ദർശനം കൊടുത്തില്ലേ കണ്ണാ അടിയനെ അകലെയാക്കിയത് എന്തിന് എന്ന് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.


ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം പൂർണമായ സാധനയോട് കൂടി ഗീത ഗോവിന്ദം പൂർത്തീകരിച്ചു.



ഗീത ഗോവിന്ദത്തിലെ ഓരോ വരികളും കണ്ണന് എത്ര പ്രിയപ്പെട്ടതാണ് എന്ന് അഷ്ടപദി കേട്ടുറങ്ങുന്ന കണ്ണനെ കാണുമ്പോൾ ഓരോ ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രത്തിലും ചെല്ലുമ്പോൾ അന്ന് കണ്ണൻ വന്ന് എഴുതിവെച്ച വരിയും നമ്മൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന് ഞാൻ എന്നും ഓർക്കാറുണ്ട്.



ഹരേ കൃഷ്ണാ....