ഓം നമഃ ശിവായ

ഓം നമഃ ശിവായ
"ക൪മ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചനഃ മാ ക൪മ്മഫലഹേതു൪ഭൂ൪മാതേ സംഗോസ്ത്വക൪മ്മണി" നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യുവാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ. ക൪മ്മത്തിന്റെ ഫലത്തില് ഒരിക്കലും ആശിക്കരുത്. ക൪മ്മഫലത്തില് സംശയാലുവായ നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാവരുത്.
Showing posts with label ഹിന്ദു ധർമ്മം. Show all posts
Showing posts with label ഹിന്ദു ധർമ്മം. Show all posts

Tuesday, November 10, 2020

ദീപാവലി - 02




അഞ്ചു ദിവസം നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന ആഘോഷങ്ങൾ


ധന ത്രയോദശി

ദീപാവലി ആഘോഷങ്ങളുടെ തുടക്കം ധൻതേരസ് അഥവാ ധനത്രയോദശി ദിവസം ആണ്. അശ്വിനിമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ ത്രയോദശി ദിവസമാണ് ഇത്. അന്നേ ദിവസം വീടും വ്യാപാരസ്ഥാപനങ്ങളും അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്ത് വാതിലിൽ രംഗോലി ഇടുന്നു. ഈ ദിവസം വൈകിട്ടു വിളക്കു വച്ച് ധനലക്ഷ്മി ദേവിയെ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.


നരക ചതുർദശി

ദീപാവലി ആഘോഷത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസമാണ് നരക ചതുർദശി. അശ്വിനി മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുർദശി ആണ് ഇത്. നരകാസുരനെ വധിച്ച കാളിയെ ആണ് അന്നേ ദിവസം പൂജിക്കുന്നത്.



ലക്ഷ്മി പൂജ

ദീപാവലി ആഘോഷങ്ങളുടെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് (അമാവാസി) ലക്ഷ്മി പൂജ. ഉത്തര ഭാരതത്തിലെ ദീപാവലി ആഘോഷങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത് ഇതാണ്. അന്നേ ദിവസം ഗണപതി, ലക്ഷ്മിയുടെ മൂന്നു രൂപങ്ങളായ മഹാലക്ഷ്മി, മഹാസരസ്വതി, മഹാകാളി, കുബേരൻ എന്നിവരെ പൂജിക്കുന്നു.



ബലി പ്രതിപദ

കാർത്തിക മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഒന്നാം ദിവസമാണു ബലി പ്രതിപദ ആഘോഷിക്കുന്നത്. വാമനൻ ചവിട്ടി പാതാളത്തിലേക്കു വിട്ട മഹാബലി നാടുകാണാൻ വരുന്ന ദിവസമാണ് ഇതെന്നാണു വിശ്വാസം.
ആചാരങ്ങൾ പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും പലതാണെങ്കിലും, തേച്ചു കുളിയും പുതുവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നതും പരസ്പരം സമ്മാനങ്ങൾ കൊടുക്കുന്നതും പതിവാണ്. ഇതു കൂടാതെ രംഗോലിയോ കോലമോ കൊണ്ടു മുറ്റം അലങ്കരിക്കുക, കളിമണ്ണു കൊണ്ടോ ചാണകം കൊണ്ടോ ഏഴു കോട്ടകൾ പണിയുക, ബലിയെയും ഭാര്യ വിന്ധ്യവലിയെയും പൂജിക്കുക, നിരനിരയായി വിളക്കുകൾ കൊളുത്തി വയ്ക്കുക എന്നിവയും പതിവുണ്ട്.



ഭാതൃ ദ്വിതീയ

ദീപാവലി ആഘോഷങ്ങളുടെ അഞ്ചാം ദിവസമാണ് ഭാതൃദ്വിതീയ, ബഹു-ബീജ് ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഇതോടു കൂടി ദീപാവലി ആഘോഷങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നു. കാർത്തിക മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ രണ്ടാം ദിവസമാണ് ഈ ആഘോഷം. മരണ ദേവനായ യമൻ സഹോദരി യമിയെ സന്ദർശിച്ചു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. അതിനാൽ ഈ ദിവസത്തിനെ യമ ദ്വിതീയ എന്നും വിളിക്കുന്നു.സഹോദരീ സഹോദരന്മാർ ചേർന്നു ചെയ്യുന്ന ആചാരങ്ങളാണ് ഈ ദിവസത്തെ ആഘോഷങ്ങളിൽ പ്രധാനം
തമോനിദ്രയിൽ സൃഷ്‌ടിയുടെ ആരംഭം കുറിക്കുന്ന വിസ്‌ഫോടനമാകുന്ന പ്രകാശാവലി


കാര്‍ത്തികമാസമെന്നത്‌ ശരത്‌കാലത്തിന്റെ സവിശേഷ കാലഘട്ടമാകുന്നു. ഋതുഭേദങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച്‌ ഭൂമിയിലെ ജീവിതാവസ്‌ഥകള്‍ മാറിമാറി വരുന്നത്‌ കാണാം. പ്രപഞ്ചപരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെ അലയൊലികള്‍ ഈ ജീവിതാവസ്‌ഥകളിലും നിഴലിക്കുന്നത്‌ നമുക്ക്‌ കാണാനാകും. സൃഷ്‌ടിയുടെ ആദിയില്‍ അവര്‍ണ്ണനീയമായ ശൂന്യതയും അന്ധകാരവും ഒരേയൊരു ബിന്ദുവില്‍ വിലയംപ്രാപിച്ച അവസ്‌ഥയെ കാണിക്കുന്നു.
 ആധുനികശാസ്‌ത്രം പ്രപഞ്ചാരംഭം ബിഗ്‌ബാങ്ങ്‌ തിയറിയിലൂടെയാണ്‌ വിശദീകരിക്കുന്നത്‌. കേവലം ഒരേയൊരു ബിന്ദുവില്‍ നിന്നും വിസ്‌ഫോടനം പ്രാപിച്ചാണ്‌ ഈ കാണുന്ന ദൃശ്യപ്രപഞ്ചമുണ്ടായതെന്നാണ്‌ ''ബിഗ്‌ബാങ്ങ്‌'' സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം. വെറും ഒരു ബിന്ദുവില്‍ നിന്നും ഇക്കാണുന്ന മഹാപ്രപഞ്ചമോ എന്ന്‌ ആദ്യം കേള്‍ക്കുന്ന സാധാരണക്കാര്‍ക്ക്‌ സംശയം തോന്നാം. അനന്തമായ സ്‌ഥലം, കാലം, ദ്രവ്യം ഇവ ഘനീഭവിച്ചുണ്ടാകുന്ന ഒരു ബിന്ദുവാണ്‌ അത്‌. ശാസ്‌ത്രലോകം അതിനെ ഗ്രേറ്റ്‌ സിന്‍ഗുലാരിറ്റി അഥവാ മഹാവൈചിത്ര്യം എന്നു വിളിക്കുന്നു.


അവര്‍ണ്ണനീയമായ സാന്ദ്രത ആ ബിന്ദുവിനുണ്ട്‌. ഒരു ലഘുവായ ഉദാഹരണം പറഞ്ഞാല്‍, വെറുമൊരു കടുകുമണിയുടെ മാത്രം വലിപ്പമുള്ള ഒരു അരിമണിയില്‍ നിന്നും ഏക്കറുകള്‍ പടര്‍ന്നുപന്തലിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ആല്‍മരം ഉണ്ടാകുന്നില്ലേ? അതുപോലെ അനന്തമായ സ്‌ഥല, കാല, ദ്രവ്യ, അന്ധകാരങ്ങള്‍ ലയിച്ചു ഘനീഭവിച്ച ഒരേയൊരു ബിന്ദുവില്‍ സ്‌ഫോടനം നടക്കുന്നതോടുകൂടി സ്‌ഥലവും കാലവും ഉണ്ടാവുകയും അനുനിമിഷം വികസിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങുകയും ചെയ്‌തു. ഈ വികാസപ്രക്രിയ ഇപ്പോഴും അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. അങ്ങനെയാണ്‌ ഗാലക്‌സികളും നക്ഷത്രങ്ങളുമെല്ലാം ഒന്നിനൊന്ന്‌ പരസ്‌പരം അകന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന്‌ നാം മനസിലാക്കുന്നത്‌. പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ വസ്‌തുക്കളും എല്ലാ വസ്‌തുക്കളില്‍ നിന്നും അകന്നകന്നു മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌.
പ്രപഞ്ചവികാസമാണ്‌ ഇതിനു കാരണം. ആദിവിസ്‌ഫോടനത്തില്‍ അനുഭവപ്പെട്ട ഉഗ്രമായ ചാലകഊര്‍ജ്‌ജം (കൈനറ്റിക്‌ എനര്‍ജി) യാണ്‌ ഈ വികാസത്തിനു കാരണം. അതേസമയം പ്രപഞ്ചകേന്ദ്രത്തിലേക്ക്‌ മറ്റു സകലതിനേയും ആകര്‍ഷിക്കുന്ന തീവ്രമായ ഗുരുത്വാകര്‍ഷണവും അവിടെയുണ്ട്‌.


 സ്‌ഫോടനത്തിന്റെ ചലനോര്‍ജ്‌ജം കൂടുതലായി നില്‍ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്‌ വികാസപ്രക്രിയ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നത്‌. ഇതും ഗുരുത്വശക്‌തിയും തുല്യമാകുമ്പോള്‍ വികാസം നിലയ്‌ക്കും. പിന്നീട്‌ ചലനോര്‍ജ്‌ജം കുറയുകയും ഗുരുത്വാകര്‍ഷണം കൂടുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ വികസിക്കുന്നതിനു പകരം പ്രപഞ്ചം ചുരുങ്ങുവാന്‍ തുടങ്ങും. വിസ്‌ഫോടനത്തിന്റെ വിപരീത പ്രക്രിയ ഇതിന്‌ മഹാവിഭേദനക്രിയ (ഗ്രേറ്റ്‌ ക്രഞ്ച്‌) എന്നു പറയും. ഒടുവില്‍ ആരംഭിച്ച ബിന്ദുവിലേക്ക്‌ എല്ലാം തിരികെ ലയിക്കുന്നു. ഇതാണ്‌ മഹാപ്രളയം.

ദീപാവലി - 01



പോസ്റ്റ് No# 01



ദീപാവലി


ദീപാവലി സംബന്ധമായി പല ഐതീഹ്യങ്ങളും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. പ്രാഗ് ജ്യോതിഷ രാജ്യത്തിലെ ദുഷ്ട രാജാവായിരുന്ന നരകാസുരനെ വധിച്ചു ഭഗവാന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ ലോകത്തെ തിന്മയില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിച്ച ദിനമാണ് ദീപാവലി എന്നതാണ് പ്രധാന ഐതീഹ്യം.
രാമരാവണ യുദ്ധത്തിനു ശേഷം സീതാ സമേതനായി ഭഗവാന്‍ ശ്രീരാമന്‍ അയോധ്യയില്‍ മടങ്ങിയെത്തിയ ദിവസമാണ് ദീപാവലി എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
എന്തുതന്നെ ആയാലും തിന്മയുടെ ഇരുട്ടിന്മേല്‍ നന്മയുടെ വെളിച്ചം വിജയിക്കുന്ന ദിവസമാണ് ദീപാവലി.

തിന്മയുടെ മേല്‍ നന്മ നേടിയ വിജയത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് ദീപാവലി എന്ന് പ്രശസ്തിയാര്‍ജിച്ച ആഘോഷം. ഇന്നാണ് ഈ പുണ്യദിനം.

കാര്‍ത്തിക മാസം കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുര്‍ദശി ദിവസമാണ് നരകചതുര്‍ദശിയായി ആഘോഷിക്കുന്നത്. നരകാസുരന്റെ വധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് ദീപാവലി ആഘോഷത്തിന്റെ ഐതിഹ്യം. ധിക്കാരിയും അഹങ്കാരിയും ക്രൂരനുമായ നരകാസുരന്‍ ഭൂമിദേവിയുടെ മകനായിരുന്നു.

ദേവന്മാരുമായി കടുത്ത ശത്രുതയിലായിരുന്ന ഈ അസുരന്‍ അവരെ ദ്രോഹിക്കുന്നതില്‍ അതിയായ ആനന്ദം കണ്ടെത്തി. സഹികെട്ടവരും അവശരുമായ ദേവന്മാര്‍ ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരസ്‌മൈ ബ്രഹ്മണേ നമോ നമഃ എന്ന് ഉരുവിട്ടുകൊണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാനെ അഭയം പ്രാപിച്ചു. അവരുടെ സങ്കടവും പരവശതയും കണ്ട് നരകാസുരനെ വധിക്കാമെന്ന് ഭഗവാന്‍ വാക്ക് കൊടുത്തതനുസരിച്ച് കൃത്തിക മാസം ചതുര്‍ദശി ദിവസം ആ കൃത്യം നിര്‍വഹിക്കുകയും ചെയ്തു.

സദ്ഗമയ -സത്‌സംഗവേദി

മരണശയ്യയില്‍ നരകാസുരന്‍ പശ്ചാത്തപിച്ച് ഭഗവാനോട് എന്തെങ്കിലും തനിക്ക് ചെയ്തുതരണമെന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. ഭൂമിദേവിയും മകന്റെ ഓര്‍മയ്ക്ക് ഒരു ദിവസം ഭൂമിയില്‍ കൊണ്ടാടണമെന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥനയിലൂടെ തന്റെ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന്‍ അതിനനുവദിച്ച ദിവസമത്രെ ദീപാവലി.

ഗംഗാസ്‌നാനം
നരാകസുരനെ വധിച്ച ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ പുലരും വരെ സ്‌നാനം ചെയ്തു എന്ന ഐതിഹ്യത്തെ അനുസ്മരിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഭക്തജനങ്ങള്‍ ദീപാവലി ദിവസം രാവിലെ ഗംഗാസ്‌നാനം നടത്തുന്നത്. ഇതുവഴി നരകത്തില്‍നിന്നും മുക്തി നേടാം എന്നാണ് സങ്കല്‍പ്പം.
ശരീരത്തില്‍ മുഴുവന്‍ തൈലം പുരട്ടി ചെമ്പ് പാത്രത്തില്‍ തയ്യാറാക്കിയ ചൂടുവെള്ളത്തില്‍ സ്‌നാനം ചെയ്താല്‍ ഗംഗാ സ്‌നാനം ചെയ്തഫലം ലഭ്യമാകും എന്നും ഭഗവദ് അനുഗ്രഹം കിട്ടും എന്നും ഭക്തര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു.

പച്ചവെള്ളത്തില്‍, ‘ഗംഗേ ച യമുനേ ചൈവ ഗോദാവരി സരസ്വതി നര്‍മ്മദേ സിന്ധു കാവേരീ ജലേസ്മിന്‍ സന്നിധിം കുരു’ എന്ന് ജപിച്ച് കൊണ്ട് കുളിച്ചാലും, ചൂട് വെള്ളത്തില്‍ ഇതേ മന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ട് കുളിച്ചാലും ഗംഗാസ്‌നാനം തന്നെ അനുഭവം എന്ന് ഉറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ് ചില ഭക്തര്‍.


ദീപാവലിക്ക്‌ ദീപാളി എന്നുംപേരുണ്ട്‌. ദീപാളി എന്നാൽ നിർദ്ധനത്വം എന്നാണർഥം. ദീപാളി കുളിക്കുക എന്നൊരു പ്രയോഗംതന്നെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്‌. തമിഴ് ബ്രാഹ്മണര്‍ അന്നേ ദിവസം രാവിലെ തമ്മില്‍ കാണുമ്പോള്‍ ”എന്നാ ഗംഗാസ്‌നാനം ആച്ചാ” എന്നാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുക.


എണ്ണ തേച്ച് കുളി, കോടി വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിക്കല്‍, മധുരപലഹാരങ്ങള്‍ ഭുജിക്കല്‍, വിതരണം ചെയ്യല്‍, പടക്കം പൊട്ടിക്കല്‍, മറ്റ് ആഘോഷങ്ങള്‍ നടത്തല്‍ എന്നിവ ദീപാവലി ആഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
വൈകുന്നേരം യമധര്‍മരാജന് വേണ്ടി ദീപദാനം നടത്തുന്ന പതിവും നിലവിലുണ്ട്. യമരാജാവിന്റെ 14 നാമങ്ങള്‍ ചൊല്ലി യമന് ജലത്താല്‍ അര്‍ഘ്യം സമര്‍പ്പിക്കുന്ന സമ്പ്രദായവും ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഉണ്ട്.



യമായ ധര്‍മരാജായ മൃത്യുവേ ച, അന്തകായ ച, വൈവസ്വതായ-കാലായ സര്‍വഭൂത-ക്ഷയായ ച-ഔദുംബരായ-ദധ്‌നായ-നീലായ പരമോഷ്ഠിനെ-വൃകോദരായ-ചിത്രായ-ചിത്രഗുപ്തായ-തേ നമഃ
എന്നതാണ് 14 മന്ത്രം. യമധര്‍മന് അര്‍ഘ്യം സമര്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഈ മന്ത്രമാണ് ചൊല്ലേണ്ടത്. യമഭയം ഇല്ലാതാക്കുവാന്‍ ദീപാവലി ദിവസം നിറച്ചും ദീപങ്ങള്‍ തെളിയിച്ച് മംഗളസ്‌നാനം ചെയ്ത് ഈ സുദിനം ധന്യധന്യമായി കൊണ്ടാടണം എന്ന് മഹാബലി നിര്‍ദ്ദേശിച്ചതായി കാണുന്നു.


ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ ദീപാവലിയുടെ ഐതിഹ്യം മറ്റൊന്നാണ്. വിജയദശമിനാള്‍ രാവണവധം നിര്‍വ്വഹിച്ചശേഷം ശ്രീരാമന്‍ കുറച്ചുദിവസങ്ങള്‍കൂടി ലങ്കയില്‍ തങ്ങി. രാവണന്റെ അനുജനായ വിഭീഷണനെ രാജാവായി വാഴിക്കുവാനായിരുന്നു അങ്ങനെ ചെയ്‌തത്‌. വിഭീഷണന്റെ അഭിഷേകശേഷം പരിവാരസമേതം അയോധ്യയിലേക്കു പുറപ്പെട്ട രാമന്‍ ഒരു കൃഷ്‌ണപക്ഷ ചതുര്‍ദശി ദിവസമാണ്‌ അയോധ്യയിലെത്തുന്നത്‌. പതിന്നാലുവര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം തങ്ങളുടെ കണ്ണിലുണ്ണിയായ രാമകുമാരന്‍ തിരികെയെത്തുമ്പോള്‍ അതിഗംഭീരമായ വരവേല്‍പ്പു നല്‍കുവാന്‍ രാജ്യം തീരുമാനിക്കുന്നു. പുഷ്‌പക വിമാനത്തില്‍ ദൂരെ മൈതാനത്തു വന്നിറങ്ങിയ ശ്രീരാമന്‍ അവിടെ നിന്നും അനേകദൂരം സഞ്ചരിച്ചുവേണം രാജധാനിയിലെത്തുവാന്‍. അലങ്കരിച്ച രഥത്തില്‍ രാജവീഥികളിലൂടെ സാവധാനം നീങ്ങിയ രാമനെ വീഥിയുടെ ഇരുവശത്തും ദീപാലങ്കാരങ്ങളോടു കൂടിയാണ്‌ സ്‌നേഹസമ്പന്നരായ അയോധ്യാജനത സ്വീകരിക്കുന്നത്‌. ഈ മഹാസ്വീകരണത്തിന്റെ ഊഷ്‌മളമായ സ്‌മരണയാണ്‌ ദീപാവലി. രാവണ-കുംഭകര്‍ണാദികളുടെ വികൃതവും നല്ല ഉയരവുമുള്ളതും ആയ പ്രതിമകള്‍ പടക്കം നിറച്ച് വെച്ചത് സന്ധ്യാ സമയത്ത് തീ കൊടുത്ത് കത്തിക്കുന്നത് ഒട്ടേറെ സ്ഥലങ്ങളില്‍ കാണാം. അഹംഭാവം മാറും എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പിന്നിലെ വിശ്വാസം.



ഗുജറാത്തില്‍ ദീപാവലി പുതുവര്‍ഷ പിറവിയാണ്. മഹാരാഷ്ട്രയില്‍ നാല് ദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ദീപാവലി. പശ്ചിമബംഗാളിലും രാജസ്ഥാനിലും മരിച്ചുപോയ പിതൃക്കള്‍ തിരിച്ചുവരുന്നതായി സങ്കല്പിച്ച് ആചരിക്കുന്നു. ജൈനമതക്കാര്‍ വര്‍ദ്ധമാനന്റെ നിര്‍വാണ ദിനമായി ആചരിക്കുന്നു.
പതിവായി നാം എല്ലാ വർഷവും ആഘോഷിക്കുന്ന ദീപാവലിക്കു നാം അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട് ഇതിനു വേണ്ട പൂജാസാമഗ്രികൾ ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്


സിന്ധുരം, കർപ്പൂരം, ചന്ദനത്തിരി, നാളികേരം, പഴങ്ങൾ, മധുരപലഹാരങ്ങൾ, ഗംഗാജലം എന്നിവ വീടുകളിൽ ഉണ്ടാവണം. വീട് ശുദ്ധികരിക്കാൻ എല്ലാ മുറികളിലും ഗംഗാജലം തളിക്കുക ഇട്ടു വീട്ടിലെ എല്ലാ അശുദ്ധികളും മാറ്റും. മാത്രമല്ല നല്ല ഊർജം പ്രദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും.
പൂജാമുറിയിൽ നല്ല ചുമന്ന തുണി വിരിച്ചു പൂജാദ്രവ്യങ്ങൾ ഗണപതിയുടെയും ,ദേവീയുടെയും മുൻപിൽ സമർപ്പിക്കുക. പല തവണ ദേവീമന്ത്രം ഉരുവിട്ട ശേഷം വിഘ്നശാന്തിക്കായി ഗണപതിയേയും, ധനാഗമനത്തിന് ദേവിയെയും പ്രാർത്ഥിക്കുക. ഇത് എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകളും അകറ്റി ശാന്തിയും ധനവും പ്രദാനം ചെയ്യും.

Sunday, November 8, 2020

സനാതനം - 76



ഭൂതയജ്ഞം (ബലിവൈശ്വദേവയജ്ഞം)


ദിവസവും പക്ഷിമൃഗാദികള്‍ക്ക്, പാവപ്പെട്ടവര്‍ക്ക്, രോഗികള്‍ക്ക്, പതിതര്‍ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാന്‍ ഒരു ഗൃഹസ്ഥന്‍ തയ്യാറാകണം. എവിടെയാണ് ഈശ്വരന്‍? ബ്രഹ്മയജ്ഞം ചെയ്യുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ ഉള്ളിലുള്ള ഈശ്വരനെയാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുമ്പോള്‍ അഗ്നിയിൽ ഈശ്വരനെ ദര്‍ശിക്കുന്നു. പിതൃയജ്ഞം ചെയ്യുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ അച്ഛനമ്മമാർ, പിതൃക്കൾ ആചാര്യൻ ഇവരിൽ ഈശ്വരനെ ദര്‍ശിക്കുന്നു. ബലിവൈശ്വദേവയജ്ഞം ചെയ്യുമ്പോള്‍ സര്‍വ്വ ചരാചരങ്ങളിലും ഈശ്വരനെ കാണാന്‍ കഴിയുന്നു. വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങളെ ഊട്ടുക, തുളസിക്കും ആലിനും, കൂവളത്തിനുമൊക്കെ വെള്ളമൊഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടേ പണ്ടു വീട്ടുകാര്‍ ആഹാരം കഴിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.

സകല ചരാചരങ്ങളോടുമുള്ള പ്രതിബദ്ധതയാണ് ഭൂതയജ്ഞത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും നമ്മളാൽ കഴിയുംവിധം പോഷിപ്പിക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ കടമയാണ്. എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത വൈവിദ്ധ്യങ്ങളോടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ചരാചരങ്ങളെല്ലാം സഹോദരങ്ങളായി നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയണം. ആ ഹൃദയവിശാലത ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഭൂതയജ്ഞത്തിന്റെ പൊരുൾ മനസ്സിലാവുകയുള്ളൂ.

മുന്‍തലമുറകള്‍ പാലിച്ചതുപോലെ കുടുംബസങ്കല്‍പവും ധര്‍മ്മാചരണവും ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കാന്‍ ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിനു സാധിക്കാതെ പോകുന്നത് ദൗര്‍ഭാഗ്യകരമാണ്. ദേശകാലങ്ങളനുസരിച്ച് പഞ്ചമഹായജ്ഞങ്ങളുടെ ബാഹ്യ ചടങ്ങുകൾക്ക് മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും യജ്ഞാർത്ഥമെന്ന ഉദ്ദേശവും അതിന്റെ സദ്ഫലങ്ങളിലും  മാറ്റമുണ്ടാകുന്നില്ല. ജീവിതത്തിന് മാറ്റമില്ലാത്ത ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടെന്നറിഞ്ഞ് യജ്ഞാർത്ഥമായി കർമ്മം ചെയ്യുമ്പോൾ സർവ്വ ശ്രേയസ്സും വന്ന് ഭവിക്കുന്നു.

തുടരും......

©സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

ബ്രഹ്മസൂത്രം ലളിതവ്യാഖ്യാനം ഭാഗം - 13



ഓം സദാശിവ സമാരംഭാം
ശങ്കരാചാര്യ മദ്ധ്യമാം
അസ്മദാചാര്യ പര്യന്താം
വന്ദേ ഗുരുപരമ്പരാം.



സൃഷ്ടിക്കു മുൻപുണ്ടായിരുന്നതായി ഉപനിഷത്തു പറയുന്ന സത്ത പ്രധാനം അഥവാ പ്രകൃതിയാണ്. അതിൽ സങ്കല്പം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഗൗണമായിട്ടാണ്. അതായത് അപ്രധാനമായിട്ടാണ്. സാംഖ്യന്മാരുടെ ഈ വാദം ശരിയല്ല എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ ഉപനിഷത്തുതന്നെ ആത്മശബ്ദം പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.

തത്ത്വമസി വാക്യം സൂചിപ്പിക്കുന്നതും ഇതുതന്നെയാണ്. നീ ആ ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായ ആത്മാവാകുന്നുവെന്നർത്ഥം. അതായത് നമ്മുടെ സ്വരൂപം ആത്മാസ്വരൂപമായ ബ്രഹ്മമാകുന്നു എന്ന് ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

സൂത്രം 7:- തന്നിഷ്ഠസ്യ മോക്ഷോപദേശാത്

തന്നിഷ്ഠസ്യ= അതിൽ നിഷ്ഠയോടുകൂടിയവന്, മോക്ഷോപദേശാത് = മോക്ഷം ലഭിക്കുമെന്ന ഉപദേശമുള്ളതുകൊണ്ട്.

ജഗത്സൃഷ്ടികർത്താവായ ആത്മാവിനെ നിഷ്ഠയോടുകൂടി ധ്യാനിക്കുന്നവർക്ക് സംസാരവിമുക്തി സിദ്ധിക്കുമെന്ന് വിധിയുള്ളതിനാലും പ്രധാനം ജഗത് കാരണമാവുകയില്ല.



തുടരും...

വിഷ്ണു ശ്രീലകം
സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി


Saturday, November 7, 2020

സൗന്ദര്യലഹരി



ശ്രീ ത്രിപുരസുന്ദര്യൈ നമഃ

ത്വദന്യഃ പാണിഭ്യാമഭയവരദോ ദൈവതഗണഃ
ത്വമേകാ നൈവാസി പ്രകടിതവരാഭീത്യഭിനയാ
ഭയാത്ത്രാതും ദാതും ഫലമപി ച വാഞ്ഛാസമധികം
ശരണ്യേ ! ലോകാനാം തവ  ഹി ചരണാവേവ നിപുണൗ
                               4


അർത്ഥം

ത്വദന്യഃ = നിന്തിരുവടിയിയിൽ നിന്നന്യമായ

പാണിഭ്യാം = കൈകളെക്കൊണ്ട്

അഭയവരദഃ = അഭയത്തേയും, വരത്തേയും കൊടുക്കുന്നവരാകുന്നു

ദൈവതഗണഃ = വിഷ്ണു, ശിവൻ മുതലായ ദേവ സമൂഹം

ത്വമേകാ നൈവാസി = നിന്തിരുവടി ഒരുത്തി ഭവിക്കുന്നില്ല

പ്രകടിതവരാഭീ ഇതി അഭിനയാ = പ്രകടിക്കപ്പെട്ട വരമുദ്രയോടും, അഭയമുദ്രയോടും കൂടിയവളായി

ഭയാത് ത്രാതും = ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നതിനും

ദാതും = കൊടുക്കുന്നതിനും

ഫലമപി ച വാഞ്ഛാ സമധികം = ആഗ്രഹിക്കുന്നതിലധികമായ ഫലത്തേയും

ശരണ്യേ ലോകാനാം തവ= പതിന്നാലു ലോകങ്ങൾക്കും ശരണ മായുള്ള നിന്തിരുവടിയുടെ

ഹി ചരണൗ ഏവ= എന്നു വിചാരിച്ച് പാദങ്ങൾ തന്നേ

നിപുണൗ = സമർത്ഥങ്ങളായി ഭവിക്കുന്നു

Friday, October 30, 2020

സനാതനം # 67



ഭക്തിയോഗം


ജീവിതത്തിലെ അതിവിശിഷ്ടമായ ഒരു ഭാവമാണ് പ്രേമം. ജീവികളോടോ, വസ്തുക്കളോടോ ഉള്ള ആരാധന, സ്നേഹം, ആകർഷണം ഇവയൊക്കെ പ്രേമമാകാം. പ്രേമം ഈശ്വരോന്മുഖമാകുമ്പോൾ അതിനെ ഭക്തി എന്ന് പറയാം. 'സാ തസ്മിൻ പരമപ്രേമരൂപാ' എന്നാണ് നാരദഭക്തിസൂത്രത്തിൽ ഭക്തിക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള നിർവ്വചനം. അനന്തമായ ഈശ്വരസ്നേഹമാണ് ഭക്തി എന്ന് ഈ സൂത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സ്വാർത്ഥസ്പർശമില്ലാത്തതും, ഫലം പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതും, സമർപ്പണവിധേയവുമായ ഈശ്വരോപാസനയാണ്  ശുദ്ധഭക്തിയുടെ അടിസ്ഥാനം.



നമ്മുടെ ഭക്തി കായികതലങ്ങളിലും വാചികതലങ്ങളിലുമായി ഒതുങ്ങിപ്പോകുന്നു. കായികതലം എന്നു പറഞ്ഞാൽ വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങളും അതുപോലെ പുണ്യസ്ഥലസന്ദർശനം, തീർത്ഥയാത്ര എന്നിവയൊക്കെ ഉൾപ്പെടുന്നു. നാമജപം, സ്തുതികൾ, മന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയൊക്കെയാണ് വാചികതലം. നമ്മുടെ ഓരോ ആവശ്യത്തിനുവേണ്ടി ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതല്ല യഥാർത്ഥ ഭക്തി. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭക്തൻ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടിയല്ല പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. മോക്ഷത്തിനു വേണ്ടി മാത്രമാണ്. ഇതിനെയാണ് അനന്യഭക്തി എന്ന പറയുന്നത്.



നാം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ കുറിച്ചും, നമ്മുടെ തന്നെ ആന്തരാവയവങ്ങളുടെ സമന്വയവും, പാരസ്പര്യവും ചേർന്ന പ്രവർത്തനത്തെ കുറിച്ചും ഒന്ന് ചുഴിഞ്ഞ് ചിന്തിച്ചാൽ ഈശ്വരന്റെ മഹത്ത്വത്തെ നമ്മുടെ ബുദ്ധി കൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. ഋതുക്കൾ മാറി മാറി വരികയും, ഭൂമി സ്വയം സഞ്ചരിക്കുകയും, അത് സൂര്യനെ വലം വെച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയും ഇങ്ങനെ പുനരാവർത്തി സ്വഭാവത്തോടും, നിയാമകമായും ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന ബോധം എന്താണ്? ശരീരത്തിലെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ഏകോപിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ജീവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ശരീരത്തെ ചൈതന്യവത്താക്കി നിർത്തുന്ന ആ മഹാശക്തി എന്താണ്? ആ പരമകാരണത്തോടുള്ള ഇഷ്ടമാണ്, പ്രേമമാണ് ഭക്തി.



തുടരും.......

©സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

ചാടിക്കടിക്കാൻ വരുന്നവരോട് ക്ഷമിക്കുക......!




വിന്‍സന്റ് ഡി- പോള്‍ ശുശ്രൂഷകനായി ജോലി നോക്കുന്ന സമയം കുറച്ച് കാലം.....


അദ്ദേഹത്തിന് പള്ളിയിലേക്ക് ഉദ്യോഗാര്‍ത്ഥികളെ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട ചുമതല ലഭിച്ചു.....


ഒരിക്കല്‍ ഒരമ്മ തന്റെ മകനു ജോലി ലഭിക്കാന്‍ വേണ്ടി ശുപാര്‍ശയുമായി വന്നു....


അദ്ദേഹം അമ്മ പറഞ്ഞതെല്ലാം ശാന്തമായി കേട്ടിരുന്നു.....

അതിനുശേഷം ഫയല്‍ തുറന്ന് ഉദ്യോഗാര്‍ത്ഥിയുടെ അപേക്ഷാഫോം പരിശോധിച്ചു. ജോലിക്ക് വേണ്ട യോഗ്യതകള്‍ ആ മകനുണ്ടായിരുന്നില്ല....


അദ്ദേഹം വിനയപൂര്‍വ്വം അമ്മയെ കാര്യം ധരിപ്പിച്ചു....


അവര്‍ കോപാകുലയായി, ആക്രോശിച്ചു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന കട്ടിയുള്ള പേപ്പര്‍ വെയറ്റ് എടുത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേര്‍ക്കൊറിഞ്ഞു പിന്നെ ചാടിത്തുള്ളി ഇറങ്ങിപ്പോയി...


ഏറുകൊണ്ട് പോളിന്റെ മുഖം മുറിഞ്ഞു, ചോരയൊഴുകി. തൂവലകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ശാന്തനായി രക്തം തുടച്ചു. ഇതുകണ്ട് സഹപുരോഹിതന്മാര്‍ ഓടിയെത്തി. അദ്ദേഹം മെല്ലെ പറഞ്ഞു,....


“കണ്ടില്ലേ… മകനുവേണ്ടി ഒരമ്മ എന്തുചെയ്യാനും മടിക്കില്ലെന്നു മനസ്സിലായില്ലേ.അതാണ് മാതൃസ്നേഹം.”


എതിരാളിയുടെ സ്ഥാനത്തുനിന്നുകൊണ്ടു കാര്യങ്ങളെ കാണാന്‍ കഴിയുക മഹത്തായ തപസ്സാണ്.....

അങ്ങനെ കാര്യങ്ങള്‍ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ മഹത്തായ ശാന്തി അനുഭവിക്കാന്‍ സാധിക്കും......

Thursday, October 29, 2020

സനാതനം 66 / അഷ്ടാംഗയോഗം



യമം, നിയമം, ആസനം, പ്രാണായാമം, പ്രത്യാഹാരം, ധാരണ, ധ്യാനം സമാധി എന്നിവയാണ് യോഗത്തിന്റെ എട്ടംഗങ്ങള്‍. ഇതൊക്കെ എന്താണെന്ന ഒരു സാമാന്യജ്ഞാനം ഹിന്ദുക്കൾക്ക് ആവശ്യമാണ്. ഇവ എന്താണെന്ന് നോക്കാം.



യമം: അഹിംസ, സത്യം, ആസ്തേയം, ബ്രഹ്മചര്യം, അപരിഗ്രഹം ഇവയാണ് യമങ്ങള്‍. അഹിംസ എന്നുവച്ചാല്‍ മനസ്സാ വാചാ കര്‍മ്മണാ ഒരു പ്രാണിയെയും അനാവശ്യമായി ഹിംസിക്കാതിരിക്കുക എന്നാണർത്ഥം. സത്യസാക്ഷാത്കാരമാണ് ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരം. അതിനാല്‍ യോഗമാര്‍ഗ്ഗം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവര്‍ സത്യമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കരുത്. ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ വസ്തുക്കളും എല്ലാവര്‍ക്കും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്, എനിക്ക് മാത്രമുള്ളതല്ല എന്ന ചിന്തയാണ് ആസ്തേയം. സഹജീവികള്‍ക്കു പങ്കുവയ്ക്കാതെ അന്യായമായി ഒരു വസ്തുവും കൈവശം വെക്കരുത്. ബ്രഹ്മത്തില്‍ ചരിക്കുക, എല്ലാറ്റിലും ആത്മാവിനെ ദര്‍ശിക്കുക എന്നതാണ് ബ്രഹ്മചര്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അര്‍ത്ഥം. ഇത് നാം മുൻപ് ചർച്ച ചെയ്തതാണ്. മനുഷ്യന്റെ അടിസ്ഥാനാവശ്യങ്ങളുടെ നിര്‍വഹണത്തിന്റെ പരിധി കടന്നുപോകുന്ന എല്ലാ ഭൗതികവസ്തുക്കളെയും ത്യജിക്കലാണ് അപരിഗ്രഹം. അന്യായമായി ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുക.



നിയമം: ശൗചം, സന്തോഷം, തപസ്സ്, സ്വാദ്ധ്യായം, ഈശ്വരപ്രണിധാനം എന്നിവയാണ് നിയമം. ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ ശുചിത്വത്തെയാണ് ഇവിടെ ശൗചം എന്നത് കൊണ്ട് അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത്. ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ജീവിതലക്ഷ്യം സന്തോഷപ്രാപ്തിയാണ്. സര്‍വ്വഭൂതങ്ങള്‍ക്കും സൗഖ്യവും ശാന്തിയും ആനന്ദവും ഭവിക്കട്ടെ എന്ന ചിന്തിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ശരിയായ സന്തോഷവും ശാന്തിയും ആനന്ദവും ലഭിക്കുകയും അവരുടെ ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും പ്രസന്നത കൈവരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ആത്മനിയന്ത്രണ വിധേയമാക്കുന്നത് തന്നെയാണ് തപസ്സ്. സ്വയം പഠനവും ആത്മശോധനയുമാണ് സ്വാധ്യായം. ലോകത്തിലെ സമസ്ത വസ്തുക്കളിലും ഈശ്വരനെ ദര്‍ശിക്കുന്നതാണ് ഈശ്വരപ്രണിധാനം.



ആസനം: സുഖകരമായ ഇരിപ്പുതന്നെയാണ് ആസനം. മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയ്ക്കും ശുദ്ധിക്കും നിയന്ത്രണത്തിനുമായി വിവിധ തരത്തിലുള്ള ആസനങ്ങളുണ്ട്.


പ്രാണായാമം: ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും പ്രാണനെ ആധാരമാക്കിയാണ്. പ്രാണന്‍, അപാനന്‍, വ്യാനന്‍, ഉദാനന്‍, സമാനന്‍ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു പ്രാണന്മാരാണ് ഈ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്.  പ്രാണനെ നിയന്ത്രിച്ച് ചിന്തകളെ നിയന്ത്രണ വിധേയമാക്കുന്നതാണ് പ്രാണായാമം.


പ്രത്യാഹാരം: പ്രാണായാമത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ബാഹ്യപ്രവര്‍ത്തികളില്‍ നിന്നും പിന്‍വലിച്ച് മനസ്സില്‍ ലയിപ്പിക്കുന്നതാണ് പ്രത്യാഹാരം.


ധാരണ: ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം സാധിച്ചുകഴിഞ്ഞാല്‍ മനസ്സിനെ വരുതിയിലാക്കുക എളുപ്പമാണ്. മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി നാഭിചക്രം, ഹൃദയകമലം, ഭ്രൂമദ്ധ്യം എന്നിവയില്‍ ഒരിടത്ത് ഉറപ്പിച്ചു നിറുത്തുന്നതാണ് ധാരണ.


ധ്യാനം: ധാരണ സാധിച്ചാല്‍ ധ്യാനം ആരംഭിക്കാം. സരൂപമോ, അരൂപമോ ആയ ഈശ്വരനില്‍ മനസ്സിനെ ഉറപ്പിക്കലാണ് ധ്യാനം.


സമാധി: ധ്യാനത്തില്‍ ഉറച്ച മനസ്സിനെ അവിടെ നിന്നുയര്‍ത്തി ധ്യാനിക്കുന്ന ആളും ധ്യാനിക്കുന്ന വസ്തുവും രണ്ടല്ലാതെ ഒന്നായിത്തീരുന്ന ഘട്ടത്തിലെത്തുന്നത് സമാധി.


ഇങ്ങനെ അത്യന്തം ശാസ്ത്രീയമായും, പ്രായോഗികമായും ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരം നേടാമെന്ന് യോഗശാസ്ത്രം അനുശാസിക്കുന്നു.



തുടരും......


©സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

Wednesday, October 28, 2020

സനാതനം 65 / യോഗമാർഗ്ഗം




യോഗമാർഗ്ഗം


യോഗം എന്ന് പറയുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തുന്നത് യോഗവിദ്യയും യോഗാസനങ്ങളുമാണ്. ഇത് നാം ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന ഹഠയോഗത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ്. ഇന്ന് കാണുന്ന, ശാരീരികക്ഷമത നിലനിർത്താൻ ആവശ്യമായ ഒരു വ്യായാമപദ്ധതി മാത്രമല്ല യോഗമാർഗ്ഗം എന്ന് നാം അറിയേണ്ടതാണ്.



പതഞ്ജലി മഹർഷിയാണ് അഷ്ടാംഗയോഗ എന്ന പേരിൽ യോഗശാസ്ത്രത്തെ ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള ഒരു ഉപാധിയായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തത്.  യോഗശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലകളാണ് അഭ്യാസവും, വൈരാഗ്യവും, നിരന്തരമായ പരിശീലനവും, അനാസക്തിയും. നമ്മള്‍ യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടത് ഭൗതിക സമ്പത്തു വെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയല്ല, നമ്മുടെ തെറ്റായ ശീലങ്ങളെ നിഷ്കാസനം ചെയ്യാനാണ്. നമ്മുടെ പ്രകൃതിയിലേക്കുള്ള സ്വാഭാവികമായ ഒഴുക്കിന് തടസ്സമാകുന്നവയാണ് ഈ തെറ്റായ ശീലങ്ങള്‍.



അഷ്ടാംഗം എന്നാൽ എട്ട് അംഗങ്ങൾ എന്നാണ് അർത്ഥം. യോഗയുടെ എട്ട് അംഗങ്ങൾ ഇനിപ്പറയുന്നു. യമം, നിയമം, ആസനം, പ്രാണായാമം, പ്രത്യാഹാരം, ധാരണ, ധ്യാനം, സമാധി എന്നിവയാണവ. മനസ്സിനെ നിരോധിച്ച് സത്യത്തെ അറിയുന്ന മാർഗ്ഗമാണ് യോഗം. മനസ്സിന് രണ്ട് കാരണങ്ങളുണ്ട്. ഒന്ന് പ്രാണസ്പന്ദനവും മറ്റൊന്ന് വാസനാക്ഷയവും. വാസനയെ ക്ഷയിപ്പിച്ച് മനസ്സിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന മാർഗ്ഗമാണ് ജ്ഞാനയോഗം. എന്നാൽ പ്രാണനെ നിരോധിച്ച് മനസ്സിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന മാർഗ്ഗമാണ് യോഗം. മനസ്സിന് കാരണമായ ഇതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് നശിച്ചാൽ രണ്ടും നശിക്കും. ഇതിനാണ് ഒരു യോഗി ശ്രമിക്കുന്നത്.



തുടരും.......

©സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

ഗോവർദ്ധന പൂജ / Govardhana Pooja




വൃന്ദാവനവാസികള്‍ ദേവേന്ദ്രപ്രീതിക്കായി യാഗം ചെയ്യുക പതിവായിരുന്നു. രാജാവിന് ആണ്ടുതോറും കരം കൊടുക്കുംപോലെ, ഒരിക്കല്‍ ഗോപന്മാര്‍ ഇന്ദ്രപൂജയ്ക്കായി സംഭാരങ്ങല്‍ പലതും സജ്ജീകരിക്കുന്നതുകണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ നന്ദഗോപരോട് ചോദിച്ചു.



‘ശക്രസ്യപൂജനം ഹ്യേതത്
കിംഫലം ചാസ്യ വിദ്യതേ
ലൗകികം വാ വദന്ത്യേതത്
അഥവാ പാലരൗകികം?’



(ഇന്ദ്രപൂജകൊണ്ടെന്താണു ഫലം? ലൗകികമോ അലൗകികമോ ആയ എന്തുനേട്ടമാണ് അതുകൊണ്ടുണ്ടാവുക? പറഞ്ഞാലും) ഇന്ദ്രനെ പൂജിച്ചാല്‍ ഭക്തിയും മുക്തിയും ലഭിക്കുമെന്നും അല്ലെങ്കില്‍ ജനങ്ങല്‍ക്ക് യാതൊരു സുഖവും ഉണ്ടാവുകയില്ലെന്നും നന്ദരാജന്‍ കൃഷ്ണനെ ധരിപ്പിച്ചു.’ ഭഗവാന്‍ അതു സമ്മതിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘ഇന്ദ്രാദികള്‍പോലും ‘വിശന്തി തേ മര്‍ത്യപദേ ശുഭക്ഷയേ’ (പുണ്യം ക്ഷയിക്കുമ്പോള്‍ മര്‍തൃലോകത്തേക്കു വരുന്നു.) കാലമാണ് പ്രധാനം. ബ്രഹ്മാവിനും കാലത്തെയാണ് ഭയം! ഗോവര്‍ദ്ധനഗിരിയെയാണ് നാം പൂജിക്കേണ്ടത്. അത് ഭഗവാന്റെ ആത്മതേജസ്സാണ്. ഭഗവാന്റെ മാറിടത്തില്‍ നിന്നാണ് അത് ഉദ്ഭവിച്ചത്. അതിനെ കാണുന്നതുപോലും ഭക്തി സന്ദായകമാണ്. ഈശ്വരന്‍ തന്നെയായ ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിന്റെ പ്രീതിക്കായി സര്‍വസമര്‍പ്പണം ചെയ്യുകയാണിപ്പോള്‍ ആവശ്യം! അതാണല്ലോ നമ്മുടെ ഗോക്കള്‍ക്ക് പ്രാണദായിയായി വര്‍ത്തിക്കുന്നത്!’



കൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകള്‍ നന്ദനും ഉപനന്ദന്‍ തുടങ്ങിയുള്ള പണ്ഡിതന്മാര്‍ക്കും സ്വീകാര്യമായി. അവര്‍ സസന്തോഷം ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജാവിധികളേവയെന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണനോടുതന്നെ ചോദിച്ചു. ഭഗവാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചതുപോലെ ഗോപന്മാര്‍ ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ ചെയ്തു. സര്‍വപാപഹമായ ഗിരിരാജപൂജ ഏറ്റവും ശ്ലാഘ്യമായ കര്‍മ്മമാണ്. പൂജകനെ പാപം തീണ്ടുകയില്ല. ലോകത്തിലെ എല്ലാ തീര്‍ത്ഥങ്ങളിലും പൂജചെയ്യുന്ന പുണ്യം ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജയില്‍ നിന്നുമാത്രം ലഭിച്ചും. കാരണം, അത് സര്‍വ്വതീര്‍ഥമയമാണ്.



ഗോപന്മാര്‍ ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ ഒരു ഉത്സവമാക്കിമാറ്റി. അതിപാവനവസ്തുക്കല്‍ ഒരുക്കി. വൃന്ദാവനവാസികളെല്ലാം ആ നവോത്സവത്തില്‍ പങ്കാളികളായി. രാമകൃഷ്ണന്മാരും യശോദാരോഹിണിമാരും എത്തി. ഗര്‍ഗ്ഗാചാര്യര്‍ ആദ്യമേ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. നന്ദോപനന്ദന്മാരും മറ്റു ഗോപശ്രേഷ്ഠന്മാരും പുത്രപൗത്രന്മാരോടൊപ്പം വന്നു. വിവിധഗോപീയൂഥങ്ങളും. സര്‍വ്വദേവന്മാരും പത്‌നീസമേതം ഗിരിരാജോത്സവം കാണാന്‍ സമാഗതരായി. രാജര്‍ഷിമാരും ബ്രഹ്മര്‍ഷിമാരും വിഖ്യാതമുനീന്ദ്രന്മാരും സിദ്ധചാരണ വിദ്യാധരഗന്ധര്‍വ്വ കിംപുരുഷന്മാരും വിശിഷ്ട വിപ്രന്മാരും സപരിവാരം ഗോര്‍ദ്ധനപ്രാന്തത്തില്‍ സന്നിഹിതരായി.



ബ്രാഹ്മണര്‍ ഗിരിവരനെ പൂജിച്ചു. വ്രജേശ്വരനായ നന്ദന്‍ അര്‍ച്ചനാവസ്തുക്കളുമായി അദ്രീശനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു. ഗോപീ-ഗോപന്മാര്‍ ആടിയും പാടിയും ആനന്ദിച്ചു. ദേവന്മാര്‍ പുഷ്പവൃഷ്ടി ചെയ്തു. യാഗാന്തത്തില്‍ ഗോവര്‍ദ്ധനം സാര്‍വ്വഭൗമനെപ്പോലെ വിളങ്ങി. ശ്രീനാഥന്‍ തന്നെ അദ്ഭുതരൂപം ധരച്ച് ശൈലന്ദ്രനില്‍ തല ഉയര്‍ത്തി നിന്നു. നിവേദ്യം സ്വീകരിച്ച് ഏവരേയും അനുഗ്രഹിച്ചു. ഗോപന്മാര്‍ ഭക്തിവിവശരായി. ദിവ്യഗിരിയെ സ്തുതിച്ചു. സുഖക്ഷേമങ്ങള്‍ വരിച്ചു. വൃന്ദാവനവാസികള്‍ അത്യാഹ്ലാദഭരിതരായി.



ഇന്ദ്രപൂജമുടക്കിയതും അദ്രിപൂജ നടത്തിയതുമറിഞ്ഞ് ദേവരാജന്‍ കോപകലുഷിതനായി. ഗോകുലം നശിപ്പിക്കുവാന്‍ കോപ്പുകൂട്ടി. സംവര്‍ത്തകമേഘങ്ങളെ വൃന്ദാവനത്തിലേക്കയച്ചു. അവ തുമ്പിക്കൈവണ്ണത്തില്‍ വര്‍ഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. മഴയും കൊടുങ്കാറ്റുമുണ്ടായി. വൃക്ഷങ്ങള്‍ കടപുഴകി വീണു. ഇടിയും മിന്നലും ചുഴലിയുമായി വന്ന മഴവ്രജത്തെ പരിഭ്രാന്തിയിലാഴ്ത്തി. ഗോപീ-ഗോപാലന്മാര്‍ ഭവചകിതരായി. സ്പതലോകങ്ങളും ഞെട്ടിവിറച്ചു. അവര്‍ സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങളെയും എടുത്തുകൊണ്ട് നന്ദഗൃഹത്തിലെത്തി ആവലാതി പറഞ്ഞു. അഭയം നല്‍കണേ എന്ന് അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു. വ്യസനഭരിതരായ വ്രജപൗരന്മാരില്‍ ഭഗവാന്‍ കരുണാര്‍ദ്രനായി. മാ ഭൈഷ്ട്യം (ഭയപ്പെടേണ്ട) സകലതുമെടുത്തുകൊണ്ട് ഗോവര്‍ദ്ധന പാര്‍ശ്വത്തിലെത്തുക. അവിടെ രക്ഷകിട്ടും.



കൃഷ്ണന്‍ വൃന്ദാവനവാസികളോടൊത്ത് ഗോവര്‍ദ്ധന പാര്‍ശ്വത്തിലെത്തി. എന്നിട്ട്, അതിനെ അനായാസം പുഴക്കിയെടുത്ത് കൈയില്‍ ധരിച്ചു. പര്‍വ്വതം ഇളക്കിയെടുത്തപ്പോള്‍ കാണായ ഗര്‍ത്തത്തില്‍, ഗോപീഗോപാല ഗോവൃന്ദങ്ങളെ സമ്പാദ്യങ്ങളോടൊപ്പം കയറിക്കൊള്ളുവാന്‍, ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ പറഞ്ഞു. ഗോപന്മാര്‍ അതനുസരിച്ചു. സമുദ്രംപോലെ ആര്‍ത്തലച്ചണഞ്ഞ മഴവെള്ളം ഗിരിതടത്തിലൊഴുകിയെത്തി. ജലപ്രവാഹം തടയുവാന്‍ ഭഗവാന്‍, സുദര്‍ശനത്തിനും അനന്തനും ആജ്ഞ നല്‍കി. സുദര്‍ശനം മുകളില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് മഴ തടഞ്ഞു. അനന്തന്‍ മണ്ഡലാകൃതിപൂണ്ട് ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിനു ചുറ്റുമതിലായി നിന്ന് ഒഴുകിയെത്തിയ ജലം തടഞ്ഞു.



ഈ അവസ്ഥ ഏഴു ദിവസം നീണ്ടു. ഗോപിഷ്ഠനായ ഇന്ദ്രന്‍ നാല്‍ക്കൊമ്പനില്‍ കയറി വൃന്ദാവനത്തിലെത്തി. ഗോപന്മാര്‍ക്കുനേരെ വജ്രായുധം പ്രയോഗിക്കാനാഞ്ഞു. കൃഷ്ണപ്രഭാവത്താല്‍ വര്ജപാണിസ്തബ്ധനായിപ്പോയി. ആയുധമേന്തിയ കൈതന്നെ സ്തംഭിച്ചുപോയി. ആശ്ചര്യചകിതനായ ഇന്ദ്രന്‍ പിന്തിരഞ്ഞോടി. പേമാരി തീര്‍ന്നു. ആകാശം തെളിഞ്ഞു. സൂര്യന്‍ ചണ്ഡകിരണങ്ങള്‍ തൂകി പ്രളയബാധിതഭൂമി ഉണക്കി. പക്ഷികളും മറ്റ് ജീവജാലങ്ങലും ആര്‍ത്തുല്ലസിച്ചു. ഭഗവാന്‍ വ്രജവാസികളോട് പുറത്തേക്കുവരാന്‍ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട്, മഹാപര്‍വ്വതത്തെ യഥാപൂര്‍വ്വം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ഈ പ്രവൃത്തികണ്ട് ഗോകുലവാസികള്‍  അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മുതിര്‍ന്നവര്‍ ശ്രീകൃഷ്ണനെ ആശീര്‍വദിച്ചു. അക്ഷതമിട്ട് അനുഗ്രഹിച്ചു. വാദ്യഘോഷങ്ങളും കീര്‍ത്തനാലാപനങ്ങളും കൊണ്ടു സ്തുതിച്ചു. സര്‍വ്വരും ചേര്‍ന്ന്, ആഘോഷപൂര്‍വ്വം, കൃഷ്ണനെ നന്ദഗൃഹത്തിലെത്തിച്ചു.


നമ്മുടെ പുരാണേതിഹാസങ്ങളിലെയും വേദോപനിഷത്തുകളിലെയും കഥകള്‍ വെറും കഥാഖ്യാനങ്ങളല്ല. സോദ്ദേശ്യരചനകളാണ്. ഏതെങ്കിലും തത്ത്വോന്മീലനമാവശ്യമില്ലെങ്കില്‍ ഋഷികവികള്‍ എഴുത്താണി ചലിപ്പിക്കുകയില്ല. മഹാരാസത്തിലെ പൊരുള്‍ കണ്ടെത്തിയപോലെ ഇക്കഥയും സൂക്ഷ്മനിരീക്ഷണം അര്‍ഹിക്കുന്നു. ജിജ്ഞാസുക്കള്‍ക്ക് അത്യധികം ആനന്ദം നല്‍കുന്ന രചനയാണിത്.


ഇന്ദ്രപൂജ തടയുന്നതാണല്ലോ ആദ്യഭാഗം. ഇന്ദ്രന്‍, ഇന്ദ്രിയാസക്തിയുടെ പ്രതീകമാണ്. ലൗകികാമഗ്നമാണ് ഇന്ദ്രപൂജ! അതില്‍നിന്നു പിന്തിരിയാനും യത്‌നം ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിലേക്കുതിരിക്കാനുമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണന്‍, ഗോപന്മാരെ ഉപദേശിച്ചത്. ഗോവര്‍ദ്ധനം, ചിത്തശുദ്ധിയുടെയും ദൃഢബുദ്ധിയുടെയും – വിവേകത്തിന്റെയും – പ്രതീകമാണ്. ബാഹ്യമായ സുഖലോലുപത വെടിഞ്ഞ് അന്തശ്ചേതന ഉണര്‍ത്തി വിവേകികളാകാനണ് ഈ ഉപദേശം! ഇന്ദ്രപൂജ വ്യര്‍ത്ഥമാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കുകയാണിവിടെ. ഇന്ദ്രപൂജയാല്‍ ഐഹികമോ പാരത്രികമോ ആയ ഒരു നേട്ടവുമില്ലെന്ന്, ഭഗവാന്‍ ഗോപന്മാരോടു പറഞ്ഞതിലെ പൊരുളും ഇതുതന്നെ. വ്യര്‍ത്ഥയത്‌നത്തിനല്ല, അര്‍ത്ഥഥലാഭത്തിനാണ് (പുരുഷാര്‍ത്ഥ പ്രാപ്തിക്കാണ്) മനുഷ്യന്‍ ശ്രമിക്കേണ്ടതെന്നു സാരം!


ഗോക്കളെ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് ഗോവര്‍ധനം. ഗോക്കളെ (ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ) സന്മാര്‍ഗത്തിലേക്കു നയിച്ച് വികസിപ്പിക്കുന്നതാണുദ്ദേശ്യം! അതിന്നായുള്ള അഭ്യാസമാണ് ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ! നിതാന്തശ്രദ്ധാലുവായ ജിജ്ഞാസു ഇന്ദ്രിയങ്ങളടക്കി കരണങ്ങള്‍ പൂജാ സജ്ജമാക്കുന്നു. നിരന്തരമായ പൂജ (അഭ്യാസം) ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിന്റെ ദിവ്യരൂപദര്‍ശനത്തിലാണവസാനിക്കുന്നത്. വാഗിന്ദ്രിയ ചിത്താദികള്‍ ശുദ്ധമാകുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പരമഫലം വിവേകോദയമാണ്. ഗോവര്‍ദ്ധനം ദിവ്യരൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷമായി എന്നു പറഞ്ഞതിലെ പൊരുളിതാണ്. ജിജ്ഞാസു നിരന്തരപരിശ്രമത്തിലൂടെ മനോവാക് കര്‍മ്മാദികലെ ഏകാഗ്രമാക്കി വിവേകമതിയായി മാറി എന്നര്‍ത്ഥം! ഈ തത്ത്വമറിശ്ലാഘ്യകര്‍മ്മമാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. ‘വിദ്വാനേവ വിജാനാതി വിദ്വജ്ജന വൈഭവം’ എന്നുണ്ടല്ലോ! വൃന്ദാവനപൂജയ്ക്കു മുമ്പേ എത്തി നേതൃത്വമേറ്റത്, ശ്രീഗര്‍ഗ്ഗനാണ്. ഗോപന്മാരെ (ഭക്തമാരെ = ഇന്ദ്രിയദ്വാരാ ഈശ്വരാമൃതം നുകരുന്നവരെ) അദ്ധ്യാത്മമാര്‍ഗത്തിലേക്കു  ആചാര്യന്‍ നയിച്ചു എന്നാതാണിവിടെ അറിയേണ്ട സത്യം! സര്‍വതീര്‍ത്ഥമയമാണ് ഗോവര്‍ദ്ധനം. വിവേകമാണല്ലോ എല്ലാ സംശുദ്ധകര്‍മ്മങ്ങളുടേയും ആകരം! അതുകൊണ്ട്, ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ (വിവേകിതയാര്‍ന്ന ധര്‍മ്മാചരണം) ജന്മസാഫല്യമുണ്ടാക്കുമെന്നതു നിശ്ചയം! കര്‍മ്മമണ്ഡലമാകെ ശുദ്ധീകരിച്ച് നേരായമാര്‍ഗ്ഗം ചരിക്കാന്‍ ജ്ഞാനിയെ (ഭക്തനെ) സഹായിക്കുന്നത് വിവേകമാണ്. തങ്ങള്‍ പൂജിച്ചിട്ടില്ലാത്ത എന്നാല്‍ സദാ സമീപ സാന്നിധ്യമുള്ള ഗോവര്‍ദ്ധനത്തെ ഏവരും ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്!


ഇന്ദ്രകോപവും സംവര്‍ത്തകമേഘങ്ങളുടെ വര്‍ഷവും ജിജ്ഞാസുവിന് മാര്‍ഗമദ്ധ്യേവരുന്ന തടസ്സങ്ങള്‍ മാത്രം ദീര്‍ഘകാലം ആചരിച്ച് ശീലമായിപ്പോയ കര്‍മ്മത്തില്‍ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുമ്പോള്‍ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വൈഷമ്യം! എങ്ങും തടസ്സും അനുഭവിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഘോരമായ മാരി! ഇന്ദ്രിയ മഗ്നനായിരുന്ന ഒരു സാമാന്യമനുഷ്യന്‍ അദ്ധ്യാത്മ വഴിതേടി സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന പതര്‍ച്ചയാണ് ഈ അനുഭവം! അത് തരണം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമമാണടുത്തത്. ഗോപന്മാര്‍ ആവലാതിയുമായി ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുന്നിലെത്തിയത് ആ ശ്രമമാണ്. ശ്രീകൃഷണോപദേശം സദ്ഗുരു നല്‍കുന്ന മാര്‍ഗനിര്‍ദേശമാണ്. ‘കര്‍ഷയതീതി കൃഷ്ണഃ’ എന്ന നിരുക്തം ‘ആകര്‍ഷിക്കുന്നവന്‍ കൃഷ്ണന്‍’ എന്ന അര്‍ത്ഥമാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഗോപന്മാരെ തന്നിലേക്കാകര്‍ഷിച്ച് വാഗൈ്വഭവത്താല്‍, ധര്‍മ്മമെന്തെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തിയ ഗുരുവാണ് കൃഷ്ണന്‍! വേവലാതിയോടെ ‘യത്‌ശ്രേയഃ സ്യാന്നിശ്ചിതം ബ്രൂഹി’ എന്നപേക്ഷിക്കുന്നവരോട് ‘മാ ഭൈഷ്ട്യം’ എന്നുപറഞ്ഞ് അവര്‍ക്ക് അഭയം നല്‍കാന്‍ സദ്ഗുരുവിനേ കഴിയൂ. സകലരും ഗോവര്‍ദ്ധന പ്രാന്തത്തിലെത്തണമെന്നും അവിടെ അഭയം ലഭിക്കുമെന്നും ആണ് കൃഷ്ണന്‍, ഗോപന്മാരെ സാന്ത്വനിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞത്. അജ്ഞാത തിമിരകറ്റി ചക്ഷുസ്സുന്മീലനം ചെയ്യുന്ന ഗുരുധര്‍മ്മമാണിത്.


ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്‍ ഗോവര്‍ദ്ധന പര്‍വ്വതം കടപുഴക്കിയെടുത്തുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച്. സര്‍വ്വരെയും അതിനുകീഴില്‍ നിറുത്തി സംരക്ഷിച്ചു. ഗുരുപദേശം നേടി യത്‌നമാരംഭിക്കുന്ന വ്യക്തി (വ്യക്തികള്‍) ദൃഢമതി (കള്‍) അല്ലെങ്കില്‍ മനോനിയന്ത്രണം സാധിക്കാതെ ഉഴറിപ്പോകും. ഗതിമുട്ടി കരണീയമറിയാതെ സ്തബ്ധനാ/രാകും. ആ ശിഷ്യനെ/ രെ കര്‍മ്മനിരതനാ/രാക്കേണ്ടത് ഗുരുവിന്റെ കടമയാണ്. ‘ക്ലൈബ്യംമാസ്മഗമഃ എന്നു പറഞ്ഞു. ‘ക്ഷുദ്രം ഹൃദയദൗര്‍ബല്യം ത്യക്തോഥന്റെ ചുമതലയാണ്. സര്‍വ്വേശ്വരന്‍, സര്‍വ്വചരാചര ഗുരുവാണ്. അപ്പോള്‍ തന്നെ വിശ്വസിച്ച്, ആശ്രയിച്ച് കര്‍മ്മരംഗത്തിറങ്ങുന്നവരെ സഫലായാത്രികരാക്കാന്‍ മറ്റാരാണ് സഹായിക്കുക?


ഗോവര്‍ദ്ധനം കൈയിലുയര്‍ത്തി ഗോപന്മാരെ രക്ഷിച്ച ഭഗവാന്‍, വിവേകപൂര്‍വ്വം പ്രവര്‍ത്തിക്കുവാനാണ് വ്യന്ദാവനവാസികലെ ഉപദേശിച്ചത്. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും മനസ്സിനേയും കുഴക്കിയ തടസ്സമാകുന്ന പേമാരിയില്‍ നിന്ന് ഭഗവാന്‍ ഗോകുലത്തെ രക്ഷിച്ചു. പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും ബുദ്ധിയുമാണ് ആ ഏഴു ദിനങ്ങള്‍! മഴകൊണ്ട് കുഴപ്പമനുഭവിച്ചവ! ഗോവര്‍ദ്ധനമുയര്‍ത്തി നിന്ന ഭഗവാന്‍ വ്രജവാസികളെ രക്ഷിച്ചരീതിയും ശ്രദ്ധിക്കത്തക്കതാണ്. കൃഷ്ണ നിര്‍ദ്ദേശമനുസരിച്ച് സുദര്‍ശനം മഴയെ തടഞ്ഞു. അനന്തന്‍ ചുറ്റുമതിലായി മാറി ജലപ്രവാഹത്തേയും ചെറുത്തു. വിവേകപൂര്‍വ്വമായ ജ്ഞാനതേജസ്സാണ് സുദര്‍ശനം! അതിന്റെ തീവ്രപ്രകാശത്തിനുമുന്നില്‍ ഇന്ദ്രന്റെ – ഇന്ദ്രിയമഗ്നന്റെ-കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കു ശക്തിയുണ്ടാവില്ല! വിവേകിക്കുണ്ടാകുന്ന ധാര്‍മ്മിക ബലമാണ് മണ്ഡലാകൃതിയില്‍ ചുറ്റുമതിലായി നിന്ന അനന്തന്‍! അനന്തമായ ധര്‍മ്മബലം ഒരു കോട്ടപോലെ വ്യക്തിയെ ഇന്ദ്രിയാസക്തിയില്‍ നിന്ന് രക്ഷിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും!


സ്വധര്‍മ്മത്തിലടിയുറച്ച് വിവേകപൂര്‍വ്വം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക്/ വ്യക്തികള്‍ക്ക് കര്‍മ്മസാഫല്യത്താല്‍ ആനന്ദം നിറയുന്നു. അവന്‍/അവര്‍ മറ്റെല്ലാം മറക്കുന്നു. ഗുരുവും ശിഷ്യരും സര്‍വ്വം മറന്ന് ആനന്ദനൃത്തം തുടരുന്നു. ഇന്ദ്രിയപരത അടിയറവുപറഞ്ഞ്, അഭയം യാചിച്ച് പിന്മാറുന്നു. ഈ മഹാതത്ത്വമാണ് ഗോവര്‍ധനോദ്ധാരണ കഥയില്‍നിന്ന് സജ്ജനങ്ങള്‍ വായിച്ചെടുക്കേണ്ട സൂക്ഷ്മാര്‍ത്ഥം!


ഭക്തിമാഹാത്മ്യമെന്ന നിലയിലും ഈ കഥയ്ക്കു പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആര്‍ത്തിഹാരിയായ ഭഗവാനെ സമാശ്രയിക്കുന്ന ഭക്തന്റെ/ഭക്തരുടെ ‘യോഗക്ഷേമം വഹിച്ച്’ ‘സര്‍വ്വപാപേഭ്യോ മോക്ഷയിഷ്യാമി മാ ശുച’ എന്ന് അഭയം നല്‍കുന്ന ഭക്തപരായണനായ നാരായണനേയും നമുക്കിതില്‍ കാണാം

സുഭാഷിതം /





ശ്ലോകം 

ന ഭൃത്യാനാം വൃത്തിസംരോധനേന
ബാഹ്യം ജനം സഞ്ജിഘൃക്ഷേദപൂര്‍വം D
ത്യജന്തി ഹ്യേനമുചിതാവരുദ്ധാഃ
സ്നിഗ്ധാ ഹ്യമാത്യാഃ പരിഹീനഭോഗാഃ
(വിദുരനീതി)



സാരം

തന്റെ ഭൃത്യന്മാരുടെ വേതനം തടഞ്ഞുവെച്ചുകൊണ്ടോ, അവര്‍ക്കുള്ള സഹായധനം നിര്‍ത്തിവെച്ചുകൊണ്ടോ ഒരുവൻ സമ്പത്ത്‌ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കരുത്‌. യജമാനനോട്‌ സ്‌നേഹമുള്ള മന്ത്രിമാര്‍ പോലും തങ്ങളുടെ വരുമാനം നിലച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ യജമാനനെതിരെ തിരിയുകയും, (ആപത്തു വരുമ്പോള്‍) അയാളെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Tuesday, October 27, 2020

രുരുവിന്റെയും, ഡുംഡുഭത്തിന്റെയും കഥ



മഹാഭാരതത്തിലെ തിരഞ്ഞെടുത്ത കഥകൾ


ഓം നമോ ഭഗവതെ വാസുദേവായ



   ച്യവനന് സുകന്യയിൽ ജനിച്ച പുത്രനായിരുന്നു പ്രമതി. പ്രമതിയ്ക്ക് ഘൃതാചി എന്ന പത്നിയിൽ ഉണ്ടായ പുത്രനാണ് രുരു. പ്രമതിയുടെ പുത്രനായ രുരുവിന്റെ  കഥയാണ് ഇന്ന് ഞാനിവിടെ പറയുന്നത്!!


      പ്രമതിയുടെ പുത്രനായ രുരു തപസ്സും, ദാനവും ജീവിതവ്രതമാക്കിക്കൊണ്ടാണ് വളർന്നുവന്നത്. അങ്ങിനെ രുരുവിന് ഏതാണ്ട് വിവാഹപ്രായമെത്തി. ഒരിക്കൽ രുരു, വഴിയിൽ വെച്ച് പ്രമദ്വര എന്ന ഒരു സുന്ദരിയെ കാണാനിടയാവുകയും, അവളിൽ പ്രേമം തോന്നുകയും ചെയ്തു. രുരുവിന്റെ അച്ഛൻ ഈ വിവരമറിയുകയും, അദ്ദേഹം പ്രമദ്വരയുടെ പിതാവിനോട് കൂടി ആലോചിച്ച് രുരുവിന്റെയും, പ്രമദ്വരയുടെയും വിവാഹം തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു!


       പ്രമദ്വര ആരാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ? അതാദ്യം പറയാം, എന്നിട്ട് നമുക്ക് ബാക്കി കഥയിലേക്ക് കടക്കാം. വിശ്വാവസു എന്ന ഗന്ധർവ്വനിൽ നിന്നും അപ്സരസ്സായ മേനക ഗർഭം ധരിക്കുകയും ,ഒരു പെൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്തു. മേനക ആ കുഞ്ഞിനെ സ്ഥൂലകേശൻ എന്ന മുനിയുടെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം ഉപേക്ഷിക്കുകയും, മുനി ആ കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് ആശ്രമത്തിൽ കൊണ്ടുവരികയും, അവൾക്ക് പ്രമദ്വര എന്ന് നാമകരണം ചെയ്ത്  വളർത്തുകയും ചെയ്തു.
അവൾ ആ ആശ്രമത്തിൽ തന്നെ കളിച്ചുവളർന്ന് സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതിയായി  തീർന്നു. ആ അവസരത്തിലാണ് രുരു അവളെ കാണാനിടയായി അവളിൽ അനുരക്തനായതും, വീട്ടുകാർ ചേർന്ന് അവരുടെ വിവാഹം നിശ്ചയിച്ചതും!


      അങ്ങിനെ രുരുവിന്റെയും, പ്രമദ്വരയുടെയും വിവാഹ ദിവസം അടുത്തുവന്നു .ഒരു ദിവസം പ്രമദ്വര, തന്റെ തോഴിമാർക്കൊപ്പം നടക്കുന്ന സമയത്ത്  അറിയാതെ ഒരു പാമ്പിന്റെ മേൽ ചവിട്ടുകയും, പാമ്പ് കടിച്ച് പ്രമദ്വര മരിക്കുകയും ചെയ്തു !!



   വിവരമറിഞ്ഞ രുരു ആകപ്പാടെ സങ്കടത്തിലായി. വിഷമം സഹിക്കാനാവാതെ അദ്ദേഹം വനത്തിലേക്ക് പോയി. തന്റെ തപസ്സിനും, പൂജയ്ക്കും ഫലമുണ്ടെങ്കിൽ പ്രമദ്വര ജീവിക്കട്ടെ എന്ന് രുരു മനസ്സുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു.രുരുവിന്റെ മനംനൊന്ത പ്രാർത്ഥന കേട്ട് ഒരു ദേവദൂതൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.എന്നിട്ട്  രുരുവിനോട് : "ആയുസ്സ് എത്തിയാൽ മനുഷ്യർ മരിക്കുന്നത് പ്രകൃതിനിയമമല്ലെ, അതിൽ സങ്കടപ്പെട്ടിട്ട് എന്താണ് കാര്യം! " എന്ന് ചോദിച്ചു. മറുപടിയായി രുരു, "അങ്ങ് പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണ്. എങ്കിലും അവളില്ലാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാനാവില്ല. അതിനാൽ അവളെ ജീവിപ്പിക്കുവാനുള്ള എന്തെങ്കിലും ഒരു മാർഗ്ഗം അങ്ങ് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ" എന്ന് അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. രുരുവിന്റെ സങ്കടത്തിൽ വിഷമം തോന്നിയ ദേവദൂതൻ"നിന്റെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതി കൊടുക്കാമെങ്കിൽ പ്രമദ്വരയ്ക്ക് ജീവൻ തിരിച്ചു ലഭിക്കും" എന്ന് രുരുവിനെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു!


      പ്രമദ്വരക്ക് തന്റെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതി കൊടുക്കാമെന്ന് രുരു സമ്മതിക്കുകയും, ദേവദൂതൻ യമധർമ്മനെ കണ്ട് പ്രമദ്വരക്ക് ജീവൻ തിരിച്ചു നൽകണമെന്നാവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു."പ്രമദ്വരയെ, രുരു
വിവാഹം കഴിക്കുമെങ്കിൽ രുരുവിന്റെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതി നൽകി അവളെ ജീവിപ്പിക്കാം" എന്ന ധർമ്മദേവന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച് പ്രമദ്വരക്ക് ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടുകയും, രുരുവും, പ്രമദ്വരയുമായുള്ള വിവാഹം മുൻനിശ്ചയപ്രകാരം തന്നെ നടക്കുകയും ചെയ്തു!


  ഇനി നമുക്ക് ഡുംഡുഭത്തിന്റെ കഥയിലേക്ക് കടക്കാം!
പ്രമദ്വരയുടെ ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയെങ്കിലും, അവളെ പാമ്പുകടിച്ച് കൊന്നിരുന്നതിന്റെ പകമൂലം, രുരു കാണുന്ന പാമ്പുകളെയെല്ലാം കൊല്ലാൻ തുടങ്ങി.ഒരു ദിവസം രുരു കാട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു ഇഴജന്തുവിനെ ( ഡുംഡുഭത്തിനെ) കാണുകയും, അതിനെ കൊല്ലാനോങ്ങുകയുമുണ്ടായി! " നീ ആരാണ്?നിരപരാധിയായ എന്നെ എന്തിനാണ് നീ കൊല്ലുന്നത് "എന്ന ഇഴജന്തുവിന്റെ ചോദ്യത്തിന് "എന്റെ പേര് രുരു എന്നാണ്.എന്റെ  പ്രിയതമയെ പണ്ടൊരിക്കൽ ഒരു പാമ്പ് കടിച്ചതിനാലുള്ള പക മൂലമാണ് ഞാൻ പാമ്പുകളെയെല്ലാം കൊല്ലുന്നത് "എന്ന് രുരു മറുപടിയും കൊടുത്തു!


ഇതുകേട്ട ഇഴജന്തു പറഞ്ഞു: "ഞാൻ വിഷമുള്ള പാമ്പൊന്നുമല്ല. ഞാൻ സഹസ്രപാത്ത് എന്നു പേരുള്ള ഒരു മുനിയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഞാൻ എന്റെ സുഹൃത്തായ ഖഗമൻ എന്നുപേരായ ബ്രാഹ്മണനെ പുല്ലുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു പാമ്പിനെ കാണിച്ച് ഭയപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി ! അപ്പോൾ അദ്ദേഹം "നീ വിഷമില്ലാത്ത ഒരു ഉരഗമായി തീരട്ടെ " എന്ന് എന്നെ ശപിക്കുകയുണ്ടായി ! "ഞാൻ കളിതമാശയായി ചെയ്തതല്ലെ ,എന്നോട് ക്ഷമിച്ചു കൂടെ? "എന്നൊക്കെ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഖഗമൻ എനിക്ക് ശാപമോക്ഷവും തന്നു: ''പ്രമതിയുടെ പുത്രനായ രുരുവിനെ കാണുമ്പോൾ നിനക്ക് പൂർവ്വരൂപം ലഭിക്കും" ഇതായിരുന്നു ശാപമോക്ഷം! "


     ഇത്രയും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേയ്ക്കും ഡുംഡുഭത്തിന് സ്വന്തം രൂപം തിരിച്ചു കിട്ടി, അദ്ദേഹം തേജസ്സുള്ള ഒരു മുനികുമാരനായി തീർന്നു!



തന്റെ പൂർവ്വരൂപം തിരിച്ചു കിട്ടിയതിൽ സന്തോഷിച്ച മുനികുമാരൻ, രുരുവിനോട് നന്ദി പറഞ്ഞു! മേലിൽ ജന്തുക്കളെയൊന്നും അനാവശ്യമായി ഉപദ്രവിക്കരുതെന്ന് മുനി കുമാരൻ, രുരുവിനെ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു !!



ഓം ശ്രീകൃഷ്ണപരമാത്മനെ നമഃ




ചിന്താമണി വിശ്വനാഥൻ
സദ്ഗമയസത്സംഗവേദി

Tuesday, October 20, 2020

പരാശരൻ



     വസിഷ്ഠൻറെ മൂത്ത മകനായ ശക്തിയുടെയും അദൃശ്യന്തിയുടെയും പുത്രനാണ് പരാശരൻ.



          കന്മഷപാദൻ എന്ന രാജാവിന് വഴിമാറികൊടുക്കായ്കയാൽ ശക്തിക്ക് ചാട്ടയടി കൊളളേണ്ടി വന്നു. മഹർഷി കന്മഷപാദനെ രാക്ഷസനായി തീരട്ടെ എന്ന്  ശപിച്ചു.  വസിഷ്ഠ മഹർഷിയോട് വിരോധം പുലർത്തിയിരുന്ന വിശ്വാമിത്ര മഹർഷി കന്മഷപാദൻറെ രാക്ഷസ ശീലത്തിലേക്ക് ' കിങ്കരൻ ' എന്നൊരു ദുഷ്ടശക്തിയെ കൂടെ കടത്തി വിട്ടു. ശക്തി വർദ്ധിച്ച കന്മഷപാദൻ ശക്തിയുൾപ്പെടെയുളള വസിഷ്ഠൻറെ നൂറു പുത്രന്മാരെയും ഭക്ഷിച്ചു കളഞ്ഞു.  നൈരാശ്യം കാരണം ആത്മത്യാഗം ചെയ്യാൻ നോക്കിയ വസിഷ്ഠ മഹർഷിക്ക്  ആത്മാവ് വേർപ്പെടാത്തതിനാൽ ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു . അദൃശ്യന്തിയുടെ ഗർഭത്തിലെ ശക്തി പുത്രൻ സാന്ത്വനമേകുന്നതും വേദമോതുന്നതും വസിഷ്ഠൻ ശ്രവിച്ചു.  അദൃശ്യന്തിയെ കൂടെ ഭക്ഷിക്കാൻ എത്തിയ രാക്ഷസന് വസിഷ്ഠൻ ശാപമോക്ഷം നല്കി.  അദൃശ്യന്തി പരാശരന് ജന്മമേകി. സാക്ഷാൽ വേദവ്യാസൻറെ പിതാവ്. തൻറെ പിതാവിൻറെ ദാരുണാന്ത്യത്തിന് കാരണമായ രാക്ഷസകുലത്തെ മുടിക്കാൻ പരാശരൻ ഒരു യാഗം ചെയ്തു.  അതിൽ ധാരാളം രാക്ഷസന്മാർ വെന്തൊടുങ്ങി. ഒടുവിൽ വസിഷ്ഠ മഹർഷിയുടെ ഉപദേശത്താൽ  യാഗം നിർത്തി. പരാശരനെ ഉപദേശിക്കാനെത്തിയ പുലസ്ത്യ മഹർഷി പുരാണഹംഹിതയ്ക്ക് പിതാവായി ഭവിക്കുമെന്ന് അനുഗ്രഹിച്ചു.



          ശാപം കിട്ടിയ അദ്രിക എന്ന അപ്സരസ്സ് മത്സ്യമായി ഗംഗാ നദിയിൽ കഴിയവേ ഉപരിചരവസു എന്ന രാജാവിന്റെ രേതസ്സ് നദിയിൽ വീഴുകയും അത് ഭക്ഷിക്കാനിടയായി.  ഒരു മുക്കുവന് കിട്ടിയ ആ മത്സ്യത്തിൻറെ ഗർഭത്തിൽ രണ്ടു മനുഷ്യ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.  ആൺശിശുവിനെ രാജാവ് വളർത്തി. പെൺകുഞ്ഞു മത്സ്യഗന്ധിയായി മുക്കുവൻ വളർത്തി. കാളിമയാർന്ന നിറമുളള അവൾ കാളിയെന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടു.  അച്ഛന് സഹായിയായി കടത്തു തൊഴഞ്ഞിരുന്ന അവൾ ഒരു നാൾ പരാശരമുനിയെ അക്കരെയ്ക്ക് കൊണ്ടു പോകവേ മഹർഷി അവളിൽ അനുരക്തയാകുകയും മത്സ്യഗന്ധി കസ്തൂരിഗന്ധിയായി മാറുകയും ചെയ്തു. മൂടൽമഞ്ഞ് മറയാക്കിയ പരാശരമഹർഷിക്ക് അവളിൽ വേദ വ്യാസൻ ജന്മം കൊണ്ടു. മത്സ്യഗന്ധി കന്യകയായിത്തന്നെയിരിക്കുമെന്ന് പരാശരൻ അനുഗ്രഹിച്ചു. ആ കസ്തൂരിഗന്ധിയെ തേടിയെത്തിയ ശന്തനു മഹാരാജാവിനെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും പാണ്ഡവ കൗരവകുലങ്ങൾക്ക് കാരണവുമായി. മത്സ്യഗന്ധി സത്യവതി എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധയായി.



        ഋഗ്വേദത്തിലെ നിരവധി സൂക്തങ്ങൾ പരാശരനാൽ വിരചിതം. ബാഷ്കല മഹർഷിക്കു പകുത്തു കിട്ടിയ ഋഗ്വേദസംഹിതതിൽ നിന്ന് നാലിലൊരുഭാഗം ഗുരുപരമ്പരയിൽപ്പെട്ട പരാശരനും സിദ്ധിച്ചു. സാവിത്രീമന്ത്രത്തിൻറെ ശക്തി വർണിച്ചിട്ടുണ്ട്.   പരാശരസ്മൃതി പ്രസിദ്ധം.

Wednesday, January 1, 2020

ശ്രീ കൃഷ്ണലീലാമൃതം

             

ആമുഖം                                     

പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ നാമം ശ്രവിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പുളകിതമാകും നമ്മുടെ മനസ്സ്. ഭഗവാന്റെ ജീവിത ലീലകളെ കോർത്തിണക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു സംഗ്രഹം ആണ്     

"ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലാമൃതം" എന്ന ഈ പംക്തി.     

                                          

ഭഗവാന്റെ പൂർവ്വജന്മ കഥകൾ മുതൽ, ജനനം തുടങ്ങി ഓരോ ലീലാവിലാസങ്ങളും സ്വന്തമായ ശൈലിയിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ  ഉള്ള ഒരു എളിയ ഉദ്യമം ആണ് ഈ ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലാമൃതം.         

                    

സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ,  ഗുരുവായൂർ ആസ്‌ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സദ്‌ഗമയ സത്‌സംഗവേദി ആത്മീയ കൂട്ടായ്മയുടെ എല്ലാ ഗ്രൂപ്പുകളിലും പൊന്നിൻ ചിങ്ങമാസം മുതൽ എല്ലാ വ്യാഴാഴ്ചകളിലും  ഈ പംക്തി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതാണ്.     

                                   

ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ ആശിസ്സോടെയും  എല്ലായ്പ്പോഴും  പോലെ നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും പ്രാർത്ഥനകളോടെയും  ഈ ഉദ്യമം സമ്പൂർണ്ണമാക്കാൻ സാധിക്കും എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ......




കുമാർ അനന്തനാരായണൻ /സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

ഇന്നത്തെ വാചകം / ശുഭചിന്ത,





മോശം അനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ എടുത്തുചാടി പ്രതികരിക്കരുത്.......


മറ്റൊരാളുടെ പ്രവര്‍ത്തിയോ, സംസാരമോ ഒക്കെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോള്‍ ഉടന്‍ തന്നെ പ്രതികരിക്കാന്‍ നമുക്ക് തോന്നുന്നതു സ്വാഭാവികമാണ്......


പക്ഷെ ആ പ്രതികരണം സാഹചര്യം കൂടുതല്‍ വഷളാക്കാന്‍ ഇടവരുത്തുന്നതാവരുത്......


അതിനായി സ്വയം ചിന്തിക്കാന്‍ സമയം നല്‍കിയിട്ടു പ്രതികരിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം......

Thursday, November 21, 2019

ശോകസംഹാരി അശോകം


+

കാമദേവന്റെ അഞ്ച് പുഷ്പബാണങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് അശോകപുഷ്പം.  അശോകമെന്നാല്‍ ശോകത്തെയകറ്റുന്നത്. അശോകവൃക്ഷമുള്ളിടത്ത് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ദുഃഖമുണ്ടാകില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം. സുഗന്ധഹാരിയായ ചുവന്ന പുഷ്പങ്ങളുള്ള അശോകം ഹിന്ദുക്കളുടെ പുണ്യവൃക്ഷമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളുടേയും ബുദ്ധവിഹാരങ്ങളുടേയും മുമ്പില്‍ അശോകം നട്ടു വളര്‍ത്തുന്നു. 
ഗൗതമബുദ്ധന്‍ ജനിച്ചതും ജൈനമതസ്ഥാപകന്‍ വര്‍ധമാന മഹാവീരന്‍ നിര്‍വാണം പ്രാപിച്ചതും രാമായണത്തില്‍ ഹനുമാന്‍ സീതാദേവിയെ കണ്ടുമുട്ടിയതും അശോകമരച്ചുവട്ടിലാണെന്നാണ് സങ്കല്‍പം. പദ്മ
പുരാണത്തിലും മത്സ്യപുരാണത്തിലും ബ്രഹ്മാവൈവര്‍ത്ത പുരാണത്തിലും സന്തോഷദായകമാണ് അശോകമെന്ന് പരാമര്‍ശമുണ്ട്. ശക്തി ആരാധകര്‍ ദുര്‍ഗാപൂജ നടത്തുമ്പോള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒമ്പത് തരം ഇലകളില്‍ ഒന്ന് അശോകമാണ്. 
സ്ത്രീകള്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന ഗര്‍ഭാശയം സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങള്‍ക്കുള്ള ആയുര്‍വേദ ഔഷധങ്ങളില്‍ പ്രധാന ചേരുവയാണ് അശോകം. ഇതിന്റെ തോലിന് ഗര്‍ഭ
പാത്രത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ ചര്‍മത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനുള്ള ശേഷിയുണ്ട്.


Friday, November 15, 2019

അനന്യമായ ഹൈന്ദവ സംസ്‌കൃതി





സദഗുരു ജഗ്ഗി വാസുദേവ്

ജീവിതത്തില്‍ ലൗകിക ആവശ്യങ്ങളെല്ലാം പൂര്‍ത്തികരിക്കുമ്പോഴാണ് ആത്മീയതയിലേക്കുള്ള മനുഷ്യന്റെ ഗതിമാറ്റം. സംസ്‌ക്കാരങ്ങള്‍ രൂപപ്പെടുന്നതിന്റെ ആധാരശിലപോലും അതാണ്.
ഭക്ഷണം, പാര്‍പ്പിടം, വസ്ത്രം, മറ്റ്  ആഡംബര വസ്തുക്കള്‍ എല്ലാം സ്വായത്തമാക്കിക്കഴിഞ്ഞാല്‍  ജീവിതത്തിന്  വേണ്ടതെല്ലാം  പൂര്‍ണമായെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവനാണ് മനുഷ്യന്‍.  ഇതെല്ലാം തിട്ടപ്പെടുത്തിയശേഷവും എന്തോ അപൂര്‍ണത ശേഷിക്കുന്നതായി അനുഭപ്പെടുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് നമ്മള്‍ ആത്മ പരിശോധന നടത്തുന്നത്.   എന്നാല്‍ സാമൂഹികമായും, സാംസ്‌കാരികമായും ശാന്തിയുള്ളൊരു അന്തരീക്ഷത്തിലേ  ഇത്തരം ചിന്തകള്‍  വേരോടുകയുള്ളൂ.  പൗരാണിക കാലം മുതല്‍ ഭാരതസംസ്‌കാരത്തിന് മാത്രം അവകാശപ്പെടാവുന്നതാണ് ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യം.  
മറ്റ് സംസ്‌കാരങ്ങളെല്ലാം യുദ്ധത്തിലും കീഴടക്കുന്നതിലു സമയം പാഴാക്കി. എന്നാല്‍ ഭാരതീയ സംസ്‌കൃതിയില്‍ ലൗകിക സുഖങ്ങള്‍ക്കതീതമായി ആന്തരികസൗഖ്യത്തിലേയ്ക്കുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.  ശക്തമായ ആത്മീയ പ്രവര്‍ത്തികള്‍  രൂപപ്പെട്ടത് അങ്ങനെയാണ്. പരമമായആത്മീയതയുടെ കൊടുമുടിയിലെത്താന്‍ കോടിക്കണക്കിന് വ്യത്യസ്തമായ വഴികളുണ്ട് നമ്മുടെ സംസ്‌കൃതിയില്‍.
സരളമായി ശ്വാസമെടുക്കുന്നത്, ഭക്ഷിക്കുന്നത്, ഇരിയ്ക്കുന്നത്, നില്‍ക്കുന്നത് തുടങ്ങി ജീവന്റെ സൂക്ഷ്മമായ ഓരോ പ്രക്രിയകളേയും ഉള്‍പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് അത് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്.
നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ അവയില്‍ പലതുമിന്ന്  നഷ്ടമായിക്കഴിഞ്ഞു.  നമുക്കതിനെ വേണ്ടവിധം  സംരക്ഷിക്കാനായില്ല.  എന്നിരുന്നാലും സചേതനമാണ് നമ്മുടെ  സംസ്‌കാരം. എന്നാല്‍ അതെല്ലാം   സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതങ്ങളില്‍ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നത് അതിന്റെ മറുവശം.
സരളമായ ഭാഷയില്‍ ഭാരതസംസ്‌ക്കാരത്തെ  വിവരിച്ചത് മാര്‍ക്ക്‌ടൈ്വന്‍ ആണ്. ഭാരതത്തിന്റെ  അധ്യാത്മദര്‍ശനങ്ങളാല്‍ ആകര്‍ഷിക്കപ്പെട്ട്,  അദ്ദേഹം ഇന്ത്യലെത്തി. മൂന്നു മാസത്തോളം ഇവിടെ ചെലവഴിച്ച്   മടങ്ങുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ഇതാണ്; 'ദൈവത്താലോ മനുഷ്യനാലോ ചെയ്യാവുന്നതായ എന്തെല്ലാമുണ്ടോ, അതെല്ലാം ഈ മണ്ണില്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.'  ആ വിലയിരുത്തലില്‍ എല്ലാം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ കണ്ണുതുറന്നൊന്നു നോക്കുക. മനുഷ്യ നന്മയ്ക്കായി ചെയ്തിട്ടുള്ള വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന പ്രക്രിയകള്‍, ഈ ഗ്രഹത്തില്‍  ഇവിടെയല്ലാതെ വേറെയെങ്ങും കാണാനാകില്ല.
മതമെന്ന് പ്രത്യേകമായി എടുത്തു കാട്ടാന്‍ ഒന്നില്ലാത്ത  ഒരേയൊരു സംസ്‌കാരം ഇതാണ്. അവിടെയിവിടെയായി മതം പൊങ്ങിവന്നത് ബാഹ്യസമ്പര്‍ക്കം കാരണം മാത്രമാണ്. ഈ സംസ്‌കാരത്തില്‍, ഈ മണ്ണില്‍ മതങ്ങളില്ല. നമുക്കുള്ളത്  സനാതനധര്‍മ്മമാണ്, അതായത് സര്‍വവ്യാപിയായ മതം. സര്‍വവ്യാപിയായ മതമെന്നാല്‍ ഒരേ മതം എല്ലാവര്‍ക്കുമെന്നല്ല.  എല്ലാവര്‍ക്കും അവരുടേതായ മതങ്ങളുണ്ടേന്നാണ്.
ഹിന്ദു എന്നത് ഭൂശാസ്ത്രപരമായ വ്യക്തിത്വമാണ്, ഇന്‍ഡസിന്റെ ( സിന്ധുനദി)  മണ്ണില്‍ ജനിച്ച അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്‍ഡസ് നദിതീരത്തു ഉത്ഭവിച്ച സംസ്‌കാരത്തിലുള്ള എല്ലാവരും  ഹിന്ദുക്കളാണ്. അപ്പോള്‍ നിങ്ങക്കൊരു പുരുഷനെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ഹിന്ദുവാകാം, നിങ്ങക്കൊരു സ്ത്രീയെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ഹിന്ദുവാകാം, നിങ്ങള്‍ക്കൊരു നാഗത്തിനെയോ, പശുവിനെയോ, കുരങ്ങിനെയോ, കല്ലിനെയോ, ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ഹിന്ദുവാകാം. അല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും ആരാധനയൊന്നും നടത്താതെ തന്നെ ഹിന്ദുവായിരിക്കാം.
ഇതൊരു മതമല്ല,  സാധ്യത മാത്രമാണ്. തങ്ങളുടെ ജനതയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു സ്വാതന്ത്യം ഒരു സംസ്‌കാരത്തിലും നല്‍കിയിട്ടില്ല.  എല്ലാ സംസ്‌കാരങ്ങളും നിര്‍ബന്ധിച്ചിരുന്നത്, അവരുടെ ജനത പ്രബലമായ എന്തിനെയെങ്കിലും വിശ്വസിക്കണമെന്നായിരുന്നു.അത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ സ്വാഭാവികമായും  ശിക്ഷയ്ക്കര്‍ഹനാക്കുകയും ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും. ക്രൂശിച്ചോ, കെട്ടിയിട്ട് കത്തിച്ചോ, ഓടിച്ചുവിട്ടോ ശിക്ഷ നടപ്പാക്കും. ഈ മണ്ണില്‍  അത്തരം  ശിക്ഷാവിധികള്‍ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ കൃത്യമായ വിശ്വാസ സമ്പ്രദായങ്ങളില്ലായിരുന്നു. ഓരോരുത്തര്‍ക്കും അവരുടെതായ രീതിയില്‍ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കാം. എന്നിരുന്നാലും മുക്തിക്കായുള്ള ശ്രമങ്ങളായിരുന്നു ഇവിടെയെന്നും  പരമപ്രധാനം.


Monday, November 4, 2019

നിങ്ങള്‍ സ്വതന്ത്രരാണ്




മൗനം സത്യത്തെ വ്യക്തമാക്കും. നാക്കിട്ടടിച്ച് ശക്തിയൊക്കെ കളഞ്ഞു കുളിക്കരുത്, ഏകാന്തത്തില്‍ ധ്യാനം ശീലിക്കുക, ബാഹ്യപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തള്ളിക്കയറ്റംകൊണ്ടു ഉലഞ്ഞുപോകരുത്. നിങ്ങളുടെ മനം അത്യുച്ചാവസ്ഥയിലായിരിക്കുമ്പോള്‍, നിങ്ങള്‍ അതിനെ അറിയുന്നില്ല. ശാന്തമായി ശക്തി സംഭരിക്കുക, ആധ്യാത്മികശക്തികൂടമായിത്തീരുക. പിച്ചക്കാരന്‍ വിചാരിച്ചാല്‍ എന്തുകൊടുക്കാന്‍ കഴിയും. കൊടുക്കാന്‍ ഭൂപതിക്കേ കഴിയൂ. അതും തനിക്കായിട്ടൊന്നും വേണ്ടാത്തപ്പോള്‍ മാത്രം. ഈശ്വരന്നുള്ള മുതലിന്റെ സൂക്ഷിപ്പുകാരനെന്ന നിലയില്‍ മാത്രം നിങ്ങളുടേതെന്നു കരുതുന്ന ധനം വെച്ചുകൊള്ളുക. അതിനോട് ഒട്ടലൊന്നും അരുത്. പേരും പെരുമയും പണവുമൊക്കെ പോകട്ടെ. അതൊക്കെ ഭയങ്കര പാശങ്ങള്‍. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അത്ഭുതാന്തരീക്ഷത്തെ ആസ്വാദിക്കുക. നിങ്ങള്‍ സ്വതന്ത്രന്‍, സ്വതന്ത്രന്‍, സ്വതന്ത്രന്‍. ഞാന്‍ ധന്യന്‍. സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് ഞാന്‍. അനന്തമാണ് ഞാന്‍. ആദിയും അന്തവും ആത്മാവില്‍ കാണാനില്ല. സര്‍വ്വവും ഞാന്‍ തന്നെ. ഇത് ഇങ്ങനെ നിര്‍ത്താതെ ജപിക്കുക.


Friday, November 1, 2019

നിങ്ങള്‍ അന്നദാനം ചെയ്യാറുണ്ടോ?


ആചാര്യശ്രീ രാജേഷ്



ശരീരവും മനസ്സുമെല്ലാം അന്നമയമാണെന്നാണ് പ്രാചീന ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുതരുന്നത്. ഭക്ഷണമില്ലാതെ ഒരു നേരം, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു ദിവസം തള്ളിനീക്കുമ്പോള്‍  നമുക്കറിയാന്‍ സാധിക്കും വിശപ്പിന്റെ ദുഃഖം എന്തെന്ന്. ഇതേ ദുഃഖം നിരന്തരമായി ഏറ്റുവാങ്ങി നമുക്ക് ചുറ്റും കഴിയുന്ന സഹജീവികളുടെ  ആ  ദുഃഖത്തെ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്നവനിലേ  അന്നദാനത്തിന്റെ ചിന്ത ഉടലെടുക്കൂ. അങ്ങനെയുള്ളവരോടാണ്  ഈശ്വരന്‍ വേദങ്ങളിലൂടെ അന്നദാന മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നത്. ഒരു ഋഗ്വേദമന്ത്രം കാണൂ.



ഓം ന വാ ഉ ദേവാഃ ക്ഷുധമിദ്വധം

ദദുരുതാശിതമുപ ഗച്ഛന്തി മൃത്യവഃ.

ഉതോ രയിഃ പൃണതോ നോപ

ദസ്യത്യുതാപൃണന്മര്ഡിതാരം ന വിന്ദതേ. (ഋഗ്വേദം 10.117.1)



(ദേവാഃ=) ദേവന്മാര്‍ (ക്ഷുധം ഇത്=) നിശ്ചയമായും വിശക്കുന്നവന് (വധം=) വധത്തെ (ന വാ ഉ ദദുഃ=) നല്‍കുന്നില്ലതന്നെ. (ഉത=) മാത്രമല്ല, (ആശിതമ്=) സുഭിക്ഷമായി ഭക്ഷിച്ചവനെ (മൃത്യവഃ=) മരണങ്ങള്‍ (ഉപഗച്ഛന്തി=) സമീപിക്കുന്നുണ്ട്. (ഉത=) കൂടാതെ (ഉ=) നിശ്ചയമായും (പൃണതഃ=) ദാനത്തിലൂടെ അന്യരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവന്റെ (രയിഃ=) ധനം (ന ഉപദസ്യതി=) ഇല്ലാതാകുകയില്ല, നഷ്ടമാകുകയില്ല. (ഉത=) മാത്രമല്ല, (അപൃണന്‍=) ദാനം നല്‍കാത്തവന്‍ (മര്ഡിതാരം=) ആനന്ദദായകനായ പരമാത്മാവിനെ (ന വിന്ദതേ=) ഒരിക്കലും പ്രാപിക്കുകയില്ല.



'ദേവന്മാര്‍ ഒരിക്കലും വിശക്കുന്നവന് വധത്തെ നല്‍കുന്നില്ല' എന്ന, മന്ത്രത്തിന്റെ ആദ്യ പാദത്തിന് രണ്ടു രീതിയില്‍ അര്‍ഥം പറയാം. ആദ്യത്തേത്, സൂര്യചന്ദ്രാദി ജഡദേവതകളെ സംബന്ധിച്ചതാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിലും ശരീരത്തിലുമുള്ള ദേവതകളുടെ താദാത്മ്യാവസ്ഥയാണ്  ആരോഗ്യം. ദേവതാകോപം എന്നു പറയുന്നത് രോഗങ്ങളും. മന്ത്രം പറയുകയാണ്, ദേവന്മാര്‍ വിശക്കുന്നവനെ വധിക്കുക്കുന്നില്ല. അഥവാ അമിതമായി കഴിക്കുന്നവര്‍ക്കാണ് രോഗങ്ങള്‍ വന്നുചേരുക.



രണ്ടാമത്തെ അര്‍ഥം, ദേവന്മാര്‍ എന്നാല്‍ ദാനം ചെയ്യുന്നവരാണ് (ദേവോ ദാനത് നിരുക്തം). ദാനം ചെയ്യുന്നവര്‍ വിശക്കുന്നവരെ വധിക്കുന്നില്ല. അഥവാ പട്ടിണി കിടന്ന് ഈ ലോകത്ത് ആളുകള്‍ മരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതിന് ഉത്തരവാദികള്‍ ദാനം ചെയ്യാത്തവരാണ്. അന്നം ഉണ്ടായിട്ടും അത് ദാനം ചെയ്യാതിരിക്കുന്നവര്‍ വാസ്തവത്തില്‍ കൊലപാതകത്തിന് ഉത്തരവാദികളാണ്. എന്നാല്‍ അന്നദാനം ചെയ്യുന്നവരിലേക്ക് ഈ പാപക്കറ വന്നെത്തുന്നില്ല.



അന്നം കഴിച്ചതുകൊണ്ട് ആരും മരിക്കാതിരിക്കുന്നില്ല. ശരിതന്നെ, പക്ഷെ ഒന്ന് സ്വാഭാവിക മരണവും മറ്റേത് വധവുമാണ് ഇതാണ് വ്യത്യാസം. വിശപ്പുകൊണ്ട് ആരും ഈ ലോകത്ത് വധിക്കപ്പെടരുത്  ഇതാണ് ഈശ്വരന്റെ നിര്‍ദേശം.


പിന്നീട് മന്ത്രം പറയുന്നത് ദാനം കൊണ്ട് അന്യരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവരുടെ ധനം നഷ്ടമാകില്ല എന്നാണ്. ദാനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ സ്വ സമ്പാദ്യം കുറഞ്ഞുപോകില്ലേ എന്നാണ് ഹ്രസ്വദര്‍ശികളുടെ ആശങ്ക. എന്നാല്‍ അങ്ങനെ സംഭവിക്കില്ല, മറിച്ച് ദാനം ചെയ്യാതിരിക്കുന്നവന്റെ ധനമാണ് ഒഴുകാതെ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വെള്ളം പോലെ ദുഷിച്ചുപോകുന്നത്. രോഗങ്ങളായും മറ്റ് വിപത്തുകളായുമെല്ലാം ആ ധനം അവനില്‍നിന്നും അവന്‍പോലുമറിയാതെ നഷ്ടമാകുന്നു. ദാനമാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യമെന്ന് തിരുക്കുറളില്‍ പറയുന്നു. പുണ്യരൂപത്തില്‍ ആ ധനം ക്ഷയിക്കാതെ  സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയേ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ.



അവസാനമായി മന്ത്രത്തില്‍ പറയുന്നത് അന്നദാനം ചെയ്യാത്തവന് ആനന്ദദായകനായ പരമാത്മാവിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാന്‍ കഴിയില്ല എന്നാണ്. അന്നദാനം ചെയ്തവര്‍ക്കറിയാം അത് നല്‍കുന്ന ആനന്ദത്തെക്കുറിച്ച്. ആ  ആനന്ദത്തിന്റെ ഉറവിടം ഭഗവാനാണത്രേ. അതിനാല്‍ ദാനം ചെയ്യാത്തവര്‍ക്ക് ഒരിക്കലും ആ ഭഗവാനെ പ്രാപ്തമാകുകയില്ല.  കാരണം ഭഗവാന്‍ സ്വയം ദാനസ്വരൂപനാണ്. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ അന്നദാനം ശീലമാക്കിയിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ഇന്നുതന്നെ അതു ചെയ്യേണ്ടതാണ്. ഇത് ഈശ്വരന്റെ മഹത്തായ ഉപദേശമാണ്.

തൃപ്രയാർ ഏകാദശി - നവംബർ 23ന്




വൃശ്ചികത്തിലെ വെളുത്ത പക്ഷത്തിലെ ഏകാദശി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി എന്നും കറുത്ത പക്ഷത്തിലെ  ഏകാദശി  തൃപ്രയാർ ഏകാദശി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു .


തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ നാട്ടിക ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ  തീവ്രാനദിയുടെ തീരത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ക്ഷേത്രമാണ് തൃപ്രയാർ.


ചതുർബാഹുവായ ശ്രീരാമചന്ദ്രനാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. 

സാധാരണ വിഷ്ണുക്ഷേത്രങ്ങളിൽ വെളുത്തപക്ഷ ഏകാദശിക്കാണ് പ്രാമുഖ്യം എന്നാൽ തൃപ്പയാറപ്പന്റെ ശൈവചൈതന്യം  മൂലമാണ് ഇവിടെ കറുത്തപക്ഷ ഏകാദശി പ്രധാനമായത്.


ത്രിമൂർത്തീചൈതന്യം നിറഞ്ഞ ദേവനാണ് തൃപ്രയാറപ്പൻ. ലക്ഷ്മീദേവീ, ഭൂദേവീ സമേതനായ തൃപ്രയാറപ്പനെ തൊഴുതു പ്രാർഥിച്ചാൽ സകല ദുരിതങ്ങളും ദാരിദ്ര്യവും നീങ്ങുമെന്നാണ് വിശ്വാസം.

തൃപ്രയാർ ഏകാദശി ദിനത്തിലെ ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യദർശനം ശ്രേഷ്ഠവും പുണ്യദായകവുമാണ്.

ഗുരുവായൂരിൽ ഏകാദശി ദിനചടങ്ങുകൾ പോലെ തന്നെയാണ് തൃപ്രയാറിലും. ഏകാദശിദിവസം രാത്രിയിൽ ഭഗവാന്  ദ്വാദശിസമർപ്പണവുമുണ്ട്.

അന്നേദിവസം ഭഗവാനെ തൊഴുതു പ്രാർഥിച്ച് കാണിക്കയര്‍പ്പിക്കുന്നത് ഒരു പ്രധാന ചടങ്ങാണ്.


ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് നടത്തപ്പെടുന്ന പ്രധാന ചടങ്ങാണ് ദശമിവിളക്ക്.

അന്നേദിവസം മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീരാമനുപകരം ആദ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശാസ്താവിനെയാണ്  എഴുന്നള്ളിക്കുന്നത്.

എഴുന്നള്ളിപ്പ് ശാസ്താവിനാണെങ്കിലും വിളക്ക് തൃപ്രയാർ തേവർക്കാണ് സമർപ്പിക്കുന്നത്.

പ്രധാന വഴിപാടുകൾ കതിനാവെടി സമർപ്പണവും മീനൂട്ടുമാണ്. 10, 101, 1001 എന്നീ ക്രമത്തിലാണ് വഴിപാട് .

ഭക്തർ സമർപ്പിക്കുന്ന അന്നം സ്വീകരിക്കാൻ ഭഗവാൻ മത്സ്യരൂപം ധരിച്ചെത്തുന്നു എന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ് മീനൂട്ട് നടത്തപ്പെടുന്നത്.

ശ്വാസസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങള്‍ മാറുവാന്‍ മീനൂട്ട് വഴിപാട് ഉത്തമമത്രേ.  ഭഗവാന് ആടിയ എണ്ണ വാത, പിത്ത രോഗങ്ങൾക്ക് ഉത്തമ ഔഷധമാണെന്നാണ് വിശ്വാസം.


ശ്രീരാമനാമം ജപിക്കുന്നിടത്തെല്ലാം ഹനുമാൻ സ്വാമിയുടെ സാമീപ്യം ഉണ്ടാവുമെന്നാണ് വിശ്വാസം.

ക്ഷേത്രത്തിൽ ഹനുമാൻസ്വാമിക്ക് പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഹനുമദ്പ്രീതിയ്ക്കും  സര്‍വാഭീഷ്ട സിദ്ധിക്കായും  നിത്യേന സുന്ദരകാണ്ഡ പാരായണവും അവൽ നിവേദ്യവും  സമർപ്പിക്കാറുണ്ട്:

ശ്രീരാമ സ്വാമി എല്ലാം മനസ്സിൽ ദർശിക്കുന്നുണ്ട്,
അനുഗ്രഹിക്കണേ....