മഹാവിഷ്ണുസ്തുതികൾ,

നമസ്തേ നമസ്തേ ജഗന്നാഥ വിഷ്ണോ
നമസ്തേ നമസ്തേ
ഗദാചക്രപാണേ
നമസ്തേ നമസ്തേ
പ്രപന്നാര്ത്തി ഹാരിന്
സമസ്താപരാധം
ക്ഷമസ്വാഖിലേശ

ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതികൾ,

കണ്ണാ കാർമുകിൽവർണ്ണാ കടൽവർണ്ണാ
കർണ്ണപീയൂഷസൽക്കഥാനാമങ്ങൾ
വർണ്ണിച്ചീടുവാൻതോന്നണമെപ്പോഴും
ഉണ്ണികൃഷ്ണാ മുകുന്ദാഹരേജയ!

കാത്തുകൊള്ളേണമെന്നെക്കൃപാനിധേ!
കാൽത്തളിരിണനിത്യം വണങ്ങുന്നേൻ
പൊൽത്തളിരടിമാനസേ ചേർക്കണം
ഭക്തവത്സലാ കൃഷ്ണാഹരേജയ!

കിങ്ങിണിയും തളവളമോതിരം
ഭംഗിയേറും തിരുമേനിശോഭയും
തൊങ്ങലും ചിലവാലിട്ടുടുത്തതും
മംഗലാക്രുതേ കൃഷ്ണാഹരേജയ!

കീർത്തിയേറുന്ന പാർത്ഥന്റെതേർത്തടേ
ആർത്തിതീർപ്പാനിരുന്നരുളീടുന്ന
ഉത്തമമായ ചമ്മട്ടിയുംധരി-
ച്ചുത്തമാകൃതേ കൃഷ്ണാഹരേജയ!

കുണ്ഡലംമകരമണിശോഭിത-
ശംഖദേഹമുഖ്യാദ്യവിലാസവും
കണ്ണെഴുത്തും കുറിയും ചമയവും
കണ്ണിൽക്കാണേണം കൃഷ്ണാഹരേജയ!

കൂട്ടരായുള്ളപിള്ളരും താനുമായ്
കാട്ടിൽ കാളിന്ദീതീരെക്കളിപ്പതും
ഒട്ടൊഴിയാതെ വീടുകളിൽപുക്കു
കട്ടൊളിപ്പതും കൃഷ്ണാഹരേജയ!

കെട്ടിനാളുരലോടു ചേർത്തിട്ടമ്മ
സ്പഷ്ടമാക്കുവാൻ മാമുനിവാക്കിനെ
പുഷ്ടമോദം ധനേശാത്മജന്മാർക്ക-
ങ്ങിഷ്ടമാം ഗതി നൽകിഹരേജയ!

കേശവ തവ പാദത്തോടേശുവാൻ
ആശപാരം നമുക്കു മനക്കാമ്പിൽ
ക്ലേശപാശത്തെഛേദിച്ചു ത്വൽഭക്തി
പാശംബന്ധിക്ക കൃഷ്ണാഹരേജയ!

കൈതോഴുന്നേനടിയൻതവപാദേ
ചെയ്തപാപങ്ങളൊക്കെക്കളഞ്ഞെന്നെ
വൈകാതേതവപാദത്തോടേശുവാൻ
കൈവരേണമേ കൃഷ്ണാഹരേജയ!

കൊണ്ടുപോകേണമെന്നെത്തവപാദേ
ഇണ്ടൽതീർത്തങ്ങനുഗ്രഹിച്ചീടണം
കണ്ടുകണ്ടു ഭഗവൽസ്വരൂപത്തെ
കൊണ്ടൽവർണ്ണ മുകുന്ദഹരേജയ!

കോലുംകൊമ്പുംകുഴലുംവിളിച്ചതും
ബാലഗോപാലവേഷംധരിച്ചതും
പാലും നെയ്യും തയിരും കവർന്നതും
ചാലേതോന്നണം കൃഷ്ണാഹരേജയ!

കൌതുകേന തിരുനാമവും ചൊല്ലി
ചേതസി തവരൂപവുംധ്യാനിച്ചു
പാതകങ്ങളകറ്റുമാറാകണം
മാതുലാന്തക കൃഷ്ണാഹരേജയ!

കംസാരേകരുണാമയവാരിധേ
സംസാരാർണ്ണവതീരം കടത്തുവാൻ
ആശുതൃക്കണ്‍പാർക്കേണമടിയനെ
കേശിസൂദന കൃഷ്ണാഹരേജയ!

കാലകാലനേ നാലുവേദങ്ങൾക്കും
മൂലമായുള്ള ത്വല്പാദപങ്കജം
മാലകുറ്റുവാൻ മാനസേ തോന്നണം
നീലലോചന കൃഷ്ണാഹരേജയ!

പാരിതിന്നുതൊടുകുറിയായൊരു
ചാരുവാം ഗുരുവായൂർപുരാധിപ!
തീരണം ദുരിതങ്ങളശേഷവും
ചേരണംപാദേ കൃഷ്ണാഹരേജയ!

ഹരിനാമകീർത്തനം# 02

അദ്ധ്യായം - 2, ശ്ലോകം 2

" ഒന്നായ നിന്നെയിഹ രണ്ടെന്നു കണ്ടളവി -            ലുണ്ടായൊരിണ്ടൽ ബത, മിണ്ടാവതല്ല മമ                     പണ്ടേക്കണക്കെ വരുവാൻ നിൻകൃപാവലിക-              ളുണ്ടാകയെങ്കിലഹ, നാരായണായ നമഃ "



അർത്ഥം :- ഈ സൃഷ്ടിയിൽ ഉത്പത്തിക്കുമുൻപ് ഓങ്കാരമായിരുന്നു നിന്നെ, ആങ്കാരമെന്നും അതിനിന്നുത്ഭവിച്ച വിഷയവാസനകളും വസ്തുക്കളും രണ്ടായി കാണുന്ന ഈ ജന്മത്തിൽ ഉണ്ടായ എന്റെ ദുരിതദുഃഖങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള കഷ്ടവും ആശ്ചര്യവും പറഞ്ഞറിയിക്കാവുന്നതല്ല. കാലദേശാവധികളെല്ലാം ഉണ്ടാകുന്നതിന് മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ ഒന്നായി വരുവാൻ, നിന്റെ ദയാവായ്പുകൾ എല്ലാ വിധത്തിലും എന്നിൽ ഉണ്ടാകണേ, ജനനമരണങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്ന നാരായണാ! അതിനായിക്കൊണ്ട് അങ്ങയെ നമസ്ക്കരിക്കുന്നു.



ഓങ്കാരമായിരുന്ന ഏകതത്ത്വം, സഹജമായ സൃഷ്ടി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനും വിഷയങ്ങളും ഉണ്ടായി. സൃഷ്ടിയിൽ ഞാനും ഭോഗങ്ങളും എന്ന് രണ്ടേ എനിക്കു കാണാനാകുന്നുള്ളൂ. അങ്ങയുടെ പൊടിപോലും കാണാനില്ല. തൂണിലും തുരുമ്പിലും അങ്ങുണ്ടെന്ന എനിക്ക് വഴങ്ങുന്നില്ല. എല്ലാം ദുരിതമയം തന്നെ. അങ്ങയെ വികല്പോപാധിയായമായയിൽ പ്രതിബിംബിച്ചത് കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന നിഴൽ പോലെയാണ്. അങ്ങനെ ഈശ്വരനെന്നും ജീവനെന്നും രണ്ടായി കണ്ടതിനാൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള സങ്കടം ഇന്നവണ്ണമെന്നോ ഇത്രമാത്രമെന്നോ പറയുവാൻ പ്രയാസമായിരിക്കുന്നു. ഈ ജനനമരണചക്രമോ എനിക്കു വിധി? കഷ്ടംതന്നെ. അങ്ങ് കൃപ ചെയ്ത് എന്റെ ഈ അവസ്ഥ മാറ്റിത്തന്ന് പണ്ടേപ്പോലെ ജന്മമൃത്യുരഹിതമായ വരുത്തുവാൻ ഈ ജന്മത്തിൽതന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണം. ജനനമരണങ്ങൾക്കറുതി വരുത്തുന്നതിനാലല്ലേ അങ്ങ് നാരായണനായത്. അങ്ങ് എനിക്ക് നാരായണനാകണേ ! നമസ്ക്കാരം.



ജനനമരണമാകുന്ന ദുഃഖം ജീവനുണ്ടാകുന്നതിലാകുന്നു. അതിനാൽ ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നതായും വസ്തുത ഇല്ലാത്തതായുമുള്ള മായ നീങ്ങുമ്പോൾ ജീവൻ ബ്രഹ്മത്തോടു ലയിക്കുന്നു. സാമ്യാവസ്ഥ വിഘടിച്ച് തന്മാത്രകളും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മറ്റുമായിക്കഴിഞ്ഞിട്ട് ശരീരം ഉണ്ടായി, ജീവാത്മാവിനെ പരമാത്മാവ് അതിൽ കർമ്മാനുസൃതം കുട്ടിയിരുത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഒന്നേ പ്രാർത്ഥിക്കാനുള്ളൂ. പണ്ടേകണക്കവരുവാൻ നിന്റെ കൃപാവലികൾ ഉണ്ടാകണം. അത്രതന്നെ. ജനനമരണങ്ങൾക്കതീതമായ ഒരവസ്ഥ മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്നു.അതിനി, ഇഹ (ഇവിടെ ) വീണ്ടെടുക്കണമെങ്കിൽ നിശ്ചയമായും നിന്റെ കൃപാവലികൾ തന്നെ വേണം. ബ്രഹ്മപ്രാപ്തി വേണോ? അദ്വൈതവാസന വേണം. അതില്ലാത്തവന് വിഷയപ്രാപ്തിയേ ലഭിക്കൂ.

നാരായണായ നമ:
നാരായണായ നമ:
നാരായണായ നമ്.
നാരായണ
നാരായണ സകലസന്താപനാശന
ജഗദ് നാഥ വിഷ്ണു ഹരി നാരായണായ നമ:


തുടരും...



കടപ്പാട്: ഉ ണ്ണികൃഷ്ണൻ കീശ്ശേരിൽ 
  

നരസിംഹ അഷ്ടോത്തരശതനാമാവലി

ഓം നാരസിംഹായ നമഃ |
ഓം മഹാസിംഹായ നമഃ |
ഓം ദിവ്യസിംഹായ നമഃ |
ഓം മഹാബലായ നമഃ |
ഓം ഉഗ്രസിംഹായ നമഃ |
ഓം മഹാദേവായ നമഃ |
ഓം സ്തംഭജായ നമഃ |
ഓം ഉഗ്രലോചനായ നമഃ |
ഓം രൗദ്രായ നമഃ |
ഓം സര്‍വാദ്ഭുതായ നമഃ || 10
ഓം ശ്രീമതേ നമഃ |
ഓം യോഗാനന്ദായ നമഃ |
ഓം ത്രിവിക്രമായ നമഃ |
ഓം ഹരിയേ നമഃ |
ഓം കോലാഹലായ നമഃ |
ഓം ചക്രിണേ നമഃ |
ഓം വിജയായ നമഃ |
ഓം ജയവര്‍ദ്ധനനായ നമഃ |
ഓം പരബ്രഹ്മണേ നമഃ || 20 ||
ഓം അഘോരായ നമഃ |
ഓം ഘോരവിക്രമായ നമഃ |
ഓം ജ്വലന്മുഖായ നമഃ |
ഓം ജ്വാലാമാലിനേ നമഃ |
ഓം മഹാജ്വാലായ നമഃ |
ഓം മഹാപ്രഭവേ നമഃ |
ഓം നിടിലാക്ഷായ നമഃ |
ഓം സഹസ്രാക്ഷായ നമഃ |
ഓം ദുര്‍നിരീക്ഷായ നമഃ |
ഓം പ്രതാപനായ നമഃ || 30
ഓം മഹാദംഷ്ട്രായുധായ നമഃ |
ഓം പ്രാജ്ഞായ നമഃ |
ഓം ചണ്ഡ കോപിനേ നമഃ |
ഓം സദാശിവായ നമഃ |
ഓം ഹിരണ്യകശിപുധ്വംസിനേ നമഃ |
ഓം ദൈത്യദാനവ ഭംജനായ നമഃ |
ഓം ഗുണഭദ്രായ നമഃ |
ഓം മഹാഭദ്രായ നമഃ |
ഓം ബലഭദ്രകായ നമഃ |
ഓം സുഭദ്രകായ നമഃ || 40 ||
ഓം കരാളായ നമഃ |
ഓം വികരാളായ നമഃ |
ഓം വികര്‍ത്രേ നമഃ |
ഓം സര്‍വകര്‍തൃകായ നമഃ |
ഓം ശിംശുമാരായ നമഃ |
ഓം ത്രിലോകാത്മനേ നമഃ |
ഓം ഈശായ നമഃ |
ഓം സര്‍വേശ്വരായ നമഃ |
ഓം വിഭവേ നമഃ |
ഓം ഭൈരവാഡംബരായ നമഃ || 50 ||
ഓം ദിവ്യായ നമഃ |
ഓം അച്യുതായ നമഃ |
ഓം കവിമാധവായ നമഃ |
ഓം അധോക്ഷജായ നമഃ |
ഓം അക്ഷരായ നമഃ |
ഓം ശര്‍വായ നമഃ |
ഓം വനമാലിനേ നമഃ |
ഓം വരപ്രദായ നമഃ |
ഓം വിശ്വംഭരായ നമഃ |
ഓം അദ്ഭുതായ നമഃ || 60 ||
ഓം ഭവ്യായ നമഃ |
ഓം ശ്രീവിഷ്ണവേ നമഃ |
ഓം പുരുഷോത്തമായ നമഃ |
ഓം അനഘാസ്ത്രായ നമഃ |
ഓം നഖാസ്ത്രായ നമഃ |
ഓം സൂര്യജ്യോതിഷേ നമഃ |
ഓം സുരേശ്വരായ നമഃ |
ഓം സഹസ്രബാഹവേ നമഃ |
ഓം സര്‍വജ്ഞായ നമഃ |
ഓം സര്‍വസിദ്ധിപ്രദായകായ നമഃ || 70 ||
ഓം വജ്രദംഷ്ട്രായ നമഃ |
ഓം വജ്രനഖായ നമഃ |
ഓം മഹാനന്ദായ നമഃ |
ഓം പരംതപായ നമഃ |
ഓം സര്‍വ മന്ത്രേകരൂപായ നമഃ |
ഓം സര്‍വ യന്ത്ര വിധാരണായ നമഃ |
ഓം സര്‍വ തന്ത്രാത്മകായ നമഃ |
ഓം അവ്യക്തായ നമഃ |
ഓം സുവ്യക്തായ നമഃ |
ഓം ഭക്തവത്സലായ നമഃ || 80 ||
ഓം വൈശാഖശുക്ലഭൂതോത്ഥായ നമഃ |
ഓം ശരണാഗതവത്സലായ നമഃ |
ഓം ഉദാരകീര്‍ത്തയേ നമഃ |
ഓം പുണ്യാത്മനേ നമഃ |
ഓം മഹാത്മനേ നമഃ |
ഓം ദണ്ഡവിക്രമായ നമഃ |
ഓം വേദത്രയപ്രപൂജ്യായ നമഃ |
ഓം ഭഗവതേ നമഃ |
ഓം പരമേശ്വരായ നമഃ |
ഓം ശ്രീവത്സാങ്കായ നമഃ ||90 ||
ഓം ശ്രീനിവാസായ നമഃ |
ഓം ജഗദ്വ്യാപിനേ നമഃ |
ഓം ജഗന്മയായ നമഃ |
ഓം ജഗത്പാലായ നമഃ |
ഓം ജഗന്നാഥായ നമഃ |
ഓം മഹാകായായ നമഃ |
ഓം ദ്വിരൂപഭൃതേ നമഃ |
ഓം പരമാത്മനേ നമഃ |
ഓം പരംജ്യോതിഷേ നമഃ |
ഓം നിര്‍ഗുണായ നമഃ || 100 ||
ഓം നൃകേസരിണേ നമഃ |
ഓം പരതത്ത്വായ നമഃ |
ഓം പരംധാമ്നേ നമഃ |
ഓം സച്ചിദാനന്ദ വിഗ്രഹായ നമഃ |
ഓം ലക്ഷ്മീനൃസിംഹായ നമഃ |
ഓം സര്‍വാത്മനേ നമഃ |
ഓം ധീരായ നമഃ |
ഓം പ്രഹ്ലാദപാലകായ നമഃ || 108 ||


|| ശ്രീ നരസിംഹാഷ്ടോത്തര ശതനാമാവലിഃ സമ്പൂര്‍ണ്ണം  ||

(from sreyas)

ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതികൾ

ഒരു മയില്‍പ്പീലിയായ് ഞാന്‍ ജനിക്കുമെങ്കില്‍
നിന്‍റെ തിരുമുടിക്കുടന്നയില്‍ തപസ്സിരിക്കും
ഒരു മുളംതണ്ടായ് ഞാന്‍ പിറക്കുമെങ്കില്‍
നിന്‍റെ ചൊടിമലരിതളില്‍ വീണലിഞ്ഞു പാടും
അലിഞ്ഞു പാടും...

നിന്‍ പ്രേമ കാളിന്ദീ പുളിനങ്ങളില്‍ എന്നും
ഒരു നീലക്കടമ്പായ് ഞാന്‍ പൂ ചൊരിയും
നിന്‍ തിരുമാറിലെ ശ്രീവത്സമാകുവാന്‍
നിന്നിലലിഞ്ഞു ചേരാന്‍ എന്തു മോഹം..
ദേവാ...ദേവാ...

കാലികള്‍ മേയുമീ കാനനത്തില്‍ നിന്‍റെ
കാലൊച്ച കേള്‍ക്കുവാനായ് കാത്തിരിപ്പൂ
എന്നനുരാഗമാകും ഈ യമുനാതരംഗം
നിന്‍ പുണ്യതീര്‍ത്ഥമാകാന്‍ എന്തു ദാഹം..
കണ്ണാ...കണ്ണാ...

ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതികൾ

കൃഷ്ണാ ഹരേ ജയ കൃഷ്ണാ ഹരേ ജയ
കൃഷ്ണാ ഹരേ ജയ കൃഷ്ണാ ഹരേ

കരിമുകിൽ വർണ്ണന്റെ തിരുവുടലെന്നുടെ
അരികിൽ വന്നെപ്പോഴും കാണാകേണം 

കാലിൽ ചിലമ്പും കിലുക്കി നടക്കുന്ന
ബാലഗോപാലനെ കാണാകേണം

കിങ്ങിണിയും വളമോതിരവും ചാർത്തി
ഭംഗിയോടെ മുമ്പിൽ കാണാകേണം.

കീർത്തി ഏറിടും ഗുരുവായൂർ മേവുന്നോ-
രാർത്തിഹരൻ തന്നെ കാണാകേണം

കൂത്താടീടും പശുക്കുട്ടികളുമായിട്ടൊത്തു -
കളിപ്പതും കാണാകേണം.

കെട്ടിയിട്ടിടുമുരലും വലിച്ചങ്ങു
മുട്ടുകുത്തുന്നതും കാണാകേണം

കേ കീകളെപ്പോലെ നൃത്തമാടീടുന്ന
ബാലഗോപാലനെ കാണാകേണം

കൈകളിൽ ചന്ദ്രനെ മെല്ലേ വരുത്തിയ
ലോകൈകനാഥനെ കാണാകേണം

കൊഞ്ചിക്കൊണ്ടോരോരോ വാക്കരുളീടുന്ന
ചഞ്ചലനേത്രനെ കാണാകേണം

കോലും കുഴലുമെടുത്തു വനത്തിൽ പോയ്
കാലിമേയ്ക്കുന്നതും കാണാകേണം

കൗതുകമേറിയോരുണ്ണി ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ
ചേതോഹരരൂപം കാണാകേണം

കംസ സഹോദരിതന്നിൽ പിറന്നോരു
വാസുദേവൻ തന്നെ കാണാകേണം

കൃഷ്ണാ ഹരേ ജയ കൃഷ്ണാ ഹരേ ജയ
കൃഷ്ണാ ഹരേ ജയ കൃഷ്ണാ ഹരേ

ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതികൾ

ത്രിച്ചംബരത്തപ്പനെ വാഴ്ത്തികോണ്ടുള്ള, നാമശകലങ്ങൾ.  പണ്ടു മലബാറിലെ എല്ലാ ഹിന്ദു ഭവനങ്ങളിലും ചോല്ലുമായിരുന്നു



ഉദയഗിരി ചുവന്നു ഭാനുഭിംഭം വിളങ്ങി
നളിനമുകുളജാലേ മന്ദഹാസം വിടർന്നു
പനിമതി മറവായി ശംഖനാഥം മുഴങ്ങി
ഉണരുക കണികാണ്മാനമ്പരേ ത്രിച്ചമ്പരേശാ

ത്രിച്ചംബരത്തു പെരുമാൾക്കു ചെറുപ്പമെന്നുച്ചേർ വിളിച്ചു പറയുന്നിതു ലോകരെല്ലാം

വിശ്വം ചമക്കുമുടനെയതു കാത്തടുക്കും
വിശ്വൈകനാഥനു കളിപ്പുരയെന്നപോലെ


വെളുത്ത വെന്നീരണിയുന്നു ദേഹം
വെളിച്ചമേ കണികാണ്മതിനുണ്ട് കാംക്ഷ
തളിപ്പറമ്പ് അന്പിന തമ്പുരാനെ
കനക്കവേ ഞാനിതാ കൈതോഴുന്നേൻ


ചിറ്റാടയും ചെറുചിലമ്പ് മോരോണവില്ലും
പോന്തലിയും കനക ചേലകൾ പൂണ്ട ദേഹം
ത്രിച്ചംബരത്തു ശ്രീയുൽസവ വേലകാണാൻ
ക്രിഷ്ണാ നിനക്കായ് സന്തതം കൈതോഴുന്നേൻ


പുലർന്നുതേ ദേവകി നന്ദനാ കേൾ
വിരിഞ്ഞുതേ താമരയമ്പൽ കൂമ്പി
നടന്നുതേ കാലികൾ കാടുതോറും
ഉണരാത്തതെന്തെന്നുടെ വാസുദേവാ


വ്രിന്ദാവനത്തിൽ മരുവീടിന വാസുദേവാ
നിന്നോടെനിക്കു ചെറുതായോരു ചോദ്യമുണ്ട്
ധതിയുറി തൊടുവാൻ നീളമില്ലാത്ത നീ
ചെന്ന് ത്രിഭുവനമീരടിയായളന്ന വാറെങ്ങനെ വാസുദേവാ


അണ്ണാക്കിൽ തങ്ങി വെണ്ണക്കഷ്ണമലിയുവാനെന്നു
കള്ളക്കണ്ണീരോടും യശോദക്കുടയ മ്രിദു തുകിൽ തുണ്ട്
തൂങ്ങിപ്പിടിച്ചും തിണ്ണം ശാഠ്യം പിടിച്ചും
കണ്ണനുണ്ണിക്കുടൻ താൻ കണ്ണിൽ കാരുണ്യപൂരം
കവിത വിതരുമെൻ നാക്കു നന്നായിടട്ടെ


ഉണ്ണീ വാ വാ കുളിച്ചു കുറികളുമിട്ടുണ്ണണം
നീ കുമാരാ ഇന്നല്ലോ നിൻപിറന്നാൾ
ചളിപോടികളഞ്ഞു എന്നീവണ്ണം നടപ്പാൻ
എന്നീവണ്ണം യശോദവച്ചനാമതുകേട്ട്
മെല്ലെ ചിരിച്ചൊരുണ്ണി ശ്രീ ക്രിഷ്ണരൂപം
മമ ഹ്രിതി വാഴണം വാസുദേവാ



#ഭാരതീയചിന്തകൾ

ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതികൾ

ഉണ്ണിക്കണ്ണാ നിന്നെക്കാണാൻ
കാർമുകിലിൻ ചേലഴക്
പീലിയുണ്ടേ മാലയുണ്ടേ
പുഞ്ചിരിയോ നൂറഴക്
നറുപുഞ്ചിരിയോ നൂറഴക്
നറു പുഞ്ചിരിയോ നൂറഴക്....



നന്ദ നന്ദന ഗോവിന്ദാ..
നന്ദജ ബാലാ...
നാരായണ ഗോവിന്ദാ....
നന്ദ കിഷോരാ.....



മഞ്ഞപ്പട്ട് ഞൊറിഞ്ഞുടുത്ത് കാട്ടിലഞ്ഞി മാലയിട്ട്  നല്ലമുളം തണ്ടുമൂളി ഗാനമോടെ ഓടിവായോ വേണുഗാനമോടെ ഓടിവായോ... വേണുഗാനമോടെ ഓടിവയോ....


നീലാഞ്ജന സുന്ദരാ...
നീല ശ്യാമ മോഹനാ..... മായാമുരളീ..ധരാ മാധവാ.....
ഓ ഓ... ഒ ഓ....ഒ...


ഗോകുലജനരഞ്ചനാ
ഗോപീ വല്ലഭാ മായാമുരളീധരാ മാധവാ.... ഓ..ഓ...ഓഓഓ..


പീലികെട്ടി കാട്ടിലെല്ലാം
മേഞ്ഞിടുന്നോരുണ്ണിയല്ലേ
കണ്ണനല്ലേ കള്ളനല്ലേ
മായകാട്ടും മാരനല്ലേ
വിശ്വ മായ കാട്ടും മാരനല്ലേ
വിശ്വമായകാട്ടും മാരനല്ലേ...


കാളിയ നർത്തന ഗോവിന്ദാ കണ്മഷഹീനാ
കാറോളിവർണ്ണാ ഗോവിന്ദാ കാരുണ്യരൂപാ.. ആ.. ആ.. ആ......


നീലമുകിൽ ഭംഗിയോടെ
നീയണയും നാളതിനായ്
ഗോപജനം കാത്തിരിപ്പൂ
ഗോപബാലാ ഓടിവായോ
എന്റെ ഗോപ ബാലാ ഓടിവായോ
എന്റെഗോപബാലാ ഓടിവായോ...


ബോലുമാ..... ബോലുമാ.... ബോലുമാ ബോലുമാരേ... രാധാകൃഷ്ണാ... മുരളീ കൃഷ്ണാ... ബോലുമാരേ...ബോലുമാ..... ബോലുമാ.... ബോലുമാ ബോലുമാരേ... രാധാകൃഷ്ണാ... മുരളീ കൃഷ്ണാ... ബോലുമാരേ...



ഉണ്ണിക്കണ്ണാ നിന്നെക്കാണാൻ
കാർമുകിലിൻ ചേലഴക്
പീലിയുണ്ടേ മാലയുണ്ടേ
പുഞ്ചിരിയോ നൂറഴക്
നറുപുഞ്ചിരിയോ നൂറഴക്
നറു പുഞ്ചിരിയോ നൂറഴക്..

മഹാവിഷ്ണുസ്തുതികൾ

നാരായണായ നമഃ നാരായണാ‍യ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണ
നാരായണായ നമഃ നാരായണാ‍യ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണ


നാരായണായ നമഃ നാരായണാ‍യ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണ
നാരായണായ നമഃ നാരായണാ‍യ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണ



പാലാഴിവെണ്‍‌തിര തലോടിത്തൊഴുന്ന തവ പാദങ്ങളെന്‍ ഹൃദയപത്മങ്ങളില്‍
മാഹേന്ദ്രനീലമണി പീഠത്തില്‍‌വെച്ചു കണികാണാന്‍ വരം തരിക നാരായണ


നാരായണായ നമഃ നാരായണാ‍യ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണ
നാരായണായ നമഃ നാരായണാ‍യ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണ



ലക്ഷ്‌മീകടാക്ഷ ദലമാല്യങ്ങള്‍വീഴുമണിവക്ഷസ്സിലുള്ള നവരത്നങ്ങളേ
മൂടും മുനീന്ദ്രരുടെ പൂജാപ്രസാദമലര്‍ ചൂടാന്‍ വരം തരിക നാരായണ

ലക്ഷ്‌മീകടാക്ഷ ദലമാല്യങ്ങള്‍വീഴുമണിവക്ഷസ്സിലുള്ള നവരത്നങ്ങളേ
മൂടും മുനീന്ദ്രരുടെ പൂജാപ്രസാദമലര്‍ ചൂടാന്‍ വരം തരിക നാരായണ


നാരായണായ നമഃ നാരായണാ‍യ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണ
നാരായണായ നമഃ നാരായണാ‍യ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണ



കാലങ്ങള്‍‌തോറുമവതാരങ്ങളായ് അവനിപാലിച്ചിടും കമലലക്ഷ്‌മീപതേ
പാദം നമിച്ചു തിരു നാമക്ഷരാവലികള്‍ പാടാന്‍ വരം തരിക നാരായണ


കാലങ്ങള്‍‌തോറുമവതാരങ്ങളായ് അവനിപാലിച്ചിടും കമലലക്ഷ്‌മീപതേ
പാദം നമിച്ചു തിരു നാമക്ഷരാവലികള്‍ പാടാന്‍ വരം തരിക നാരായണ


നാരായണായ നമഃ നാരായണാ‍യ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണ
നാരായണായ നമഃ നാരായണാ‍യ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണ

നാരായണ സൂക്തം - മഹാവിഷ്ണുസ്തുതികൾ

സഹസ്രാ ശീര്‍ഷം ദേവം വിശ്വാസം വിശ്വാശംഭുവം വിശ്വം നാരായണം ദേവമക്ഷരം പരമം പദം വിശ്വതാഹ്‌ പരമം നിത്യം വിശ്വം നാരായണം 

ഹരീം വിശ്വാമെവേദം പുരുഷാസ്തദ്വിശ്വമ്പജീവതി പതിം വിശ്വസ്യത്മേശ്വരം സസ്വതം ശിവമച്യുതം നാരായണം മഹാജ്ഞേയം 

വിശ്വാത്മാനം പരായണം നാരായണാ പരോ ജ്യൊതിരത്മ നാരായണാ പരാഹ്‌ നാരായണാ പരം ബ്രഹ്മാ തത്ത്വം നാരായണാഹ്‌ പരാഹ്‌ നാരായണാ പരോ 

ധ്യാതഹ്‌ ധ്യാനം നാരായണഹ്‌ പരാഹ്‌ യഛ കിഞ്ചിത്‌ ജഗത്‌ സര്‍വം ദ്രഷ്യതെ സ്രൂയതേപി വ അന്തര്‍ ബഹിസ്ക തത്സ്വരം വ്യപ്യ നാരായണാഹ്‌ സ്തിതഹ്‌ 

ആനന്തമവ്യയം കവിം സമുദ്രെന്തം വിശ്വാ ശംഭുവം പദ്മ കോശാ പ്രാതീക്ഷം ഹൃദയം കപ്യധോ മുഖം അധൊ നിഷ്ട്യ വിതസ്ത്യന്തെ നഭ്യാമുപരി 

തിഷ്തതി ജ്വാലമലാ കുലാം ഭാതി വിശ്വസ്യയതനം മഹത്‌ സന്താതം സിലാഭിസ്തു ലംബാത്യാ കോശാന്നിഭം തസ്യന്തെ സുഷിരം സൂക്ഷ്മന്‍ തസ്മിന്‍ 

സര്‍വം പ്രതിഷ്ടം തസ്യാ മധ്യേ മഹാനഗ്നിര്‍ വിശ്വചിര്‍ വിസ്വതൊ മുഖ സോഗ്രാഭുഗ്വിഭജന്‍ തിസ്ഥന്നഹാരാ മാജരാഹ്‌ കാവിഹ്‌ ത്രിയാ ഗൂര്‍ധ്വാ 

മസ്ധസ്സയീ രസ്മയാതസ്യാ സന്തതാ സന്തപയതി സ്വം ദേഹ മപദതലാമാസ്താഗഹ്‌ തസ്യാ മധ്യെ വഹ്നിശിഖ ആനീയോര്‍ധ്വാ വ്യാവസ്തിതാ 

നീലാതൊയാദ മധ്യാസ്തദ്‌ വിദ്യുല്ലേഖവാ ഭസ്വരാ നീവാരാസൂക വത്തന്വീ പീഠ ഭസ്വത്യനൂപമ തസ്യാ ശിഖയാ മധ്യെ പരമാത്മാ വ്യവസ്തിതാഹ്‌ സാ 

ബ്രഹ്മാ സാ സിവാഹ്‌ സാ ഹരീഹ്‌ സെന്ദ്രാഹ്‌ സോക്ഷരാഹ്‌ പരമഹ്‌ സ്വരത്‌ രിതം സത്യം പരം ബ്രഹ്മാ പുരുഷം ക്രിഷ്ണാ പിംഗലം ഓാര്‍ധ്വാരെതം 

വിരൂപാക്ഷം വിശ്വരൂപായാ വൈ നമൊ നമഹ്‌ നാരായണയാ വിധ്മഹെ വാസുദേവായാ ധീമഹി തന്നൊ വിഷ്ണുഹ്‌ പ്രചോദയാത്‌ വിഷ്ണൊര്‍നുകം 

വീര്യാണി പ്രവോചം യാഹ്‌ പാര്‍തിവാനി രാജാംസി യൊ ആസ്കഭയാദുത്തരം സധസ്തം വിചാക്രമനസ്‌ ത്രേധോരുഗയോ വിഷ്ണുഹ്‌ രാരതമസി വിഷ്ണുഹ്‌ 

സ്യൂരാസി വിഷ്ണുഹ്‌ ധ്രുവംസി വൈഷ്ണവാമസി വിഷ്ണവെ ത്വ

ഓം ശാന്തി ശാന്തി ശാന്തി:

#ഭാരതീയചിന്തകൾ

ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതികൾ

നളിനശരന്‍ തന്‍ ‍ തിരുവുടലഴകൊടു
നയനം തന്നിലെരിച്ചവനേ ജയ

നരകാന്തക ജയ നരപാലക ജയ
ഗിരിജാവരജയ ശിവശങ്കര ജയ

മതികലചൂടും പിരിജട തന്നില്‍
സുരനദി ചേര്‍ത്തൊരു പരമ വിഭോ ജയ

നരകാന്തക ജയ നരപാലക ജയ
ഗിരിജാവരജയ ശിവശങ്കര ജയ

ശില്‍പ്പം കോലിന മാനും മഴുവും
തൃക്കൈ തന്നിലേടുത്തവനേ ജയ

നരകാന്തക ജയ നരപാലക ജയ
ഗിരിജാവരജയ ശിവശങ്കര ജയ

വാമതൃത്തുട തന്മേലഴകൊടു
പാര്‍വ്വതിയെക്കുടി വച്ചവനേ ജയ

നരകാന്തക ജയ നരപാലക ജയ
ഗിരിജാവരജയ ശിവശങ്കര ജയ

യമപുരമഴകൊടു ത്രിപുരാദികളെ
പരിചൊടു ചേര്‍ത്തൊരു പരമവിഭോ ജയ

നരകാന്തക ജയ നരപാലക ജയ
ഗിരിജാവരജയ ശിവശങ്കര ജയ

ജ്ഞാനപ്പാന

മംഗളാചരണം

കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദ! ജനാർദ്ദന!
കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!

അച്യുതാനന്ദ! ഗോവിന്ദ! മാധവാ!
സച്ചിദാനന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!

ഗുരുനാഥൻ തുണചെയ്ക സന്തതം
തിരുനാമങ്ങൾ നാവിന്മേലെപ്പോഴും

പിരിയാതെയിരിക്കണം നമ്മുടെ
നരജന്മം സഫലമാക്കീടുവാൻ!

കാലലീല

ഇന്നലെയോളമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ
ഇന്നി നാളെയുമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ

ഇന്നിക്കണ്ട തടിക്കു വിനാശവു-
മിന്ന നേരമെന്നേതുമറിഞ്ഞീലാ.

കണ്ടുകണ്ടങ്ങിരിക്കും ജനങ്ങളെ-
ക്കണ്ടില്ലെന്നു വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ.

രണ്ടു നാലു ദിനംകൊണ്ടൊരുത്തനെ
തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ,

മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ
തോളിൽ മാറാപ്പു കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ‍

അധികാരിഭേദം

കണ്ടാലൊട്ടറിയുന്നു ചിലരിതു
കണ്ടാലും തിരിയാ ചിലർക്കേതുമേ.

കണ്ടതൊന്നുമേ സത്യമല്ലെന്നതു
മുമ്പേ കണ്ടിട്ടറിയുന്നിതു ചിലർ.

മനുജാതിയിൽത്തന്നെ പലവിധം
മനസ്സിന്നു വിശേഷമുണ്ടോർക്കണം.

പലർക്കുമറിയേണമെന്നിട്ടല്ലോ
പലജാതി പറയുന്നു ശാസ്ത്രങ്ങൾ.

കർമ്മത്തിലധികാരി ജനങ്ങൾക്കു
കർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളുണ്ടു പലവിധം.

ജ്ഞാനത്തിനധികാരി ജനങ്ങൾക്കു
ജ്ഞാനശാസ്ത്രങ്ങളും പലതുണ്ടല്ലോ.

സാംഖ്യശാസ്ത്രങ്ങൾ യോഗങ്ങളെന്നിവ
സംഖ്യയില്ലതു നില്‌ക്കട്ടെ സർവ്വവും;

തത്ത്വവിചാരം

ചുഴന്നീടുന്ന സംസാരചക്രത്തി-
ലുഴന്നീടും നമുക്കറിഞ്ഞീടുവാൻ

അറിവുള്ള മഹത്തുക്കളുണ്ടൊരു
പരമാർത്ഥമരുൾചെയ്തിരിക്കുന്നു.

എളുതായിട്ടു മുക്തി ലഭിപ്പാനായ്‌
ചെവി തന്നിതു കേൾപ്പിനെല്ലാവരും

നമ്മെയൊക്കെയും ബന്ധിച്ച സാധനം
കർമ്മമെന്നറിയേണ്ടതു മുമ്പിനാൽ

മുന്നമിക്കണ്ട വിശ്വമശേഷവും
ഒന്നായുള്ളൊരു ജ്യോതിസ്വരൂപമായ്‌

ഒന്നും ചെന്നങ്ങു തന്നോടു പറ്റാതെ
ഒന്നിനും ചെന്നു താനും വലയാതെ

ഒന്നൊന്നായി നിനയ്ക്കും ജനങ്ങൾക്ക്‌
ഒന്നുകൊണ്ടറിവാകുന്ന വസ്തുവായ്‌

ഒന്നിലുമറിയാത്ത ജനങ്ങൾക്ക്‌5
ഒന്നുകൊണ്ടും തിരിയാത്ത വസ്തുവായ്‌

ഒന്നുപോലെയൊന്നില്ലാതെയുള്ളതി-
ന്നൊന്നായുള്ളൊരു ജീവസ്വരൂപമായ്‌

ഒന്നിലുമൊരു ബന്ധമില്ലാതെയായ്‌
നിന്നവൻ തന്നെ വിശ്വം ചമച്ചുപോൽ .

മൂന്നുമൊന്നിലടങ്ങുന്നു പിന്നെയും
ഒന്നുമില്ലപോൽ വിശ്വമന്നേരത്ത് .

കർമ്മഗതി

ഒന്നുകൊണ്ടു ചമച്ചൊരു വിശ്വത്തിൽ
മൂന്നായിട്ടുള്ള കർമ്മങ്ങളൊക്കെയും

പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ പാപകർമ്മങ്ങളും
പുണ്യപാപങ്ങൾ മിശ്രമാം കർമ്മവും

മൂന്നു ജാതി നിരൂപിച്ചു കാണുമ്പോൾ
മൂന്നുകൊണ്ടും തളയ്‌ക്കുന്നു ജീവനെ.

പൊന്നിൻ ചങ്ങലയൊന്നിപ്പറഞ്ഞതി-
ലൊന്നിരുമ്പുകൊണ്ടെന്നത്രേ ഭേദങ്ങൾ.

രണ്ടിനാലുമെടുത്തു പണിചെയ്ത
ചങ്ങലയല്ലോ മിശ്രമാം കർമ്മവും.

ബ്രഹ്‌ മവാദിയായീച്ചയെറുമ്പോളം
കർമ്മബദ്ധന്മാരെന്നതറിഞ്ഞാലും.

ഭുവനങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കയെന്നതു
ഭുവനാന്ത്യപ്രളയം കഴിവോളം

കർമ്മപാശത്തെ ലംഘിക്കയന്നതു
ബ്രഹ്‌മാവിന്നുമെളുതല്ല നിർണ്ണയം.

ദിക്‌പാലന്മാരുമവ്വണ്ണമോരോരോ
ദിക്കുതോറും തളച്ചു കിടക്കുന്നു.

അല്‌പകർമ്മികളാകിയ നാമെല്ലാ-
മല്‌പകാലം കൊണ്ടോരോരോ ജന്തുക്കൾ

ഗർഭപാത്രത്തിൽ പുക്കും പുറപ്പെട്ടും
കർമ്മംകൊണ്ടു കളിക്കുന്നതിങ്ങനെ.

ജീവഗതി

നരകത്തിൽക്കിടക്കുന്ന ജീവൻപോയ്‌
ദുരിതങ്ങളൊടുങ്ങി മനസ്സിന്റെ

പരിപാകവും വന്നു ക്രമത്താലേ
നരജാതിയിൽ വന്നു പിറന്നിട്ടു

സുകൃതം ചെയ്തു മേല്‌പോട്ടു പോയവർ
സ്വർഗ്ഗത്തിങ്കലിരിന്നു സുഖിക്കുന്നു.

സുകൃതങ്ങളുമൊക്കെയൊടുങ്ങുമ്പോൾ
പരിപാകവുമെള്ളോളമില്ലവർ

പരിചോടങ്ങിരുന്നിട്ടു ഭൂമിയിൽ
ജാതരായ്‌; ദുരിതം ചെയ്തു ചത്തവർ.

വന്നൊരദ്‌ദുരിതത്തിൻഫലമായി
പിന്നെപ്പോയ്‌ നരകങ്ങളിൽ വീഴുന്നു

സുരലോകത്തിൽനിന്നൊരു ജീവൻപോയ്‌
നരലോകേ മഹീസുരനാകുന്നു;

ചണ്ഡകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവർ ചാകുമ്പോൾ
ചണ്ഡാലകുലത്തിങ്കൽപ്പിറക്കുന്നു.

അസുരന്മാർ സുരന്മാരായീടുന്നു;
അമര‍ന്മാർ മരങ്ങളായീടുന്നു;

അജം ചത്തു ഗജമായ്‌ പിറക്കുന്നു
ഗജം ചത്തങ്ങജവുമായീടുന്നു;

നരി ചത്തു നരനായ്‌ പിറക്കുന്നു
നാരി ചത്തുടനോരിയായ്‌പോകുന്നു;

കൃപകൂടാതെ പീഡിപ്പിച്ചീടുന്ന
നൃപൻ ചത്തു കൃമിയായ്‌പിറകുന്നു;

ഈച്ച ചത്തൊരു പൂച്ചയായീടുന്നു
ഈശ്വരന്റെ വിലാസങ്ങളിങ്ങനെ.

കീഴ്‌മേലിങ്ങനെ മണ്ടുന്ന ജീവന്മാർ
ഭൂമിയീന്നത്രേ നേടുന്നു കർമ്മങ്ങൾ;

സീമയില്ലാതോളം പല കർമ്മങ്ങൾ
ഭൂമിയീന്നത്രേ നേടുന്നു ജീവന്മാർ.

അങ്ങനെ ചെയ്തു നേടി മരിച്ചുട-
നന്യലോകങ്ങളോരോന്നിലോരോന്നിൽ

ചെന്നിരുന്നു ഭുജിക്കുന്നു ജീവന്മാർ
തങ്ങൾ ചെയ്തോരു കർമ്മങ്ങൾതൻ ഫലം.

ഒടുങ്ങീടുമതൊട്ടുനാൾ ചെല്ലുമ്പോൾ.
ഉടനെ വന്നു നേടുന്നു പിന്നെയും;

തന്റെ തന്റെ ഗൃഹത്തിങ്കൽനിന്നുടൻ
കൊണ്ടുപോന്ന ധനംകൊണ്ടു നാമെല്ലാം

മറ്റെങ്ങാനുമൊരേടത്തിരുന്നിട്ടു
വിറ്റൂണെന്നു പറയും കണക്കിനേ.

ഭാരതമഹിമ

കർമ്മങ്ങൾക്കു വിളനിലമാകിയ
ജന്മദേശമിബ്ഭൂമിയറിഞ്ഞാലും.

കർമ്മനാശം വരുത്തേണമെങ്കിലും
ചെമ്മേ മറ്റെങ്ങുംസാധിയാ നിർണ്ണയം.

ഭക്തന്മാർക്കും മുമുക്ഷു ജനങ്ങൾക്കും
സക്തരായ വിഷയീജനങ്ങൾക്കും

ഇച്ഛീച്ചീടുന്നതൊക്കെകൊടുത്തീടും
വിശ്വമാതാവു ഭൂമിയറിഞ്ഞാലും

വിശ്വനാഥന്റെ മൂലപ്രകൃതിതാൻ
പ്രത്യക്ഷേണ വിളങ്ങുന്നു ഭൂമിയായ്‌.

അവനീതലപാലനത്തിന്നല്ലൊ
അവതാരങ്ങളും പലതോർക്കുമ്പോൾ.

അതുകൊണ്ടു വിശേഷിച്ചും ഭൂലോകം
പതിന്നാലിലുമുത്തമമെന്നല്ലോ

വേദവാദികളായ മുനികളും
വേദവും ബഹുമാനിച്ചു ചൊല്ലുന്നു.

ലവണാംബുധിമദ്ധ്യേ വിളങ്ങുന്ന
ജംബുദ്വീപൊരു യോജനലക്ഷവും

സപ്തദ്വീപുകളുണ്ടതിലെത്രയും
ഉത്തമമെന്നു വാഴ്‌ത്തുന്നു പിന്നെയും

ഭൂപത്‌മത്തിനു കർണ്ണികയായിട്ടു
ഭൂധരേന്ദ്രനതിലല്ലോ നില്‌ക്കുന്നു.

ഇതിലൊമ്പതു ഖണ്ഡങ്ങളുണ്ടല്ലോ
അതിലുത്തമം ഭാരതഭൂതലം

സമ്മതരായ മാമുനിശ്രേഷ്ഠന്മാർ
കർമ്മക്ഷേത്രമെന്നല്ലോ പറയുന്നു;

കർമ്മബീജമതീന്നു മുളയ്ക്കേണ്ടു
ബ്രഹ്‌മലോകത്തിരിക്കുന്നവർകൾക്കും,

കർമ്മബീജം വരട്ടിക്കളഞ്ഞുടൻ
ജന്മനാശം വരുത്തേണമെങ്കിലും

ഭാരതമായ ഖണ്ഡമൊഴിഞ്ഞുള്ള
പാരിലെങ്ങുമെളുതല്ല നിർണ്ണയം.

അത്ര മുഖ്യമായുള്ളൊരു ഭാരത-
മിപ്രദേശമെന്നെല്ലാരുമോർക്കണം.

കലികാലമഹിമ

യുഗം നാലിലും നല്ലൂ കലിയുഗം
സുഖമേതന്നെ മുക്തിവരുത്തുവാൻ.

കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദ! ജനാർദ്ദന!
കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! രാമ! എന്നിങ്ങനെ

തിരുനാമസങ്കീർത്തനമെന്നീയേ
മറ്റേതുമില്ല യത്‌നമറിഞ്ഞാലും

അതു ചിന്തിച്ചു മറ്റുള്ള ലോകങ്ങൾ
പതിമ്മൂന്നിലുമുള്ള ജനങ്ങളൂം

മറ്റു ദ്വീപുകളാറിലുമുള്ളോരും
മറ്റു ഖണ്ഡങ്ങളെട്ടിലുമുള്ളോരും

മറ്റു മൂന്നു യുഗങ്ങളിലുള്ളോരും
മുക്തി തങ്ങൾക്കു സാദ്ധ്യമല്ലായ്‌കയാൽ

കലികാലത്തെ ഭാരതഖണ്ഡത്തെ,
കലിതാദരം കൈവണങ്ങീടുന്നു.

അതിൽ വന്നൊരു പുല്ലായിട്ടെങ്കിലും
ഇതുകാലം ജനിച്ചുകൊണ്ടീടുവാൻ

യോഗ്യത വരുത്തീടുവാൻ തക്കൊരു
ഭാഗ്യം പോരാതെ പോയല്ലോ ദൈവമേ!

ഭാരതഖണ്ഡത്തിങ്കൽ പിറന്നൊരു
മാനുഷർക്കും കലിക്കും നമസ്കാരം!

എന്നെല്ലാം പുകഴ്‌ത്തീടുന്നു മറ്റുള്ളോർ
എന്നതെന്തിനു നാം പറഞ്ഞീടുന്നു?

എന്തിന്റെ കുറവ്‌

കാലമിന്നു കലിയുഗമല്ലയോ?
ഭാരതമിപ്രദേശവുമല്ലയോ?

നമ്മളെല്ലാം നരന്മാരുമല്ലയോ?
ചെമ്മെ നന്നായ്‌ നിരൂപിപ്പിനെല്ലാരും.

ഹരിനാമങ്ങളില്ലാതെ പോകയോ?
നരകങ്ങളിൽ പേടി കുറകയോ?

നാവുകൂടാതെ ജന്മമതാകയോ?
നമുക്കിന്നി വിനാശമില്ലായ്‌കയോ?

കഷ്ടം!കഷ്ടം! നിരൂപണം കൂടാതെ
ചുട്ടു തിന്നുന്നു ജന്മം പഴുതെ നാം!

മനുഷ്യജന്മം ദുർല്ലഭം

എത്ര ജന്മം പ്രയാസപ്പെട്ടിക്കാലം
അത്ര വന്നു പിറന്നു സുകൃതത്താൽ!

എത്ര ജന്മം മലത്തിൽ കഴിഞ്ഞതും
എത്ര ജന്മം ജലത്തിൽ കഴിഞ്ഞതും

എത്ര ജന്മങ്ങൾ മണ്ണിൽ കഴിഞ്ഞതും
എത്ര ജന്മം മരങ്ങളായ്‌ നിന്നതും

എത്ര ജന്മം അരിച്ചു നടന്നതും
എത്ര ജന്മം മൃഗങ്ങൾ പശുക്കളായ്‌

അതു വന്നിട്ടിവണ്ണം ലഭിച്ചൊരു
മർത്ത്യജന്മത്തിൻ മുമ്പേ കഴിച്ചു നാം!

എത്രയും പണിപ്പെട്ടിങ്ങു മാതാവിൻ
ഗർഭപാത്രത്തിൽ വീണതറിഞ്ഞാലും.

പത്തുമാസം വയറ്റിൽ കഴിഞ്ഞുപോയ്‌
പത്തുപന്തീരാണ്ടുണ്ണിയായിട്ടും പോയ്‌.

തന്നെത്താനഭിമാനിച്ചു പിന്നേടം
തന്നെത്താനറിയാതെ കഴിയുന്നു.

എത്രകാലമിരിക്കുമിനിയെന്നും
സത്യമോ നമുക്കേതുമൊന്നില്ലല്ലോ

നീർപ്പോളപോലെയുള്ളൊരു ദേഹത്തിൽ
വീർപ്പുമാത്രമുണ്ടിങ്ങനെ കാണുന്നു.

ഓർത്തറിയാതെ പാടുപെടുന്നേരം
നേർത്തുപോകുമതെന്നേ പറയാവൂ.

അത്രമാത്രമിരിക്കുന്ന നേരത്തു
കീർത്തിച്ചീടുന്നതില്ല തിരുനാമം!

സംസാരവർണ്ണന

സ്‌ഥാനമാനങ്ങൾ ചൊല്ലിക്കലഹിച്ചു
നാണംകെട്ടു നടക്കുന്നിതു ചിലർ

മദമത്സരം ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു
മതി കെട്ടു നടക്കുന്നിതു ചിലർ;

ചഞ്ചലാക്ഷിമാർ വീടുകളിൽ പുക്കു
കുഞ്ചിരാമനായാടുന്നിതു ചിലർ;

കോലകങ്ങളിൽ സേവകരായിട്ടു
കോലംകെട്ടി ഞെളിയുന്നിതു ചിലർ

ശാന്തിചെയ്തു പുലർത്തുവാനായിട്ടു
സന്ധ്യയോളം നടക്കുന്നിതു ചിലർ;

അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛനും ഭാര്യയ്ക്കും
ഉണ്‌മാൻപോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ;

അഗ്നിസാക്ഷിണിയായൊരു പത്നിയെ
സ്വപ്നത്തിൽപ്പോലും കാണുന്നില്ല ചിലർ;

സത്തുകൾ കണ്ടു ശിക്ഷിച്ചു ചൊല്ലുമ്പോൾ
ശത്രുവെപ്പോലെ ക്രുദ്ധിക്കുന്നു ചിലർ;

വന്ദിതന്മാരെക്കാണുന്ന നേരത്തു
നിന്ദിച്ചത്രെ പറയുന്നിതു ചിലർ;

കാൺക നമ്മുടെ സംസാരംകൊണ്ടത്രേ
വിശ്വമീവണ്ണം നിൽപ്പൂവെന്നും ചിലർ;

ബ്രാഹ്‌മണ്യംകൊണ്ടു കുന്തിച്ചു കുന്തിച്ചു
ബ്രഹ്‌മാവുമെനിക്കൊക്കായെന്നും ചിലർ;

അർത്ഥാശയ്‌ക്കു വിരുതു വിളിപ്പിപ്പാൻ
അഗ്നിഹോത്രാദി ചെയ്യുന്നിതു ചിലർ;

സ്വർണ്ണങ്ങൾ നവരത്നങ്ങളെക്കൊണ്ടും
എണ്ണം കൂടാതെ വില്‌ക്കുന്നിതു ചിലർ;

മത്തേഭം കൊണ്ടു കച്ചവടം ചെയ്തും
ഉത്തമതുരഗങ്ങളതുകൊണ്ടും

അത്രയുമല്ല കപ്പൽ വെപ്പിച്ചിട്ടു-
മെത്ര നേടുന്നിതർത്ഥം ശിവ! ശിവ!

വൃത്തിയും കെട്ടു ധൂർത്തരായെപ്പോഴും
അർത്ഥത്തെക്കൊതിച്ചെത്ര നശിക്കുന്നു!

അർത്ഥമെത്ര വളരെയുണ്ടായാലും
തൃപ്തിയാകാ മനസ്സിന്നൊരു കാലം.

പത്തു കിട്ടുകിൽ നൂറു മതിയെന്നും
ശതമാകിൽ സഹസ്രം മതിയെന്നും

ആയിരം പണം കയ്യിലുണ്ടാകുമ്പോൾ
അയുതമാകിലാശ്‌ചര്യമെന്നതും

ആശയായുള്ള പാശമതിങ്കേന്നു
വേറിടാതെ കരേറുന്നു മേല്‌ക്കുമേൽ.

സത്തുക്കൾ ചെന്നിരന്നാലായർത്ഥത്തിൽ
സ്വല്‌പമാത്രം കൊടാ ചില ദുഷ്‌ടന്മാർ

ചത്തുപോം നേരം വസ്ത്രമതുപോലു-
മൊത്തിടാ കൊണ്ടുപോവാനൊരുത്തർക്കും

പശ്‌ചാത്താപമൊരെള്ളോളമില്ലാതെ
വിശ്വാസപാതകത്തെക്കരുതുന്നു.

വിത്തത്തിലാശപറ്റുക ഹേതുവായ്‌
സത്യത്തെ ത്യജിക്കുന്നു ചിലരഹോ!

സത്യമെന്നതു ബ്രഹ്‌ മമതുതന്നെ
സത്യമെന്നു കരുതുന്നു സത്തുക്കൾ.

വിദ്യകൊണ്ടറിയേണ്ടതറിയാതെ
വിദ്വാനെന്നു നടിക്കുന്നിതു ചിലർ;

കുങ്കുമത്തിന്റെ ഗന്ധമറിയാതെ
കുങ്കുമം ചുമക്കുമ്പോലെ ഗർദ്ദഭം.

കൃഷ്‌ണ കൃഷ്‌ണ! നിരൂപിച്ചു കാണുമ്പോൾ
തൃഷ്‌ണകൊണ്ടേ ഭ്രമിക്കുന്നിതൊക്കെയും.

വൈരാഗ്യം

എണ്ണിയെണ്ണിക്കുറയുന്നിതായുസ്സും
മണ്ടിമണ്ടിക്കരേറുന്നു മോഹവും;

വന്നുവോണം കഴിഞ്ഞു വിഷുവെന്നും,
വന്നില്ലല്ലോ തിരുവാതിരയെന്നും,

കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ
ജന്മനക്ഷത്രമശ്വതിനാളെന്നും,

ശ്രാദ്ധമുണ്ടഹോ വൃശ്‌ചികമാസത്തിൽ
സദ്യയൊന്നുമെളുതല്ലിനിയെന്നും,

ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിച്ചതിലൊരു
ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവു ഞാനെന്നും,

കോണിക്കൽത്തന്നെ വന്ന നിലമിനി-
ക്കാണമന്നന്നെടുപ്പിക്കരുതെന്നും

ഇത്‌ഥമോരോന്നു ചിന്തിച്ചിരിക്കവേ
ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ! ശിവ!

എന്തിനിത്ര പറഞ്ഞു വിശേഷിച്ചും
ചിന്തിച്ചീടുവിനാവോളമെല്ലാരും.

കർമ്മത്തിന്റെ വലിപ്പവുമോരോരോ
ജന്മങ്ങൾ പലതും കഴിഞ്ഞെന്നതും

കാലമിന്നു കലിയുഗമായതും
ഭാരതഖണ്ഡത്തിന്റെ വലിപ്പവും

അതിൽ വന്നു പിറന്നതുമിത്രനാൾ
പഴുതേതന്നെ പോയ പ്രകാരവും

ആയുസ്സിന്റെ പ്രമാണമില്ലാത്തതും
ആരോഗ്യത്തോടിരിക്കുന്നവസ്ഥയും.

ഇന്നു നാമസങ്കീർത്തനംകൊണ്ടുടൻ
വന്നുകൂടും പുരുഷാർത്ഥമെന്നതും

ഇനിയുള്ള നരകഭയങ്ങളും
ഇന്നു വേണ്ടും നിരൂപണമൊക്കെയും.

എന്തിനു വൃഥാ കാലം കളയുന്നു?
വൈകുണ്‌ഠത്തിന്നു പൊയ്‌ക്കൊവിനെല്ലാരും

കൂടിയല്ലാ പിറക്കുന്ന നേരത്തും
കൂടിയല്ലാ മരിക്കുന്ന നേരത്തും

മദ്ധ്യേയിങ്ങനെ കാണുന്ന നേരത്തു
മത്സരിക്കുന്നതെന്തിനു നാം വൃഥാ?

അർത്‌ഥമോ പുരുഷാർത്ഥമിരിക്കവേ
അർത്‌ഥത്തിന്നു കൊതിക്കുന്നതെന്തു നാം?

മദ്ധ്യാഹ്‌നാർക്കപ്രകാശമിരിക്കവേ
ഖദ്യോതത്തെയോ മാനിച്ചുകൊള്ളേണ്ടു!

ഉണ്ണിക്കൃഷ്‌ണൻ മനസ്സിൽക്കളിക്കുമ്പോൾ
ഉണ്ണികൾ മറ്റു വേണമോ മക്കളായ്‌?

മിത്രങ്ങൾ നമുക്കെത്ര ശിവ! ശിവ!
വിഷ്‌ണുഭക്തന്മാരില്ലേ ഭുവനത്തിൽ?

മായ കാട്ടും വിലാസങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ
ജായ കാട്ടും വിലാസങ്ങൾ ഗോഷ്ടികൾ.

ഭുവനത്തിലെ ഭൂതികളൊക്കെയും
ഭവനം നമുക്കായതിതുതന്നെ.

വിശ്വനാഥൻ പിതാവു നമുക്കെല്ലാം
വിശ്വധാത്രി ചരാചരമാതാവും.

അച്ഛനും പുനരമ്മയുമുണ്ടല്ലോ
രക്ഷിച്ചീവാനുള്ളനാളൊക്കെയും.

ഭിക്ഷാന്നം നല്ലൊരണ്ണവുമുണ്ടല്ലോ
ഭക്ഷിച്ചീടുകതന്നെ പണിയുള്ളു.

നാമമഹിമ

സക്തികൂടാതെ നാമങ്ങളെപ്പൊഴും
ഭക്തിപൂണ്ടു ജപിക്കണം നമ്മുടെ

സിദ്ധികാലം കഴിവോളമീവണ്ണം
ശ്രദ്ധയോടെ വസിക്കേണമേവരും.

കാണാകുന്ന ചരാചരജാതിയെ
നാണം കൈവിട്ടു കൂപ്പിസ്തുതിക്കണം.

ഹരിഷാശ്രുപരിപ്ലുതനായിട്ടു
പരുഷാദികളൊക്കെസ്സഹിച്ചുടൻ

സജ്‌ജനങ്ങളെക്കാണുന്ന നേരത്തു
ലജ്‌ജ കൂടാതെ വീണു നമിക്കണം.

ഭക്തിതന്നിൽ മുഴുകിച്ചമഞ്ഞുടൻ
മത്തനെപ്പോലെ നൃത്തം കുതിക്കണം.

മോഹംതീർന്നു മനസ്സു ലയിക്കുമ്പോൾ
സോഹമെന്നിട കൂടുന്നു ജീവനും

പാരിലിങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ചീടുമ്പോൾ
പ്രാരബ്‌ധങ്ങളശേഷമൊഴിഞ്ഞിടും

വിധിച്ചീടുന്ന കർമ്മമൊടുങ്ങുമ്പോൾ
പതിച്ചീടുന്നു ദേഹമൊരേടത്ത്‌;

കൊതിച്ചീടുന്ന ബ്രഹ്‌മത്തെക്കണ്ടിട്ടു
കുതിച്ചീടുന്നു ജീവനുമപ്പൊഴേ.

സക്തിവേറിട്ടു സഞ്ചരിച്ചീടുവാൻ
പാത്രമായില്ലയെന്നതുകൊണ്ടേതും

പരിതാപം മനസ്സിൽ മുഴുക്കേണ്ട
തിരുനാമത്തിൻ മാഹാത്‌മ്യം കേട്ടാലും!:-

ജാതി പാർക്കിലൊരന്ത്യജനാകിലും
വേദവാദി മഹീസുരനാകിലും

നാവുകൂടാതെ ജാതന്മാരാകിയ
മൂകരെയങ്ങൊഴിച്ചുള്ള മാനുഷർ

എണ്ണമറ്റ തിരുനാമമുള്ളതിൽ
ഒന്നുമാത്രമൊരിക്കലൊരുദിനം

സ്വസ്‌ഥനായിട്ടിരിക്കുമ്പോഴെങ്കിലും
സ്വപ്നത്തിൽത്താനറിയാതെയെങ്കിലും

മറ്റൊന്നായിപ്പരിഹസിച്ചെങ്കിലും
മറ്റൊരുത്തർക്കുവേണ്ടിയെന്നാകിലും

ഏതു ദിക്കിലിരിക്കിലും തന്നുടെ
നാവുകൊണ്ടിതു ചൊല്ലിയെന്നാകിലും

അതുമല്ലൊരുനേരമൊരുദിനം
ചെവികൊണ്ടിതു കേട്ടുവെന്നാകിലും

ജന്മസാഫല്യമപ്പോഴേ വന്നുപോയ്‌
ബ്രഹ്‌മസായൂജ്യം കിട്ടീടുമെന്നല്ലോ

ശ്രീധരാചാര്യൻ താനും പറഞ്ഞിതു
ബാദരായണൻ താനുമരുൾചെയ്തു;

ഗീതയും പറഞ്ഞീടുന്നതിങ്ങനെ
വേദവും ബഹുമാനിച്ചു ചൊല്ലുന്നു.

ആമോദം പൂണ്ടു ചൊല്ലുവിൻ നാമങ്ങൾ
ആനന്ദം പൂണ്ടു ബ്രഹ്‌മത്തിൽച്ചേരുവാൻ.

മതിയുണ്ടെങ്കിലൊക്കെ മതിയിതു
തിരുനാമത്തിൽ മാഹാത്‌മ്യമാമിതു

പിഴയാകിലും പിഴകേടെന്നാകിലും
തിരുവുള്ളമരുൾക ഭഗവാനെ

കടപ്പാട് ശ്രീവൽസം 

ദേവതാ സ്തുതി (സർവ്വദേവതകളെയും ഒരുമിച്ചു സ്തുതിക്കാം)

ബ്രഹ്മാണം  ശൂലപാണിം ഹരിമമരപതിം

ഭാസ്ക്കരം സ്കന്ദമിന്ദും

വിഷ്ണും വഹ്നിം  ധനേശം വരുണമപി  യമാ൯
‍ധർ‍മ്മമാര്യാ൯ ഫണീന്ദ്രാ൯

ദേവാ൯ ദേവീസമേതാ൯ ഗ്രഹമുനിപിതൃഗോ
പക്ഷിനക്ഷത്ര വൃക്ഷാ൯

ത്രൈലോക്യസ്ഥാ൯ സമസ്താ൯ സകല
പരിവൃഢാ൯‍
സർവ്വഭൂത്യൈനമാമി . “

സര്‍വ ദേവതകളേയും ഒരുമിച്ചു സ്തുതിക്കുന്ന ഒരു ദിവ്യ സ്തുതിയാണിത്‌

ഹരിപദാഷ്ടകം

ഭുജഗതലപഗതം ഘനസുന്ദരം
ഗരുഡവാഹനമംബുജലോചനം

നളിനചക്രഗദാകരമവ്യയം
ഭജതേ രേ മനുജാഃ കമലാപതിം.

അളികുലാസിതകോമളകുന്തളം
വിമലപീതദുകൂലമനോഹരം

ജലധിജാങ്കിതവാമകളേബരം
ഭജത രേ മനുജാഃ കമലാപതിം.

കിമു ജപശ്ച തപോഭിരുതാദ്ധ്വരൈ-
രപി കിമുത്തമതീർത്ഥനിഷേവണൈഃ

കുമുത ശാസ്ത്രകദംബവിലോകനൈർ‌-
ഭജത രേ മനുജാഃ കമലാപതിം.

മനുജദേഹമിമം ഭുവി ദുർ‌ല്ലഭം
സമധിഗമ്യ സുരൈരപി വാഞ്ഛിതം

വിഷയലമ്പടതാമപഹായ വൈ
ഭജത രേ മനുജാഃ കമലാപതിം.

ന വനിതാ ന സുതോ ന സഹോദരോ
ന ഹി പിതാ ജനനീ ന ച ബാന്ധവാഃ

വ്രജതി സാകമനേന ജനേന വൈ
ഭജത രേ മനുജാഃ കമലാപതിം.

സകലമേവ ചലം സചരാചരം
ജഗദിദം സുതരാം ധനയൗവനം

സമവലോക്യ വിവേക ദൃശാദ്‌ധ്രുവം
ഭജത രേ മനുജാഃ കമലാപതിം.

വിവിധ രോഗയുതം ക്ഷണഭംഗുരം
പരവശം നവമാർഗ്ഗമലാകുലം

പരിനിരീക്ഷ്യ ശരീരമിദം സ്വകം
ഭജന്ത രേ മനുജാഃ കമലാപതിം.

മുനിവരൈരനിശം ഹൃദി ഭാവിതം
ശിവവിരിഞ്ചിമഹേന്ദ്രനുതം സദാ

മരണജന്മ ജരാമയ മോചനം
ഭജത രേ മനുജാഃ കമലാപതിം.

ഫലശ്രുതി

ഹരിപദാഷ്ടകമേതദനുത്തമം
പരമഹം സജനേന സമീരിതം
പതതി യസ്തു സമാഹിതചേതസാ
വ്രജതി വിഷ്ണുപദം സ നരോ ധ്രുവം.

                           

ഓം ജയ ജഗദീശ ഹരേ

ലോകാ സമസ്താ  സുഖിനോഭവന്തു

ഓം ജയ ജഗദീശ ഹരേ
സ്വാമീ ജയ ജഗദീശ ഹരേ
ഭക്ത ജനോം കേ സംകട,
ദാസ ജനോം കേ സംകട,
ക്ഷണ മേം ദൂര കരേ,
ഓം ജയ ജഗദീശ ഹരേ || 1 ||

ജോ ധ്യാവേ ഫല പാവേ,
ദുഖ ബിനസേ മന കാ
സ്വാമീ ദുഖ ബിനസേ മന കാ
സുഖ സമ്മതി ഘര ആവേ,
സുഖ സമ്മതി ഘര ആവേ,
കഷ്ട മിടേ തന കാ
ഓം ജയ ജഗദീശ ഹരേ || 2 ||

മാത പിതാ തുമ മേരേ,
ശരണ ഗഹൂം മൈം കിസകീ
സ്വാമീ ശരണ ഗഹൂം മൈം കിസകീ .
തുമ ബിന ഔര ന ദൂജാ,
തുമ ബിന ഔര ന ദൂജാ,
ആസ കരൂം മൈം ജിസകീ
ഓം ജയ ജഗദീശ ഹരേ || 3 ||

തുമ പൂരണ പരമാത്മാ,
തുമ അംതരയാമീ
സ്വാമീ തുമ അന്തരയാമീ
പരാബ്രഹ്മ പരമേശ്വര,
പരാബ്രഹ്മ പരമേശ്വര,
തുമ സബ കേ സ്വാമീ
ഓം ജയ ജഗദീശ ഹരേ || 4 ||

തുമ കരുണാ കേ സാഗര,
തുമ പാലനകര്താ
സ്വാമീ തുമ പാലനകര്താ,
മൈം മൂരഖ ഖല കാമീ
മൈം സേവക തുമ സ്വാമീ,
കൃപാ കരോ ഭര്താര
ഓം ജയ ജഗദീശ ഹരേ || 5 ||

തുമ ഹോ ഏക അഗോചര,
സബകേ പ്രാണപതി,
സ്വാമീ സബകേ പ്രാണപതി,
കിസ വിധ മിലൂം ദയാമയ,
കിസ വിധ മിലൂം ദയാമയ,
തുമകോ മൈം കുമതി
ഓം ജയ ജഗദീശ ഹരേ || 6 ||

ദീനബംധു ദുഖഹര്താ,
ഠാകുര തുമ മേരേ,
സ്വാമീ തുമ രമേരേ
അപനേ ഹാഥ ഉഠാവോ,
അപനീ ശരണ ലഗാവോ
ദ്വാര പഡാ തേരേ
ഓം ജയ ജഗദീശ ഹരേ || 7 ||

വിഷയ വികാര മിടാവോ,
പാപ ഹരോ ദേവാ,
സ്വാമീ പാപ ഹരോ ദേവാ,
ശ്രദ്ധാ ഭക്തി ബഢാവോ,
ശ്രദ്ധാ ഭക്തി ബഢാവോ,
സംതന കീ സേവാ
ഓം ജയ ജഗദീശ ഹരേ || 8 ||

ആയിരം തിരികൾക്ക് വെളിച്ചം പകർന്നുകൊടുക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഒരു മെഴുകിതിരിയുടെ ആയുസ്സ് കുറയുന്നില്ല.പങ്കുവെയ്ക്ക്പ്പെടുന്ന സന്തോഷവും അത് പോലെയാണ്.

 ഗൗതമബുദ്ധൻ...

വിഷ്ണു നാമ ഭജനം

ബുധനാഴ്ചകള്‍ അവതാര വിഷ്ണു ഭജനത്തിനുള്ളവയാകുന്നു. ഇന്ന് ഈ കീര്‍ത്തനം കൊണ്ട് ശ്രീരാമനെ സ്തുതിക്കാം ..

രാമ രാമ രാമ രാമ പാഹിമാം
രാഘവാ മനോഹരാ ഹരേ മുകുന്ദ പാഹിമാം
രാക്ഷസാന്തകാ മുകുന്ദ രാമ രാമ പാഹിമാം
ലക്ഷ്മണ സഹോദര ശുഭാവതാര പാഹിമാം (രാമ.....)

നാന്മുഖേന്ദ്ര ചന്ദ്ര ശങ്കരാദി ദേവരൊക്കെയും
പാല്ക്കടല്‍ക്കകം കടന്നു കൂടിടുന്ന ഭക്തിയാല്‍
വാഴ്ത്തിടുന്ന സൂക്തപംക്തി കേട്ടുണര്‍ന്നു ഭംഗിയില്‍
മങ്ങിടാതനുഗ്രഹം കൊടുത്ത രാമ പാഹിമാം (രാമ.....)

"രാവണേന്ദ്രജിത്തു കുംഭകര്‍ണ്ണരാദി ദുഷ്ടരെ
കാലന്നൂര്‍ക്കയച്ചു ലോകശാന്തി ഞാന്‍ വരുത്തിടാം"
എന്ന സത്യവാക്കുരച്ചുകൊണ്ടു നല്ല വേളയില്‍
ഭൂമിയിലയോദ്ധ്യയില്‍ പിറന്ന രാമാ പാഹിമാം (രാമ.....)

ശംഖചക്രമെന്നുതൊട്ട ലക്ഷണങ്ങളൊത്തു ചേ-
ര്‍ന്നുത്തമന്‍ ദശരഥന്‍റെ പുത്രഭാവമാര്‍ന്നുടന്‍
ഭൂമിയില്‍ സഹോദര സമേതനായി വാഴവേ
കൌശികന്‍റെ യാഗരക്ഷചെയ്ത രാമ പാഹിമാം (രാമ.....)

താടകാവധം കഴിച്ചഹല്യ രക്ഷയേകിയാ-
മന്നനായ മൈഥിലന്‍റെ പുത്രിയായ സീതയെ
ശൈവചാപഭഞ്ജനം നടത്തി, വേളി ചെയ്തതും
ലോകര്‍ കണ്ടകംതെളിഞ്ഞു രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ.....)

ഭാര്യയായ സീതയോത്തയോദ്ധ്യനോക്കി വന്നിടും
രാമനെപ്പരശുരാമനന്നെതിര്‍ത്ത കാരണം
ദര്‍പ്പശാന്തിയേകി നല്ല വൈഷ്ണവം ധനുസ്സിനെ
കൈക്കലാക്കി വന്നുചേര്‍ന്നു രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ.....)

ലക്ഷ്മിതന്‍റെയംശമായ സീതയോത്തു രാഘവന്‍
പുഷ്ടമോദമന്നയോദ്ധ്യ തന്നില്‍ വാണിരിക്കവേ,
രാജ്യഭാരമൊക്കെ രാമനേകുവാന്‍ ദശരഥന്‍
മാനസത്തി ലോര്‍ത്തുറച്ചു രാമാ രാമാ പാഹിമാം (രാമ.....)

എങ്കിലും വിധിബലത്തെയാദരിച്ചു രാഘവന്‍
സീതയൊത്തു ലക്ഷ്മണസമേതനായ് മഹാവനം
ചെന്നിരിക്കവേയടുത്തു വന്നൊരു ഭരതനായ്
പാദുകം കൊടുത്തുവിട്ട രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ.....)

മാമുനി ജനങ്ങളെ വണങ്ങി ദുഷ്ടരാക്ഷസ-
ന്മാരെ നിഗ്രഹിച്ചു, നല്ല പര്‍ണ്ണശാലതീര്‍ത്തതില്‍
വാണിരിക്കവേയടുത്തു വന്ന ശൂര്‍പ്പണഖയെ
ലക്ഷ്മണന്‍ മുറിച്ചുവിട്ടു രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ.....) .

കാര്യഗൌരവങ്ങളൊക്കെയോര്‍ത്തറിഞ്ഞു രാവണന്‍
മാനിനെയയച്ചു രാമനെയകറ്റി, ഭിക്ഷുവായ്
വന്നു സീതയെ ഹരിച്ചു, പുഷ്പകം കരേറിയാ-
ലങ്കയില്‍ കടന്നുപോയി രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ.....)

കാന്തയെത്തിരഞ്ഞു സങ്കടത്തോടെ നടക്കവേ
മാരുതിപ്രമുഖരായ വാനരപ്രവീരരേ-
കണ്ടു ബാലിയെ ഹരിച്ചു, വാനരപ്രവീരരോ-
ടൊത്തുചെര്‍ന്നു സീതയെത്തിരഞ്ഞ രാമ പാഹിമാം (രാമ......)

ദക്ഷിണസമുദ്രലംഘനം നടത്തി മാരുതി
സീതയെത്തിരഞ്ഞുകണ്ടു, ലങ്ക ചുട്ടു ശീഘ്രമായ്
രാവണകുചേഷ്ടിതങ്ങളൊക്കെയോതി രാമനെ
പ്രീതനാക്കി രാഘവാ മുകുന്ദ രാമ പാഹിമാം (രാമ......)

കോടി കോടി വാനരപ്പടയുമൊത്തു പിന്നെയാ
വാരിധി കടന്നുചെന്നു രാമദേവനങ്ങനെ ,
ഭക്താനാം വിഭീഷണവചസ്സു കേട്ടു വേണ്ടപോല്‍
യുദ്ധകാര്യസക്തനായ് വസിച്ചു രാമ പാഹിമാം (രാമ......)

ലക്ഷ്മണഹനൂമദാദിവീരരോത്തു രാഘവന്‍
രാക്ഷസേശസൈന്യമൊക്കെ നഷ്ടമാക്കിയിട്ടുടന്‍
ഉഗ്രനാം ദശാസ്യനേയുമന്നുകൊന്നു ലങ്കയെ
ഭക്താനാം വിഭീഷണനു നല്‍കി രാമ പാഹിമാം (രാമ.....)

തുഷ്ടിയോടു ദേവസംഘമൊക്കെയും സ്തുതിക്കവേ
വഹ്നിയില്‍ കുളിച്ചുവന്ന സീതയേയുമേറ്റഹോ !
പുഷ്പകം കരേറിവന്നയോദ്ധ്യയിങ്കലെത്തിയാ -
ഭക്താനാം ഭരതനെപ്പുണര്ന്ന രാമ പാഹിമാം (രാമ.......)

ദൂഷണഖരദശാസ്യ കുംഭകര്‍ണ്ണരാദിയെ-
ക്കൊന്നുവന്ന രാമനെ മഹാജനം പുകഴ്ത്തവേ,
പത്നിയോടുകൂടിയുത്തമാസനത്തിലേറിയാ-
രാജ്യഭാരമേറ്റെടുത്ത രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ.......)

ലോകര്‍ ചൊന്നിടുന്നതാം ദുരുക്തികേട്ടു ഗര്‍ഭിണി
യായ ജായയെ ത്യജിച്ചു കാട്ടിലാക്കിയെങ്കിലും
പത്നിതന്‍ ചാരിത്ര്യശുദ്ധിയോര്‍ത്തു ദുഃഖപൂര്‍ണനായ്
രാജ്യകാര്യസക്തനായ രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ.......)

രാമദേവ സല്‍ചരിത്രപൂര്‍ണ്ണകാവ്യഗാനമാം
തേനൊഴുക്കിവന്ന സീതതന്‍റെ രണ്ടുപുത്രരെ
ആത്മപുത്രരെന്നറിഞ്ഞ ലോകനായകന്‍ പരന്‍
സീതയെ മനസ്സിലോര്‍ത്തു രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ.....)

പത്നിയെ പ്പരി ഗ്രഹിപ്പതിന്നു വീണ്ടു മഗ്നിയില്‍
ചാടിടേണമെന്നു ചൊന്ന രാമനങ്ങു കാണവേ ,
ഭിന്നയായ ഭൂമിയില്‍ മറഞ്ഞുപോയി ജാനകി
ഖിന്നനായി രാമനും തിരിച്ചു രാമ പാഹിമാം (രാമ.......)

ക്ഷിപ്രകോപിയായ മാമുനീന്ദ്രവാക്കുകേട്ടുവ-
ന്നെത്തിയോരു ലക്ഷ്മണനെസ്സന്ത്യജിച്ച രാഘവാന്‍
ഭൂമിവാസമിന്നിവേണ്ടയെന്നു നിശ്ചയിച്ചു താന്‍
ദിവ്യലോകമെത്തുവാനുറച്ചു രാമ പാഹിമാം (രാമ......)

ആത്മജര്‍ക്ക് രാജ്യഭാര മേകിയിട്ടു ദേവാനാം
രാമനന്നു ഭക്തരോടുമൊത്തുചേര്‍ന്നു ഭാമ്ഗിയില്‍
സന്മുഹൂര്‍ത്തമെത്തവേ നദീജലത്തില്‍ മുങ്ങിയാ -
സ്വന്തധാമമാര്‍ന്നു ഹന്ത രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ......)

ഈ വിധം ഭുവനഭാരമൊക്കെയും കളഞ്ഞുടന്‍
ജീവിതംവെടിഞ്ഞു ലോകസാക്ഷിയായൊരീശ്വരന്‍
എന്ന തത്വമോര്‍ത്തറിഞ്ഞു ജീവജാലമൊക്കെയും
രാമനാമമോതിവാണു രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ.....)

രാമനാമ മന്ത്രമോതി വാണിടുന്നു മാനുഷന്‍
ലോകമാന്യനായ് ഭവിച്ചു ദിവ്യലോകമാര്ന്നിടും
അത്ര ശുദ്ധസത്വപൂര്‍ണ്ണമായ് രാമസല്ക്കഥ
തോന്നണമിവര്‍ക്കുനിത്യം രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ......)

രാമഭക്തിവന്നുദിച്ചു മാനുഷര്‍ക്കസ്സാധ്യമായ്
ഒന്നുമില്ല സര്‍വ്വവും കരസ്ഥമെന്നു നിര്‍ണ്ണയം
ജാംബവാന്‍ വിഭീഷണന്‍ സമീരണാത്മജന്‍ മുതല്‍
ക്കുള്ളവീരരോതിടുന്നു രാമനാമമിപ്പോഴും (രാമ.......)

സൌഖ്യമൊക്കെയും ലഭിച്ചു മുക്തി കൈവരുന്നതി-
ന്നേവരും ജപിച്ചുകൊള്‍ക രാമനാമമെപ്പോഴും
ഭക്തവത്സലന്‍ മുകുന്ദനീശ്വരന്‍ രഘുവരന്‍
മാനസത്തില്‍ വാണിടട്ടെ രാമ രാമ പാഹിമാം (രാമ.....)

പാതകങ്ങളൊക്കെ നീങ്ങി മാനസം വിശുദ്ധമായ്
തീര്‍ന്നു രാമദേവനുള്ളിലെത്തി വാണിരിക്കുവാന്‍
തക്ക ഭാഗ്യമേകണം മഹീപതേ! മഹാമതേ!
ലോകനായകവിഭോ ഹരേ മുകുന്ദ പാഹിമാം (രാമ........)

രാമ രാമ രാഘവാ മനോഭിരാമ പാഹിമാം
ഇന്ദിരാമനോഹരാ മുകുന്ദ രാമ പാഹിമം
ലക്ഷ്മണാഗ്രജാ മുകുന്ദ ജാനകീപതേ വിഭോ
ഭോഗമോക്ഷദായകാ ഹരീശവന്ദ്യ പാഹിമം (രാമ.......) 

ചില അതിപ്രധാന മന്ത്രങ്ങള്‍:

വിനായക ചതുര്‍ത്ഥി മുതല്‍ ജപിച്ചുതുടങ്ങാവുന്ന അത്ഭുതശക്തിയുള്ള 4 ഗണപതിമന്ത്രങ്ങള്‍ എഴുതുന്നു. മന്ത്രങ്ങള്‍ ജപിക്കുമ്പോള്‍ വ്യക്തതയോടെയും സാവകാശത്തിലും മാത്രം ജപിച്ച് ശീലിക്കണം. 


ആവശ്യമുള്ളവര്‍ക്ക്‌ മാനസപൂജയും ചെയ്യാവുന്നതാകുന്നു.

മാനസപൂജ:


കുടുംബത്ത് ആര്‍ക്കെങ്കിലുമോ അല്ലെങ്കില്‍ നമുക്കോ വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും കാരണവശാല്‍ പ്രത്യേക പ്രാര്‍ത്ഥന വേണ്ടിവന്നാല്‍ നെയ്‌വിളക്ക് കൊളുത്തി, ആ ദേവതയെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് 24 മിനിട്ടില്‍ (ഒരു നാഴിക നേരം) കുറയാതെ ഭക്തിപുരസ്സരം ഈ മന്ത്രങ്ങള്‍ ജപിച്ചുകൊണ്ട് മാനസപൂജ ചെയ്യുക. മാനസപൂജ എന്നാല്‍, പ്രസ്തുത ദേവനെ അല്ലെങ്കില്‍ ദേവിയെ എണ്ണ തേച്ച് കുളിപ്പിച്ച് പൊട്ടുകുത്തി ഉടയാട ധരിപ്പിച്ച് മാല ചാര്‍ത്തി മുഖം മിനുക്കി ധൂമ-ദീപാദികള്‍ നല്‍കി അന്ന-പാനീയങ്ങള്‍ നല്‍കി ഭഗവാന്‍റെ ഇഷ്ട പുഷ്പാഞ്ജലികള്‍ നല്‍കി ഇഷ്ട മന്ത്രങ്ങളും (അറിയുമെങ്കില്‍) സൂക്തങ്ങളും (അറിയുമെങ്കില്‍),) സ്തോത്രങ്ങളും (അറിയുമെങ്കില്‍) ജപിച്ച് അര്‍ച്ചയും നടത്തി അവസാനം തെറ്റുകുറ്റങ്ങള്‍ക്ക്‌ മാപ്പും അപേക്ഷിച്ച് അവര്‍ക്ക്‌ നല്‍കുന്ന മാനസപൂജയില്‍ സന്തോഷം കണ്ടെത്തണം. അതായത്‌, ഇവയൊക്കെ നാം ഭഗവാനുവേണ്ടി അല്ലെങ്കില്‍ ഭഗവതിയ്ക്കുവേണ്ടി ചെയ്യുന്നതായി മനസ്സില്‍ ഏകാഗ്രതയോടെ കാണണമെന്ന് സാരം. മാനസപൂജയോളം വലിയ ഒരു ഈശ്വരാരാധന ഇല്ലെന്നറിയുക.



മഹാഗണപതി മന്ത്രം:
***************************
ഈ മന്ത്രജപം കൊണ്ട് ഏറ്റവും ഗുണപ്രദമായി ഭവിക്കുന്നത്, സത്സ്വഭാവം ലഭിക്കും എന്നതാണ്. സ്വഭാവ വികലതയുള്ള ജാതകന്‍റെ പേരും നക്ഷത്രവും കൊണ്ട്, 'സത്സ്വഭാവ ചിന്താര്‍ത്ഥ്യം' മഹാഗണപതി മന്ത്രസഹിതം പുഷ്പം അര്‍ച്ചിച്ചു നടത്തുന്ന ഗണപതിഹോമം അതീവ ഫലപ്രദമാണ്.

മഹാഗണപതി മന്ത്രം സ്ഥിരമായി ജപിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അത്ഭുതകരമായ ഒരു വശ്യശക്തി ലഭിക്കും. ആര്‍ക്കും ബഹുമാനിക്കണം എന്ന ചിന്തയുണ്ടാകും. സര്‍വ്വ സിദ്ധികളും ലഭിക്കുന്ന അത്യുത്തമം ആയതും ഗണപതിമന്ത്രങ്ങളില്‍ വെച്ചേറ്റവും ഫലപ്രദവുമായ മന്ത്രവുമാണിത്.



മന്ത്രം:
********
"ഓം ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം ഗ്ലൌം ഗം ഗണപതയേ വര വരദ 
സര്‍വ്വജനം മേ വശമാനയ സ്വാഹാ"



ലക്ഷ്മീവിനായകം:
*************************
ഇത് ദാരിദ്യശാന്തി നല്‍കും. ധനാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ജാതകത്തില്‍ ഓജരാശിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ശുക്രനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനും, രണ്ടാം ഭാവത്തില്‍ കേതു നില്‍ക്കുന്ന ജാതകര്‍ക്കും ഈ ഗണപതിമന്ത്രം അത്യുത്തമം ആകുന്നു.



മന്ത്രം:
*******

"ഓം ശ്രീം ഗം സൗമ്യായ ഗണപതയേ 
വരവരദ സര്‍വ്വജനം മേ വശമാനയ സ്വാഹാ"

108 ആണ് ജപസംഖ്യ.



ക്ഷിപ്രഗണപതി മന്ത്രം:
****************************
തടസ്സശമനം, ക്ഷിപ്രകാര്യസിദ്ധി എന്നിവയ്ക്ക് ഈ മന്ത്രജപം അത്യുത്തമം ആകുന്നു.



മന്ത്രം:
******** 
"ഗം ക്ഷിപ്ര പ്രസാദനായ നമ:"

108 ആണ് ജപസംഖ്യ.




വശ്യഗണപതി മന്ത്രം:
***************************
ദാമ്പത്യകലഹശമനം, പ്രേമസാഫല്യം എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് അതീവ ഫലപ്രദം ആകുന്നു.



മന്ത്രം:
 *******
"ഹ്രീം ഗം ഹ്രീം വശമാനയ സ്വാഹാ"




108 ആണ് ജപസംഖ്യ.
 **************************

ശിവഭക്തര്‍ക്കായി ശൈവമന്ത്രവും ശൈവമാലാ മന്ത്രവും എഴുതുന്നു. ആരാധനാ സമയങ്ങളില്‍ ഇവയിലൊരു മന്ത്രമോ അല്ലെങ്കില്‍ ഇവ രണ്ടുമോ ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുക. ക്ഷേത്രദര്‍ശന സമയത്തും ജപിക്കാം.

കുടുംബത്ത് ആര്‍ക്കെങ്കിലുമോ അല്ലെങ്കില്‍ നമുക്കോ വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും കാരണവശാല്‍ പ്രത്യേക പ്രാര്‍ത്ഥന വേണ്ടിവന്നാല്‍ നെയ്‌വിളക്ക് കൊളുത്തി, മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് 24 മിനിട്ടില്‍ (ഒരു നാഴിക നേരം) കുറയാതെ ഭക്തിപുരസ്സരം ഈ മന്ത്രങ്ങള്‍ ജപിച്ചുകൊണ്ട് മാനസപൂജ ചെയ്യുക. മാനസപൂജ എന്നാല്‍, ഭഗവാനെ എണ്ണ തേച്ച് കുളിപ്പിച്ച് പൊട്ടുകുത്തി ഉടയാട ധരിപ്പിച്ച് മാല ചാര്‍ത്തി മുഖം മിനുക്കി ധൂമ-ദീപാദികള്‍ നല്‍കി അന്ന-പാനീയങ്ങള്‍ നല്‍കി ഭഗവാന്‍റെ ഇഷ്ട പുഷ്പാഞ്ജലികള്‍ നല്‍കി ഭഗവാന്‍റെ ഇഷ്ട മന്ത്രങ്ങളും (അറിയുമെങ്കില്‍) സൂക്തങ്ങളും (അറിയുമെങ്കില്‍),) സ്തോത്രങ്ങളും (അറിയുമെങ്കില്‍)-).,) ജപിച്ച് അര്‍ച്ചയും നടത്തി അവസാനം തെറ്റുകുറ്റങ്ങള്‍ക്ക്‌ മാപ്പും അപേക്ഷിച്ച് ഭഗവാന് നല്‍കുന്ന മാനസപൂജയില്‍ സന്തോഷം കണ്ടെത്തണം. അതായത്‌, ഇവയൊക്കെ നാം ഭഗവാനുവേണ്ടി ചെയ്യുന്നതായി മനസ്സില്‍ ഏകാഗ്രതയോടെ കാണണമെന്ന് സാരം. മാനസപൂജയോളം വലിയ ഒരു ഈശ്വരാരാധന ഇല്ലെന്നറിയുക.



ശൈവമന്ത്രം:
--------------------

"ഹ്രീം നമശ്ശിവായ ശിവായ രുദ്രായ 
ലോകേശായ ഘോരാകാരായ
സംഹാരവിഗ്രഹായ ത്രിപുരഹരായ 
മൃത്യുഞ്ജയായ മാം രക്ഷ രക്ഷ 
ഹും ഫള്‍ സ്വാഹാ"




ശൈവമാലാ മന്ത്രം:
-----------------------------

"ശിവായ ഹ്രീം നമ:ശിവായ ത്രിപുരഹരായ 
കാലഹരായ സര്‍വ്വദുഷ്ടഹരായ സര്‍വ്വശത്രുഹരായ 
സര്‍വ്വരോഗഹരായ സര്‍വ്വഭൂത-പ്രേത-പിശാചഹരായ 
ധര്‍മ്മാര്‍ത്ഥ-കാമ-മോക്ഷപ്രദായ 
മാം രക്ഷ രക്ഷ ഹും ഫള്‍"





                                 
ശ്രീകൃഷ്ണ ഭക്തര്‍ക്കായി "അഷ്ടദശാക്ഷര വൈഷ്ണവ മന്ത്രം" (18 അക്ഷരങ്ങളുള്ളത്) അഥവാ "മഹാബല ഗോപാലമന്ത്രം" എഴുതുന്നു. ഇത് നിത്യവും ജപിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ആരോഗ്യവര്‍ദ്ധനവും, ദാരിദ്ര്യശമനവും, തൊഴിലില്‍ പേരും പ്രശസ്തിയും ലഭിക്കുന്നതാണ്. 



മന്ത്രം:
*******
''ഓം നമോ വിഷ്‌ണവേ സുരപതയേ
മഹാബലായ സ്വാഹാ"

9 അല്ലെങ്കില്‍ 9 ന്‍റെ ഗുണിതങ്ങളായി ജപിക്കാവുന്നതാണ്.  അതുമല്ലെങ്കില്‍ 5 അല്ലെങ്കില്‍ തമ്മില്‍ കൂട്ടിയാല്‍ 5 കിട്ടുന്ന സംഖ്യയായും ജപിക്കാവുന്നതാകുന്നു. വ്യാഴാഴ്ച സൂര്യോദയം മുതല്‍ ഒരുമണിക്കൂര്‍ വരെയുള്ള വ്യാഴകാലഹോരയിലും ബുധനാഴ്ച സൂര്യോദയം മുതല്‍ ഒരുമണിക്കൂര്‍ വരെയുള്ള ബുധകാലഹോരയിലും ഈ മന്ത്രം ജപിക്കാവുന്നതാണ്. ദധിവാമനരൂപം (വെണ്ണ കട്ടുതിന്നുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണന്‍റെ രൂപം) മനസ്സില്‍ കണ്ടുകൊണ്ട് ജപിക്കുന്നത് അത്യുത്തമം.




സുബ്രഹ്മണ്യ ഗായത്രി:
****************************
മകയിരം, ചിത്തിര, അവിട്ടം നക്ഷത്രക്കാര്‍ക്കും, ഒരു ജാതകത്തില്‍ ചൊവ്വ മേടം, മിഥുനം, ചിങ്ങം, തുലാം, ധനു, കുംഭം എന്നീ രാശികളില്‍ നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കും, ലഗ്നം, രണ്ട്, ഏഴ്, എട്ട് എന്നീ ഭാവങ്ങളില്‍ നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കും സുബ്രഹ്മണ്യ ഗായത്രി സ്ഥിരമായി ജപിക്കാം. 

രാഹൂര്‍ദശയില്‍ ചൊവ്വയുടെ അപഹാരകാലം (രാഹൂര്‍ദശയുടെ അവസാനകാലം അഥവാ ദശാസന്ധിക്കാലം) ഉള്ളവര്‍ ഇവയില്‍ ഒന്ന് ജപിക്കുന്നത് അതീവ ഗുണപ്രദം ആയിരിക്കും.

സന്താനങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം ലഭിക്കാനായും അവരുടെ ഉയര്‍ച്ചയ്ക്കായും സുബ്രഹ്മണ്യ ഗായത്രി ജപിക്കാം. 



സുബ്രഹ്മണ്യ ഗായത്രി:
***************************
"സനല്‍ക്കുമാരായ വിദ്മഹേ 
ഷഡാനനായ ധീമഹീ
തന്വോ സ്കന്ദ: പ്രചോദയാത്"

സുബ്രഹ്മണ്യ മൂലമന്ത്രം:
*****************************

"ഓം വചദ്ഭുവേ നമ:"

ഗുരുവിന്‍റെ ഉപദേശം ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഭക്തര്‍, മൂലമന്ത്രം ജപിക്കണമെന്ന് അതിയായ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കില്‍ സാക്ഷാല്‍ പരമശിവനെ ഗുരുവായി സങ്കല്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട് സധൈര്യം ജപിച്ചുതുടങ്ങാം.



സുബ്രഹ്മണ്യ രായം:
*************************
"ഓം ശരവണ ഭവ:" 

സുബ്രഹ്മണ്യ മന്ത്രങ്ങളും മറ്റ് ജപങ്ങളും ഒരു ചൊവ്വാഴ്ച ദിവസം ഉദയം മുതല്‍ ഒരു മണിക്കൂര്‍ വരെയുള്ള ചൊവ്വാകാലഹോരയില്‍ ഭക്തിയോടെ ജപിച്ചുതുടങ്ങണം. പൊതുവേ സുബ്രഹ്മണ്യമന്ത്രങ്ങളും മറ്റ് ജപങ്ങളും 21 പ്രാവശ്യം വീതമാണ് ജപിക്കേണ്ടത്. അതില്‍ 'സുബ്രഹ്മണ്യ രായം' എന്നാണോ 21,000 സംഖ്യ പൂര്‍ത്തിയാകുന്നത്, അന്നുമുതല്‍ സാക്ഷാല്‍ സുബ്രഹ്മണ്യന്‍റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചുതുടങ്ങുമെന്ന് അനുഭവസാക്ഷ്യം.



കുടുംബ ഐക്യത്തിന് ഒരു മുരുകമന്ത്രം: 
--------------------------------------------------------------

"ഓം വല്ലീദേവയാനീ സമേത
ദേവസേനാപതീം കുമര ഗുരുവരായ സ്വാഹാ"



രോഗശമനത്തിന് ഒരു മുരുകമന്ത്രം:
--------------------------------------------

"ഓം അഗ്നികുമാര സംഭവായ 
അമൃത മയൂര വാഹനാരൂഡായ
ശരവണ സംഭവ വല്ലീശ 
സുബ്രഹ്മണ്യായ നമ:"






ശാസ്താവിന്‍റെ ഭക്തര്‍ക്കായി 21 ഇഷ്ടമന്ത്രങ്ങള്‍ എഴുതുന്നു:

"ഓം കപാലിനേ നമ:
ഓം മാനനീയായ നമ:
ഓം മഹാധീരായ നമ:
ഓം വീരായ നമ:
ഓം മഹാബാഹവേ നമ:
ഓം ജടാധരായ നമ:
ഓം കവയേ നമ:
ഓം ശൂലിനേ നമ:
ഓം ശ്രീദായ നമ:
ഓം വിഷ്ണുപുത്രായ നമ:
ഓം ഋഗ്വേദരൂപായ നമ:
ഓം പൂജ്യായ നമ:
ഓം പരമേശ്വരായ നമ:
ഓം പുഷ്കലായ നമ:
ഓം അതിബലായ നമ:
ഓം ശരധരായ നമ:
ഓം ദീര്‍ഘനാസായ നമ:
ഓം ചന്ദ്രരൂപായ നമ:
ഓം കാലഹന്ത്രേ നമ:
ഓം കാലശാസ്ത്രേ നമ:
ഓം മദനായ നമ:"



ശനിദോഷം ഉള്ളവര്‍, ഗ്രഹനിലയില്‍ ശനി വക്ര ഗതിയില്‍ ഉള്ളവര്‍, ശനിയുടെ ദശാപഹാരം ഉള്ളവര്‍, മകരം-കുംഭം കൂറുകാരും ലഗ്നക്കാരും, പൂയം, അനിഴം, ഉതൃട്ടാതി നക്ഷത്രക്കാര്‍ എന്നിവര്‍ ശനിയാഴ്ചകളില്‍ സൂര്യോദയം മുതല്‍ ഒരുമണിക്കൂര്‍ വരെയുള്ള ശനി കാലഹോരയില്‍ നെയ്‌വിളക്ക് കത്തിച്ചുവെച്ച് 19 ഉരു ജപിക്കണം. നീലശംഖുപുഷ്പം കൊണ്ട് അര്‍ച്ചന നടത്തുന്നതും അത്യുത്തമം.



ഈ മന്ത്രജപം അഭീഷ്ടസിദ്ധി, ശനിദോഷ നിവാരണം എന്നിവയ്ക്ക് അത്യുത്തമം ആകുന്നു. 


                         

കാര്‍ത്തവീര്യാര്‍ജ്ജുന മന്ത്രവും കാര്‍ത്തവീര്യാര്‍ജ്ജുന ഗായത്രിയും:


ഇത് വിവിധങ്ങളായ മന്ത്രങ്ങളായി ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ജപത്തിനായി ഒരു മന്ത്രവും ഗായത്രിയും എഴുതുന്നു.

കോടതിയിലെ കേസ്സുകളുടെ വിജയം, പരീക്ഷാവിജയം, വസ്തുവകകളുടെ ലാഭകരമായ കച്ചവടം എന്നിവയ്ക്ക് കാര്‍ത്തവീര്യാര്‍ജ്ജുന മന്ത്രവും ഗായത്രിയും നിത്യവും ജപിക്കുന്നത് അതീവഗുണപ്രദമാകുന്നു. 



ഗായത്രി:
***********
"കാര്‍ത്തവീര്യായ വിദ്മഹേ 
മഹാവീരായ ധീമഹീ
തന്വോര്‍ജ്ജുന: പ്രചോദയാത്"

(ഇത് മന്ത്രജപത്തിന് മുമ്പ്‌ മൂന്നുരു ജപിക്കണം)


മന്ത്രം:
********
"ഓം നമോ ഭഗവതേ ശ്രീകാര്‍ത്തവീര്യാര്‍-ജ്ജുനായ
സര്‍വ്വദുഷ്ടാന്തകായ തപോ-
ബലപരാക്രമായ പരിപാലിത സമസ്ത-
ദ്വീപായ സര്‍വ്വരാജന്യചൂഡാമണയേ 
മഹാശക്തിമതേ സഹസ്ര ബാഹവേ-
ഹും ഫള്‍ സ്വാഹാ"



ശത്രുനാശത്തിനായും കാര്‍ത്തവീര്യാര്‍ജ്ജുന മന്ത്രം ഭക്തിയോടെ ജപിക്കാറുണ്ട്. 




ഭാഗ്യസൂക്തം:
***************

മിക്ക ഭക്തര്‍ക്കും ഒരു പരാതിയുണ്ട്, "ചില കര്‍മ്മികള്‍ വഴിപാടായി നടത്തുന്ന ഭാഗ്യസൂക്തം ജപിക്കാറില്ലെന്ന്"... അതില്‍ ചില യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ഇല്ലാതെയുമില്ല. ഇത്രയും ദീര്‍ഘമായ സൂക്തങ്ങള്‍ (ഇതിലും വളരെ വലിയ സൂക്തങ്ങളുമുണ്ട്) ജപിക്കാനോ അര്‍ച്ചന നടത്താനോ തിരക്കേറിയ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിലെ കര്‍മ്മിയ്ക്ക് സാധിക്കണമെന്നില്ല. ആകയാല്‍ അതിന് തുല്യമായ തുക ക്ഷേത്രത്തില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച് സ്വഭവനത്തില്‍ ഇരുന്ന് പ്രഭാതങ്ങളില്‍ ഇഷ്ടദേവതയെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് 
ഭാഗ്യസൂക്തം ജപിക്കാവുന്നതാണ്.


പ്രഭാതങ്ങളില്‍ മാത്രം ഭാഗ്യസൂക്തം ജപിച്ചുശീലിക്കണം. അതാത് ദശാപഹാര നാഥന്മാരെയും അവരുടെ അധിദേവതകളെയും ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് മൂന്ന്‍ പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. 


അതായത്, ശനിദശയില്‍ ചന്ദ്രാപഹാരം ആണെങ്കില്‍ ശാസ്താവിനേയും പാര്‍വ്വതി അല്ലെങ്കില്‍ ദുര്‍ഗ്ഗാദേവിയേയും ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഭാഗ്യസൂക്തം ജപിക്കണം. അതീവദോഷപ്രദമായി നില്‍ക്കുന്ന കാലമാണെങ്കില്‍ ജപസംഖ്യയും കൂട്ടാവുന്നതാണ്. 


പ്രഭാതങ്ങളില്‍ അഗ്നി, ഇന്ദ്രന്‍ ഇത്യാദി സകല ദേവതകളേയും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഉത്തരോത്തരം ഭാഗ്യപ്രാപ്തിയെ ലഭ്യമാക്കുന്ന മന്ത്രഭാഗങ്ങള്‍ അടങ്ങിയതാണ് "ഭാഗ്യസൂക്തം". ഇത് സകലവിശ്വാസികള്‍ക്കും ജപിക്കാവുന്നതുമാകുന്നു.



ഭാഗ്യസൂക്തം:
***************
ഓം പ്രാതരഗ്നിം പ്രാതരിന്ദ്രം ഹവാമഹേ പ്രാതര്‍മ്മിത്രാ വരുണാ പ്രാതരശ്വിനാ. പ്രാതര്‍ഭഗം പൂഷണം ബ്രാഹ്മണസ്പതിം പ്രാതസ്സോമമുത രുദ്രം ഹുവേമ.

പ്രാതര്‍ജ്ജിതം ഭഗമുഗ്രം ഹുവേമ വയം പുത്രമദിതേര്‍യ്യോ വിധര്‍ത്താ. ആദ്ധ്രശ്ചിദ്യം മന്യമാനസ്തുരശ്ചിദ്രാജാ ചിദ്യം ഭഗം ഭക്ഷീത്യാഹ.

ഭഗ പ്രണേതര്‍ഭഗ സത്യ രാധോ ഭഗേമാം ധിയമുദവ ദദന്ന: ഭഗ പ്ര ണോ ജനയ ഗോഭിരശ്വൈര്‍ഭഗ പ്രനൃഭിര്‍ നൃവന്തസ്യാമ.

ഉതേദാനീം ഭഗവന്തസ്യാമോത പ്രപിത്വ ഉത മദ്ധ്യേ അഹ്നാം. ഉതോദിതാ മഘവന്‍ സൂര്‍യ്യസ്യ വയം ദേവാനാം സുമതൗ സ്യാമ.

ഭഗ ഏവ ഭാഗവാന്‍ അസ്തു ദേവാസ്തേന വയം ഭഗവന്തസ്സ്യാമ. തന്ത്വാ ഭഗ സര്‍വ്വ ഇജ്ജോഹവീമി സ നോ ഭഗ പുര ഏതാ ഭവേഹ.

സമദ്ധ്വരായോഷസോ നമന്ത ദധിക്രാവേവ ശുചയേ പദായ. അര്‍വ്വാചീനം വസുവിദം ഭഗന്നോരഥമിവാശ്വാ വാജിന ആവഹന്തു.

അശ്വാവതീര്‍ഗ്ഗോമതീര്‍ന്ന ഉഷാസോ വീരവതീസ്സദമുച്ഛന്തു ഭദ്രാ: ഘൃതം ദുഹാനാ വിശ്വത: പ്രപീനായൂയം പാത സ്സ്വസ്തിഭിസ്സദാ ന:

യോ മാഗ്നേ ഭാഗിനം സന്തമഥാഭാഗഞ്ചികീര്‍ഷതി. അഭാഗമഗ്നേ തം കുരു മാമഗ്നേ ഭാഗിനം കുരു.  




ദുര്‍ഗ്ഗാസൂക്തം (പഞ്ചദുര്‍ഗ്ഗാമന്ത്രം):
******************************************
ഇത് ദുര്‍ഗ്ഗാസൂക്തമെന്നും പഞ്ചദുര്‍ഗ്ഗാമന്ത്രമെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. പേര് പോലെതന്നെ ദുര്‍ഗ്ഗാദേവിയുടെ മന്ത്രമാകുന്നു. ദുര്‍ഗ്ഗാസൂക്തത്തില്‍ അഞ്ച് മന്ത്രങ്ങള്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതില്‍, ആദ്യമന്ത്രം 'ത്രിഷ്ടുപ്പ്‌ മന്ത്രം' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. രോഗശമനം, ഭൂത-പ്രേതബാധാശമനം, ശത്രുനാശം, ദീര്‍ഘായുസ്സ്‌ എന്നിവയ്ക്ക് ത്രിഷ്ടുപ്പ്‌ മന്ത്രം അത്യുത്തമം ആകുന്നു. 

ഭഗവതിസേവയില്‍ വലിയ വിളക്കിലെ അഞ്ച് തിരികളും കത്തിക്കുന്നത് ദുര്‍ഗ്ഗാസൂക്തത്തിലെ ഓരോ മന്ത്രവും ജപിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കും. 

ദുര്‍ഗ്ഗാദേവിയ്ക്ക് അഭിഷേകസമയത്തും ദുര്‍ഗ്ഗാസൂക്തം ജപിക്കുന്നു. സകലവിധ കാര്യസാദ്ധ്യത്തിനും ദുര്‍ഗ്ഗാസൂക്തം ജപിച്ചുള്ള പുഷ്പാഞ്ജലി അത്യുത്തമം ആയിരിക്കുമെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. 

ചന്ദ്രദശയും ചന്ദ്രാപഹാരവും ഉള്ളവരും, രോഹിണി, അത്തം, തിരുവോണം എന്നീ നക്ഷത്രക്കാരും, കര്‍ക്കടകക്കൂര്‍ ആയവരും (പുണര്‍തം-അവസാന പാദം, പൂയം, ആയില്യം), ചന്ദ്രന്‍ നീചരാശിയായ വൃശ്ചികത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്നവരും (വിശാഖം-അവസാനപാദം, അനിഴം, കേട്ട), ഒമ്പതാംഭാവാധിപനായ ചന്ദ്രന്‍ അനിഷ്ടഭാവത്തില്‍ നില്‍ക്കുവരും സ്ഥിരമായി ദുര്‍ഗ്ഗാസൂക്തം ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുന്നത് വളരെ നല്ലതാണ്. 

രാത്രിയില്‍ ദു:സ്വപ്നം കാണുന്ന കുട്ടികളുടെയും, അസമയത്ത് ഭയന്ന് നിലവിളിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും തലയില്‍ കൈവെച്ച് മാതാവോ പിതാവോ ഭക്തിയോടെ ഇതിലെ ആദ്യ മന്ത്രം മാത്രമോ അല്ലെങ്കില്‍ അഞ്ച് മന്ത്രങ്ങള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായോ പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ജപിക്കുന്നത് വളരെ ഗുണപ്രദമായിരിക്കും.

ഇതിലെ രണ്ടാമത്തെ മന്ത്രത്തിലെ 'ദുര്‍ഗ്ഗാം ദേവീം ശരണമഹം പ്രപദ്യേ' എന്ന ഭാഗം മാത്രം നിത്യവും ജപിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിന്‍റെ പിരിമുറുക്കം കുറയ്ക്കും. 



ദുര്‍ഗ്ഗാസൂക്തം (പഞ്ചദുര്‍ഗ്ഗാമന്ത്രം):
----------------------------------------------------

1) " ജാതവേദസേ സുനവാമ സോമമരാതീയതോ നിദഹാതി വേദ:
       സ ന: പര്‍ഷദതി ദുര്‍ഗ്ഗാണി 
       വിശ്വാ നാവേവ സിന്ധും ദുരിതാത്യഗ്നി:

2)  താമഗ്നിവര്‍ണ്ണാം തപസാ ജ്വലന്തീം വൈരോചനീം കര്‍മ്മഫലേഷു ജൂഷ്ടാം
      ദുര്‍ഗ്ഗാം ദേവീം ശരണമഹം പ്രപദ്യേ സുത-രസിത-രസേ നമ:

3)  അഗ്നേ ത്വം പാരയാ നവ്യോ അസ്മാന്‍ സ്വസ്തിഭിരതി ദുര്‍ഗ്ഗാണി വിശ്വാ
     പൂശ്ച പൃഥ്വി ബഹുലാ ന 
     ഉര്‍വ്വീ ഭവാ തോകായ തനയായ ശം യോ:

4) വിശ്വാനീ നോ ദുര്‍ഗ്ഗഹാ ജാതവേദസ്സിന്ധും ന നാവാ ദുരിതാതിപര്‍ഷി
     അഗ്നേ അത്രിവന്മനസ്സാ ഗൃണാനോസ്മാകം ബോധ്യവിതാ തന്തൃനാം 

5)  പൃതനാജിതം സഹമാനമുഗ്രമഗ്നിം ഹുവേമ പരമാഥ് സധസ്ഥാത്
      സ ന: പര്‍ഷദതി ദുര്‍ഗ്ഗാണി വിശ്വാ ക്ഷാമദ്ദേവോ അതി ദുരിതാത്യഗ്നി:" 




അഘോരമന്ത്രം:
-----------------------

"ഓം ഹ്രീം സ്ഫുര സ്ഫുര പ്രസ്ഫുര പ്രസ്ഫുര
ഘോരഘോര തര തനുരൂപ
ചട ചട പ്രചട പ്രചട കഹ കഹ വമ വമ
ബന്ധ ബന്ധ ഘാതയ ഘാതയ ഹും ഫട് സ്വാഹാ"

ഇത് ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അപസ്മാരം മുതലായ രോഗങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുകയില്ല. രാത്രിയില്‍ ദു:സ്വപ്നം കണ്ടുണരുന്ന പ്രവണത നശിക്കും. ഗ്രഹപ്പിഴ മൂലമുള്ള സകല രോഗങ്ങളും നശിക്കും. ഭൂത-പ്രേത ബാധാശമനം ലഭിക്കും.  


ശിവക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ ഈ അഘോരമന്ത്രം കൊണ്ട് ചരട് ജപിച്ചുനല്‍കുന്നത് സര്‍വ്വസാധാരണമാണ്. ചില ഭക്തര്‍, അഘോരമന്ത്രത്തെ അതിഭയങ്കരമായ ശത്രുസംഹാരമന്ത്രമായി കരുതാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ അത് ശരിയല്ല. അഘോരമന്ത്രം എന്നത് അതിശക്തമായ ബാധാശമന ശൈവമന്ത്രം ആകുന്നു.






തുളസീദളം നുള്ളുമ്പോഴും അര്‍ച്ചിക്കുമ്പോഴും ജപിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങള്‍:

തുളസി നുള്ളുന്നത് പകല്‍ നേരങ്ങളില്‍ കിഴക്കോട്ട് തിരിഞ്ഞുനിന്നാകണം. കറുത്തവാവ്‌, ദ്വാദശി എന്നീ തിഥികളിലും സൂര്യ-ചന്ദ്രഗ്രഹണകാലത്തും, സംക്രാന്തിയിലും തുളസി നുള്ളരുത്. തുളസി മറ്റ് പുഷ്പങ്ങളുടെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴയ്ക്കുകയും ചെയ്യരുത്‌.


തുളസ്യാഹരണമന്ത്രം:
----------------------------------
ഇത്, തുളസി നുള്ളുമ്പോള്‍ ജപിക്കണം.

"തുളസ്യമൃത ജന്മാസി 
സദാത്വം കേശവപ്രിയേ
കേശവാര്‍ത്ഥം ചിനോമി ത്വാം
ക്ഷമസ്വ ഹരിവല്ലഭേ"

ത്വദംഗസം ഛദൈ നിത്യം
പൂജയാമി ജഗത്‌പതിം 
തഥാ കുരു പവിത്രാംഗി
കലൗ പാപവിനാശിനി"

തുടര്‍ന്ന് തുളസി, ക്ഷേത്രത്തില്‍ നല്‍കുകയോ, അല്ലെങ്കില്‍ വിഷ്ണുപൂജ സ്വന്തമായി ചെയ്യുകയോ ആകാം. പൂജ ചെയ്യുന്നുവെങ്കില്‍ താഴെപ്പറയുന്ന മന്ത്രം ജപിച്ച് തുളസി തൊട്ടുവന്ദിക്കണം.

"പ്രസീദ തുളസീ ദേവി
പ്രസീദ ഹരി വല്ലഭേ
ക്ഷീരോദ മഥനോദ്ഭൂതേ 
തുളസീ ത്വാം നമാമ്യഹം"

തുടര്‍ന്ന് 'തുളസീസ്തവം' ഭക്തിയോടെ ജപിച്ച് തുളസീദളങ്ങള്‍ ഭഗവാന് സമര്‍പ്പിക്കണം.



തുളസീസ്തവം:


"ജഗദ്ധാത്രി നമസ്തുഭ്യം
വിഷ്ണോശ്ച പ്രിയവല്ലഭേ
യതോ ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാ:
സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യന്തകാരിണം
നമസ്തുളസി കല്യാണീ
നമോ വിഷ്ണുപ്രിയേ ശുഭേ
നമോ മോക്ഷപ്രദേ ദേവീ
നമ: സമ്പല്‍പ്രദായികേ
തുളസീ പാതുമാം നിത്യം
സര്‍വാവദ്-ദ്ധ്യാപി സര്‍വദാ
കീര്‍ത്തി താപി സ്മൃതാ വാപി
പവിത്രയതി മാനവം
നമാമി ശിരസാ ദേവീം തുളസീം വിലസത്തനും
യാം ദൃഷ്‌ട്വാ പാപിനോമര്‍ത്ത്യാ-
മുച്യന്തേ സര്‍വ്വ കില്‍ബിഷാല്‍ 
തുളസ്യാ രക്ഷിതാം സര്‍വ്വം ജഗതേ ജഗദേതശ്ചരാചരം
യാവിനിര്‍ഹന്തി പാപാനി ദൃഷ്‌ട്വാ വാ പാപിഭിര്‍ന്നരൈ:
നമസ്തുളസ്യതിതരാംയസൈ ബദ്ധാഞ്ജലിം കലൗ
കലയന്തി സുഖം സര്‍വ്വം സ്ത്രിയോ
വൈശ്യാസ്തഥാപരേ 
തുളസ്യാനാപരം കിഞ്ചീദ്ദൈവതം ജഗതീതലേ
യയാപവിത്രിതോ ലോകോ 
വിഷ്ണുസംഗേന വൈഷ്ണവ 
തുളസ്യാ പല്ലവം വിഷ്ണോ: ശിരസ്യാരോചിതം കലൗ
ആരോപയതി സര്‍വാണീ ശ്രേയാംസി വരമസ്തകേ
തുളസ്യാം സകലാ  ദേവ്യ വസന്തി സതതം യത
അതസ്താമര്‍ച്ചയേല്ലോകേ സര്‍വാല്‍
ദേവാല്‍ സമര്‍ച്ചയന്‍ 
നമസ്തുളസി സര്‍വ്വജ്ഞേ പുരുഷോത്തമ വല്ലഭേ
പാഹിമാം സര്‍വ്വ പാപേഭ്യ സര്‍വ്വസമ്പല്‍പ്രദായികേ
തുളസീ ശ്രീ മഹാലക്ഷ്മീര്‍ വിദ്യാവിദ്യാ യശസ്വിനീ
ധര്‍മ്മ്യധര്‍മ്മാനനാ ദേവീ ദേവ ദേവ മനപ്രിയാ
ലക്ഷ്മീ: പ്രിയസഖീസാദ്ധ്വീം ദൗഭൂമിരചലാചലാ
ഷോഡശൈതാനീ നാമാനീ തുളസ്യാ കീര്‍ത്തയന്‍ നര:
ലഭതേ സുതരാം ഭക്തിമന്തേ വിഷ്ണുപദം ലഭേല്‍
തുളസീ ശ്രീസഖി ശുഭേ പാപഹാരിണി പുണ്യദേ
നമസ്തേ നാരദനുതേ നാരായണമന:പ്രിയേ 
ഇതി സ്തോത്രം പുരാഗീതം പുണ്ഡരീകേണ ധീമതാ
വിഷ്ണുമര്‍ച്ചയതാ നിത്യം ശോഭനൈസ്തുളസീദലൈ:"



മഹാവിഷ്ണുവിന്‍റെ മുന്നില്‍ തുളസീദളങ്ങള്‍ സമര്‍പ്പിച്ച് നിത്യവും ഈ 'തുളസീസ്തവം' ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുന്നത് അത്യുത്തമം ആണെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ...




ഭയനിവാരണത്തിനായി ഒരു അതിവിശിഷ്ട ദുര്‍ഗ്ഗാമന്ത്രം.
--------------------------------------------------------------------------
വാഹനം കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോള്‍, വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള തൊഴില്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍, അസമയത്തുള്ള യാത്രയില്‍, അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍ എന്നിങ്ങനെ ഭയമുണ്ടാകാവുന്ന മേഖലകള്‍ പലതാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ളവര്‍ക്ക് ജപിക്കാനായി ഒരു ദുര്‍ഗ്ഗാമന്ത്രം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. 



മന്ത്രം:
--------

"ഓം സര്‍വ്വസ്വരൂപേ സര്‍വ്വേശേ സര്‍വ്വശക്തി സമന്വിതേ
ഭയേഭ്യസ്ത്രാഹിനോ ദേവി ദുര്‍ഗ്ഗേ ദേവി നമോസ്തുതേ"

 പതിനൊന്നാണ്  ജപസംഖ്യ. രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചുകൊണ്ട് ജപിക്കുന്നത് അത്യുത്തമം. ഭയംവും അകാരണമായ ടെന്‍ഷനും തീര്‍ച്ചയായും നീങ്ങുന്നതാണ്.




സര്‍വ്വപാപനിവാരണ മന്ത്രം (ത്രികാല ജപം):
--------------------------------------------------------------------
പാപം ചെയ്യാത്തവരായി ആരുമുണ്ടാകില്ല. അവ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ആകാം. ഇവരില്‍ മിക്കവരും പിന്നെ പശ്ചാത്തപിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം. പശ്ചാത്താപം ഏറ്റവും വലിയ പാപപരിഹാരമാകുന്നു.  

സര്‍വ്വപാപശമനത്തിനായി മൂന്ന്‍ നേരങ്ങളിലും ജപിക്കാവുന്ന ശിവമന്ത്രം എഴുതുന്നു. പാപം ചെയ്യുന്നവര്‍ക്കുള്ള പരിഹാരമായല്ല ഇതെഴുതുന്നത്. മറിച്ച്, അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്ന പാപപരിഹാരമായാണ് ഇതിവിടെ എഴുതുന്നത്.


ഈ സര്‍വ്വപാപനിവാരണമന്ത്രം പൂജാമുറിയില്‍ നെയ്‌വിളക്ക് കൊളുത്തിവെച്ച് വടക്ക് ദിക്കിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന് ജപിക്കണം. ജപവേളയില്‍ കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നത് അത്യുത്തമം ആകുന്നു.

പ്രഭാതത്തില്‍ ജപിക്കുന്ന മന്ത്രം 108 ഉരു ജപിക്കണം. 




പ്രഭാതത്തില്‍ ജപിക്കുന്ന മന്ത്രം:

" ഓം ശ്രീ രുദ്രായ പാപരാശി നിവൃത്തകായഹ്രീം
രുദ്രാത്മനേ ശാന്തായ നിത്യായ നിര്‍മ്മലാത്മനേ 
ഹ്രീം ഐം കലി കല്മഷഹരായ നമ:ശിവായ"



മദ്ധ്യാഹ്നത്തില്‍ ജപിക്കുന്ന മന്ത്രം (ഇത് 108 ഉരു ജപിക്കണം):




"ഓം വേദമാര്‍ഗ്ഗായ ശാന്തായ ശംഭവേ നമ:ശിവായ
സദാശിവായ കാലകേയായ ത്രിവേദാഗ്നയേ നമ:ശിവായ"



സന്ധ്യാനേരത്ത് ജപിക്കുന്ന മന്ത്രം (ഇത് 312 ഉരു ജപിക്കണം):

"ഓം നീലകണ്ഠായ നീലവസ്ത്രായ ജ്ഞാനിനേ 
ഹ്രീം ഐം പരമാത്മനേ ശ്രീ മഹാദേവായ നമ:"

തിങ്കളാഴ്ച, പ്രദോഷം, ശിവരാത്രി, തിരുവാതിര എന്നീ ദിവസങ്ങളിലൊന്നില്‍ ഈ മന്ത്രങ്ങള്‍ ജപിക്കുന്നത് അതീവ ഫലപ്രദമായി കണ്ടുവരുന്നു. ജ്യോതിഷചിന്തയില്‍ പാപപരിഹാരം നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടവര്‍ക്കും ഇവ ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുന്നത് അത്യുത്തമം ആകുന്നു.




ഭദ്രകാളിയുടെ ധ്യാനവും മൂലമന്ത്രവും:
-----------------------------------------------------------

ഭദ്രകാളിയെ ഉപാസിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ നിരവധിയാണ്. ഭദ്രകാളിയെ ഉപാസിക്കുന്നവര്‍ക്ക് സര്‍വ്വൈശ്വര്യവും സര്‍വ്വോപരി ശത്രുനാശവും സംഭവിക്കും. തൊഴില്‍ മികവും ധനമികവും എടുത്തുപറയണം. 

ധ്യാനം:
--------

"ഓം കാളീം മേഘസമപ്രഭാം ത്രിണയനാം വേതാളകണ്ഠസ്ഥിതാം 
ഖഡ്ഗം ഖേടകപാല ദാരുകശിര: കൃത്വാ കരാഗ്രേ ഷുച 
ഭൂതപ്രേതപിശാചമാതൃസഹിതാം മുണ്ഡസ്രജാലംകൃതാം
വന്ദേ ദുഷ്ടമസൂരികാദിവിപദാ സംഹാരിണീമീശ്വരീം"

"ഈശ്വര: ഋഷി, പങ്തി: ഛന്ദസ്സ്, ശക്തിഭൈരവീ ദേവതാ"


മൂലമന്ത്രം:
------------
"ഓം ഐം ക്ലീം സൗ: ഹ്രീം ഭദ്രകാള്യെ നമ:"

ഏതൊരു ദേവതയെ ഉപാസിക്കുന്നോ, ആ ദേവതയില്‍ അകമഴിഞ്ഞ വിശ്വാസം വെച്ചുപുലര്‍ത്തണം. ഒന്നും ആ ദേവതയോട് ആജ്ഞാപിക്കരുത്; പക്ഷേ, അപേക്ഷിക്കാം. ആ ദേവത അറിയാതെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനാകില്ല. അഥവാ നിങ്ങള്‍ യാതൊന്നും ചെയ്യില്ല. അത്രയ്ക്കും അതിഗാഢമായ ഒരു ഹൃദയബന്ധം നിങ്ങളും ആ ഉപാസനാമൂര്‍ത്തിയുമായി വളര്‍ന്നുവരും. 


ഭദ്രകാളിയെ കാലങ്ങളായി കുടുംബപരമായി ആരാധിക്കുന്നവര്‍, മകയിരം, ചിത്തിര, അവിട്ടം നക്ഷത്രക്കാര്‍, ജാതകത്തില്‍ ചൊവ്വ നില്‍ക്കുന്നത് യുഗ്മരാശിയില്‍ ആയവര്‍, ചൊവ്വ ഇരുപത്തിരണ്ടാംദ്രേക്കാണാധിപന്‍ ആയി വരുന്നവര്‍, ജാതകത്തില്‍ കാരകാംശലഗ്നം വൃശ്ചികം ആയി വരുന്നവര്‍, ചൊവ്വ കര്‍ക്കടകത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്നവര്‍ അഞ്ചാംഭാവത്തില്‍ ബലവാനായി ചൊവ്വ നില്‍ക്കുന്നവര്‍, ചൊവ്വ മകരത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്നവര്‍, ചൊവ്വ വൃശ്ചികത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്നവര്‍, ചൊവ്വ വര്‍ഗ്ഗോത്തമത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്നവര്‍, ഗ്രാമക്ഷേത്രത്തില്‍ ഭദ്രകാളിയെ പ്രധാനവിഗ്രഹമായി ആരാധിക്കന്ന വിശ്വാസമുള്ള ഗ്രാമീണര്‍, ഭദ്രകാളിയെ ആരാധിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ അവര്‍ക്കൊക്കെയും ഭദ്രകാളിയുടെ ധ്യാനവും മൂലമന്ത്രവും ഭക്തിയോടെ ജപിക്കാവുന്നതാകുന്നു.