ഓം നമഃ ശിവായ

ഓം നമഃ ശിവായ
"ക൪മ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചനഃ മാ ക൪മ്മഫലഹേതു൪ഭൂ൪മാതേ സംഗോസ്ത്വക൪മ്മണി" നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യുവാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ. ക൪മ്മത്തിന്റെ ഫലത്തില് ഒരിക്കലും ആശിക്കരുത്. ക൪മ്മഫലത്തില് സംശയാലുവായ നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാവരുത്.
Showing posts with label ശ്രീകൃഷ്ണ കഥകൾ. Show all posts
Showing posts with label ശ്രീകൃഷ്ണ കഥകൾ. Show all posts

Friday, October 30, 2020

കണ്ണന്റെ ബാലലീലകൾ,



ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ...



ഭഗവാന്റ രാസലീല അവിടുത്തെ ഏഴാം വയസ്സിലാണ് ആരംഭിച്ചതെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ അവിടുത്തേക്ക് പന്ത്രണ്ട് വയസ്സ് പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു. രാസലീല നിർവിഘ്നം തുടരാറുണ്ട്. പകൽ സമയത്തൊക്കെ ഗോപിമാർ തലേന്ന് ഭഗവാൻ പകർന്നു നൽകിയ പരമപ്രേമരസം അയവിറക്കിക്കൊണ്ടും ഇനി സായംസന്ധ്യക്കുശേഷം ലഭിക്കാനിരിക്കുന്ന പരമാനന്ദരസത്തെ കുറിച്ച് പകൽക്കിനാവുകണ്ടുകൊണ്ടുമൊക്കെയാണ് കഴിഞ്ഞുപോകുന്നത്. ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹലീലകൾ എത്രനാൾ തുടർന്നു എന്ന് നമ്മെപ്പോലുള്ള മനുഷ്യർക്ക് കണക്കാക്കാനൊന്നുമാവില്ല. പ്രകൃതിയിൽ കാണുന്ന ചൈതന്യങ്ങളെല്ലാം ഒന്ന് എന്ന നിലയിലേക്കെത്തി രാസലീലയുടെ ഉദാത്തഭാവങ്ങൾ. എവിടെയാണ് ഈ രാസലീല നടക്കുന്നത്? എത്ര കാലം? അങ്ങിനെയൊന്നും കണക്കാക്കാൻ വയ്യ. ഭക്തന്മാരുള്ളിടത്തെല്ലാം രാസലീല നടക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോ ഭക്തഹൃദയത്തിലും ഭഗവാന്റെ ലീലകൾ എന്നും നടന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യദൃഷ്ട്യാ നോക്കിയാൽ രാസലീല ഒരഞ്ചുകൊല്ലം തുടർന്നതായി കണക്കാക്കാം. പിന്നെ അത് നിർത്തേണ്ടിവന്നു.


നാരദൻ തന്നെയായിരുന്നു അതിന് ഒരു ചെറിയ കാരണക്കാരൻ. കംസന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ ചെന്ന് പറഞ്ഞു, "അങ്ങയുടെ ശത്രുക്കളെ ഞാൻ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു. രണ്ടുപേരേയും. അങ്ങയുടെ കൽപനയുണ്ടെങ്കിൽ അറസ്റ്റ് ചെയ്തുകൊണ്ടുവരാം.ഇതുവരെ പലർ വിചാരിച്ചിട്ടും കാണ്ടെത്താൻ സാധിച്ചില്ലോ. അങ്ങയുടെ കൊലയാളികളാകാൻ പോകുന്നവർ - ഏഴാമൻ രാമൻ, എട്ടാമൻ കൃഷ്ണൻ. ഏഴാമത്തെ ഗർഭം അലസി എന്നൊക്കെയായിരുന്നില്ലേ അങ്ങയുടെ ധാരണ. ഹേയ്! ആ ദേവകീ ഗർഭത്തെ എങ്ങിനേയോ രോഹിണീഗർഭത്തിലേക്ക് ട്രാൻസ്പ്ലാന്റ് ചെയ്യുകയാണുണ്ടായത്. ഇതൊന്നും അങ്ങേക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകില്ല. ഇങ്ങിനെ ചില സംഭവങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടായി. ബയോടെക്നോളജിയിൽ പല വിദ്യകൾ ഉണ്ട്. അങ്ങേക്ക് അറിയില്ലായിരിക്കാം. ഏർപ്പാടുകൾ പലതും ഉണ്ട് ആ രാമനും കൃഷ്ണനും  - അങ്ങയുടെ മരുമക്കൾ - തന്നെയാണ് അങ്ങയുടെ ഘാതകന്മാർ. എന്റെ അന്വേഷണത്തിൽ കൃഷ്ണൻ തന്നെയാകാനാണ് സാധ്യത. ഇനി അങ്ങയ്ക്ക് വളരെ ദിവസമൊന്നും ആയുസ്സുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. കുറച്ചു ദിവസം കൂടി. അടുത്ത ശിവരാത്രിയോ അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ തലേന്നാളോ അങ്ങയുടെ ജീവിതം അവസാനിക്കും.


ഈ വാർത്ത കേട്ട ഉടനെ കംസൻ, ദേവകീ വസുദേവന്മാർ - അവരല്ലേ പെൺകുട്ടിയാണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് പറ്റിച്ചത്? അതു ശരി! എന്നെ വഞ്ചിക്കയായിരുന്നല്ലേ?- രണ്ടുപേരേയും വീണ്ടും പിടിച്ച് കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചതാണ്. നാരദൻ പറഞ്ഞു, "ഇതുതന്നെയാണ് അങ്ങയ്ക്ക് ഒന്നും നേരെയാവാത്തത്. ശത്രു ആരാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ ആ ആളുടെ നേരെയല്ലേ പരാക്രമം കാണിക്കേണ്ടത്? അല്ലാതെ ഇവരോട്... അന്നേ ആ കുട്ടി പറഞ്ഞത് മറന്നുപോയോ? - 'പരാക്രമം സത്രീകളിലല്ല വേണ്ടൂ, തവാന്തകൻ ഭൂമിതലേ ജനിച്ചു!' - പത്തുപന്ത്രണ്ടുകൊല്ലം മുൻപ്. കുറ്റമല്ല അങ്ങയെ ആൾക്കാർ മരമണ്ടൂസൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്! ഇതിൽ കൂടുതൽ എങ്ങിനെയാണ് അങ്ങയ്ക്കുവേണ്ട വിവരം ശേഖരിച്ചു തരിക?" കംസൻ അവരെ കൊല്ലണ്ടാന്ന് വെച്ചു.



സർവത്ര ഗോവിന്ദനാമ സങ്കീർത്തനം.. ഗോവിന്ദാ... ഹരി ഗോവിന്ദാ..



 ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ കൈതാരം

© സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി 

Thursday, October 29, 2020

ശ്രീകൃഷ്ണ കഥകൾ / കണ്ണന്റെ ബാലലീലകൾ


ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ...



വരുണലോകത്തു വെച്ച് വരുണൻ ഒരു ഓടക്കുഴലൊക്കെ ഭഗവാനു കൊടുത്ത്, "ത്തിരി നേരം ഇത് വായിക്ക്യോ?"ന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. നാണിച്ച് അവിടന്ന് പോന്നതേയുള്ളൂ. "അതിനുപകരം വല്ല പൂജയോ മറ്റോ ചെയ്തോളൂ! ഞാൻ സ്വീകരിച്ചോളാം!" ഓടക്കുഴൽവിളി വൃന്ദാവനത്തിലെ പരമഭക്തർക്കുവേണ്ടി മാത്രം ഭഗവാൻ കരുതിവെച്ചിട്ടുള്ള ആനന്ദരസമാണ്. അത് രസികന്മാർക്കും ഭാവുകന്മാർക്കും മാത്രം ആസ്വദിക്കാനുള്ളതാണ്. 'രസോ വൈ സഃ' എന്നാണ് ഉപനിഷത് വാക്യം. രസം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഭഗവാൻ തന്നെയാണ്. ഭാഗവത രസത്തിനപ്പുറം ഒരു രസമില്ല. ആ രസം ഭഗവാൻ അവിടുത്തെ സർവാത്മനാ ആശ്രയിച്ച എല്ലാ ജീവാത്മാക്കൾക്കും ഒരുമിച്ചു വിതരണം ചെയ്ത രംഗമാണ് രാസലീല എന്ന മനോഹരലീല.


ഭഗവാന്റെ വേണുഗാനം കേട്ട് ഗോപിമാർക്ക്:


"മാധവവേണുവിൻ മോഹനനിസ്വനം മാധുര്യമേറുന്ന മദ്യമാവാം!
നാലഞ്ചു തുള്ളിയേ കാതാസ്വദിച്ചുള്ളൂ, കാലടി മണ്ണിലുറയ്ക്കാതായി"


ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു, ''നിങ്ങൾ വൃന്ദാവനഭംഗി കാണാൻ വന്നതാവുമല്ലേ? മഹാഭാഗ്യവതികളേ, നിങ്ങൾക്ക് സ്വാഗതം!" സത്യസങ്കൽപനായ ഭഗവാൻ ഗോപിമാരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിപ്പിച്ചുകൊടുത്തു. ആനന്ദസാന്ദ്രമായ അനുഭൂതി വിശേഷങ്ങൾ അവർക്ക് പകർന്നു നൽകി. ഭാഗവതരസമാസ്വദിക്കുന്നവർക്ക് ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഭഗവാൻ ചെറുതാക്കീതുകൾ നൽകാറുണ്ട്. "നിങ്ങൾ അഹങ്കരിക്കരുത്,ട്ടോ! ബാക്കി എന്തും - പത്രം, പുഷ്പം, ഫലം, തോയം - ഞാൻ സ്വീകരിക്കും പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം എനിക്ക് തീരെ വയ്യ. പൂതന നൽകുന്ന വിഷം പോലും കുടിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്.  അഹങ്കാര വിഷം -കാളിയന്റെ വിഷം - ഒരു പുഷ്പാഞ്ജലിയായി സ്വീകരിക്കാൻ എനിക്കാവും. പക്ഷേ അഹങ്കാര വിഷം കണ്ടാൽ ഞാനൊന്ന് മാറി നിൽക്കും. അത്രേയുള്ളൂ!" ഗോപിമാരുടെയുള്ളിൽ സൗഭഗമദമുണ്ടായപ്പോൾ ഭഗവാൻ മാറിനിന്നു. പിന്നെ അതേ പരമഭക്തകൾ ഭഗവാനെ അന്വേഷിച്ച്, ആത്മസമർപ്പണത്തിന്റെ ഉദാത്തമേഖലകളിലേക്ക് ഉയർന്നെത്തിയപ്പോൾ, ആത്മസമർപ്പണത്തിന് ഭഗവാൻ പുതിയൊരു ഭാഷ്യം ചമച്ചു. ജീവാത്മാക്കൾ ശ്രവണ - കീർത്തന -സ്മരണാദികളിലൂടെ ആ പരമാത്മാചൈതന്യത്തിൽ വിലയം പ്രാപിക്കുന്നതിനു പകരം, ഓരോ ജീവാത്മാവിന്റേ സൂക്ഷ്മാംശത്തിലേക്കും പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചുനിൽക്കുന്ന ആ പരമാത്മാചൈതന്യം ഇങ്ങോട്ട് ആവേശിക്കുകയാണ്. ഭക്തി- ജ്ഞാന- വൈരാഗ്യങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ, ആ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പരമാനന്ദചിന്മൂർത്തി സ്വയം ആവിർഭവിക്കുന്നു. ഈ ഒരു രസമാണ് രാസലീല എന്ന നിലയിൽ ശ്രീശുകൻ അനുസ്മരിച്ചത്.



"രാധാമാധവ ലീല ബോധരഹിതന്മാരൊക്കെയും
പ്രാകൃതപ്രാധാന്യം കലരുന്ന കാമകലയായ് കാണുന്നു സാധാരണം
ദ്വൈതം വിട്ടഥ ചിത്പ്രഭാവരസികന്മാരായ് മഹാത്മാക്കളാം
സാധുക്കൾക്കത് ചിത്തം ആത്മനി രമിച്ച് ഐക്യം ലഭിയ്ക്കുന്നതാം!"



നാം ഓരോ ജീവാത്മാവിനും ഒരു സായന്തനരംഗത്തെ സമീപിച്ചേ പറ്റൂ. ആ സായംസന്ധ്യയിൽ മരണത്തിന്റെ കാലൊച്ച കേട്ട് മനസ്സ് കലങ്ങാതെ, ഒരു മധുരമധുരമായ മുരളീനാദത്തിനു വേണ്ടി കാതോർക്കുകയും, അത് കേട്ട് ആ സച്ചിദാനന്ദ ചൈതന്യത്തിൽ ആവേശത്തോടെ ഒഴുകിയെത്തുകയും ചെയ്യാൻ കരുണാമൂർത്തിയായ ഭഗവാൻ നാമോരോരുത്തരേയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ എന്ന് മാത്രം പ്രാർഥിക്കുന്നു


മധുരോദാര മുരളീമുഖനാം ഒരു യാത്രികൻ വരും, വിളിക്കും, ഞാൻ പോകും, വാതിൽ പൂട്ടാതെ ആ ക്ഷണം!




സർവത്ര ഗോവിന്ദനാമ സങ്കീർത്തനം.. ഗോവിന്ദാ... ഹരി ഗോവിന്ദാ..

Wednesday, October 28, 2020

ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ ബാലലീലകൾ



ബ്രാഹ്മണ്യം കൊണ്ട് കുന്തിച്ച് കുന്തിച്ച്, ബ്രഹ്മാവുമെനിക്കൊല്ലായെന്നു ചിലർ!-

 എന്ന് പൂന്താനം എഴുതിയ വരികൾക്ക് -ഇത്തരം മനസ്സിന്റെ ആഭിജാത്യത്തിന് - വിധേയരായ എത്രയോ ആളുകളുണ്ട് ഈ ഭൂമിയിലിന്നും.

ഈ ബ്രാഹ്മണർ എല്ലാം 'സ്വാഹാ' എന്നുപറഞ്ഞ് സമർപ്പിച്ച ഇന്ദ്രനെ വെറുതെവിട്ടാൽ പറ്റില്ലാ എന്ന് ഭഗവാന് തോന്നിയോ ആവോ! ആ രീതിയിലാണ് വിചിത്രരൂപത്തിൽ അവിടുത്തെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ. ഭഗവാന്റെ ശീലം അനുഗ്രഹിക്കലാണ്, നിഗ്രഹിക്കലല്ല. പൂതനയെ ഭഗവാൻ നിഗ്രഹിക്കുകയല്ല, അവരിലെ ജീവ ചൈതന്യം വലിച്ചെടുക്കുകയാണുണ്ടായത്. അതുപോലെ തന്നെ തൃണാവർത്തനിലേയും, ശകടാസുരനിലേയും, അഘാസുരനിലേയുമൊക്കെ പാപത്തിനുതന്നെ മുക്തി കൊടുത്തു. പാപത്തെ പുണ്യമാക്കി മാറ്റി അവിടുന്ന്. ദുഃഖത്തെ ആനന്ദമാക്കുന്നതുപോലെ.



അവിടുത്തെ ലീലകളുടെ അർഥവും വ്യാപ്തിയും കണ്ടെത്താൻ സാധാരണ മനുഷ്യരെക്കൊണ്ട് എങ്ങിനെ സാധിക്കും? 'ഹരിദാസവര്യൻ' എന്ന് ഗോപിമാർ ഒരു അവാർഡുകൊടുത്തു ഗോവർധനപർവതത്തിന്. അവാർഡ് കിട്ടിയ ആളെയല്ലേ നമ്മൾ മാനിക്കേണ്ടത് എന്നാണ് ഭഗവാന്റെ അഭിപ്രായം. ഭക്തന്മാരുടെ അവാർഡ് ലഭിച്ച ഈ പർവതത്തെയാണ് താൻ മാനിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് തീരുമാനിച്ച്, ഗോവർധനത്തിൽ ഒരു യാഗം ചെയ്തു ഭഗവാൻ. ഗോവർധനം ഒരു ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച്, 'സന്തോഷമായി എനിക്ക്!' എന്ന് ആ മഹായജ്ഞം അതിന്റെ പരിപൂർണമായ സാഫല്യത്തിലെത്തിച്ചു.



ദേവേന്ദ്രൻ ക്ഷോഭിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഗോവർധനത്തെ കുടയാക്കി. പർവതത്തിനോടുചെന്ന് പറഞ്ഞു, "ഇതാ ദേവേന്ദ്രൻ വല്ലാതെ ക്ഷോഭിച്ചു.മഴ പെയ്യും എന്നാണ് തോന്നുന്നത്." അന്ന് സ്വർഗരാജ്യത്തുനിന്ന് സുരഭീദേവിയും ഐരാവതവും വന്നു. ഗോവർധനത്തിന്റെ ഉന്നത ശിലാഫലകത്തിൽ കൃഷ്ണനെ ഇരുത്തി. പിന്നീട് അന്നാദ്യമായി സകലരും -പക്ഷിമൃഗങ്ങൾ, കാളിന്ദിയിലെ മണൽത്തരികൾ, ഓളങ്ങൾ, പൂക്കൾ, ഫലങ്ങൾ, വള്ളികൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ - ഇവരെല്ലാവരും കൂടി 'ഗോവിന്ദാ, ഹരി!' എന്ന് പാടി സർവരും! അങ്ങിനെ സകല ജീവരാശികളും പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് അന്നൊരു മഹാഭിഷേകമുണ്ടായി ഭഗവാന്. ഒരു നൃത്തമുണ്ടായി ഭഗവാന്റെ. ഭഗവാന് ആ വർഷത്തെ ശരത്കാലപൗർണമി ദിവസമാണ് ഓർമ വന്നത്- 'ഞാൻ ഗോപിമാർക്ക് വാക്കു നൽകിയ ദിവസമല്ല ഇത്!' പിന്നെ ഭഗവാന്റെ ഒരു വേണുഗാനമുണ്ടായി. അതിമനോഹരം! ഇത്രയും മോഹനമായൊരു ഗാനം ഇതിനുമുൻപ് ത്രിലോകത്തിലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല

ഗോവർദ്ധന പൂജ / Govardhana Pooja




വൃന്ദാവനവാസികള്‍ ദേവേന്ദ്രപ്രീതിക്കായി യാഗം ചെയ്യുക പതിവായിരുന്നു. രാജാവിന് ആണ്ടുതോറും കരം കൊടുക്കുംപോലെ, ഒരിക്കല്‍ ഗോപന്മാര്‍ ഇന്ദ്രപൂജയ്ക്കായി സംഭാരങ്ങല്‍ പലതും സജ്ജീകരിക്കുന്നതുകണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ നന്ദഗോപരോട് ചോദിച്ചു.



‘ശക്രസ്യപൂജനം ഹ്യേതത്
കിംഫലം ചാസ്യ വിദ്യതേ
ലൗകികം വാ വദന്ത്യേതത്
അഥവാ പാലരൗകികം?’



(ഇന്ദ്രപൂജകൊണ്ടെന്താണു ഫലം? ലൗകികമോ അലൗകികമോ ആയ എന്തുനേട്ടമാണ് അതുകൊണ്ടുണ്ടാവുക? പറഞ്ഞാലും) ഇന്ദ്രനെ പൂജിച്ചാല്‍ ഭക്തിയും മുക്തിയും ലഭിക്കുമെന്നും അല്ലെങ്കില്‍ ജനങ്ങല്‍ക്ക് യാതൊരു സുഖവും ഉണ്ടാവുകയില്ലെന്നും നന്ദരാജന്‍ കൃഷ്ണനെ ധരിപ്പിച്ചു.’ ഭഗവാന്‍ അതു സമ്മതിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘ഇന്ദ്രാദികള്‍പോലും ‘വിശന്തി തേ മര്‍ത്യപദേ ശുഭക്ഷയേ’ (പുണ്യം ക്ഷയിക്കുമ്പോള്‍ മര്‍തൃലോകത്തേക്കു വരുന്നു.) കാലമാണ് പ്രധാനം. ബ്രഹ്മാവിനും കാലത്തെയാണ് ഭയം! ഗോവര്‍ദ്ധനഗിരിയെയാണ് നാം പൂജിക്കേണ്ടത്. അത് ഭഗവാന്റെ ആത്മതേജസ്സാണ്. ഭഗവാന്റെ മാറിടത്തില്‍ നിന്നാണ് അത് ഉദ്ഭവിച്ചത്. അതിനെ കാണുന്നതുപോലും ഭക്തി സന്ദായകമാണ്. ഈശ്വരന്‍ തന്നെയായ ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിന്റെ പ്രീതിക്കായി സര്‍വസമര്‍പ്പണം ചെയ്യുകയാണിപ്പോള്‍ ആവശ്യം! അതാണല്ലോ നമ്മുടെ ഗോക്കള്‍ക്ക് പ്രാണദായിയായി വര്‍ത്തിക്കുന്നത്!’



കൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകള്‍ നന്ദനും ഉപനന്ദന്‍ തുടങ്ങിയുള്ള പണ്ഡിതന്മാര്‍ക്കും സ്വീകാര്യമായി. അവര്‍ സസന്തോഷം ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജാവിധികളേവയെന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണനോടുതന്നെ ചോദിച്ചു. ഭഗവാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചതുപോലെ ഗോപന്മാര്‍ ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ ചെയ്തു. സര്‍വപാപഹമായ ഗിരിരാജപൂജ ഏറ്റവും ശ്ലാഘ്യമായ കര്‍മ്മമാണ്. പൂജകനെ പാപം തീണ്ടുകയില്ല. ലോകത്തിലെ എല്ലാ തീര്‍ത്ഥങ്ങളിലും പൂജചെയ്യുന്ന പുണ്യം ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജയില്‍ നിന്നുമാത്രം ലഭിച്ചും. കാരണം, അത് സര്‍വ്വതീര്‍ഥമയമാണ്.



ഗോപന്മാര്‍ ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ ഒരു ഉത്സവമാക്കിമാറ്റി. അതിപാവനവസ്തുക്കല്‍ ഒരുക്കി. വൃന്ദാവനവാസികളെല്ലാം ആ നവോത്സവത്തില്‍ പങ്കാളികളായി. രാമകൃഷ്ണന്മാരും യശോദാരോഹിണിമാരും എത്തി. ഗര്‍ഗ്ഗാചാര്യര്‍ ആദ്യമേ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. നന്ദോപനന്ദന്മാരും മറ്റു ഗോപശ്രേഷ്ഠന്മാരും പുത്രപൗത്രന്മാരോടൊപ്പം വന്നു. വിവിധഗോപീയൂഥങ്ങളും. സര്‍വ്വദേവന്മാരും പത്‌നീസമേതം ഗിരിരാജോത്സവം കാണാന്‍ സമാഗതരായി. രാജര്‍ഷിമാരും ബ്രഹ്മര്‍ഷിമാരും വിഖ്യാതമുനീന്ദ്രന്മാരും സിദ്ധചാരണ വിദ്യാധരഗന്ധര്‍വ്വ കിംപുരുഷന്മാരും വിശിഷ്ട വിപ്രന്മാരും സപരിവാരം ഗോര്‍ദ്ധനപ്രാന്തത്തില്‍ സന്നിഹിതരായി.



ബ്രാഹ്മണര്‍ ഗിരിവരനെ പൂജിച്ചു. വ്രജേശ്വരനായ നന്ദന്‍ അര്‍ച്ചനാവസ്തുക്കളുമായി അദ്രീശനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു. ഗോപീ-ഗോപന്മാര്‍ ആടിയും പാടിയും ആനന്ദിച്ചു. ദേവന്മാര്‍ പുഷ്പവൃഷ്ടി ചെയ്തു. യാഗാന്തത്തില്‍ ഗോവര്‍ദ്ധനം സാര്‍വ്വഭൗമനെപ്പോലെ വിളങ്ങി. ശ്രീനാഥന്‍ തന്നെ അദ്ഭുതരൂപം ധരച്ച് ശൈലന്ദ്രനില്‍ തല ഉയര്‍ത്തി നിന്നു. നിവേദ്യം സ്വീകരിച്ച് ഏവരേയും അനുഗ്രഹിച്ചു. ഗോപന്മാര്‍ ഭക്തിവിവശരായി. ദിവ്യഗിരിയെ സ്തുതിച്ചു. സുഖക്ഷേമങ്ങള്‍ വരിച്ചു. വൃന്ദാവനവാസികള്‍ അത്യാഹ്ലാദഭരിതരായി.



ഇന്ദ്രപൂജമുടക്കിയതും അദ്രിപൂജ നടത്തിയതുമറിഞ്ഞ് ദേവരാജന്‍ കോപകലുഷിതനായി. ഗോകുലം നശിപ്പിക്കുവാന്‍ കോപ്പുകൂട്ടി. സംവര്‍ത്തകമേഘങ്ങളെ വൃന്ദാവനത്തിലേക്കയച്ചു. അവ തുമ്പിക്കൈവണ്ണത്തില്‍ വര്‍ഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. മഴയും കൊടുങ്കാറ്റുമുണ്ടായി. വൃക്ഷങ്ങള്‍ കടപുഴകി വീണു. ഇടിയും മിന്നലും ചുഴലിയുമായി വന്ന മഴവ്രജത്തെ പരിഭ്രാന്തിയിലാഴ്ത്തി. ഗോപീ-ഗോപാലന്മാര്‍ ഭവചകിതരായി. സ്പതലോകങ്ങളും ഞെട്ടിവിറച്ചു. അവര്‍ സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങളെയും എടുത്തുകൊണ്ട് നന്ദഗൃഹത്തിലെത്തി ആവലാതി പറഞ്ഞു. അഭയം നല്‍കണേ എന്ന് അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു. വ്യസനഭരിതരായ വ്രജപൗരന്മാരില്‍ ഭഗവാന്‍ കരുണാര്‍ദ്രനായി. മാ ഭൈഷ്ട്യം (ഭയപ്പെടേണ്ട) സകലതുമെടുത്തുകൊണ്ട് ഗോവര്‍ദ്ധന പാര്‍ശ്വത്തിലെത്തുക. അവിടെ രക്ഷകിട്ടും.



കൃഷ്ണന്‍ വൃന്ദാവനവാസികളോടൊത്ത് ഗോവര്‍ദ്ധന പാര്‍ശ്വത്തിലെത്തി. എന്നിട്ട്, അതിനെ അനായാസം പുഴക്കിയെടുത്ത് കൈയില്‍ ധരിച്ചു. പര്‍വ്വതം ഇളക്കിയെടുത്തപ്പോള്‍ കാണായ ഗര്‍ത്തത്തില്‍, ഗോപീഗോപാല ഗോവൃന്ദങ്ങളെ സമ്പാദ്യങ്ങളോടൊപ്പം കയറിക്കൊള്ളുവാന്‍, ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ പറഞ്ഞു. ഗോപന്മാര്‍ അതനുസരിച്ചു. സമുദ്രംപോലെ ആര്‍ത്തലച്ചണഞ്ഞ മഴവെള്ളം ഗിരിതടത്തിലൊഴുകിയെത്തി. ജലപ്രവാഹം തടയുവാന്‍ ഭഗവാന്‍, സുദര്‍ശനത്തിനും അനന്തനും ആജ്ഞ നല്‍കി. സുദര്‍ശനം മുകളില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് മഴ തടഞ്ഞു. അനന്തന്‍ മണ്ഡലാകൃതിപൂണ്ട് ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിനു ചുറ്റുമതിലായി നിന്ന് ഒഴുകിയെത്തിയ ജലം തടഞ്ഞു.



ഈ അവസ്ഥ ഏഴു ദിവസം നീണ്ടു. ഗോപിഷ്ഠനായ ഇന്ദ്രന്‍ നാല്‍ക്കൊമ്പനില്‍ കയറി വൃന്ദാവനത്തിലെത്തി. ഗോപന്മാര്‍ക്കുനേരെ വജ്രായുധം പ്രയോഗിക്കാനാഞ്ഞു. കൃഷ്ണപ്രഭാവത്താല്‍ വര്ജപാണിസ്തബ്ധനായിപ്പോയി. ആയുധമേന്തിയ കൈതന്നെ സ്തംഭിച്ചുപോയി. ആശ്ചര്യചകിതനായ ഇന്ദ്രന്‍ പിന്തിരഞ്ഞോടി. പേമാരി തീര്‍ന്നു. ആകാശം തെളിഞ്ഞു. സൂര്യന്‍ ചണ്ഡകിരണങ്ങള്‍ തൂകി പ്രളയബാധിതഭൂമി ഉണക്കി. പക്ഷികളും മറ്റ് ജീവജാലങ്ങലും ആര്‍ത്തുല്ലസിച്ചു. ഭഗവാന്‍ വ്രജവാസികളോട് പുറത്തേക്കുവരാന്‍ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട്, മഹാപര്‍വ്വതത്തെ യഥാപൂര്‍വ്വം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ഈ പ്രവൃത്തികണ്ട് ഗോകുലവാസികള്‍  അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മുതിര്‍ന്നവര്‍ ശ്രീകൃഷ്ണനെ ആശീര്‍വദിച്ചു. അക്ഷതമിട്ട് അനുഗ്രഹിച്ചു. വാദ്യഘോഷങ്ങളും കീര്‍ത്തനാലാപനങ്ങളും കൊണ്ടു സ്തുതിച്ചു. സര്‍വ്വരും ചേര്‍ന്ന്, ആഘോഷപൂര്‍വ്വം, കൃഷ്ണനെ നന്ദഗൃഹത്തിലെത്തിച്ചു.


നമ്മുടെ പുരാണേതിഹാസങ്ങളിലെയും വേദോപനിഷത്തുകളിലെയും കഥകള്‍ വെറും കഥാഖ്യാനങ്ങളല്ല. സോദ്ദേശ്യരചനകളാണ്. ഏതെങ്കിലും തത്ത്വോന്മീലനമാവശ്യമില്ലെങ്കില്‍ ഋഷികവികള്‍ എഴുത്താണി ചലിപ്പിക്കുകയില്ല. മഹാരാസത്തിലെ പൊരുള്‍ കണ്ടെത്തിയപോലെ ഇക്കഥയും സൂക്ഷ്മനിരീക്ഷണം അര്‍ഹിക്കുന്നു. ജിജ്ഞാസുക്കള്‍ക്ക് അത്യധികം ആനന്ദം നല്‍കുന്ന രചനയാണിത്.


ഇന്ദ്രപൂജ തടയുന്നതാണല്ലോ ആദ്യഭാഗം. ഇന്ദ്രന്‍, ഇന്ദ്രിയാസക്തിയുടെ പ്രതീകമാണ്. ലൗകികാമഗ്നമാണ് ഇന്ദ്രപൂജ! അതില്‍നിന്നു പിന്തിരിയാനും യത്‌നം ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിലേക്കുതിരിക്കാനുമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണന്‍, ഗോപന്മാരെ ഉപദേശിച്ചത്. ഗോവര്‍ദ്ധനം, ചിത്തശുദ്ധിയുടെയും ദൃഢബുദ്ധിയുടെയും – വിവേകത്തിന്റെയും – പ്രതീകമാണ്. ബാഹ്യമായ സുഖലോലുപത വെടിഞ്ഞ് അന്തശ്ചേതന ഉണര്‍ത്തി വിവേകികളാകാനണ് ഈ ഉപദേശം! ഇന്ദ്രപൂജ വ്യര്‍ത്ഥമാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കുകയാണിവിടെ. ഇന്ദ്രപൂജയാല്‍ ഐഹികമോ പാരത്രികമോ ആയ ഒരു നേട്ടവുമില്ലെന്ന്, ഭഗവാന്‍ ഗോപന്മാരോടു പറഞ്ഞതിലെ പൊരുളും ഇതുതന്നെ. വ്യര്‍ത്ഥയത്‌നത്തിനല്ല, അര്‍ത്ഥഥലാഭത്തിനാണ് (പുരുഷാര്‍ത്ഥ പ്രാപ്തിക്കാണ്) മനുഷ്യന്‍ ശ്രമിക്കേണ്ടതെന്നു സാരം!


ഗോക്കളെ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് ഗോവര്‍ധനം. ഗോക്കളെ (ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ) സന്മാര്‍ഗത്തിലേക്കു നയിച്ച് വികസിപ്പിക്കുന്നതാണുദ്ദേശ്യം! അതിന്നായുള്ള അഭ്യാസമാണ് ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ! നിതാന്തശ്രദ്ധാലുവായ ജിജ്ഞാസു ഇന്ദ്രിയങ്ങളടക്കി കരണങ്ങള്‍ പൂജാ സജ്ജമാക്കുന്നു. നിരന്തരമായ പൂജ (അഭ്യാസം) ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിന്റെ ദിവ്യരൂപദര്‍ശനത്തിലാണവസാനിക്കുന്നത്. വാഗിന്ദ്രിയ ചിത്താദികള്‍ ശുദ്ധമാകുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പരമഫലം വിവേകോദയമാണ്. ഗോവര്‍ദ്ധനം ദിവ്യരൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷമായി എന്നു പറഞ്ഞതിലെ പൊരുളിതാണ്. ജിജ്ഞാസു നിരന്തരപരിശ്രമത്തിലൂടെ മനോവാക് കര്‍മ്മാദികലെ ഏകാഗ്രമാക്കി വിവേകമതിയായി മാറി എന്നര്‍ത്ഥം! ഈ തത്ത്വമറിശ്ലാഘ്യകര്‍മ്മമാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. ‘വിദ്വാനേവ വിജാനാതി വിദ്വജ്ജന വൈഭവം’ എന്നുണ്ടല്ലോ! വൃന്ദാവനപൂജയ്ക്കു മുമ്പേ എത്തി നേതൃത്വമേറ്റത്, ശ്രീഗര്‍ഗ്ഗനാണ്. ഗോപന്മാരെ (ഭക്തമാരെ = ഇന്ദ്രിയദ്വാരാ ഈശ്വരാമൃതം നുകരുന്നവരെ) അദ്ധ്യാത്മമാര്‍ഗത്തിലേക്കു  ആചാര്യന്‍ നയിച്ചു എന്നാതാണിവിടെ അറിയേണ്ട സത്യം! സര്‍വതീര്‍ത്ഥമയമാണ് ഗോവര്‍ദ്ധനം. വിവേകമാണല്ലോ എല്ലാ സംശുദ്ധകര്‍മ്മങ്ങളുടേയും ആകരം! അതുകൊണ്ട്, ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ (വിവേകിതയാര്‍ന്ന ധര്‍മ്മാചരണം) ജന്മസാഫല്യമുണ്ടാക്കുമെന്നതു നിശ്ചയം! കര്‍മ്മമണ്ഡലമാകെ ശുദ്ധീകരിച്ച് നേരായമാര്‍ഗ്ഗം ചരിക്കാന്‍ ജ്ഞാനിയെ (ഭക്തനെ) സഹായിക്കുന്നത് വിവേകമാണ്. തങ്ങള്‍ പൂജിച്ചിട്ടില്ലാത്ത എന്നാല്‍ സദാ സമീപ സാന്നിധ്യമുള്ള ഗോവര്‍ദ്ധനത്തെ ഏവരും ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്!


ഇന്ദ്രകോപവും സംവര്‍ത്തകമേഘങ്ങളുടെ വര്‍ഷവും ജിജ്ഞാസുവിന് മാര്‍ഗമദ്ധ്യേവരുന്ന തടസ്സങ്ങള്‍ മാത്രം ദീര്‍ഘകാലം ആചരിച്ച് ശീലമായിപ്പോയ കര്‍മ്മത്തില്‍ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുമ്പോള്‍ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വൈഷമ്യം! എങ്ങും തടസ്സും അനുഭവിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഘോരമായ മാരി! ഇന്ദ്രിയ മഗ്നനായിരുന്ന ഒരു സാമാന്യമനുഷ്യന്‍ അദ്ധ്യാത്മ വഴിതേടി സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന പതര്‍ച്ചയാണ് ഈ അനുഭവം! അത് തരണം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമമാണടുത്തത്. ഗോപന്മാര്‍ ആവലാതിയുമായി ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുന്നിലെത്തിയത് ആ ശ്രമമാണ്. ശ്രീകൃഷണോപദേശം സദ്ഗുരു നല്‍കുന്ന മാര്‍ഗനിര്‍ദേശമാണ്. ‘കര്‍ഷയതീതി കൃഷ്ണഃ’ എന്ന നിരുക്തം ‘ആകര്‍ഷിക്കുന്നവന്‍ കൃഷ്ണന്‍’ എന്ന അര്‍ത്ഥമാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഗോപന്മാരെ തന്നിലേക്കാകര്‍ഷിച്ച് വാഗൈ്വഭവത്താല്‍, ധര്‍മ്മമെന്തെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തിയ ഗുരുവാണ് കൃഷ്ണന്‍! വേവലാതിയോടെ ‘യത്‌ശ്രേയഃ സ്യാന്നിശ്ചിതം ബ്രൂഹി’ എന്നപേക്ഷിക്കുന്നവരോട് ‘മാ ഭൈഷ്ട്യം’ എന്നുപറഞ്ഞ് അവര്‍ക്ക് അഭയം നല്‍കാന്‍ സദ്ഗുരുവിനേ കഴിയൂ. സകലരും ഗോവര്‍ദ്ധന പ്രാന്തത്തിലെത്തണമെന്നും അവിടെ അഭയം ലഭിക്കുമെന്നും ആണ് കൃഷ്ണന്‍, ഗോപന്മാരെ സാന്ത്വനിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞത്. അജ്ഞാത തിമിരകറ്റി ചക്ഷുസ്സുന്മീലനം ചെയ്യുന്ന ഗുരുധര്‍മ്മമാണിത്.


ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്‍ ഗോവര്‍ദ്ധന പര്‍വ്വതം കടപുഴക്കിയെടുത്തുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച്. സര്‍വ്വരെയും അതിനുകീഴില്‍ നിറുത്തി സംരക്ഷിച്ചു. ഗുരുപദേശം നേടി യത്‌നമാരംഭിക്കുന്ന വ്യക്തി (വ്യക്തികള്‍) ദൃഢമതി (കള്‍) അല്ലെങ്കില്‍ മനോനിയന്ത്രണം സാധിക്കാതെ ഉഴറിപ്പോകും. ഗതിമുട്ടി കരണീയമറിയാതെ സ്തബ്ധനാ/രാകും. ആ ശിഷ്യനെ/ രെ കര്‍മ്മനിരതനാ/രാക്കേണ്ടത് ഗുരുവിന്റെ കടമയാണ്. ‘ക്ലൈബ്യംമാസ്മഗമഃ എന്നു പറഞ്ഞു. ‘ക്ഷുദ്രം ഹൃദയദൗര്‍ബല്യം ത്യക്തോഥന്റെ ചുമതലയാണ്. സര്‍വ്വേശ്വരന്‍, സര്‍വ്വചരാചര ഗുരുവാണ്. അപ്പോള്‍ തന്നെ വിശ്വസിച്ച്, ആശ്രയിച്ച് കര്‍മ്മരംഗത്തിറങ്ങുന്നവരെ സഫലായാത്രികരാക്കാന്‍ മറ്റാരാണ് സഹായിക്കുക?


ഗോവര്‍ദ്ധനം കൈയിലുയര്‍ത്തി ഗോപന്മാരെ രക്ഷിച്ച ഭഗവാന്‍, വിവേകപൂര്‍വ്വം പ്രവര്‍ത്തിക്കുവാനാണ് വ്യന്ദാവനവാസികലെ ഉപദേശിച്ചത്. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും മനസ്സിനേയും കുഴക്കിയ തടസ്സമാകുന്ന പേമാരിയില്‍ നിന്ന് ഭഗവാന്‍ ഗോകുലത്തെ രക്ഷിച്ചു. പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും ബുദ്ധിയുമാണ് ആ ഏഴു ദിനങ്ങള്‍! മഴകൊണ്ട് കുഴപ്പമനുഭവിച്ചവ! ഗോവര്‍ദ്ധനമുയര്‍ത്തി നിന്ന ഭഗവാന്‍ വ്രജവാസികളെ രക്ഷിച്ചരീതിയും ശ്രദ്ധിക്കത്തക്കതാണ്. കൃഷ്ണ നിര്‍ദ്ദേശമനുസരിച്ച് സുദര്‍ശനം മഴയെ തടഞ്ഞു. അനന്തന്‍ ചുറ്റുമതിലായി മാറി ജലപ്രവാഹത്തേയും ചെറുത്തു. വിവേകപൂര്‍വ്വമായ ജ്ഞാനതേജസ്സാണ് സുദര്‍ശനം! അതിന്റെ തീവ്രപ്രകാശത്തിനുമുന്നില്‍ ഇന്ദ്രന്റെ – ഇന്ദ്രിയമഗ്നന്റെ-കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കു ശക്തിയുണ്ടാവില്ല! വിവേകിക്കുണ്ടാകുന്ന ധാര്‍മ്മിക ബലമാണ് മണ്ഡലാകൃതിയില്‍ ചുറ്റുമതിലായി നിന്ന അനന്തന്‍! അനന്തമായ ധര്‍മ്മബലം ഒരു കോട്ടപോലെ വ്യക്തിയെ ഇന്ദ്രിയാസക്തിയില്‍ നിന്ന് രക്ഷിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും!


സ്വധര്‍മ്മത്തിലടിയുറച്ച് വിവേകപൂര്‍വ്വം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക്/ വ്യക്തികള്‍ക്ക് കര്‍മ്മസാഫല്യത്താല്‍ ആനന്ദം നിറയുന്നു. അവന്‍/അവര്‍ മറ്റെല്ലാം മറക്കുന്നു. ഗുരുവും ശിഷ്യരും സര്‍വ്വം മറന്ന് ആനന്ദനൃത്തം തുടരുന്നു. ഇന്ദ്രിയപരത അടിയറവുപറഞ്ഞ്, അഭയം യാചിച്ച് പിന്മാറുന്നു. ഈ മഹാതത്ത്വമാണ് ഗോവര്‍ധനോദ്ധാരണ കഥയില്‍നിന്ന് സജ്ജനങ്ങള്‍ വായിച്ചെടുക്കേണ്ട സൂക്ഷ്മാര്‍ത്ഥം!


ഭക്തിമാഹാത്മ്യമെന്ന നിലയിലും ഈ കഥയ്ക്കു പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആര്‍ത്തിഹാരിയായ ഭഗവാനെ സമാശ്രയിക്കുന്ന ഭക്തന്റെ/ഭക്തരുടെ ‘യോഗക്ഷേമം വഹിച്ച്’ ‘സര്‍വ്വപാപേഭ്യോ മോക്ഷയിഷ്യാമി മാ ശുച’ എന്ന് അഭയം നല്‍കുന്ന ഭക്തപരായണനായ നാരായണനേയും നമുക്കിതില്‍ കാണാം

Wednesday, October 21, 2020

ശ്രീ ഗുരുവായൂർ കണ്ണന്റെ കഥകൾ.


സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി


നിമ്മാല്യം മുതൽ തൃപ്പുകവരെ.


കണ്ണന്റെ ആടിയ എണ്ണപ്രസാദം.ആടിയ എണ്ണ ഏത് തരം വാ തങ്ങൾ മാറാനും ശരീരവേദന ഇല്ലാതാക്കാനും പറ്റിയ പ്രസാദമാണ്. ഭക്തിയും വിശ്വാസവുമാണ് വേണ്ടത്.

വാതരോഗഗ്രസ്താ നായമേപ്പത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി പല ചികിത്സകൾ കൊണ്ടും പ്രായശ്ചിത്തകർമ്മൾ കൊണ്ടും രോഗം മാറാതെ ഒടുവിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ 100 ദിവസം ഭജനമിരിക്കാൻ വന്നു.
100 ദശകങ്ങളുള്ള ഒരുസ്തോത്ര കാവ്യം കണ്ണന് സമർപ്പിക്കണം.
നിർമ്മാല്യം മുതൽ എല്ലാ പൂജകളും കണ്ട് തോഴുത് പ്രാർത്ഥിക്കും.
ഭജനത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസം അന്നും പതിവുപോലെ ഭട്ടതിരി മേശാന്തിയോടൊപ്പം നിർമ്മാല്യ ദർശനത്തിന് എത്തി.നിർമ്മാല്യവും എണ്ണ അഭിഷേകവും കണ്ട് തൊഴുതു. മണ്ഡപത്തിലിരുന്ന് തന്റെ കാവ്യ കുസുമം ഭഗവദ് പാദത്തിലർപ്പിച്ചു.മൂന്നാം ദശകത്തിൽ മൂന്നാം ശ്ലോകം" പഠന്തോ നാമാനി എന്ന ശ്ലോക രചന തുടങ്ങി.അസഹ്യമായ കാൽ വേദന കൊണ്ട് രചന മുന്നോട്ട് പോകുന്നില്ല. ദർശനത്തിന് എത്തിയ ഭക്തജനങ്ങള നോക്കി. ഭഗവദ് ഭക്തിയുള്ള ഇവരെ പോലെ എന്നേയും  ഭക്തനാക്കണേ. എന്ന് ഉള്ളുരുകി അമ്പാടി കണ്ണനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു.


പട്ടേരിയുടെ പ്രാർത്ഥന കണ്ണൻ കേട്ടു .ഒരു കയ്യിൽ വെള്ളി കുടത്തിൽ ആടിയ എണ്ണയും, മറ് കയ്യിൽ പാദതുളസിയും കളഭവുമായി കീഴ്ശാന്തി ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് പ്രസാദ വിതരണത്തിനായി ഇറങ്ങി വന്നു.പട്ടേരിക്ക് സമീപം എത്തി പ്രസാദം നൽകി.ആടിയ എണ്ണ രണ്ടു കാലിലും പുരട്ടി, പാദ തുളസിയുടെ സുഗന്ധം അനുഭവിച്ചു. കളഭ പ്രസാദം ശരീരത്തിലണിഞ്ഞു.ശരീരവേദനക്ക് ഒര് ആശ്വാസം ലഭിച്ചു.കാവ്യരചന തുടർന്നു. ഭാഗവതോത്തന്മാരായ ഭക്തർ ഇന്നും ഈ കഥ 'അനുസ്മരിക്കാറുണ്ട്.



ചെറുതയൂർ വാസുദേവൻ ഗുരുവായൂർ.9048205785.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തി ചെറുതയൂർ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരി. ഗുരുവായൂർ

Tuesday, October 20, 2020

കണ്ണന്റെ കഥകൾ / Guruvayoorappan Stories

കണ്ണന്റെ കഥകൾ -2



എല്ലാവർക്കുo നമസ്ക്കാരം ഞാൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തി ചെറുതയുർ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരി. ഗുരുവായൂർ കണ്ണന്റെ നിർമ്മാല്ല്യം  മുതൽ തൃപ്പുകവരെയുള്ള ദർശനവും, പുജാ വിധാനങ്ങളും.കണ്ണന്റെ നിർമ്മാല്യ ദർശനസമയം കാലത്ത് മൂന്ന് മണിക്കാണ്.നിർമ്മാല്യ ദർശനത്തിന് മുമ്പ് തന്നെ രണ്ടു മണിക്ക് രുദ്ര തീർത്ഥത്തെ തൊട്ടു ഉണർത്തി പാരമ്പര്യ പ്രവർത്തിക്കാരായ പത്ത് കാർ, കഴകക്കാർ, കീഴ്‌ശാന്തിക്കാർ എന്നിവർ  രുദ്ര തീർത്ഥത്തിൽ മുങ്ങി കുളിച്ച് കണ്ണന്റെ നിർമ്മാല്യത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും.


അമ്പാടിയിലെ കണ്ണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗോപന്മാരെ പോലെ.


മേശാന്തി രണ്ടരയോടെ നാലമ്പലത്തിൽ എത്തുന്നതോടെ ശ്രീലകത്ത് കണ്ണനെ പരിചരിക്കാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ പൂർത്തിയാകും.കണ്ണന് തൈലാഭിഷേകത്തിനുള്ള എള്ളെണ്ണ, വാകപൂമൃദു മേനിയിൽ വാക ചാർത്തണിയാനുള്ള നറുവാക പൊടി.

അഭിഷേകത്തിനുള്ള മണികിണറിൽ നിന്നെടുത്ത ജലപൂരീത  രജത സ്വർണ്ണകുംഭങ്ങൾ അങ്ങിനെ എല്ലാമെല്ലാം ക്രമത്തിൽ മുഖമണ്ഡപത്തിൽ ഒരുക്കിയിരിക്കും.


മന്ത്രതന്ത്രജപത്താൽ ദേവതാമയനായി അദിതി ഭാവമുൾകൊണ്ട്, മാതൃഭാവത്തിൽ യശോദയമ്മയായി മേശാന്തി ശ്രീകോവിലിൽ പ്രവേശിക്കും. കണ്ണന് നിർമ്മാല്യത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ഒന്ന് നിരീക്ഷിച്ച് തൃപ്തിപെടും. കണ്ണന് ഒന്നിനും ഒരു കുറവും വരാൻ പാടില്ല. കണ്ണൻ ചിലപ്പോൾപിടിവാശിക്കാരനായ ഒരുണ്ണിയാകും .ആ പിണക്കം കാണാൻ വയ്യ. മനസ്സ് ആകെ അസ്വസ്ഥമാകും. സ്വർണ്ണതളികയിലെ തെച്ചി തുളസി താമര പൂക്കൾ, ഗന്ധ പുഷ്പാക്ഷതം, തിരുമുഖത്തണിയാനുള്ള ചന്ദനം, അണിയാനുള്ള പട്ടുവസ്ത്രങ്ങൾ, പട്ടുകോണകം അങ്ങിനെ എല്ലാമെല്ലാം മുഖമണ്ഡപത്തിൽ സജ്ജമാക്കിയിരിക്കും. മൂന്ന് മണിക്ക് ഗർഭഗൃഹത്തിന്റെ സ്വർണ്ണമണികളാൽ അലംകൃതമായ വാതിൽ തുറക്കും. കണ്ണൻ യോഗ നിദ്രയിൽ നിന്ന്, സുഷുപ്തിയിൽ നിന്ന് ഉണർന്ന് ജാഗ്രതാവസ്ഥയിൽ എത്തുന്ന ആ സൗഭാഗ്യദർശനമാണ് ഭഗവാന്റെ നിർമാല്യ ദർശനം.


കണ്ണന്റെ പരമാത്മ സ്വരൂപം അവ്യക്തമാണ് .അത് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.രാധാ സമേതനായി ഗോ ലോകത്തിലുള്ള ശുദ്ധസത്ത്വ സ്വരൂപം വ്യക്തമാണ്. അത് അമൃത സമുദ്രത്തിലെ തിരമാല ക്ക് തുല്യമാണ് .കണ്ണന്റെ നിർമാല്യ സ്വരൂപം. ആ രൂപം അത്യുത്കൃഷ്ടവും, അതിമധുരവും, അത്യാകർഷവുമാണ്. ആ ദ്യവ്യരൂപം കണ്ട്,
എന്റെ കൃഷ്ണാ, അമ്പാടി കണ്ണാ അവിടുത്തെ പരിചാരകാനായ ഞാൻ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. സമസ്ഥാപരാധം പൊറുക്കണെ.



ചെറുതയൂർ വാസുദേവൻ .ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തി.9048205785.

Monday, October 19, 2020

കണ്ണന്റെ കഥകൾ / guruvayoourappan stories



എല്ലാവർക്കും നമസ്കാരം. ഞാൻ ചെറുതയുർ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരി .ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തി.


ശ്രീ ഗുരുവായൂർക്ഷേത്രത്തിലെ അമ്പാടി കണ്ണന്റെ നിർമാല്യ ദർശനം.
കണ്ണന്റെ കഥകൾ 2. കാലത്ത് മൂന്ന് മണിക്ക്
ക്ഷേത്രം കോയ്മയുടെ ആചാര അറിയിപ്പോടെ ക്ഷേത്രത്തിലെ വലിയ മണി മൂന്ന് പ്രാവശ്യം അടിക്കും. ക്ഷേത്രം മാരാർ ശംഖ് നാദം മുഴക്കുമ്പോൾ നിർമാല്യ ദർശനത്തിന് നട തുറക്കും.
കണ്ണൻ പള്ളിയുറങ്ങുന്ന ഗർഭ ഗൃഹത്തിന്റെ പൊൻമണിവാതിൽ തുറന്ന് മേശാന്തി അകത്ത് പ്രവേശിക്കും.ശ്രീലകത്ത് സ്വർണ്ണ വിളക്കിലെ കത്തുന്ന നെയ്യ്തിരി ശോഭയിൽ നിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ കാണാൻ നല്ല രസമാണ്.



നാലമ്പലത്തിനകത്ത് ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യ ദർശന സൗഭാഗ്യം നേടി മനോ മാലിന്യ മകറ്റാൻ ആയിരങ്ങളാണ് കാത്ത് നിൽക്കുന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ജ്ഞാന പാനയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് നാമം ജപിച്ച് അവർ കണ്ണന് മുന്നിലെത്തും.


പീലി തിരുമുടി ചാർത്തി, കളഭച്ചാർത്തണിഞ്ഞ്, അതിൽ തിരുമുടി മാലയണിഞ്ഞ് കയ്യിൽ പൊന്നോടക്കുഴലുമായി നിൽക്കുന്ന വനമാലിയെ കാണാൻ എന്ത് ചന്തമാണെന്നൊ .


ഗുരുവായൂർ കണ്ണൻ ജീവിത സൗഭാഗ്യങ്ങൾ വാരിക്കോരി തരുന്ന അസുലഭ നിമിഷം .

തലേ ദിവസമണിഞ്ഞ ആടയാഭരണങ്ങളോടെ കണ്ണനെ കണി കാണുന്ന ദർശനമാണിത്

ശ്രീകോവിലിൽ, ഗർഭഗൃഹത്തിൽ മേശാന്തി കണ്ണന്റെ ആടയാഭരണങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ച് മാറ്റും.

ഭഗവാൻ നിഷ്കള ബ്രഹ്മ തത്വത്തിൽ നിന്ന് സകളീ ഭാവം കൈകൊള്ളുന്ന അസുലഭ ധന്യ മുഹൂർത്തം.സകളമായ ഭഗവദ് സ്വരൂപം, തദനുഗുണഭാവമായ ഭക്തി ഭാവത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം. കാരുണ്യാകുല നേത്രനായ കണ്ണന്റെ സൂര്യനേക്കാൾ പ്രഭയുള്ള സ്വർണ്ണ കിരീടം, മകര മത്സ്യ >കൃതിയുള്ള, മകരകുണ്ഡലങ്ങൾ, നെറ്റി തടത്തിലെ തിലക ചാർത്ത്, ഇവ ഓരോന്നായി മാറ്റിവെക്കും. മനോഹരമായ വനമാല, കൗസ്തുഭം, മുത്തുമാലകൾ എല്ലാം അഴിച്ച് വെച്ച് കണ്ണൻ നീരാട്ടിനൊരുങ്ങും.


അഭിഷേക സ്നാനത്തിന് മുമ്പ് കണ്ണന് തൈലാഭിഷേകം നിർബന്ധമാണ്. എത്രയോ കാലമായി നടന്ന് വരുന്ന ചിട്ടയാണ്. ചിട്ടകളൊന്നും തെറ്റിക്കുന്നത് കണ്ണന് ഇഷ്ടമല്ല.


ചെറുതയുർ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരി ഗുരുവായൂർ.9048205785

കടപ്പാട്   സദ്ഗമയ സദ്‌സംഗവേദി

Monday, January 6, 2020

ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലാമൃതം - 006

                     

                                                       

കഥ ഇത് വരെ..                                     

 ശ്രീകൃഷ്ണലീലാമൃതം  ബ്രഹ്മലോകത്തു നിന്നും സന്തോഷപൂർവ്വം ആരംഭിച്ചു. അപ്പോൾ അവിടെ എത്തുന്ന നാരദമുനിയുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ച മ്ലാനതയുടെ കാരണം അന്വേഷിച്ച ബ്രഹ്മദേവനോട് നാരദൻ വിവരിക്കുന്ന കഥയിൽ ,നാരദൻ ഭക്തിമാതാവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് വരെ ആണ് നമ്മൾ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച കണ്ടത്.

എല്ലാവർക്കും നല്ല ഒരു ദിവസം ആശംസിച്ചു കൊണ്ട്  സാക്ഷാൽ ശ്രീഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ തുടരട്ടെ.......




ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലാമൃതം-006
                 
           

നാരദനും ഭക്തിമാതാവും
                                       


ഭക്തിമാതാവ് തുടർന്നു,അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു,എന്റെ അനുമാനം ശരിതന്നെ ആയിരുന്നു രാധയുടെയും ,ഗോപികമാരുടെയും പ്രേമത്തിന്റെയും ,ഭക്തിയുടെയും പ്രഭാവത്തിൽ ഈ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ ഓരൊ കണികയിലും ഭക്തി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.അത് കൊണ്ടുതന്നെ ഇവിടെ എത്തിയ ഉടൻ തന്നെ എന്റെ വാർദ്ധക്യം മറയുകയും യൗവ്വനം തിരിച്ചു കിട്ടുകയും ചെയ്തു.ഞാൻ വീണ്ടും യുവസുന്ദരിയായി മാറി.

പക്ഷെ എന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാർ അതെസ്ഥിതിയിൽ തന്നെ തുടരുന്നു.അല്ലയോ മഹാമുനേ ! അങ്ങ് സാക്ഷാൽ ബ്രഹ്മദേവന്റെ പുത്രനാണ്.എന്റെ പുത്രന്മാരെ ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ അങ്ങേയ്ക്കു സാധിക്കും .ദയവായി അങ്ങെന്നെ സഹായിച്ചാലും.ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പുത്രദുഃഖത്താൽ ഈ ധരണി വിട്ടു പോകുന്നതാണ്.എന്ന് പറഞ്ഞു ഭക്തിമാതാവ് വാവിട്ടു കരഞ്ഞു.

ഇത് കണ്ടു വിഷമിതനായ നാരദർ പറഞ്ഞു.....


ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലാമൃതം തുടരും ....................




കുമാർ അനന്തനാരായണൻ /സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

Wednesday, January 1, 2020

ശ്രീ കൃഷ്ണലീലാമൃതം

             

ആമുഖം                                     

പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ നാമം ശ്രവിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പുളകിതമാകും നമ്മുടെ മനസ്സ്. ഭഗവാന്റെ ജീവിത ലീലകളെ കോർത്തിണക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു സംഗ്രഹം ആണ്     

"ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലാമൃതം" എന്ന ഈ പംക്തി.     

                                          

ഭഗവാന്റെ പൂർവ്വജന്മ കഥകൾ മുതൽ, ജനനം തുടങ്ങി ഓരോ ലീലാവിലാസങ്ങളും സ്വന്തമായ ശൈലിയിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ  ഉള്ള ഒരു എളിയ ഉദ്യമം ആണ് ഈ ശ്രീകൃഷ്ണ ലീലാമൃതം.         

                    

സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ,  ഗുരുവായൂർ ആസ്‌ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സദ്‌ഗമയ സത്‌സംഗവേദി ആത്മീയ കൂട്ടായ്മയുടെ എല്ലാ ഗ്രൂപ്പുകളിലും പൊന്നിൻ ചിങ്ങമാസം മുതൽ എല്ലാ വ്യാഴാഴ്ചകളിലും  ഈ പംക്തി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതാണ്.     

                                   

ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ ആശിസ്സോടെയും  എല്ലായ്പ്പോഴും  പോലെ നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും പ്രാർത്ഥനകളോടെയും  ഈ ഉദ്യമം സമ്പൂർണ്ണമാക്കാൻ സാധിക്കും എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ......




കുമാർ അനന്തനാരായണൻ /സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

Wednesday, November 13, 2019

ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതികൾ



മനസ്സില്‍ നിത്യം സ്മരിച്ചീടേണം ശ്രീഹരിയെ നാം നാമ ജപം ചെയ്തീടേണം മടിയാതെന്നും ഹരിനാമ കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ചൊല്ലീടേണം നാം ഹരി പാദസേവ ചെയ്തു മുക്തി നേടണം

തുളസീദള മാല്യങ്ങൾ കോര്‍ത്തി ചാര്‍ത്തണം തുളസ്സിപ്പൂ കൊണ്ടു നിത്യം പൂജ ചെയ്യേണം

മനതാരിൽ ഭക്തിയോടെ ഭജിക്കേണം നാം മനം നൊന്തു ഭഗവാനെ വിളിച്ചീടേണം ഹരികഥാ സാഗരത്തില്‍ മുങ്ങി നീരാടി ഹരിയെതാന്‍ തപം ചെയ്തു നാള്‍ കഴിക്കണം ....

ഭഗവാനെ തോഴനായി കൂടെ കൂട്ടേണം അവനുടെ കേളികളില്‍ പങ്കുചേരണം സകലവും മറന്നു കൊണ്ടവന്റെ മുന്നിൽ സ്വയമൊരു നേദ്യമായി സമര്‍പ്പിക്കേണം
ശരീരവുമാത്മാവും അവന്റെ കാല്‍ക്കല്‍

Tuesday, September 10, 2019

ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതികൾ




രാധാ രമണ മുകുന്ദ മുരാരേ
ശരണം മേ തവ ചരണ യുഗം
പവന പുരേശാ രാധാ കൃഷ്ണാ
ശരണം മേ തവ ചരണ യുഗം
ദേവി മഹേശ്വരി പാർവതി ശങ്കരി
ശരണം മേ തവ ചരണ യുഗം
 സാംബ സദാ ശിവ ശംഭോ ശങ്കര
ശരണം മേ തവ ചരണ യുഗം

Wednesday, August 28, 2019

നാരായണ നാമം ജപിക്കൂ സുകൃതം നേടൂ!!




ഭഗവാന്റെ കഥകള്‍ അറിയാത്തവരായി ആരുമുണ്ടാകില്ല. എങ്കിലും ഭഗവാന്റെ കടാക്ഷം കൊണ്ട്‌ ചില കഥകള്‍ എഴുതി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ തൃപ്പാദങ്ങളില്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.


ഭഗവാന്‍ പല വേഷത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. പൂന്താനത്തെ കള്ളന്മാരില്‍ നിന്നും മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ രൂപത്തില്‍ വന്നു രക്ഷിച്ചതും പിറ്റെ ദിവസം തൊഴാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ പൂന്താനം സമ്മാനിച്ച മോതിരം സ്വപ്‌നത്തില്‍ തിരികെ കൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്‌ ഭഗവാന്‍ കൃഷ്‌ണനാണ്‌ തന്നെ രക്ഷിച്ചതെന്ന്‌ പൂന്താനത്തിന്‌ മനസ്സിലായത്‌.



വിഭക്തിയെക്കാള്‍ ഭഗവാന്‌ ഇഷ്‌ടം ഭക്തിയാണ്‌. പൂന്താനം തിരുമേനിയുടെ ജ്ഞാനപാന നോക്കാന്‍ മഹാപണ്‌ഡിതനായ മേല്‍പ്പത്തൂര്‍ ഭട്ടതിരിപ്പാട്‌ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം അഹങ്കാരത്തോടെ സാദ്ധ്യമല്ല എന്നാണ്‌ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്‌. പെട്ടെന്ന്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈ കുഴഞ്ഞു. പിന്നീട്‌ ഭഗവാന്റെ അരുളപ്പാട് ഉണ്ടായി നിന്റെ വിഭക്തിയെക്കാള്‍ എനിക്ക്‌ ഇഷ്‌ടം ഭക്തിയാണ്‌ ഉടനെ ഭട്ടതിരി പൂന്താനം തിരുമേനിയുടെ പുസ്‌തകം നോക്കികൊടുത്തു അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അസുഖവും മാറി.



കുറൂരമ്മ പൂജയ്‌ക്കായി നമ്പൂതിരിയെ കാത്തിരുന്ന സമയം നമ്പൂതിരിയാകട്ടെ മറ്റൊരു ഇല്ലത്ത്‌ പോയി അപ്പോള്‍ ഉണ്ണികൃഷ്‌ണന്‍ ആ കുട്ടിയുടെ രൂപത്തില്‍ വരുകയും കൂരമ്മയ്‌ക്ക്‌ പൂജയ്‌ക്കാവശ്യമായ എല്ലാം ഒരുക്കി കൊടുക്കുകയും ചെയ്‌തു. പിന്നീട്‌ നമ്പൂതിരി കുറൂരമ്മയുടെ ഇല്ലത്ത്‌ പൂജ ചെയ്യുമ്പോള്‍ പുഷ്‌പങ്ങള്‍ എല്ലാം അവിടെ എല്ലാം കണ്ട്‌ നിന്നിരുന്ന ഈ കുട്ടിയുടെ കാല്‍ക്കല്‍ വന്നു വീണു. തിരുമേനി ആ കുട്ടിയുടെ മുമ്പില്‍ നമിച്ചു കാരണം അത്‌ ഭഗവാനായിരുന്നു.


നാം അറിയാതെ നാരായണ എന്നു വിളിച്ചാല്‍ പോലും ഭഗവാന്‍ അവിടെ വന്നു നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നു. ഇതിനുദാഹരണമായി അജാമിളന്റെ കഥ പറയാം.



അജാമിളന്‍ ധര്‍അനിരതനായി ജീവിച്ചിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ അദ്ദേഹം വനത്തില്‍ പോകുമ്പോള്‍ വേശ്യാംഗനയെ കണ്ടുമുട്ടി. അവളെ കണ്ടതോടെ ഭാര്യയെ മറന്ന്‌ അവളെ കല്യാണം കഴിച്ചു. പാപഫലങ്ങളെന്ന പോലെ അവള്‍ പ്രസവിച്ച പുത്രന്മാരെല്ലാം വളര്‍ന്നു വന്നെങ്കിലും കാലക്രമത്തില്‍ എല്ലാം നഷ്‌ടപ്പെട്ടു. അതുവരെ അദ്ദേഹം ബ്രാഹ്മണധര്‍മ്മങ്ങളെല്ലാം മറന്നാണ്‌ ജീവിച്ചിരുന്നത്‌. കാലദൂതന്‍മാര്‍ വന്ന്‌ കയറിട്ടു കൊണ്ടു കഴുത്തില്‍ കെട്ടുവാന്‍ തുടങ്ങി. ആ സമയത്ത്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ പേരു ചൊല്ലി വിളിച്ചു. ആ സമയത്ത്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ പേരു ചൊല്ലി വിളിച്ചു. ഉടനെ വിഷ്‌ണു പാര്‍ഷദന്മാര്‍ അവിടെ പാഞ്ഞെത്തി എന്നിട്ട്‌ തടഞ്ഞു. കാലദൂതന്മാര്‍ ചോദിച്ചു നിങ്ങള്‍ ആരാണ്‌ ധര്‍അരാജന്റെ കല്‌പനയെ തടയുന്നതെന്തിന്‌ അവര്‍ പറഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ വിഷ്‌ണു ദൂതരാണ്‌. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞയച്ചതാണ്‌ എന്നിട്ട്‌ പറഞ്ഞു ധര്‍അരഹസ്യമറിഞ്ഞു പ്രജശാസനം ചെയ്യേണ്ടവര്‍ അക്രമം പ്രവര്‍ത്തിച്ചാല്‍ ജനങ്ങള്‍ എന്തുചെയ്യും. അനേക ജന്മങ്ങളിലെ പാപങ്ങള്‍ക്കു പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്‌തു കഴിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ലോകമംഗളകരമായ നാരായണനാമം ഉച്ചരിച്ചല്ലോ? മറ്റൊരു പ്രായശ്ചിത്തവും ഇതേത്തേ പാപനാശകമല്ല. ഇക്കാര്യം നിങ്ങളുടെ നാഥനായ ധര്‍അരാജനോട്‌ ചോദിച്ചുകൊള്ളുക. അവര്‍ അവിടെ നിന്ന്‌ പോയി അങ്ങനെ അജാമിളന്‍ ഭഗവത്‌സേവയില്‍ മുഴുകുകയും ഒടുവില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‌ വൈകുണ്‌ഠ പ്രാപ്‌തി ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ ഹരിനാമം ഉച്ചരിക്കുന്നവര്‍ക്കു മുക്തിപദം ലഭിക്കുമെന്ന്‌ തീര്‍ച്ച.



ഭാഗവതത്തിലും, രാമായണത്തിലും ഗീതയിലും എല്ലാം തത്വങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കി തരുന്ന ഇന്ന്‌, ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഗുരുക്കുന്മാരില്‍ ബാബയും അമ്മയും കൃഷ്‌ണനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു.



വിഷ്‌ണു സഹസ്രനാമത്തില്‍ ഒരു നാമമെങ്കിലും ദിവസത്തില്‍ ജപിക്കൂ എവിടെ രാമനാമജപം ചെയ്യുന്നവോ അവിടെ മഹാവിഷ്‌ണുവിന്റെ സുദര്‍ശന ചക്രം ഭക്ത രക്ഷയ്‌ക്കായി കറങ്ങിത്തിരിയുന്നുണ്ടാകും.



ദ്വാപരയുഗത്തിലെ കൃഷ്‌ണാവതാരത്തില്‍ ഗോപികന്മാര്‍ അനുഭവിച്ച ദിവ്യമായ ആനന്ദം അതുല്യമായ ദിവ്യാനന്ദം ഓര്‍ക്കുക, നിങ്ങളുടെ പ്രേമം കൊണ്ടു ഭക്തികൊണ്ടും ഈശ്വരനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുക. കൃഷ്‌ണാവതാരത്തിലെ പോലെ മറ്റൊരു അവതാരത്തിലും ഭക്തന്മാര്‍ ഇത്രമാത്രം ദിവ്യത പ്രേമത്തില്‍ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നിട്ടില്ല. ആയിക്കണക്കിനു ഭക്തന്മാര്‍ കൃഷ്‌ണാവതാര കാലത്ത്‌ ഈശ്വരനില്‍ ലയിച്ചു ചേര്‍ന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ ഈശ്വരനുമായി സായൂജ്യം പ്രാപിക്കണമെങ്കില്‍ ഭക്തി ഗാനാലാപനംഎന്ന ഒരുമാര്‍ഗ്ഗമേയുള്ളൂ.


അമ്മ (മാതാ അമൃതാനന്ദമയി) കൃഷ്‌ണനെ കുറിച്ചിങ്ങനെ പറയുന്നു. എല്ലാവരെയും എല്ലാത്തിനെയും ഒരുപോലെ തഴുകി തലോടിയ ഒരുകുളിര്‍കാറ്റുപോലെയായിരുന്നു.ശ്രീകൃഷ്‌ണന്റെ ജീവിതം ഒരു മുറിയില്‍ നിന്ന്‌ മറ്റൊരു മുറിയിലേക്ക്‌ പോകുന്ന ലാഘവത്തോടെ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതയാത്ര തന്നോടു ബന്ധപ്പെട്ടവര്‍ക്കെല്ലാം സന്തോഷം വാരി വിതറി ആ പരമാത്മാവ്‌ ശരീരം വെടിഞ്ഞപ്പോഴും സ്വന്തം കാലില്‍ അമ്പെയ്‌ത വേടനു പോലും പരമപദം നല്‍കി അനുഗ്രഹിച്ചിട്ടാണ്‌ യാത്രയായത്‌. ജീവിതത്തോടുള്ള ഈ പുണ്യപുരുഷന്റെ ആനന്ദകരമായ സമീപനവും കര്‍അകുശലതയും മറക്കാതെ എല്ലാവരുടെയും ഓര്‍അയില്‍ ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.


ഗീതയിലും ഭാഗവതത്തിലും ചില വചനങ്ങള്‍ ഭഗവാന്‍ പറഞ്ഞത്‌ ഇങ്ങനെയാണ്‌. എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നവരെ ഞാന്‍ രക്ഷിക്കും എന്നെ ദുഷിച്ചാലും എന്റെ ഭക്തനെ ദുഷിക്കുന്നത്‌ എനിക്ക്‌ സഹിക്കുകയില്ല. ഞാന്‍ യുഗങ്ങളായി അവതരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. ഭഗവാന്റെ എല്ലാ കാരുണ്യവും എല്ലാവര്‍ക്കും ഉണ്ടാകട്ടെ എന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. ഈ ഭഗവാന്റെ കഥകള്‍ ഭഗവാന്റെ മുമ്പില്‍ അര്‍പ്പിക്കാന്‍ അവസരം കിട്ടിയതു തന്നെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കടാക്ഷം.

Monday, June 10, 2019

കൃഷ്ണമുക്തകങ്ങൾ

 

ഡി കെ. എം. കർത്താ (published in Yajn^Opaveetam, August 2016)



കൃഷ്ണനൃത്യം 

ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ നൃത്യം -- വ്രജകുലതനയാചിത്തചോരന്റെ ഹൃദ്യം 

യജ്ഞം -- കാണുന്നതിന്നായ് അഹമിഹമികയാലെത്തിപോൽദ്ദേവവൃന്ദം;

ശങ് ഖം ഗോപാലകണ്ഠം മധുരതയൊഴുകുംവണ്ണമൂതുന്ന നേരം 

കണ്ണൻ രങ് ഗത്തുവന്നൂ, യവനിക പിറകിൽപ്പൂവനം വിന്യസിപ്പൂ ! 



കൃഷ്ണരോഹിണി 

നിന്നെക്കാണാൻ വരുന്നൂ നവമധു, ഘൃതവും, നൽക്കരിന്പിന്റെ തണ്ടും 

പട്ടും പൂവും മരത്തിൽപ്പണിതൊരു ഗജവും പേറിയീ ഗോപഗോത്രം ;

പന്തും പിന്നെക്കളിയ് ക്കാൻ യമുനയിലൊഴുകിത്തേഞ്ഞുരുണ്ടുള്ള കല്ലും 

കിട്ടുന്പോൾ പുഞ്ചിരിത്തേൻമലരുകൾ തരുമോ നീ പിറന്നാളിലുണ്ണീ ?



കൃഷ്ണതത്വം 

ഗോപസ്ത്രീകളുറങ്ങിടുന്പൊഴുതൊരേ രൂപം കിനാവിൽസ്സദാ 

കാണ്മൂ; സൂരജതന്റെ വീചികളൊരേ നാമം ജപിപ്പൂ മുദാ;

ഗോവൃന്ദങ്ങളൊരേ പരാഗസുരഭീഗന്ധം സ്മരിപ്പൂ സദാ;

രാധാചിത്തമതേ മഹസ്സിലലിയാനെന്നും കൊതിപ്പൂ മുദാ. 



കൃഷ്ണസന്നിധി 

വാത്സല്യം തനിയേ ചുരന്നൊഴുകിടും സർവസ്ഥലത്തും ഭവാൻ 

മൂർത്തീരൂപമെടുത്തു നിൽപ്പു കനിവായ്, ക്കണ്ണാ, നിരന്നെപ്പോഴും;

ഗോശാലാഭുവി; യന്പലങ്ങളഗതിയ് ക്കന്നം വിളന്പുന്നിട, —

ത്താരാദ്ധ്യൻ ഗുരു വിദ്യയേകിടുമിടത്തെല്ലാം ഭവത്സന്നിധി !! 



കൃഷ്ണമുരളി 

നിന്നിൽച്ചേർന്നെൻ മനസ്സാ മധുരിമപകരും വംശി തൻ താരനാദം 

തന്നെത്താൻ വിസ്മരിച്ചീപ്പുഴയുടെ കരയിൽക്കേട്ടിരുന്നൂ, മുരാരേ !

എന്തെൻ പേ; രേതു നാടാ; ണിതു പനിമതിയോ ? രാത്രിയും വന്നുവോ ? നീ--

യെന്നെപ്പാടേ മയക്കീ; യിനി മമ രജനീയാപനം നിന്റെ കാൽക്കൽ !!



കൃഷ്ണസ്തംഭം 

സർവം ചഞ്ചലമാ; ണതീവ പരിണാമാവിഷ്ടമല്ലോ നരൻ 

സൃഷ്ടിയ് ക്കുന്നൊരവസ്ഥകൾ; പ്രകൃതിയും ചാപല്യമായാമയം !

ചുറ്റുന്നൂ പരിവർത്തനച്ചുഴലിയിൽബ്ബോധം; ഹരേ, വീഴ്ച്ചയിൽ--

ച്ചുണ്ടിൽനിന്നുയരുന്ന നിന്നഭിധയാണേകാവലംബോദ് ഗമം !



കൃഷ്ണദാസി 

കാതോർക്കൂ, ഗോപതന്വീ, ഹരിയിത വരവായ് ക്കൈയിലുണ്ടത്യസങ് ഖ്യം 

പൂമൊട്ടും പൂർണ്ണപുഷ്പക്കുലകളും ഇലയും വട്ടിയിൽക്കണ്ടുവോ നീ ?

മാലാകാരീ, തുടങ്ങാം പണി, ഹരിയണിയും ദാമവും രാസകേളീ--

ലോലർക്കൊക്കെദ്ധരിയ് ക്കാൻ നിരവധി സുമഹാരങ്ങളും കോർത്തിടാം നാം !



കൃഷ്ണപര്യടനം 

ഗോഷ്ഠത്തിന്നങ് കണങ്ങൾ വ്രജജനബഹുലം -- കണ്ണിനിന്നുത്സവം താ--

നാദ്യത്തെപ്പിച്ചവെയ് പ്പിന്നമൃതസുഖരസം പെയ്തു നീങ്ങുന്നു കണ്ണൻ;

വീഴുന്നൂ മുട്ടുകുത്തി, ദ്രുതതരമിഴയുന്നുണ്ടു പിന്നീടെണീറ്റാ--

ക്കാലിന്മേൽ നിന്നു വീണ്ടും നടവരനടികൾ വെയ് ക്കുവാൻ നോക്കിടുന്നൂ !! 



കൃഷ്ണസൌരി 


കാളിന്ദിപ്പുഴ നിന്നെ നീരലകളാൽത്തൊട്ടിന്നു വാത്സല്യമാം 

പീയൂഷം നുകരുന്നു; തന്റെ ഗതിയും ദിക്കും മറക്കുന്നിതാ !!

നീയോ തൻ ജലകേളിയെത്ര സമയം മുന്പേ തുടങ്ങീ ? യിതിൻ 

നേരാമുത്തരമോർത്തിടാത്ത ജലധീശയ് യാവിലോലൻ, ഹരേ !!



കൃഷ്ണനാകം 
തോഷാശ്രുക്കളൊഴുക്കിനിൽപ്പു ഭഗവൻ, ഞങ്ങൾ ഭവത്സന്നിധീ--

നാകത്തിൽ; ത്തിരുനാമമോതിയഴലിന്നൂറ്റം കുറയ് ക്കുന്നിതാ !

നാമം തീരെ മറക്കലാണു നരകം; നാകം ഭവന്നാമമാം 

നാദബ്രഹ്മലയശ്രുതീയമുനതന്നോളത്തിലാപ്ലാവനം !

Sunday, June 9, 2019

കൃഷ്ണ മുക്തകങ്ങൾ


ഡി. കെ. എം. കർത്താ (Published in BhaktapRiya mAsika)



കൃഷ്ണകൈതവം 
"അമ്മേ, എൻപ്രിയവേണുവിൽ വരളലേറീടുന്നു  ശീതത്തിനാൽ--
ത്തന്നാലും പുതുവെണ്ണ നീണ്ട കുഴലിന്നുള്ളിൽപ്പുരട്ടീടുവാൻ!"
എന്നീയർത്ഥനയോതി  വെണ്ണയുരുളക്കിണ്ണം  യശോദാംബയിൽ
നിന്നാർജിച്ചു  മരങ്ങൾ തീർത്ത മറവിൽ മായും മുരാരേ! ജയ! 


കൃഷ്ണവിവർത്തം 
ഒറ്റത്തന്ത്രിയണിഞ്ഞ തംബുരു വലംകൈയാലെ മീട്ടി, പ്പുറ--
ക്കണ്ണില്ലാത്തൊരു സൂരദാസനരുളാൽ ചെയ് യുന്നു കൃഷ്ണാർച്ചനം;
മുന്നിൽപ്പുല്ലിലിരുന്നു നീലമിഴിയാൽ നോക്കിസ്മിതം തൂകിടും 
കണ്ണൻ വാങ് മയനായി മാറിയുണരുന്നാ ശുദ്ധസങ് ഗീതിയിൽ !



കൃഷ്ണസമാഗമം 

അങ്ങേകുന്ന പുനസ്സമാഗമസുഖം നെഞ്ചിൽത്തുടിയ് ക്കുന്പൊഴാ--
ണെന്നിൽബ്ബോധമുദിപ്പ; തത്ഭുതമയം ഭാവൽക്കലീലാശതം!
കയ് പെന്തെന്നറിയാതെയെങ്ങിനെയിവന്നാകും സ്വദിയ് ക്കാൻ മധൂ--
നിഷ്യന്ദം ? വിരഹങ്ങളും തവദയാദാനപ്രകർഷം ഹരേ !


കൃഷ്ണരഹസ്യം 

പത്രച്ചാർത്തിനിടയ് ക്കുകൂടിയൊളിവിൽക്കാണുന്നു ശ്രീരാധ നീൾ-
ക്കണ്ണൻ മാല കൊരുക്കുവാൻ മലരുകൾ നുള്ളാതെ നേടുംവിധം---
വൃക്ഷം വന്യസുമപ്രിയന്റെ മിഴികൾ കണ്ടുള്ളിലൻപാർന്നുടൻ 
മെയ് യിൽ നീളെ വിടർന്ന സൂക്ഷ്മപുളകം പെയ് യുന്നു പൂമാരിയായ് !



കൃഷ്ണ വർഷം 

മേഘം കൃഷ്ണദയാഘനം; മഴ സുഖം പൂശുന്ന കൃഷ്ണാങ് ഗുലീ--
ലേപം; കാറ്റിലണഞ്ഞ നേർത്ത കുളിരോ കണ്ണന്റെയാലിങ് ഗനം ;
പേർത്തും പേർത്തുമുദിച്ച മിന്നലഴകിൽപ്പേറുന്നു കൃഷ്ണാധര--
സ്മേരൌജ്ജല്യം; അഖണ്ഡവർഷമഖിലം കൃഷ്ണന്റെ രൂപാന്തരം !! 



കൃഷ്ണമയം 

കാണുന്നില്ലൊരിടത്തുമങ്ങയെയൊഴിച്ചൊന്നും, ഹരേ, സർവദാ 
കേൾക്കുന്നില്ലൊരു നാദവും തവ മഹാനാമങ്ങളല്ലാതെ ഞാൻ;
മൂക്കിൽ വന്നു നിറഞ്ഞ സൗരഭസുഖം ഭാവൽക്കവക്ഷസ്സിലെ--
പ്പൂമാലക്കുളിരിൽക്കുളിച്ച തുളസീനിശ്വാസസൌഗന്ധികം.



കൃഷ്ണപാദരേണു 

ഗോധൂളീശുഭഗന്ധം; ഉർവരമഹീസൌരഭ്യം ഉന്മേഷദം; 
കാടിൻ പൂമണം; ആർദ്രവന്യതുളസീഗന്ധം പരാഗാത്മകം;
കാളിന്ദീജലബിന്ദുവിൻ പരിമളം; സൌഗന്ധികം ധാതുജം --
നാനാഗന്ധമിണങ്ങിയിങ്ങനെ ഹരീശ്രീപാദരേണുക്കളിൽ !



കൃഷ്ണനൃത്യം 
വിഘ്നേശന്റെ മൃദംഗവാദനലയം ശ്രീരുദ്രവീണാസുധാ--
സംപുഷ്ടം കരതാളവാദകഗുഹദ്ധ്വാനത്തൊടൊത്തീടവേ,
ചിന്തിൽഗ്ഗൗരി നിറച്ചിടുന്നു രസമാം പീയൂഷ; മഗ്ഗീതിയെ--
ക്കണ്ണൻ ചാക്ഷുഷയജ്ഞരൂപവതിയായ് ത്തീർക്കുന്നു രാധായുതൻ !! 



കൃഷ്ണപ്രത്യക്ഷം 

ക്ഷേത്രം നിന്റെ തികഞ്ഞ സന്നിധി, യിതാ ഭക്തന്റെ നെഞ്ചോ സദാ 
വേണൂനാദമൊഴുക്കി നീ നിറയുമാ വൃന്ദാവനം പാവനം;
ദേഹം കൊണ്ടു മണത്തു തൊട്ടറിയുമിപ്പ്രത്യക്ഷ വിശ്വം, ഹരേ !
പ്രേമത്തിന്റെ പുനീതസന്നിധി -- ഭവച്ചൈതന്യഗോവർദ്ധനം !!



കൃഷ്ണദാനം 

തന്നൂ നീ, കൃഷ്ണ, ഹസ്തം കമലമുകുളമായ് ക്കൂന്പിടാൻ നിന്റെ മുന്നിൽ,—
ത്തന്നൂ നീയുത്തമാങ് ഗം തിരുനടയിലിതാ സാദരം കുന്പിടാനും;
തന്നൂ നീ നീണ്ട നാവൊന്നഭിധകളുണരും ഭക്തിയോടേ ജപിയ് ക്കാൻ,
തന്നൂ നീ മർത്ത്യപാദം ഖലകലിയിതിലും നിന്നെയോർത്തേ നടക്കാൻ.



Wednesday, June 5, 2019

കൃഷ്ണമുക്തകങ്ങൾ



ഡി.കെ.എം. കർത്താ (published in May 2016 Yajn^Opaveetam)



കൃഷ്ണാഷ്ടമി 

ഇന്നാണഷ്ടമി; യിന്നു ചന്ദ്രഹൃദയം ചേരുന്നു ശ്രീരോഹിണീ--

കന്യാചേതനയോടു; ഭൂമി പുളകംകൊള്ളുന്നു പുഷ്പങ്ങളാൽ !

ഇന്നാണച്യുത, പുണ്യപൂർണ്ണദിവസം ! നിൻ നാമകാളിന്ദിയിൽ--

ചെന്നാമഗ്നത നേടുവാനിവനു നിന്നാശിസ്സു തന്നീടണേ !! 



കൃഷ്ണകേശം 

ആരേ ശ്രീമദ് യശോദാസുതഘനചികുരം കോതി മന്ദാരമാലാ--

സൌരഭ്യംചേർത്തു കെട്ടിക്കിസലയകുസുമശ്രേണി ചൂടിച്ചു വീണ്ടും?

ആരേ മായൂരപിഞ്ഛം നിറുകയിലണിയിച്ചെത്രനേരം സലീലം 

സൌന്ദര്യം നോക്കിനിന്നൂ, പരമരസികയാ രാധികയ് ക്കെൻ പ്രണാമം !! 



കൃഷ്ണകരുണ 

വ്യോമം, വായു, ഹുതാശനൻ, ജലഗണം, പൃഥ്വീതലം, എന്നിവ--

യ് ക്കാകുന്നൂ ഹരിതന്നപാരദയയെപ്പ്രത്യക്ഷമാക്കീടുവാൻ !!

ഗോക്കൾ; മക്ഷിക, യാർദ്രസസ്യഗണവും, വൃക്ഷങ്ങളും ജീവനായ് 

രൂപംകൊണ്ട മുരാരിതന്റെ കരുണാവൈപുല്യ---മത്യത്ഭുതം !! 




കൃഷ്ണഭാഷ 

പേരാണോ നീ വിളിച്ചൂ, ശുഭകര, മുരളീവാദ്യഗാനത്തിലൂടെ?---

പ്പാഞ്ഞീ വത്സം വരുന്നൂ, ഉടനടിയശനം നിർത്തി നിൻ നേർക്കമന്ദം !

നാദത്താലാരചിയ് ക്കും ഭണിതിയുമമലം വൈഖരിയ് ക്കൊപ്പമർത്ഥം 

ദ്യോതിപ്പിച്ചോ ? പരാവാങ് മയ ! സ്വരകുശലൻ നീ ഹരേ, ബ്രഹ്മതത്വം !! 



കൃഷ്ണസമ്മാനം 
കണ്ണാൽക്കാണുക വയ് യ കൃഷ്ണഭഗവൻ ! നിന്നത്ഭുതാകാര, മീ---

യെങ്ങൾക്കില്ല മഹർഷിമാർക്കു വശമാം ദൃഷ്ടീവിശേഷം, വരം!

എങ്കിൽക്കൂടിയിവന്നുപോലുമെളുതായ് സ്സാധിപ്പു കേട്ടീടുവാൻ 

ഇന്നും നിന്റെ കഥാശതങ്ങളമൃതവ്യാസസ്വരത്തിൽ, ഹരേ !



കൃഷ്ണമൌനം 

വാത്സല്യത്തിന്റെ സത്തായ് വ്രജജനപദമാം ഭൌമവൈകുണ്ഠമുറ്റ---

ത്താടിപ്പാടിക്കളിച്ചും ചിരിയുടെ സുമജം തൂകിയും നീ നടന്നൂ;

വൈരാഗ്യത്തിന്റെ സത്തായ് ഹരി വിഷമദിരാകേളിയിൽ വൃഷ്ണിവംശം 

നാശത്തിന്നന്നൊരുങ്ങുന്പൊഴുതതു മമതാഹീനനായ് നോക്കിനിന്നൂ ! 



കൃഷ്ണോത്സാഹം 
അങ് കത്തിൽ നീയിരിയ് ക്കെ, ക്കുസൃതികൾ മുഴുവൻ കണ്ടു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചും,

കുഞ്ഞിക്കൈയാൽത്തരും നൽപ്രഹരണപുളകംകൊണ്ടു കോരിത്തരിച്ചും, 

ചിന്തിയ് ക്കുന്നേൻ:-- പ്രപഞ്ചം മുഴുവനുമൊരിളംപൈതലാണെന്നപോൽത്ത--

ന്നങ് കത്തിൽച്ചേർത്തിടുന്നോൻ പരമകുതുകിയാണെന്മടിത്തട്ടിലെത്താൻ !!




കൃഷ്ണദൂതൻ 

കാറ്റെത്തുന്നു പഴുത്ത മാന്പഴമണം കാടിന്റെ സന്ദേശമായ്--

പ്പേറിക്കണ്ണനുറങ്ങിടുന്നൊരറയിൽ നിശ്ശബ്ദനായിട്ടിതാ !

ദേഹത്തിൻ വനമാല്യഗന്ധ, മമലം മാലേയസൌരഭ്യവും 

പേറിദ്ദേവകിതന്റെ ഗേഹമണയാൻ വെന്പുന്നു ദൂതാനിലൻ !!



കൃഷ്ണോഷസ്സ് 

ഗോപീശ്രേണി പണിപ്പെടുന്നു ഹരിയെപ്പാട്ടാൽ, വളക്കൈയിലെ--

ക്ക്വാണത്താൽ, മൃദുവായ് മൊഴിഞ്ഞ പുകളിൻ ചിന്താലുണർത്തീടുവാൻ; 

കാളിന്ദീജലവീചി പാടി:-- "ഉണരൂ !" -- സർവം വൃഥാവിൽ, ദ്ദധീ--

പാത്രത്തിൽ കടകോലു തട്ടുമൊലിയേ കണ്ണന്നുഷ:ചിഹ്നകം!!



കൃഷ്ണഗോപൻ 

കാലിക്കോലുപയോഗശൂന്യ; മതിനെക്കാളെത്ര സാഫല്യമാ-

ണേകുന്നൂ ഹരി പേറിടുന്ന മുരളീനാളം ജഗന്മോഹനം !

കാളക്കൂറ്റനിതാ മെരുങ്ങി വരിയിൽപ്പിൻഗാമിയാകുന്നു, തേ-

നൂറും രാഗരസം വിഷാണധരനെക്കുഞ്ഞാടുപോലാക്കവേ !!