ഓം നമഃ ശിവായ

ഓം നമഃ ശിവായ
"ക൪മ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചനഃ മാ ക൪മ്മഫലഹേതു൪ഭൂ൪മാതേ സംഗോസ്ത്വക൪മ്മണി" നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യുവാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ. ക൪മ്മത്തിന്റെ ഫലത്തില് ഒരിക്കലും ആശിക്കരുത്. ക൪മ്മഫലത്തില് സംശയാലുവായ നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാവരുത്.

Wednesday, October 28, 2020

ബ്രഹ്മസൂത്രം - ലളിതവ്യാഖ്യാനം ഭാഗം -2



സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി


ഓം സദാശിവ സമാരംഭാം
ശങ്കരാചാര്യ മദ്ധ്യമാം
അസ്മദാചാര്യ പര്യന്താം
വന്ദേ ഗുരുപരമ്പരാം.



ഉപനിഷത്തിൽ വരുന്ന ചിലകാര്യങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തത നൽകുവാൻ ബ്രഹ്മസൂത്രം കൊണ്ടാകും എന്നതാണ്. പേരുപോലെ തന്നെ ബ്രഹ്മത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന സൂത്രങ്ങളാണ്. ഒരു അന്വേഷകനു  വാതിലുകൾ തുറന്നു കിട്ടും. ഈശ്വരൻ എന്ന സത്യത്തിന്റെ താക്കോലാണ് ഓരോ സൂത്രങ്ങളും.



ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിന്റെ പഠനം അത്ര രസകരമായി തോന്നില്ലെങ്കിലും ആഴത്തിലുള്ള മനനം നമ്മെ ആനന്ദാവസ്ഥയിൽ എത്തിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല. പരമമായ സത്യത്തെ നേരിട്ട് അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥം ഉപനിഷത്തുക്കൾ തന്നെയാണ്. ഉപനിഷത്ത് / വേദാന്ത ദർശനങ്ങളെ സൂത്രരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.





ജിജ്ഞാസാധികരണം
സൂത്രം 1: അഥാതോ ബ്രഹ്മജിജ്ഞാസാ


അഥ= അതിനുശേഷം, അതഃ = അതുഹേതുവായിട്ട്, ബ്രഹ്മജിജ്ഞാസാ = ബ്രഹ്മത്തെപ്പറ്റി അറിവാനുള്ള ആഗ്രഹം.


അതിനുശേഷമെന്നാൽ വേദത്തിൽ മുമ്പുള്ള കർമ്മകാണ്ഡവും ഉപാസനാകാണ്ഡവും പഠിച്ചതിനുശേഷം ; അതുകൊണ്ട് എന്നാൽ അവയൊന്നും നിത്യമായ സുഖം നേടുവാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്നറിഞ്ഞതുകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മത്തെപ്പറ്റി അറിവാനുള്ള ആഗ്രഹമുണ്ടാകുന്നു. ബ്രഹ്മജ്ഞാനം കൊണ്ടു മാത്രമേ നിത്യമായ ശാന്തിയും സുഖവും നേടുവാൻ സാധിക്കുകയുള്ളുവെന്നറിയുന്നതിനാൽ ബ്രഹ്മത്തെപ്പറ്റി അറിവാനാഗ്രഹിക്കുന്നു.



അതായത് സാധനാചതുഷ്ടയസമ്പത്തി നേടിയതിനുശേഷം
സാധനാചതുഷ്ടയം:-

1. നിത്യാനിത്യവസ്തുവിവേകം
2. ഇഹാമുത്രഫലഭോഗവിരാഗം
3. ശമാദിഷ്ടകസമ്പത്തി
4. മുമുക്ഷത്വം

ഇവ നേടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വേദം പഠിക്കുന്നതിനുമുൻപോ വേദം പഠിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടോ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ബ്രഹ്മാന്വേഷണം ആരംഭിക്കാം. അനുഭവ പ്രധാനമാണിവിടെ ബ്രഹ്മാന്വേഷണം.



തുടരും...

വിഷ്ണു ശ്രീലകം
സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ ബാലലീലകൾ



ബ്രാഹ്മണ്യം കൊണ്ട് കുന്തിച്ച് കുന്തിച്ച്, ബ്രഹ്മാവുമെനിക്കൊല്ലായെന്നു ചിലർ!-

 എന്ന് പൂന്താനം എഴുതിയ വരികൾക്ക് -ഇത്തരം മനസ്സിന്റെ ആഭിജാത്യത്തിന് - വിധേയരായ എത്രയോ ആളുകളുണ്ട് ഈ ഭൂമിയിലിന്നും.

ഈ ബ്രാഹ്മണർ എല്ലാം 'സ്വാഹാ' എന്നുപറഞ്ഞ് സമർപ്പിച്ച ഇന്ദ്രനെ വെറുതെവിട്ടാൽ പറ്റില്ലാ എന്ന് ഭഗവാന് തോന്നിയോ ആവോ! ആ രീതിയിലാണ് വിചിത്രരൂപത്തിൽ അവിടുത്തെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ. ഭഗവാന്റെ ശീലം അനുഗ്രഹിക്കലാണ്, നിഗ്രഹിക്കലല്ല. പൂതനയെ ഭഗവാൻ നിഗ്രഹിക്കുകയല്ല, അവരിലെ ജീവ ചൈതന്യം വലിച്ചെടുക്കുകയാണുണ്ടായത്. അതുപോലെ തന്നെ തൃണാവർത്തനിലേയും, ശകടാസുരനിലേയും, അഘാസുരനിലേയുമൊക്കെ പാപത്തിനുതന്നെ മുക്തി കൊടുത്തു. പാപത്തെ പുണ്യമാക്കി മാറ്റി അവിടുന്ന്. ദുഃഖത്തെ ആനന്ദമാക്കുന്നതുപോലെ.



അവിടുത്തെ ലീലകളുടെ അർഥവും വ്യാപ്തിയും കണ്ടെത്താൻ സാധാരണ മനുഷ്യരെക്കൊണ്ട് എങ്ങിനെ സാധിക്കും? 'ഹരിദാസവര്യൻ' എന്ന് ഗോപിമാർ ഒരു അവാർഡുകൊടുത്തു ഗോവർധനപർവതത്തിന്. അവാർഡ് കിട്ടിയ ആളെയല്ലേ നമ്മൾ മാനിക്കേണ്ടത് എന്നാണ് ഭഗവാന്റെ അഭിപ്രായം. ഭക്തന്മാരുടെ അവാർഡ് ലഭിച്ച ഈ പർവതത്തെയാണ് താൻ മാനിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് തീരുമാനിച്ച്, ഗോവർധനത്തിൽ ഒരു യാഗം ചെയ്തു ഭഗവാൻ. ഗോവർധനം ഒരു ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച്, 'സന്തോഷമായി എനിക്ക്!' എന്ന് ആ മഹായജ്ഞം അതിന്റെ പരിപൂർണമായ സാഫല്യത്തിലെത്തിച്ചു.



ദേവേന്ദ്രൻ ക്ഷോഭിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഗോവർധനത്തെ കുടയാക്കി. പർവതത്തിനോടുചെന്ന് പറഞ്ഞു, "ഇതാ ദേവേന്ദ്രൻ വല്ലാതെ ക്ഷോഭിച്ചു.മഴ പെയ്യും എന്നാണ് തോന്നുന്നത്." അന്ന് സ്വർഗരാജ്യത്തുനിന്ന് സുരഭീദേവിയും ഐരാവതവും വന്നു. ഗോവർധനത്തിന്റെ ഉന്നത ശിലാഫലകത്തിൽ കൃഷ്ണനെ ഇരുത്തി. പിന്നീട് അന്നാദ്യമായി സകലരും -പക്ഷിമൃഗങ്ങൾ, കാളിന്ദിയിലെ മണൽത്തരികൾ, ഓളങ്ങൾ, പൂക്കൾ, ഫലങ്ങൾ, വള്ളികൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ - ഇവരെല്ലാവരും കൂടി 'ഗോവിന്ദാ, ഹരി!' എന്ന് പാടി സർവരും! അങ്ങിനെ സകല ജീവരാശികളും പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് അന്നൊരു മഹാഭിഷേകമുണ്ടായി ഭഗവാന്. ഒരു നൃത്തമുണ്ടായി ഭഗവാന്റെ. ഭഗവാന് ആ വർഷത്തെ ശരത്കാലപൗർണമി ദിവസമാണ് ഓർമ വന്നത്- 'ഞാൻ ഗോപിമാർക്ക് വാക്കു നൽകിയ ദിവസമല്ല ഇത്!' പിന്നെ ഭഗവാന്റെ ഒരു വേണുഗാനമുണ്ടായി. അതിമനോഹരം! ഇത്രയും മോഹനമായൊരു ഗാനം ഇതിനുമുൻപ് ത്രിലോകത്തിലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല

സുഭാഷിതം / ശുഭചിന്ത




ശ്ലോകം

ന ഭൃത്യാനാം വൃത്തിസംരോധനേന
ബാഹ്യം ജനം സഞ്ജിഘൃക്ഷേദപൂര്‍വം
ത്യജന്തി ഹ്യേനമുചിതാവരുദ്ധാഃ
സ്നിഗ്ധാ ഹ്യമാത്യാഃ പരിഹീനഭോഗാഃ
(വിദുരനീതി)



സാരം

തന്റെ ഭൃത്യന്മാരുടെ വേതനം തടഞ്ഞുവെച്ചുകൊണ്ടോ, അവര്‍ക്കുള്ള സഹായധനം നിര്‍ത്തിവെച്ചുകൊണ്ടോ ഒരുവൻ സമ്പത്ത്‌ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കരുത്‌. യജമാനനോട്‌ സ്‌നേഹമുള്ള മന്ത്രിമാര്‍ പോലും തങ്ങളുടെ വരുമാനം നിലച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ യജമാനനെതിരെ തിരിയുകയും, (ആപത്തു വരുമ്പോള്‍) അയാളെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സനാതനം 65 / യോഗമാർഗ്ഗം




യോഗമാർഗ്ഗം


യോഗം എന്ന് പറയുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തുന്നത് യോഗവിദ്യയും യോഗാസനങ്ങളുമാണ്. ഇത് നാം ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന ഹഠയോഗത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ്. ഇന്ന് കാണുന്ന, ശാരീരികക്ഷമത നിലനിർത്താൻ ആവശ്യമായ ഒരു വ്യായാമപദ്ധതി മാത്രമല്ല യോഗമാർഗ്ഗം എന്ന് നാം അറിയേണ്ടതാണ്.



പതഞ്ജലി മഹർഷിയാണ് അഷ്ടാംഗയോഗ എന്ന പേരിൽ യോഗശാസ്ത്രത്തെ ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള ഒരു ഉപാധിയായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തത്.  യോഗശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലകളാണ് അഭ്യാസവും, വൈരാഗ്യവും, നിരന്തരമായ പരിശീലനവും, അനാസക്തിയും. നമ്മള്‍ യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടത് ഭൗതിക സമ്പത്തു വെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയല്ല, നമ്മുടെ തെറ്റായ ശീലങ്ങളെ നിഷ്കാസനം ചെയ്യാനാണ്. നമ്മുടെ പ്രകൃതിയിലേക്കുള്ള സ്വാഭാവികമായ ഒഴുക്കിന് തടസ്സമാകുന്നവയാണ് ഈ തെറ്റായ ശീലങ്ങള്‍.



അഷ്ടാംഗം എന്നാൽ എട്ട് അംഗങ്ങൾ എന്നാണ് അർത്ഥം. യോഗയുടെ എട്ട് അംഗങ്ങൾ ഇനിപ്പറയുന്നു. യമം, നിയമം, ആസനം, പ്രാണായാമം, പ്രത്യാഹാരം, ധാരണ, ധ്യാനം, സമാധി എന്നിവയാണവ. മനസ്സിനെ നിരോധിച്ച് സത്യത്തെ അറിയുന്ന മാർഗ്ഗമാണ് യോഗം. മനസ്സിന് രണ്ട് കാരണങ്ങളുണ്ട്. ഒന്ന് പ്രാണസ്പന്ദനവും മറ്റൊന്ന് വാസനാക്ഷയവും. വാസനയെ ക്ഷയിപ്പിച്ച് മനസ്സിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന മാർഗ്ഗമാണ് ജ്ഞാനയോഗം. എന്നാൽ പ്രാണനെ നിരോധിച്ച് മനസ്സിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന മാർഗ്ഗമാണ് യോഗം. മനസ്സിന് കാരണമായ ഇതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് നശിച്ചാൽ രണ്ടും നശിക്കും. ഇതിനാണ് ഒരു യോഗി ശ്രമിക്കുന്നത്.



തുടരും.......

©സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി

ജ്ഞാനപ്പാന -ഭാഗം2 / JNANAPPANA - 02



ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ


    പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയെക്കുറിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പനുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയുള്ള ചില ഐതിഹ്യങ്ങൾ കൂടി നിലവിലുണ്ട്.


അതിങ്ങനെയാണ്:
പൂന്താനം ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കറതീർന്ന ഭക്തനായിരുന്നുവല്ലോ!   പ്രസിദ്ധകൃതിയായ നാരായണീയത്തിന്റെ കർത്താവും,
സംസ്കൃതപണ്ഡിതനുമായിരുന്ന മേല്പത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിപ്പാട്, ഈ കാലയളവിൽ തന്നെയായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്!


   ഒരു ദിവസം പൂന്താനം, താനെഴുതിയ സന്താനഗോപാലംപാനയുമായി ഭട്ടതിരിയുടെ സമീപം ചെന്നിട്ട്, അത് വായിച്ചു നോക്കി തെറ്റുതിരുത്തിക്കൊടുക്കാൻ അപേക്ഷിച്ചു! പക്ഷേ, മേല്പത്തൂരിന്റെ മറുപടി

"മലയാളമല്ലെ, ഇത് മറ്റാരെയെങ്കിലും കാണിക്കൂ, വിഭക്തി (പാണ്ഡിത്യം) ഇല്ലാത്ത തന്റെ കൃതി ഞാനെന്തു നോക്കാനാണ് " എന്നായിരുന്നത്രെ!!


   മേൽപ്പത്തൂരിന്റെ മറുപടി കേട്ട പൂന്താനത്തിന് ആകെ സങ്കടമായി. അദ്ദേഹം  സങ്കടനിവൃത്തി വരുത്താനായി ഭഗവാനെ  വിളിച്ച്   പ്രാർത്ഥിച്ചു! അപ്പോൾ ശ്രീകോവിലിൽ നിന്നും ഒരു അശരീരി ഉണ്ടായത്രെ!!

" ഭട്ടതിരിയുടെ വിഭക്തിയേക്കാൾ എനിക്കിഷ്ടം പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്" എന്നായിരുന്നു അശരീരി .

ഇതുകേട്ട ഭട്ടതിരിക്ക് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി മനംമാറ്റമുണ്ടാവുകയും അദ്ദേഹം പൂന്താനത്തോട് മാപ്പു ചോദിച്ച്കൊണ്ട്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതി വാങ്ങി തെറ്റ് തിരുത്തി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തുവത്രെ!! ഇതാണ് ഒരു ഐതിഹ്യം!


ഭഗവാനേ !!
ഭക്തവത്സലാ !!


    വേറൊരു ഐതിഹ്യം കൂടി പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിട്ട് നമുക്ക് കൃതിയിലേക്ക് കടക്കാം! ഐതിഹ്യം ഇതാണ്:


ഒരിക്കൽ ഒരു വേദപണ്ഡിതൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേർന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ഇരിപ്പിടം നൽകാനായി പൂന്താനത്തെ ക്ഷേത്രാധികാരികൾ ഇരുന്ന സ്ഥലത്തു നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു വിട്ടു. അദ്ദേഹം വളരെ സങ്കടത്തോടെ ഇറങ്ങിപ്പോയി.എന്നാൽ ഭഗവാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തെത്തി, പൂന്താനം ഇനി ഇങ്ങോട്ട് വരേണ്ട ,ഞാൻ ഇല്ലത്തേക്ക് വരാം എന്ന് അരുളിചെയ്തു! ഇതു കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ഇല്ലത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തിന്റെ ഇടത്തു പുറത്ത് ഭഗവാൻ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും, തന്മൂലം പൂന്താനം അവിടെ ഒരു ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ച് ഭഗവാനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു വന്നു. ഈ ക്ഷേത്രം ഇടത്തു പുറത്തമ്പലം എന്ന് പ്രസിദ്ധി നേടുകയും ചെയ്തുവെന്നാണ് ഐതിഹ്യം.


പൂന്താനത്തിന് വാർദ്ധക്യമായപ്പോൾ ഗുരുവായൂരിലേക്ക് നടന്നെത്താൻ സാധിക്കാത്തതിനാൽ ഭഗവാൻ പൂന്താനത്തിന്റെ ഇല്ലത്തെത്താം എന്ന് അരുളിച്ചെയ്ത് അവിടെ സാന്നിദ്ധ്യം ഉണ്ടായതാണെന്നാണ് മറ്റൊരു ഐതിഹ്യത്തിൽ പറയുന്നത്!


ഐതിഹ്യമെന്തു തന്നെയായാലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉത്തമ ഭക്തനായിരുന്നു പൂന്താനം എന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല തന്നെ !!
ഹരേ!ഗുരുവായൂരപ്പാ !!



ഓം ശ്രീകൃഷ്ണ പരമാത്മനെ നമഃ


             
           തുടരും ....


ചിന്താമണി വിശ്വനാഥൻ
സദ്ഗമയസത്സംഗവേദി

ശുഭദിനം / ശുഭചിന്ത



അളവിൽ കവിയാത്ത ആത്മവിശ്വാസവും, സ്വയം മതിപ്പുമാണ് ഓരോ പ്രയത്നങ്ങളുടെയും വഴിവിളക്കായി തീരുന്നത്........!

ഈ ഭൂമിയിൽ ഒരാളും എല്ലാം തികഞ്ഞവരല്ലെന്നും ഒരാൾക്കും ഒന്നും സാധിക്കാത്തതായിയില്ലെന്നുമുള്ള തിരിച്ചറിവാണ് പ്രധാനം........!

ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളെ ഇഷ്ടത്തോടെ കാണുകയും,ഒപ്പം  സമർപ്പണബോധവും ആത്മാർത്ഥതയും നിഴലിക്കുമ്പോൾ വിജയമെന്ന കടമ്പ ആർക്കും ചാടികടക്കാവുന്നതുമാണ്..........!


കനകധാരാസ്തോത്രം





കാലാംബുദാളിലളിതോരസി കൈടഭാരേഃ
ധാരാധരേഃ സ്ഫുരതി യാ തടിദംഗനേവ
മാതുസ്സമസ്തജഗതാം മഹനീയമൂര്‍ത്തിഃ
ഭദ്രാണി മേ ദിശതു ഭാര്‍ഗ്ഗവനന്ദനായാഃ


    ശ്രീമഹാവിഷ്ണുവിന്‍റെ നീലനിറത്തിലുള്ള വിരിമാറിടത്തില്‍ യാതൊരുവള്‍ മേഘക്കൂട്ടത്തില്‍ മിന്നല്‍പിണര്‍ പോലെ ശോഭിക്കുന്നുവോ, ആ ജഗന്മാതാവായ ലക്ഷ്മീ ദേവിയുടെ മഹനീയമായ കടാക്ഷം എനിക്ക് മംഗലങ്ങളെ തരട്ടെ

ശ്രീ ഗുരുവായൂർ അമ്പാടി കണ്ണന്റെ ഒരുദിവസം. നിർമാല്യം മുതൽ തൃപ്പുകവരെയുള്ള ചടങ്ങുകളും, പൂജാവിധാ ന മഹാസങ്കൽപ്പങ്ങളും.



ശ്രീ ഗുരുവായൂർ അമ്പാടി കണ്ണന്റെ ഒരുദിവസം. നിർമാല്യം മുതൽ തൃപ്പുകവരെയുള്ള ചടങ്ങുകളും, പൂജാവിധാ ന മഹാസങ്കൽപ്പങ്ങളും.


6.
കണ്ണന്റെ നിർമാല്യ ദർശനം, എണ്ണ അഭിഷേകം, വാകചാർത്ത് എന്നിവയുടെ മാഹാത്മ്യത്തെ പറ്റി എഴുതി.


വാകചാർത്ത് കഴിഞ്ഞാൽ കണ്ണന് വലംപിരി ശംഖു കൊണ്ടുള്ള മന്ത്ര ജലാഭിഷേകമാണ്. പാരമ്പര്യ ഇല്ലങ്ങളിലെ നാല്  ഒതിക്കന്മാർ പ്രധാന പൂജാരിമാർ സ്വർണ്ണ കിണ്ടിയിലെ മന്ത്ര പൂരിത ജലം വലം പിരി ശംഖിലേക്ക് പകർന്ന് വീണ്ടും വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ട് ശാഖാഭിഷേകം നടത്തും. സ്വർണ്ണം കെട്ടി രത്നങ്ങൾ പതിച്ച വലംപിരി ശംഖു കാണുമ്പോൾ കണ്ണന് തന്റെ കുട്ടിക്കാലം ഒർമ്മ വരും. ഒരു ഗുരുദക്ഷിണയുടെ പവിത്രമായ ഒർമ്മ. പാഞ്ചജനൻ എന്ന കടൽക്കൊള്ളക്കാരന്റെ അധീനത്തിൽ നിന്ന് ഗുരു പുത്രനെ അതിസാഹസികമായി രക്ഷിച്ച് ഗുരുദക്ഷിണ നൽകിയ മാതൃകാ ശിഷ്യനാണ് ഗരുവായൂർ കണ്ണൻ. സാന്ദീപനിയുടെ പ്രഭാസ തിരത്തുള്ള ഗുരുകുലത്തിൽ താമസിച്ച്  നാല് വേങ്ങളും, ആറ് ശാസ്ത്രങ്ങളും 64 കലകളും കണ്ണൻ 64 ദിവസം കൊണ്ട് അഭിസിച്ചു എന്റെ കണ്ണൻ.
സപ്ത ശുദ്ധി മന്ത്രങ്ങൾ പൂജാരിമാരായ  ഓതിക്കന്മാർ സ്വരിച്ച് ചൊല്ലി മന്ത്ര പൂരിത ജലത്തിലേക്ക് സന്നിവേശ്യക്കുമ്പോൾ കണ്ണനും വേദമന്ത്രങ്ങൾ സ്വയം ഉരുവിട്ടു രസിക്കും സ്വച്ഛമായ നിർമ്മല ജലം സ്വശരീരത്തിലുടെ ഒഴുകുമ്പോൾ കണ്ണൻ സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദ നൃത്തം ചെയ്ത് ഭക്തമനസ്സിൽ  തുള്ളിച്ചാടും. കണ്ണന്റെ അഭിഷേകം കണ്ട് ഭക്തർ ആനന്ദിക്കും.
108 ഉരു സപ്തശുദ്ധി അഭിഷേകം കഴിഞ്ഞാൽ കണ്ണന് വാരുണ ജ ലാഭിഷേകമാണ്.

ക്ഷേത്രത്തിൽ ശ്രീലകത്ത് ഈ ആവശ്യത്തിന് മാത്രമായി കണ്ണൻ സൂക്ഷിച്ച് വെച്ച വലിയ സ്വർണ്ണകുഭത്തിലെ വേദോക്തമായ പഞ്ചവാരുണ മന്ത്രം ജപിച്ച വാരുണ ജലം മേ ശാന്തി കണ്ണന് അഭിഷേകം ചെയ്യും. ഈ മഹാ ദിഷേകം കഴിഞ്ഞ് തല നനുത്ത് മൃദുവായ പട്ടുകൊണ്ട് തുവർത്തി പീലി ചാർത്തിയസ്വർണ്ണ കിരീടം നെറുകയിൽ വെക്കും. ഈ ദൃവ്യ ദർശനം ഒരു നോക്ക് കാണാൻ ഭക്തജനങ്ങൾ കാത്ത് നിൽക്കും.

എന്റെ കണ്ണൻ നല്ല സ്മാർട്ടാണ് എല്ലാറ്റിനും കൃത്യതയുണ്ട്. കടുകിട പിഴക്കില്ല കണ്ണന്റെ നിത്യനിദാനങ്ങൾ. മൂന്നരക്ക് കണ്ണന്റെ മലർ നിവേദിത്തിന് സ്വർണ്ണവാതിൽ അടക്കും മലർനിവേദ്യം കഴിഞ്ഞെ നട തുറക്കു. നാളെ മലർ നിവേദ്യം


ചെറുതയുർ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരി.9048205785
ചെറുതയൂർ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരി ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തി.

കലികാലമഹിമ





കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദ! ജനാർദ്ദന!
കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!
അച്യുതാനന്ദ! ഗോവിന്ദ! മാധവാ!
സച്ചിദാനന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!


കലികാലമഹിമ



യുഗം നാലിലും നല്ലൂ കലിയുഗം
സുഖമേതന്നെ മുക്തിവരുത്തുവാൻ.

കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദ! ജനാർദ്ദന!
കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! രാമ! എന്നിങ്ങനെ
തിരുനാമസങ്കീർത്തനമെന്നിയേ
മറ്റേതുമില്ല യത്‌നമറിഞ്ഞാലും

അതു ചിന്തിച്ചു മറ്റുള്ള ലോകങ്ങൾ
പതിമ്മൂന്നിലുമുള്ള ജനങ്ങളും
മറ്റു ദ്വീപുകളാറിലുമുള്ളോരും
മറ്റു ഖണ്ഡങ്ങളെട്ടിലുമുള്ളോരും
മറ്റു മൂന്നു യുഗങ്ങളിലുള്ളോരും
മുക്തി തങ്ങൾക്കു സാദ്ധ്യമല്ലായ്‌കയാൽ
കലികാലത്തെ ഭാരതഖണ്ഡത്തെ,
കലിതാദരം കൈവണങ്ങീടുന്നു.
അതിൽ വന്നൊരു പുല്ലായിട്ടെങ്കിലും
ഇതുകാലം ജനിച്ചുകൊണ്ടീടുവാൻ
യോഗ്യത വരുത്തീടുവാൻ തക്കൊരു
ഭാഗ്യം പോരാതെ പോയല്ലോ ദൈവമേ!

ഭാരതഖണ്ഡത്തിങ്കൽ പിറന്നൊരു
മാനുഷർക്കും കലിക്കും നമസ്കാരം!
എന്നെല്ലാം പുകഴ്‌ത്തീടുന്നു മറ്റുള്ളോർ
എന്നതെന്തിനു നാം പറഞ്ഞീടുന്നു?

കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദ! ജനാർദ്ദന!
കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!
അച്യുതാനന്ദ! ഗോവിന്ദ! മാധവാ!
സച്ചിദാനന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!

ഗോവർദ്ധന പൂജ / Govardhana Pooja




വൃന്ദാവനവാസികള്‍ ദേവേന്ദ്രപ്രീതിക്കായി യാഗം ചെയ്യുക പതിവായിരുന്നു. രാജാവിന് ആണ്ടുതോറും കരം കൊടുക്കുംപോലെ, ഒരിക്കല്‍ ഗോപന്മാര്‍ ഇന്ദ്രപൂജയ്ക്കായി സംഭാരങ്ങല്‍ പലതും സജ്ജീകരിക്കുന്നതുകണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ നന്ദഗോപരോട് ചോദിച്ചു.



‘ശക്രസ്യപൂജനം ഹ്യേതത്
കിംഫലം ചാസ്യ വിദ്യതേ
ലൗകികം വാ വദന്ത്യേതത്
അഥവാ പാലരൗകികം?’



(ഇന്ദ്രപൂജകൊണ്ടെന്താണു ഫലം? ലൗകികമോ അലൗകികമോ ആയ എന്തുനേട്ടമാണ് അതുകൊണ്ടുണ്ടാവുക? പറഞ്ഞാലും) ഇന്ദ്രനെ പൂജിച്ചാല്‍ ഭക്തിയും മുക്തിയും ലഭിക്കുമെന്നും അല്ലെങ്കില്‍ ജനങ്ങല്‍ക്ക് യാതൊരു സുഖവും ഉണ്ടാവുകയില്ലെന്നും നന്ദരാജന്‍ കൃഷ്ണനെ ധരിപ്പിച്ചു.’ ഭഗവാന്‍ അതു സമ്മതിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘ഇന്ദ്രാദികള്‍പോലും ‘വിശന്തി തേ മര്‍ത്യപദേ ശുഭക്ഷയേ’ (പുണ്യം ക്ഷയിക്കുമ്പോള്‍ മര്‍തൃലോകത്തേക്കു വരുന്നു.) കാലമാണ് പ്രധാനം. ബ്രഹ്മാവിനും കാലത്തെയാണ് ഭയം! ഗോവര്‍ദ്ധനഗിരിയെയാണ് നാം പൂജിക്കേണ്ടത്. അത് ഭഗവാന്റെ ആത്മതേജസ്സാണ്. ഭഗവാന്റെ മാറിടത്തില്‍ നിന്നാണ് അത് ഉദ്ഭവിച്ചത്. അതിനെ കാണുന്നതുപോലും ഭക്തി സന്ദായകമാണ്. ഈശ്വരന്‍ തന്നെയായ ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിന്റെ പ്രീതിക്കായി സര്‍വസമര്‍പ്പണം ചെയ്യുകയാണിപ്പോള്‍ ആവശ്യം! അതാണല്ലോ നമ്മുടെ ഗോക്കള്‍ക്ക് പ്രാണദായിയായി വര്‍ത്തിക്കുന്നത്!’



കൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകള്‍ നന്ദനും ഉപനന്ദന്‍ തുടങ്ങിയുള്ള പണ്ഡിതന്മാര്‍ക്കും സ്വീകാര്യമായി. അവര്‍ സസന്തോഷം ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജാവിധികളേവയെന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണനോടുതന്നെ ചോദിച്ചു. ഭഗവാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചതുപോലെ ഗോപന്മാര്‍ ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ ചെയ്തു. സര്‍വപാപഹമായ ഗിരിരാജപൂജ ഏറ്റവും ശ്ലാഘ്യമായ കര്‍മ്മമാണ്. പൂജകനെ പാപം തീണ്ടുകയില്ല. ലോകത്തിലെ എല്ലാ തീര്‍ത്ഥങ്ങളിലും പൂജചെയ്യുന്ന പുണ്യം ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജയില്‍ നിന്നുമാത്രം ലഭിച്ചും. കാരണം, അത് സര്‍വ്വതീര്‍ഥമയമാണ്.



ഗോപന്മാര്‍ ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ ഒരു ഉത്സവമാക്കിമാറ്റി. അതിപാവനവസ്തുക്കല്‍ ഒരുക്കി. വൃന്ദാവനവാസികളെല്ലാം ആ നവോത്സവത്തില്‍ പങ്കാളികളായി. രാമകൃഷ്ണന്മാരും യശോദാരോഹിണിമാരും എത്തി. ഗര്‍ഗ്ഗാചാര്യര്‍ ആദ്യമേ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. നന്ദോപനന്ദന്മാരും മറ്റു ഗോപശ്രേഷ്ഠന്മാരും പുത്രപൗത്രന്മാരോടൊപ്പം വന്നു. വിവിധഗോപീയൂഥങ്ങളും. സര്‍വ്വദേവന്മാരും പത്‌നീസമേതം ഗിരിരാജോത്സവം കാണാന്‍ സമാഗതരായി. രാജര്‍ഷിമാരും ബ്രഹ്മര്‍ഷിമാരും വിഖ്യാതമുനീന്ദ്രന്മാരും സിദ്ധചാരണ വിദ്യാധരഗന്ധര്‍വ്വ കിംപുരുഷന്മാരും വിശിഷ്ട വിപ്രന്മാരും സപരിവാരം ഗോര്‍ദ്ധനപ്രാന്തത്തില്‍ സന്നിഹിതരായി.



ബ്രാഹ്മണര്‍ ഗിരിവരനെ പൂജിച്ചു. വ്രജേശ്വരനായ നന്ദന്‍ അര്‍ച്ചനാവസ്തുക്കളുമായി അദ്രീശനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു. ഗോപീ-ഗോപന്മാര്‍ ആടിയും പാടിയും ആനന്ദിച്ചു. ദേവന്മാര്‍ പുഷ്പവൃഷ്ടി ചെയ്തു. യാഗാന്തത്തില്‍ ഗോവര്‍ദ്ധനം സാര്‍വ്വഭൗമനെപ്പോലെ വിളങ്ങി. ശ്രീനാഥന്‍ തന്നെ അദ്ഭുതരൂപം ധരച്ച് ശൈലന്ദ്രനില്‍ തല ഉയര്‍ത്തി നിന്നു. നിവേദ്യം സ്വീകരിച്ച് ഏവരേയും അനുഗ്രഹിച്ചു. ഗോപന്മാര്‍ ഭക്തിവിവശരായി. ദിവ്യഗിരിയെ സ്തുതിച്ചു. സുഖക്ഷേമങ്ങള്‍ വരിച്ചു. വൃന്ദാവനവാസികള്‍ അത്യാഹ്ലാദഭരിതരായി.



ഇന്ദ്രപൂജമുടക്കിയതും അദ്രിപൂജ നടത്തിയതുമറിഞ്ഞ് ദേവരാജന്‍ കോപകലുഷിതനായി. ഗോകുലം നശിപ്പിക്കുവാന്‍ കോപ്പുകൂട്ടി. സംവര്‍ത്തകമേഘങ്ങളെ വൃന്ദാവനത്തിലേക്കയച്ചു. അവ തുമ്പിക്കൈവണ്ണത്തില്‍ വര്‍ഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. മഴയും കൊടുങ്കാറ്റുമുണ്ടായി. വൃക്ഷങ്ങള്‍ കടപുഴകി വീണു. ഇടിയും മിന്നലും ചുഴലിയുമായി വന്ന മഴവ്രജത്തെ പരിഭ്രാന്തിയിലാഴ്ത്തി. ഗോപീ-ഗോപാലന്മാര്‍ ഭവചകിതരായി. സ്പതലോകങ്ങളും ഞെട്ടിവിറച്ചു. അവര്‍ സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങളെയും എടുത്തുകൊണ്ട് നന്ദഗൃഹത്തിലെത്തി ആവലാതി പറഞ്ഞു. അഭയം നല്‍കണേ എന്ന് അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു. വ്യസനഭരിതരായ വ്രജപൗരന്മാരില്‍ ഭഗവാന്‍ കരുണാര്‍ദ്രനായി. മാ ഭൈഷ്ട്യം (ഭയപ്പെടേണ്ട) സകലതുമെടുത്തുകൊണ്ട് ഗോവര്‍ദ്ധന പാര്‍ശ്വത്തിലെത്തുക. അവിടെ രക്ഷകിട്ടും.



കൃഷ്ണന്‍ വൃന്ദാവനവാസികളോടൊത്ത് ഗോവര്‍ദ്ധന പാര്‍ശ്വത്തിലെത്തി. എന്നിട്ട്, അതിനെ അനായാസം പുഴക്കിയെടുത്ത് കൈയില്‍ ധരിച്ചു. പര്‍വ്വതം ഇളക്കിയെടുത്തപ്പോള്‍ കാണായ ഗര്‍ത്തത്തില്‍, ഗോപീഗോപാല ഗോവൃന്ദങ്ങളെ സമ്പാദ്യങ്ങളോടൊപ്പം കയറിക്കൊള്ളുവാന്‍, ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ പറഞ്ഞു. ഗോപന്മാര്‍ അതനുസരിച്ചു. സമുദ്രംപോലെ ആര്‍ത്തലച്ചണഞ്ഞ മഴവെള്ളം ഗിരിതടത്തിലൊഴുകിയെത്തി. ജലപ്രവാഹം തടയുവാന്‍ ഭഗവാന്‍, സുദര്‍ശനത്തിനും അനന്തനും ആജ്ഞ നല്‍കി. സുദര്‍ശനം മുകളില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് മഴ തടഞ്ഞു. അനന്തന്‍ മണ്ഡലാകൃതിപൂണ്ട് ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിനു ചുറ്റുമതിലായി നിന്ന് ഒഴുകിയെത്തിയ ജലം തടഞ്ഞു.



ഈ അവസ്ഥ ഏഴു ദിവസം നീണ്ടു. ഗോപിഷ്ഠനായ ഇന്ദ്രന്‍ നാല്‍ക്കൊമ്പനില്‍ കയറി വൃന്ദാവനത്തിലെത്തി. ഗോപന്മാര്‍ക്കുനേരെ വജ്രായുധം പ്രയോഗിക്കാനാഞ്ഞു. കൃഷ്ണപ്രഭാവത്താല്‍ വര്ജപാണിസ്തബ്ധനായിപ്പോയി. ആയുധമേന്തിയ കൈതന്നെ സ്തംഭിച്ചുപോയി. ആശ്ചര്യചകിതനായ ഇന്ദ്രന്‍ പിന്തിരഞ്ഞോടി. പേമാരി തീര്‍ന്നു. ആകാശം തെളിഞ്ഞു. സൂര്യന്‍ ചണ്ഡകിരണങ്ങള്‍ തൂകി പ്രളയബാധിതഭൂമി ഉണക്കി. പക്ഷികളും മറ്റ് ജീവജാലങ്ങലും ആര്‍ത്തുല്ലസിച്ചു. ഭഗവാന്‍ വ്രജവാസികളോട് പുറത്തേക്കുവരാന്‍ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട്, മഹാപര്‍വ്വതത്തെ യഥാപൂര്‍വ്വം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ഈ പ്രവൃത്തികണ്ട് ഗോകുലവാസികള്‍  അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മുതിര്‍ന്നവര്‍ ശ്രീകൃഷ്ണനെ ആശീര്‍വദിച്ചു. അക്ഷതമിട്ട് അനുഗ്രഹിച്ചു. വാദ്യഘോഷങ്ങളും കീര്‍ത്തനാലാപനങ്ങളും കൊണ്ടു സ്തുതിച്ചു. സര്‍വ്വരും ചേര്‍ന്ന്, ആഘോഷപൂര്‍വ്വം, കൃഷ്ണനെ നന്ദഗൃഹത്തിലെത്തിച്ചു.


നമ്മുടെ പുരാണേതിഹാസങ്ങളിലെയും വേദോപനിഷത്തുകളിലെയും കഥകള്‍ വെറും കഥാഖ്യാനങ്ങളല്ല. സോദ്ദേശ്യരചനകളാണ്. ഏതെങ്കിലും തത്ത്വോന്മീലനമാവശ്യമില്ലെങ്കില്‍ ഋഷികവികള്‍ എഴുത്താണി ചലിപ്പിക്കുകയില്ല. മഹാരാസത്തിലെ പൊരുള്‍ കണ്ടെത്തിയപോലെ ഇക്കഥയും സൂക്ഷ്മനിരീക്ഷണം അര്‍ഹിക്കുന്നു. ജിജ്ഞാസുക്കള്‍ക്ക് അത്യധികം ആനന്ദം നല്‍കുന്ന രചനയാണിത്.


ഇന്ദ്രപൂജ തടയുന്നതാണല്ലോ ആദ്യഭാഗം. ഇന്ദ്രന്‍, ഇന്ദ്രിയാസക്തിയുടെ പ്രതീകമാണ്. ലൗകികാമഗ്നമാണ് ഇന്ദ്രപൂജ! അതില്‍നിന്നു പിന്തിരിയാനും യത്‌നം ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിലേക്കുതിരിക്കാനുമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണന്‍, ഗോപന്മാരെ ഉപദേശിച്ചത്. ഗോവര്‍ദ്ധനം, ചിത്തശുദ്ധിയുടെയും ദൃഢബുദ്ധിയുടെയും – വിവേകത്തിന്റെയും – പ്രതീകമാണ്. ബാഹ്യമായ സുഖലോലുപത വെടിഞ്ഞ് അന്തശ്ചേതന ഉണര്‍ത്തി വിവേകികളാകാനണ് ഈ ഉപദേശം! ഇന്ദ്രപൂജ വ്യര്‍ത്ഥമാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കുകയാണിവിടെ. ഇന്ദ്രപൂജയാല്‍ ഐഹികമോ പാരത്രികമോ ആയ ഒരു നേട്ടവുമില്ലെന്ന്, ഭഗവാന്‍ ഗോപന്മാരോടു പറഞ്ഞതിലെ പൊരുളും ഇതുതന്നെ. വ്യര്‍ത്ഥയത്‌നത്തിനല്ല, അര്‍ത്ഥഥലാഭത്തിനാണ് (പുരുഷാര്‍ത്ഥ പ്രാപ്തിക്കാണ്) മനുഷ്യന്‍ ശ്രമിക്കേണ്ടതെന്നു സാരം!


ഗോക്കളെ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് ഗോവര്‍ധനം. ഗോക്കളെ (ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ) സന്മാര്‍ഗത്തിലേക്കു നയിച്ച് വികസിപ്പിക്കുന്നതാണുദ്ദേശ്യം! അതിന്നായുള്ള അഭ്യാസമാണ് ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ! നിതാന്തശ്രദ്ധാലുവായ ജിജ്ഞാസു ഇന്ദ്രിയങ്ങളടക്കി കരണങ്ങള്‍ പൂജാ സജ്ജമാക്കുന്നു. നിരന്തരമായ പൂജ (അഭ്യാസം) ഗോവര്‍ദ്ധനത്തിന്റെ ദിവ്യരൂപദര്‍ശനത്തിലാണവസാനിക്കുന്നത്. വാഗിന്ദ്രിയ ചിത്താദികള്‍ ശുദ്ധമാകുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പരമഫലം വിവേകോദയമാണ്. ഗോവര്‍ദ്ധനം ദിവ്യരൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷമായി എന്നു പറഞ്ഞതിലെ പൊരുളിതാണ്. ജിജ്ഞാസു നിരന്തരപരിശ്രമത്തിലൂടെ മനോവാക് കര്‍മ്മാദികലെ ഏകാഗ്രമാക്കി വിവേകമതിയായി മാറി എന്നര്‍ത്ഥം! ഈ തത്ത്വമറിശ്ലാഘ്യകര്‍മ്മമാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. ‘വിദ്വാനേവ വിജാനാതി വിദ്വജ്ജന വൈഭവം’ എന്നുണ്ടല്ലോ! വൃന്ദാവനപൂജയ്ക്കു മുമ്പേ എത്തി നേതൃത്വമേറ്റത്, ശ്രീഗര്‍ഗ്ഗനാണ്. ഗോപന്മാരെ (ഭക്തമാരെ = ഇന്ദ്രിയദ്വാരാ ഈശ്വരാമൃതം നുകരുന്നവരെ) അദ്ധ്യാത്മമാര്‍ഗത്തിലേക്കു  ആചാര്യന്‍ നയിച്ചു എന്നാതാണിവിടെ അറിയേണ്ട സത്യം! സര്‍വതീര്‍ത്ഥമയമാണ് ഗോവര്‍ദ്ധനം. വിവേകമാണല്ലോ എല്ലാ സംശുദ്ധകര്‍മ്മങ്ങളുടേയും ആകരം! അതുകൊണ്ട്, ഗോവര്‍ദ്ധനപൂജ (വിവേകിതയാര്‍ന്ന ധര്‍മ്മാചരണം) ജന്മസാഫല്യമുണ്ടാക്കുമെന്നതു നിശ്ചയം! കര്‍മ്മമണ്ഡലമാകെ ശുദ്ധീകരിച്ച് നേരായമാര്‍ഗ്ഗം ചരിക്കാന്‍ ജ്ഞാനിയെ (ഭക്തനെ) സഹായിക്കുന്നത് വിവേകമാണ്. തങ്ങള്‍ പൂജിച്ചിട്ടില്ലാത്ത എന്നാല്‍ സദാ സമീപ സാന്നിധ്യമുള്ള ഗോവര്‍ദ്ധനത്തെ ഏവരും ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്!


ഇന്ദ്രകോപവും സംവര്‍ത്തകമേഘങ്ങളുടെ വര്‍ഷവും ജിജ്ഞാസുവിന് മാര്‍ഗമദ്ധ്യേവരുന്ന തടസ്സങ്ങള്‍ മാത്രം ദീര്‍ഘകാലം ആചരിച്ച് ശീലമായിപ്പോയ കര്‍മ്മത്തില്‍ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുമ്പോള്‍ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വൈഷമ്യം! എങ്ങും തടസ്സും അനുഭവിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഘോരമായ മാരി! ഇന്ദ്രിയ മഗ്നനായിരുന്ന ഒരു സാമാന്യമനുഷ്യന്‍ അദ്ധ്യാത്മ വഴിതേടി സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന പതര്‍ച്ചയാണ് ഈ അനുഭവം! അത് തരണം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമമാണടുത്തത്. ഗോപന്മാര്‍ ആവലാതിയുമായി ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുന്നിലെത്തിയത് ആ ശ്രമമാണ്. ശ്രീകൃഷണോപദേശം സദ്ഗുരു നല്‍കുന്ന മാര്‍ഗനിര്‍ദേശമാണ്. ‘കര്‍ഷയതീതി കൃഷ്ണഃ’ എന്ന നിരുക്തം ‘ആകര്‍ഷിക്കുന്നവന്‍ കൃഷ്ണന്‍’ എന്ന അര്‍ത്ഥമാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഗോപന്മാരെ തന്നിലേക്കാകര്‍ഷിച്ച് വാഗൈ്വഭവത്താല്‍, ധര്‍മ്മമെന്തെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തിയ ഗുരുവാണ് കൃഷ്ണന്‍! വേവലാതിയോടെ ‘യത്‌ശ്രേയഃ സ്യാന്നിശ്ചിതം ബ്രൂഹി’ എന്നപേക്ഷിക്കുന്നവരോട് ‘മാ ഭൈഷ്ട്യം’ എന്നുപറഞ്ഞ് അവര്‍ക്ക് അഭയം നല്‍കാന്‍ സദ്ഗുരുവിനേ കഴിയൂ. സകലരും ഗോവര്‍ദ്ധന പ്രാന്തത്തിലെത്തണമെന്നും അവിടെ അഭയം ലഭിക്കുമെന്നും ആണ് കൃഷ്ണന്‍, ഗോപന്മാരെ സാന്ത്വനിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞത്. അജ്ഞാത തിമിരകറ്റി ചക്ഷുസ്സുന്മീലനം ചെയ്യുന്ന ഗുരുധര്‍മ്മമാണിത്.


ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്‍ ഗോവര്‍ദ്ധന പര്‍വ്വതം കടപുഴക്കിയെടുത്തുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച്. സര്‍വ്വരെയും അതിനുകീഴില്‍ നിറുത്തി സംരക്ഷിച്ചു. ഗുരുപദേശം നേടി യത്‌നമാരംഭിക്കുന്ന വ്യക്തി (വ്യക്തികള്‍) ദൃഢമതി (കള്‍) അല്ലെങ്കില്‍ മനോനിയന്ത്രണം സാധിക്കാതെ ഉഴറിപ്പോകും. ഗതിമുട്ടി കരണീയമറിയാതെ സ്തബ്ധനാ/രാകും. ആ ശിഷ്യനെ/ രെ കര്‍മ്മനിരതനാ/രാക്കേണ്ടത് ഗുരുവിന്റെ കടമയാണ്. ‘ക്ലൈബ്യംമാസ്മഗമഃ എന്നു പറഞ്ഞു. ‘ക്ഷുദ്രം ഹൃദയദൗര്‍ബല്യം ത്യക്തോഥന്റെ ചുമതലയാണ്. സര്‍വ്വേശ്വരന്‍, സര്‍വ്വചരാചര ഗുരുവാണ്. അപ്പോള്‍ തന്നെ വിശ്വസിച്ച്, ആശ്രയിച്ച് കര്‍മ്മരംഗത്തിറങ്ങുന്നവരെ സഫലായാത്രികരാക്കാന്‍ മറ്റാരാണ് സഹായിക്കുക?


ഗോവര്‍ദ്ധനം കൈയിലുയര്‍ത്തി ഗോപന്മാരെ രക്ഷിച്ച ഭഗവാന്‍, വിവേകപൂര്‍വ്വം പ്രവര്‍ത്തിക്കുവാനാണ് വ്യന്ദാവനവാസികലെ ഉപദേശിച്ചത്. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും മനസ്സിനേയും കുഴക്കിയ തടസ്സമാകുന്ന പേമാരിയില്‍ നിന്ന് ഭഗവാന്‍ ഗോകുലത്തെ രക്ഷിച്ചു. പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും ബുദ്ധിയുമാണ് ആ ഏഴു ദിനങ്ങള്‍! മഴകൊണ്ട് കുഴപ്പമനുഭവിച്ചവ! ഗോവര്‍ദ്ധനമുയര്‍ത്തി നിന്ന ഭഗവാന്‍ വ്രജവാസികളെ രക്ഷിച്ചരീതിയും ശ്രദ്ധിക്കത്തക്കതാണ്. കൃഷ്ണ നിര്‍ദ്ദേശമനുസരിച്ച് സുദര്‍ശനം മഴയെ തടഞ്ഞു. അനന്തന്‍ ചുറ്റുമതിലായി മാറി ജലപ്രവാഹത്തേയും ചെറുത്തു. വിവേകപൂര്‍വ്വമായ ജ്ഞാനതേജസ്സാണ് സുദര്‍ശനം! അതിന്റെ തീവ്രപ്രകാശത്തിനുമുന്നില്‍ ഇന്ദ്രന്റെ – ഇന്ദ്രിയമഗ്നന്റെ-കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കു ശക്തിയുണ്ടാവില്ല! വിവേകിക്കുണ്ടാകുന്ന ധാര്‍മ്മിക ബലമാണ് മണ്ഡലാകൃതിയില്‍ ചുറ്റുമതിലായി നിന്ന അനന്തന്‍! അനന്തമായ ധര്‍മ്മബലം ഒരു കോട്ടപോലെ വ്യക്തിയെ ഇന്ദ്രിയാസക്തിയില്‍ നിന്ന് രക്ഷിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും!


സ്വധര്‍മ്മത്തിലടിയുറച്ച് വിവേകപൂര്‍വ്വം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക്/ വ്യക്തികള്‍ക്ക് കര്‍മ്മസാഫല്യത്താല്‍ ആനന്ദം നിറയുന്നു. അവന്‍/അവര്‍ മറ്റെല്ലാം മറക്കുന്നു. ഗുരുവും ശിഷ്യരും സര്‍വ്വം മറന്ന് ആനന്ദനൃത്തം തുടരുന്നു. ഇന്ദ്രിയപരത അടിയറവുപറഞ്ഞ്, അഭയം യാചിച്ച് പിന്മാറുന്നു. ഈ മഹാതത്ത്വമാണ് ഗോവര്‍ധനോദ്ധാരണ കഥയില്‍നിന്ന് സജ്ജനങ്ങള്‍ വായിച്ചെടുക്കേണ്ട സൂക്ഷ്മാര്‍ത്ഥം!


ഭക്തിമാഹാത്മ്യമെന്ന നിലയിലും ഈ കഥയ്ക്കു പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആര്‍ത്തിഹാരിയായ ഭഗവാനെ സമാശ്രയിക്കുന്ന ഭക്തന്റെ/ഭക്തരുടെ ‘യോഗക്ഷേമം വഹിച്ച്’ ‘സര്‍വ്വപാപേഭ്യോ മോക്ഷയിഷ്യാമി മാ ശുച’ എന്ന് അഭയം നല്‍കുന്ന ഭക്തപരായണനായ നാരായണനേയും നമുക്കിതില്‍ കാണാം

സ്‌കന്ദഷഷ്ഠി കവചം



ശ്രീ ഗുരുഭ്യോ നമ


ഷണ്‍മുഖ ശരണം


സ്കന്ദ ഷഷ്ടി കവചം എഴുതിയത് ബാലദേവരായന്‍ സ്വാമികള്‍.  മുരുക ഭഗവാന്റെ വല്യ ഭക്തന്‍.  ഒരിക്കല്‍ ഇദ്ദേഹം സഹിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വയറുവേദന അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു.  മരുന്നുകള്‍ ഒന്നും  തന്നെ സഹായിച്ചില്ല.  ഒടുവില്‍  ഇദ്ദേഹം ജീവിതം  തന്നെ  അവസാനിപിക്കാന്‍ തിരിചെന്ദൂര്‍ ലക്ഷ്യമാക്കി പോയി. ആ സമയം അവിടുത്തെ മുരുകന്റെ ക്ഷേത്രത്തില്‍ സ്കന്ദഷഷ്ടി തിരുവിഴാ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.  അവിടുത്തെ  ഉത്സവം കണ്ടുകൊണ്ടു  ഒരു മനം മാറ്റം അനുഭവപ്പെട്ടു.  പുണ്യ തീര്‍ത്ഥത്തില്‍ മുങ്ങി വന്നു ഷഷ്ടി വ്രതം അനുഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു.  അമ്പലത്തിലെ  മണ്ഡപത്തില്‍ ധ്യാനത്തില്‍ ഇരിക്കെ മുരുഗ ഭഗവാന്‍ ദര്‍ശനം കൊടുത്തു ഷഷ്ടി കവചം പാടാനുള്ള അനുഗ്രഹവും കൊടുത്തു.


 ഷഷ്ടി  കവചത്തിന്റെ  ആദ്യത്തില്‍ "ഷഷ്ടിയെ നോക്ക ശരവണ ഭവനാര്‍" തുടങ്ങിയാണ് കവചം എഴുതിയത്.  തിരിച്ചെന്തൂര്‍ ക്ഷേത്രത്തില്‍ കവചം പാടിയ ശേഷം അദ്ദേഹം അടുത്ത അഞ്ചു ദിവസങ്ങള്‍ മുരുക ഭഗവാന്റെ പ്രശസ്തിയാര്‍ജിച്ച  മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങള്‍   തിരുപരംകുണ്ട്രം, പഴനി, സ്വാമി മല , പഴമുതിര്‍ ചോലൈ എന്നിവടങ്ങളില്‍ ചെന്ന് കവചം പാടി.  തീവ്രമായ വയറുവേദന അതോടെ  നീങ്ങി.    അങ്ങിനെ ഒരു അസുഖം  വന്നത്  ഷഷ്ടി കവചം അദ്ധേഹത്തെ കൊണ്ട് എഴുതി പാടിക്കാനുള്ള മുരുക ഭഗവാന്റെ ഒരു കൃപയാണെന്ന് കരുതപെടുന്നു

സുഭാഷിതം /





ശ്ലോകം 

ന ഭൃത്യാനാം വൃത്തിസംരോധനേന
ബാഹ്യം ജനം സഞ്ജിഘൃക്ഷേദപൂര്‍വം D
ത്യജന്തി ഹ്യേനമുചിതാവരുദ്ധാഃ
സ്നിഗ്ധാ ഹ്യമാത്യാഃ പരിഹീനഭോഗാഃ
(വിദുരനീതി)



സാരം

തന്റെ ഭൃത്യന്മാരുടെ വേതനം തടഞ്ഞുവെച്ചുകൊണ്ടോ, അവര്‍ക്കുള്ള സഹായധനം നിര്‍ത്തിവെച്ചുകൊണ്ടോ ഒരുവൻ സമ്പത്ത്‌ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കരുത്‌. യജമാനനോട്‌ സ്‌നേഹമുള്ള മന്ത്രിമാര്‍ പോലും തങ്ങളുടെ വരുമാനം നിലച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ യജമാനനെതിരെ തിരിയുകയും, (ആപത്തു വരുമ്പോള്‍) അയാളെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Tuesday, October 27, 2020

രുരുവിന്റെയും, ഡുംഡുഭത്തിന്റെയും കഥ



മഹാഭാരതത്തിലെ തിരഞ്ഞെടുത്ത കഥകൾ


ഓം നമോ ഭഗവതെ വാസുദേവായ



   ച്യവനന് സുകന്യയിൽ ജനിച്ച പുത്രനായിരുന്നു പ്രമതി. പ്രമതിയ്ക്ക് ഘൃതാചി എന്ന പത്നിയിൽ ഉണ്ടായ പുത്രനാണ് രുരു. പ്രമതിയുടെ പുത്രനായ രുരുവിന്റെ  കഥയാണ് ഇന്ന് ഞാനിവിടെ പറയുന്നത്!!


      പ്രമതിയുടെ പുത്രനായ രുരു തപസ്സും, ദാനവും ജീവിതവ്രതമാക്കിക്കൊണ്ടാണ് വളർന്നുവന്നത്. അങ്ങിനെ രുരുവിന് ഏതാണ്ട് വിവാഹപ്രായമെത്തി. ഒരിക്കൽ രുരു, വഴിയിൽ വെച്ച് പ്രമദ്വര എന്ന ഒരു സുന്ദരിയെ കാണാനിടയാവുകയും, അവളിൽ പ്രേമം തോന്നുകയും ചെയ്തു. രുരുവിന്റെ അച്ഛൻ ഈ വിവരമറിയുകയും, അദ്ദേഹം പ്രമദ്വരയുടെ പിതാവിനോട് കൂടി ആലോചിച്ച് രുരുവിന്റെയും, പ്രമദ്വരയുടെയും വിവാഹം തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു!


       പ്രമദ്വര ആരാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ? അതാദ്യം പറയാം, എന്നിട്ട് നമുക്ക് ബാക്കി കഥയിലേക്ക് കടക്കാം. വിശ്വാവസു എന്ന ഗന്ധർവ്വനിൽ നിന്നും അപ്സരസ്സായ മേനക ഗർഭം ധരിക്കുകയും ,ഒരു പെൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്തു. മേനക ആ കുഞ്ഞിനെ സ്ഥൂലകേശൻ എന്ന മുനിയുടെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം ഉപേക്ഷിക്കുകയും, മുനി ആ കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് ആശ്രമത്തിൽ കൊണ്ടുവരികയും, അവൾക്ക് പ്രമദ്വര എന്ന് നാമകരണം ചെയ്ത്  വളർത്തുകയും ചെയ്തു.
അവൾ ആ ആശ്രമത്തിൽ തന്നെ കളിച്ചുവളർന്ന് സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതിയായി  തീർന്നു. ആ അവസരത്തിലാണ് രുരു അവളെ കാണാനിടയായി അവളിൽ അനുരക്തനായതും, വീട്ടുകാർ ചേർന്ന് അവരുടെ വിവാഹം നിശ്ചയിച്ചതും!


      അങ്ങിനെ രുരുവിന്റെയും, പ്രമദ്വരയുടെയും വിവാഹ ദിവസം അടുത്തുവന്നു .ഒരു ദിവസം പ്രമദ്വര, തന്റെ തോഴിമാർക്കൊപ്പം നടക്കുന്ന സമയത്ത്  അറിയാതെ ഒരു പാമ്പിന്റെ മേൽ ചവിട്ടുകയും, പാമ്പ് കടിച്ച് പ്രമദ്വര മരിക്കുകയും ചെയ്തു !!



   വിവരമറിഞ്ഞ രുരു ആകപ്പാടെ സങ്കടത്തിലായി. വിഷമം സഹിക്കാനാവാതെ അദ്ദേഹം വനത്തിലേക്ക് പോയി. തന്റെ തപസ്സിനും, പൂജയ്ക്കും ഫലമുണ്ടെങ്കിൽ പ്രമദ്വര ജീവിക്കട്ടെ എന്ന് രുരു മനസ്സുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു.രുരുവിന്റെ മനംനൊന്ത പ്രാർത്ഥന കേട്ട് ഒരു ദേവദൂതൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.എന്നിട്ട്  രുരുവിനോട് : "ആയുസ്സ് എത്തിയാൽ മനുഷ്യർ മരിക്കുന്നത് പ്രകൃതിനിയമമല്ലെ, അതിൽ സങ്കടപ്പെട്ടിട്ട് എന്താണ് കാര്യം! " എന്ന് ചോദിച്ചു. മറുപടിയായി രുരു, "അങ്ങ് പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണ്. എങ്കിലും അവളില്ലാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാനാവില്ല. അതിനാൽ അവളെ ജീവിപ്പിക്കുവാനുള്ള എന്തെങ്കിലും ഒരു മാർഗ്ഗം അങ്ങ് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ" എന്ന് അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. രുരുവിന്റെ സങ്കടത്തിൽ വിഷമം തോന്നിയ ദേവദൂതൻ"നിന്റെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതി കൊടുക്കാമെങ്കിൽ പ്രമദ്വരയ്ക്ക് ജീവൻ തിരിച്ചു ലഭിക്കും" എന്ന് രുരുവിനെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു!


      പ്രമദ്വരക്ക് തന്റെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതി കൊടുക്കാമെന്ന് രുരു സമ്മതിക്കുകയും, ദേവദൂതൻ യമധർമ്മനെ കണ്ട് പ്രമദ്വരക്ക് ജീവൻ തിരിച്ചു നൽകണമെന്നാവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു."പ്രമദ്വരയെ, രുരു
വിവാഹം കഴിക്കുമെങ്കിൽ രുരുവിന്റെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതി നൽകി അവളെ ജീവിപ്പിക്കാം" എന്ന ധർമ്മദേവന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച് പ്രമദ്വരക്ക് ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടുകയും, രുരുവും, പ്രമദ്വരയുമായുള്ള വിവാഹം മുൻനിശ്ചയപ്രകാരം തന്നെ നടക്കുകയും ചെയ്തു!


  ഇനി നമുക്ക് ഡുംഡുഭത്തിന്റെ കഥയിലേക്ക് കടക്കാം!
പ്രമദ്വരയുടെ ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയെങ്കിലും, അവളെ പാമ്പുകടിച്ച് കൊന്നിരുന്നതിന്റെ പകമൂലം, രുരു കാണുന്ന പാമ്പുകളെയെല്ലാം കൊല്ലാൻ തുടങ്ങി.ഒരു ദിവസം രുരു കാട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു ഇഴജന്തുവിനെ ( ഡുംഡുഭത്തിനെ) കാണുകയും, അതിനെ കൊല്ലാനോങ്ങുകയുമുണ്ടായി! " നീ ആരാണ്?നിരപരാധിയായ എന്നെ എന്തിനാണ് നീ കൊല്ലുന്നത് "എന്ന ഇഴജന്തുവിന്റെ ചോദ്യത്തിന് "എന്റെ പേര് രുരു എന്നാണ്.എന്റെ  പ്രിയതമയെ പണ്ടൊരിക്കൽ ഒരു പാമ്പ് കടിച്ചതിനാലുള്ള പക മൂലമാണ് ഞാൻ പാമ്പുകളെയെല്ലാം കൊല്ലുന്നത് "എന്ന് രുരു മറുപടിയും കൊടുത്തു!


ഇതുകേട്ട ഇഴജന്തു പറഞ്ഞു: "ഞാൻ വിഷമുള്ള പാമ്പൊന്നുമല്ല. ഞാൻ സഹസ്രപാത്ത് എന്നു പേരുള്ള ഒരു മുനിയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഞാൻ എന്റെ സുഹൃത്തായ ഖഗമൻ എന്നുപേരായ ബ്രാഹ്മണനെ പുല്ലുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു പാമ്പിനെ കാണിച്ച് ഭയപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി ! അപ്പോൾ അദ്ദേഹം "നീ വിഷമില്ലാത്ത ഒരു ഉരഗമായി തീരട്ടെ " എന്ന് എന്നെ ശപിക്കുകയുണ്ടായി ! "ഞാൻ കളിതമാശയായി ചെയ്തതല്ലെ ,എന്നോട് ക്ഷമിച്ചു കൂടെ? "എന്നൊക്കെ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഖഗമൻ എനിക്ക് ശാപമോക്ഷവും തന്നു: ''പ്രമതിയുടെ പുത്രനായ രുരുവിനെ കാണുമ്പോൾ നിനക്ക് പൂർവ്വരൂപം ലഭിക്കും" ഇതായിരുന്നു ശാപമോക്ഷം! "


     ഇത്രയും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേയ്ക്കും ഡുംഡുഭത്തിന് സ്വന്തം രൂപം തിരിച്ചു കിട്ടി, അദ്ദേഹം തേജസ്സുള്ള ഒരു മുനികുമാരനായി തീർന്നു!



തന്റെ പൂർവ്വരൂപം തിരിച്ചു കിട്ടിയതിൽ സന്തോഷിച്ച മുനികുമാരൻ, രുരുവിനോട് നന്ദി പറഞ്ഞു! മേലിൽ ജന്തുക്കളെയൊന്നും അനാവശ്യമായി ഉപദ്രവിക്കരുതെന്ന് മുനി കുമാരൻ, രുരുവിനെ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു !!



ഓം ശ്രീകൃഷ്ണപരമാത്മനെ നമഃ




ചിന്താമണി വിശ്വനാഥൻ
സദ്ഗമയസത്സംഗവേദി

സൗന്ദര്യലഹരി - ശ്ലോകം - 01 / Saundarya Lahari



ആചാര്യൻ ബ്രഹ്മശ്രീ ചേലപ്പറമ്പു് കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരി 


             
 ശ്ലോകം - 01

 online പഠനം



ഹരിഃ ശ്രീഗണപതയെ നമഃ

അവിഘ്നമസ്തു

ശ്രീ ത്രിപുരസുന്ദര്യൈ നമഃ



ശിവശ്ശക്ത്യാ യുക്തോ യദി ഭവതി ശക്തഃ പ്രഭവിതും
ന ചേദേവം ദേവോ ന ഖലു കുശലഃ സ്പന്ദിതുമപി
അതസ്ത്വാമാരാദ്ധ്യാം ഹരിഹരവിരിഞ്ചാദിഭിരപി
പ്രണന്തും സ്തോതും     വാ കഥമകൃതപുണ്യഃ പ്രഭവതി ?


                                        1


അർത്ഥം

ശിവഃ = സർവ്വമംഗളോപേതനായി സ്വയം പ്രകാശനായി അവിദ്യാനിർമ്മുക്തനായി ഇരിക്കുന്ന പരമശിവൻ.

ശക്ത്യാ =ജഗന്നിർമ്മാണ ശക്തിയായി ജായാരൂപിണിയായിരുക്കുന്ന ത്രിപുരസുന്ദരിയോട്

യുക്തോ യദി = കൂടിയവൻ എങ്കിൽ

ഭവതി ശക്തഃ = സമർത്ഥനായി ഭവിക്കുന്നു.

പ്രഭവിതും = പ്രഭുവായി ഇരിക്കുന്നതിന്, അതായത് പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിക്ക് .

ന ചേ ദേവം ദേവഃ= ആ പരമശിവൻ ഇങ്ങനെ ജഗന്നിർമ്മാണശക്തിയോടുകൂടിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ .

ന ഖലു കുശലഃ = സമർത്ഥനായി ഭവിക്കുന്നില്ല, നിശ്ചയം

സ്പന്ദിതും അപി = ഇളകുന്നതിനു പോലും.

അതഃ ത്വാം = ഇതു ഹേതുവായിട്ട്, നിന്തിരുവടിയെ.

ആരാധ്യാം = ആരാധിക്കപ്പെടുവാൻ യോഗ്യയായ .

ഹരിഹരവിരിഞ്ചാദിഭിഃ അപി = ഹരിഹരബ്രഹ്മേന്ദ്രാദികളാലും.

പ്രണന്തും = ശരീരവാങ്മനസ്സുകളാൽ നമസ്ക്കരിക്കുന്നതിനും.

സ്തോതും വാ  കഥം = സ്തോത്രം ചെയ്യുന്നതിനും, എങ്ങനെ

അകൃത പുണ്യഃ = ജന്മാന്തരത്തിൽ പുണ്യം ചെയ്യാത്തവൻ.

പ്രഭവതി = സമർത്ഥനായി ഭവിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മസൂത്രം ലളിതവ്യാഖ്യാനം ഭാഗം -1



സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി



ഓം സദാശിവ സമാരംഭാം
ശങ്കരാചാര്യ മദ്ധ്യമാം
അസ്മദാചാര്യ പര്യന്താം
വന്ദേ ഗുരുപരമ്പരാം.


ഭാരതീയ ധർമ്മശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധങ്ങളാണ് പ്രസ്ഥാനത്രയം; ബ്രഹ്മസൂത്രം, ഉപനിഷത്തുക്കൾ (11 എണ്ണം), ഭഗവദ്ഗീത ഇവയാണത്. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പരമകാരണമായ ബ്രഹ്മത്തോടു സമന്വയിക്കുന്നവയാണെന്നു തെളിയിക്കുവാൻ രചിക്കപ്പെട്ടവയാണ് ബ്രഹ്മസൂത്രങ്ങൾ. വലിയ ആശയങ്ങളെ ചെറിയ വാക്യങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതാണ് സൂത്രങ്ങൾ, ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ സമവാക്യങ്ങൾ എന്നു പറയും. സമവാക്യങ്ങൾ
പ്രശ്ന പരിഹാരത്തിനുള്ള വഴികളാണ്. സൂത്രത്തിന്റെ നിർവചനം പറയുന്നത്  ഇങ്ങനെയാണ്.



അല്പാക്ഷരമസന്ദിഗ്ദ്ധം
സാരവദ്വിശ്വതോമുഖം
അസ്തോഭമനവദ്യംച
സൂത്രം സൂത്രവിദോവിദുഃ



പരിമിതാക്ഷരങ്ങളിലൊതുങ്ങുന്നത്, സംശയരഹിതമായത്, സാരാം മാത്രമുൾക്കൊള്ളുന്നത്, പൂർണമായത്, ഉറപ്പുറ്റത്, ഹൃദിസ്ഥമാക്കിവെയ്ക്കാൻതക്കവണ്ണം ലളിതമായത്. ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്യങ്ങളെ സൂത്രങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു. അഞ്ഞൂറ്റിയൻപ്പത്തഞ്ചു സൂത്രങ്ങൾ ഉള്ളതാണ് ബാദരായണ ബ്രഹ്മസൂത്രം. ഇവയിൽ ആദ്യത്തെ നാല് സൂത്രങ്ങൾ വളരെ പ്രധാനമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈ നാലു സൂത്രങ്ങൾക്കൊണ്ട് തന്നെ ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിന്റെ മുഴുവൻ സാരം ആവാഹിക്കാം എന്നു പറയുന്നു. ആത്മാവിനെ ശരീരമെന്നപോലെ അദ്ധ്യാത്മവിദ്യയെ പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ശരീരമാണ് ബ്രഹ്മസൂത്രം. വിശദമായ ചർച്ചയെന്നാണു മീമാംസാപദത്തിനർഥം.



തുടരും...

വിഷ്ണു ശ്രീലകം
സദ്ഗമയ സത്സംഗവേദി