ഓം നമഃ ശിവായ

ഓം നമഃ ശിവായ
"ക൪മ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചനഃ മാ ക൪മ്മഫലഹേതു൪ഭൂ൪മാതേ സംഗോസ്ത്വക൪മ്മണി" നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യുവാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ. ക൪മ്മത്തിന്റെ ഫലത്തില് ഒരിക്കലും ആശിക്കരുത്. ക൪മ്മഫലത്തില് സംശയാലുവായ നിനക്ക് ക൪മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാവരുത്.

Thursday, February 2, 2017

മരണമില്ലാത്ത മള്ളിയൂർ


മള്ളിയൂരിന്റെ 96-ാം ജയന്തി


 ഭാഗവത ഹംസം മള്ളിയൂര്‍ ശങ്കരന്‍ നമ്പൂതിരിയുടെ 96-ാം ജയന്തിയാണ് ഇന്ന്. അദ്ദേഹം ഭൗതിക ദേഹം വെടിഞ്ഞിട്ട് ആറു വര്‍ഷം കഴിയുന്നു. പക്ഷേ, മള്ളിയൂരിന് മരണമില്ല. കാരണം ഭഗവദ് ഗീതയില്‍ ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ‘ന മേ ഭക്ത പ്രണശ്യതി’, എന്റെ ഭക്തന്മാര്‍ മരിക്കുന്നില്ല എന്ന്.

ജന്മവും ജീവിതവും പ്രാരാബ്ധങ്ങളിലും കഷ്ടപ്പാടുകളിലുമായിരുന്നു. കടുത്തദാരിദ്ര്യ ദുഃഖവും രോഗപീഡയും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടും അവയെല്ലാം ഭഗവാന്‍ ഭക്തനുമേല്‍ നടത്തുന്ന പരീക്ഷണങ്ങളായി അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. പുഞ്ചിരിയോടെ പറയുമായിരുന്നു, ഭക്തന് നാശമില്ലെന്ന്, ആ ഗീതാ വചനമാണ് പ്രചോദനമെന്ന്.

ജീവിതത്തിന്റെ പരുക്കന്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളെ അതിജീവിക്കാന്‍ കുറുക്കുവഴികള്‍ തേടിപ്പോകുന്നവരുണ്ട്, ചില നിര്‍ണ്ണായക നിമിഷങ്ങളില്‍. എന്നാല്‍, അവരില്‍നിന്ന് ഏറെ വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു മള്ളിയൂര്‍. ധര്‍മ്മത്തില്‍ നിന്നും ഈശ്വര വിശ്വാസത്തില്‍ നിന്നും അണുവിട വ്യതിചലിക്കാതെ ഏതു കഠിനമായ പരീക്ഷണങ്ങളെയും ശാന്തമായി, സമചിത്തതയോടെ നേരിടാന്‍ കഴിയുമെന്ന് ജീവിച്ച് മാതൃക കാണിച്ചു തന്നു, ഭക്തോത്തമന്‍ ഭാഗവതഹംസം മള്ളിയൂര്‍ ശങ്കരന്‍ നമ്പൂതിരി.

കെടുതികളില്‍ നട്ടംതിരിയുന്ന ആധുനിക സമൂഹത്തിന് ശ്രീമദ് ഭാഗവത സന്ദേശം നല്‍കുകയെന്ന ദൗത്യമാണ് അദ്ദേഹം ജീവിതവ്രതമാക്കിയത്. കൂരിരുട്ടില്‍ തപ്പിത്തടയുന്ന സാധാരണ ഭക്തരുടെ ഹൃദയങ്ങളില്‍ ഭക്തിയുടെ പ്രകാശം ജ്വലിപ്പിച്ച് നേര്‍വഴി നയിക്കാന്‍ ജ്വലിച്ച സൂര്യതേജസ്സായിരുന്നു മള്ളിയൂര്‍. കഠിനമായ തപശ്ചര്യയുടേയും, കര്‍ക്കശമായ നിഷ്ഠകളുടെയും, ഉന്നതമായ ആദ്ധ്യാത്മിക ജ്ഞാനത്തിന്റെയും വറ്റാത്ത ഉറവയായിരുന്നു ഭാഗവതഹംസം.

സന്തോഷത്തിലും സങ്കടങ്ങളിലും കണ്ണീര്‍ പൊഴിഞ്ഞിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിനെന്നു പറയുന്നവരുണ്ട്. വാസ്തവത്തില്‍ സന്തോഷവും സങ്കടവും ആ മനസ്സിനെ ബാധിച്ചിരുന്നേ ഇല്ല എന്നു വേണം പറയാന്‍. ഗീതയില്‍ പറയുന്നതുപോലെ കരിക്കട്ടയും സ്വര്‍ണ്ണവും ഒരേപോലെ കാണുന്നൗ ചൂടും തണുപ്പും വേറിട്ടുകാണാത്ത, സുഖവും ദുഃഖവും രണ്ടാണെന്ന ഭേദഭാവമില്ലാത്ത സ്ഥിതപ്രജ്ഞനായിരുന്നു മള്ളിയൂര്‍. അദ്ദേഹത്തില്‍നിന്നു വഴിഞ്ഞത് ആനന്ദാശ്രുക്കളായിരുന്നു, അനുനിമിഷം അനുഭവിച്ചിരുന്ന ഭഗവദ് സാമീപ്യത്തിന്റെ ആനന്ദ ബിന്ദുക്കള്‍.
”മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം മോക്ഷം നേടുകയെന്നതാണ്. ആ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാനുള്ള ഉപകരണമാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം. ഭൗതിക ജീവിതത്തിന്‍െ വിസ്മൃതിയില്‍ അലഞ്ഞു തിരിയുമ്പോള്‍ ഏകമായ അവലംബം ഈശ്വരന്‍ മാത്രമാണ്. ജീവിതം ദുസ്സഹവും ദുഃഖപൂരിതവുമാകുമ്പോള്‍ ആദ്ധ്യാത്മികാനുഷ്ഠാനം കൊണ്ട് ശാന്തിയും സമാധാനവും നേടാം, അതിനു നിഷ്‌കളങ്ക ഭക്തിവേണം,” ഇതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിത സന്ദേശം.

ആധുനിക യുഗത്തില്‍ ഭാഗവതധര്‍മ്മത്തിന് ഇടിവ് സംഭവിച്ചപ്പോള്‍ ഭഗവാന്‍ മള്ളിയൂരിലൂടെ അവതരിച്ചുവെന്നു കരുതുന്നവര്‍ പോലുമുണ്ട്. ജീവിതകാലത്ത്, ഇത്രത്തോളം നിറഭക്തിയിലും സര്‍വാര്‍പ്പണത്തിലും മുഴുകി ജീവിച്ചവര്‍ വേറേ ഏറെ ഇല്ലായിരുന്നു. കലിയുഗത്തില്‍ ഭഗവത് കഥകളിലൂടെയും, പാരായണത്തിലൂടെയും അനേകലക്ഷം മനസുകളില്‍ അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും വിശ്വാസവും ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞുവെന്നതാണ് മള്ളിയൂരിന്റെ ജീവിതപുണ്യം.

ആ നറുകൈത്തിരിയില്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടിരുന്ന ജാജ്ജ്വല്യമാനമായ പ്രകാശം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയ ചൈതന്യ പ്രഭാവം, പാണ്ഡിത്യ പ്രഭാപൂരം ലോകം നേരിട്ടറിഞ്ഞത് ഏറെ വൈകിയായിരുന്നുവെന്നു മാത്രം. അവിടെയും ശ്രീകൃഷ്ണ ഉപദേശ മാര്‍ഗ്ഗത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ആരിലും ബുദ്ധിഭേദം ഉണ്ടാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കരുത്, എന്താണോ ശരി, അത് ചെയ്യുക, ശ്രേഷ്ഠന്മാര്‍ ചെയ്യുന്നത് നാളെ ലോകം അനുസരിക്കുകതന്നെ ചെയ്യും എന്ന്. മള്ളിയൂര്‍ അനുഷ്ഠിച്ചു, ആചരിച്ചു- അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് മാലോകര്‍ ഇന്നു അനുസരിക്കുന്നു. നാടെങ്ങും വ്യാപകമായ ഭാഗവത-ആത്മീയ സപ്താഹ യജ്ഞങ്ങളും സത്രങ്ങളും ആ അനുകരണ വഴിയില്‍ രൂപംകൊണ്ടവയാണ്.

ഭാഗവതത്തെ പ്രാണവായുവാക്കി മനസ്സും ശരീരവും ഭഗവാന് പൂജാദ്രവ്യങ്ങളെന്നവണ്ണം സമര്‍പ്പിക്കുകയും ചെയ്തതുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തെ മരണമില്ലാത്ത മഹാനാക്കുന്നത്. ജന്മാന്തര സുകൃതം.



സ്‌നേഹവാക്ക്


അമൃതവാണി
amruthanandamayiമക്കളേ, ഇടക്കിടെ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചോ, ഒറ്റയ്‌ക്കോ, സാധുക്കളുടെ വീടുകളും, ആസ്പത്രി, അനാഥാലയങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളും സന്ദര്‍ശിച്ച്, അവിടെയുള്ളവരെ കണ്ട് സ്‌നേഹാന്വേഷണം നടത്തുന്നതും, അവര്‍ക്കുവേണ്ട സേവനം ചെയ്യുന്നതും നല്ലതാണ്.

സ്‌നേഹത്തോടുകൂടിയുള്ള നമ്മുടെ ഒരു വാക്ക്, എത്ര പണം നല്‍കുന്നതിനേക്കാളും അവര്‍ക്ക് ആശ്വാസം പകരും. ഇതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിനും വിശാലത കൈവരും. മാസത്തില്‍ രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസമെങ്കിലും ഗുരുകുലങ്ങളില്‍ കഴിയുക. ആ അന്തരീക്ഷത്തിലെ ശുദ്ധവായു ശ്വസിക്കുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ ശരീരവും മനസ്സും ശുദ്ധമാകും.

ബാറ്ററി ചാര്‍ജ് ചെയ്യുന്നതുപോലെ, അവിടെനിന്നും ശക്തി നേടുവാന്‍ സാധിക്കും. പിന്നീട് വീട്ടില്‍ പോയാലും ധ്യാനജപങ്ങള്‍ തുടരാന്‍ കഴിയും.

മഹിഷാസുര വധം - ശ്രീമദ്‌ ദേവീഭാഗവതം. 5. 18 - ദിവസം 110.



തസ്യാസ്തു ഭഗിനീ കന്യാ നാമ്നാ ചേന്ദുമതീ ശുഭാ
വിവാഹയോഗ്യാ സംജാതാ സുരൂപാവരജാ തദാ
തസ്യാ: വിവാഹ: സംവൃത്ത സംജാതശ്ച സ്വയംവര:
രാജാനോ ബഹുദേശീയാ സംഗതാസ്തത്ര മണ്ഡപേ


മഹിഷന്‍ പറഞ്ഞു: 'അവളുടെ അനുജത്തി ഇന്ദുമതി അപ്പോഴേയ്ക്ക് യൌവനയുക്തയായി. ആ കന്യകയ്ക്ക് വേണ്ടി സ്വയംവരം ആര്‍ഭാടപൂര്‍വ്വം നടത്താന്‍ രാജാവ് തീരുമാനിച്ചു. നാനാ ദിക്കുകളില്‍ നിന്നും രാജാക്കന്മാര്‍ എത്തി. ലക്ഷണയുക്തനും വീരനുമായ ഒരു രാജാവിനെ അവള്‍ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ആ വിവാഹസമയത്ത് വിടനും നയചാതുര്യമുള്ളവനുമായ ഒരു രാജാവിനെക്കണ്ട് മന്ദോദരി കാമപരവശയായിത്തീര്‍ന്നു. അവള്‍ ചെന്ന് അച്ഛനോട് തന്റെ ഇംഗിതം അറിയിച്ചു. തന്‍റെ വേളി കൂടി ഈ അവസരത്തില്‍ നടത്തണം എന്നവള്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു. രാജാവിന് സന്തോഷമായി. അവളാഗ്രഹിച്ച മാദ്രാധീശനായ ചാരുദേഷ്ണനെ കൊട്ടാരത്തില്‍ വിളിച്ചു വരുത്തി മകളെ വിവാഹം കഴിച്ചുകൊടുത്തു. ധാരാളം സ്ത്രീധനവും നല്‍കി അയാളെ ബഹുമാനിച്ചു.


കുലവധുവിനെ ലഭിച്ച യുവാവ് സന്തുഷ്ടനായി അവളുമൊത്ത് രമിച്ചു കഴിഞ്ഞു. എന്നാല്‍ ഒരു ദിവസം രാജകുമാരിയുടെ ദാസി നോക്കിയപ്പോള്‍ ആ വിടന്‍ ഒരു ഭൃത്യഭാര്യയുമായി രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്. വിവരമറിഞ്ഞ കുമാരി അയാളെ കണക്കിന് ശകാരിച്ചുവെങ്കിലും  ആദ്യാനുഭവമായതുകൊണ്ട് അയാള്‍ക്ക് സംശയത്തിന്‍റെ ആനുകൂല്യം നല്‍കി. എന്നാല്‍ മറ്റൊരു ദിവസം ഒരു ദാസിപ്പെണ്ണുമായി രതിലീലയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ട രാജാവിനെയാണ്  മന്ദോദരി കണ്ടത്. 'ഇയാള്‍ ഇത്ര വിടനാണല്ലോ, ഞാന്‍ ചെയ്തത് എത്ര മൂഢത്വമാണ്. എന്‍റെ മോഹമാണ് ഇയാളുടെ വഞ്ചനയ്ക്ക് ഞാന്‍ പാത്രമാവാനുള്ള കാരണം’ എന്നവള്‍ ആകുലപ്പെട്ടു. ‘ഇനിയെങ്ങിനെ ഇയാളെ ഭര്‍ത്താവായി ഞാന്‍ സ്വീകരിക്കും! ഏതായാലും ഇനി ഈ സുഖം എനിക്ക് വേണ്ട. സംയോഗസുഖമൊക്കെ എനിക്ക് മതിയായി. ഇനി ദേഹത്യാഗം ചെയ്യണോ അതോ പിതാവിന്‍റെ കൊട്ടാരത്തിലേയ്ക്ക് മടങ്ങണോ? അവിടെച്ചെന്നാല്‍ തോഴിമാരുടെ കളിയാക്കലും നിന്ദയും എല്ലാം സഹിക്കണം. ഞാന്‍ കാമസുഖങ്ങള്‍ എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ഇവിടെത്തന്നെ കാലം കഴിക്കാം’ എന്നവള്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഇങ്ങിനെ സദാ ദു:ഖിയായി കഴിയാനാണ് അവള്‍ക്ക് വിധിയായത്.'



മഹിഷന്‍ തുടര്‍ന്നു: ‘അതുകൊണ്ട് സുന്ദരീ മഹാപ്രതാപിയായ എന്നെ വേണ്ടെന്നു വെച്ചാല്‍ പിന്നെയൊരിക്കല്‍ ഏതെങ്കിലും മൂന്നാം കിട രാജാവിനെ ആശ്രയിച്ച് കഴിയേണ്ടതായി വരും നാരിമാര്‍ക്ക് ഹിതമായ നല്ലൊരു കാര്യമാണ് നിന്നോടു ഞാന്‍ പറയുന്നത്. എന്നെ അനുസരിച്ച് സുഖിയായി കഴിയാം അല്ലെങ്കില്‍ നിന്‍റെ ഭാവി ഒരിക്കലും ശോഭനമാവുകയില്ല.”


ഉടന്‍ ദേവി പറഞ്ഞു: മൂഢാ, എന്തറിഞ്ഞിട്ടാണ് നീയീ വിടുവായത്തരം പറയുന്നത്? ജീവനില്‍ കൊതിയുണ്ടെങ്കില്‍ പാതാളത്തിലേയ്ക്ക് ഒാടിപ്പോവുക. അല്ലെങ്കില്‍ യുദ്ധത്തിനു തയാറാവുക. നിന്നെയും നിന്‍റെ കൂട്ടരെയും സമൂലം ഇല്ലാതാക്കിയിട്ടേ ഞാന്‍ മടങ്ങുന്നുള്ളു. സജ്ജനങ്ങള്‍ക്ക് ആപത്തുവരുമ്പോള്‍ ഞാനവിടെയെത്തി അവരെ പരിരക്ഷിക്കും. വാസ്തവത്തില്‍ എനിക്ക് നിയതമായ രൂപമോ ഭാവമോ ജന്മമോ ഇല്ല. എന്നാലും ആപത്ഘട്ടങ്ങളില്‍ സജ്ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കാന്‍ ഞാനോരോ രൂപങ്ങള്‍ എടുക്കാറുണ്ട്. ദേവന്മാര്‍ എന്റെയടുക്കല്‍ അഭയം തേടി വന്നതിനാല്‍ നിന്നെ വധിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് ഞാന്‍ അവതരിച്ചിട്ടുള്ളത്. അവസാനമായി ഒരവസരം കൂടി ഞാന്‍ തരാം. പാതാളത്തില്‍പ്പോയി ജീവിച്ചാലും. അതിനു സമ്മതമല്ലെങ്കില്‍ കാലനൂര്‍ക്ക് പോവാന്‍ തയ്യാറായിക്കൊള്ളുക.’


ദേവിയുടെ വാക്കുകള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ ദാനവന്‍ ക്രുദ്ധനായി അമ്പും വില്ലുമെടുത്ത് യുദ്ധസന്നദ്ധനായി. അവന്‍ തൊടുത്തുവിട്ട ബാണങ്ങളെ ‘അയോമുഖം എന്ന് പേരായ ബാണമെടുത്ത് ദേവി നിഷ്പ്രയാസം തടുത്തു. അവര്‍ തമ്മിലുള്ള പോര് കണ്ടു ദേവന്മാര്‍ പേടിച്ചുപോയി. അസുരന്മാര്‍ വിരണ്ടുനിന്നു.


പെട്ടെന്ന് ദുര്‍ദ്ധരന്‍ മഹിഷന്‍റെ തുണയ്ക്കെത്തി. ദേവി അവനെ അപ്പോള്‍ത്തന്നെ ശരമാരികൊണ്ട് കൊന്നുകളഞ്ഞു. ദുര്‍ദ്ധരന്‍റെ അന്ത്യം കണ്ടപ്പോള്‍ അസ്ത്രവീരനായ ത്രിനേത്രന്‍ ഭഗവതിയുടെ നേര്‍ക്ക് എഴമ്പുകള്‍ ഒരുമിച്ചെയ്തു. അവ ലക്ഷ്യത്തില്‍ എത്തുന്നതിനു മുന്‍പേ ദേവി ഖണ്ഡിച്ചു. എന്നിട്ട് തന്‍റെ ശൂലമെടുത്ത് ആ അസുരനെ വകവരുത്തി.


അപ്പോളതാ അന്ധകന്‍ വരുന്നു. അവന്‍ തന്‍റെ ഗദകൊണ്ട് സിംഹത്തിന്‍റെ ശിരസ്സുനോക്കി ആഞ്ഞടിച്ചു. സിംഹത്തിന്‍റെ ക്രോധത്തിനിരയായ അസുരന് ദയനീയമായ അന്ത്യം ഉടനെയുണ്ടായി. കൂട്ടുകാര്‍ മരിച്ചു വീണപ്പോള്‍ വര്‍ദ്ധിതക്രോധത്തോടെ മഹിഷന്‍ ബാണജാലം പ്രയോഗിച്ചു. ജഗദംബയ്ക്ക് ആ ശരജാലം തടയാന്‍ പ്രയാസമേതും ഉണ്ടായില്ല. ദേവി ഉടനെതന്നെ അസുരന്റെ മാറില്‍ ഗദകൊണ്ട് പ്രഹരമേല്‍പ്പിച്ചു. അടികൊണ്ട അസുരന്‍ മോഹാലസ്യപ്പെട്ടുവെങ്കിലും ഉടനെ അതില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ന്നു. അവന്‍ ദേവിയുടെ നേര്‍ക്ക്‌ കുതിച്ചു. എന്നിട്ട് ഗദയാല്‍ സിഹത്തെ അടിച്ചു. അടി കൊണ്ട സിംഹം അവനെ മാന്തിപ്പൊളിച്ചു.



മഹിഷന്‍ പെട്ടെന്ന് രൂപം മാറി മറ്റൊരു സിംഹമായി ദേവിയുടെ സിംഹത്തെ ആക്രമിച്ചു. ദേവിയും ക്രുദ്ധയായി അയോമുഖാസ്ത്രങ്ങളുടെ ഒരു പെരുമഴതന്നെ അവനുനേരെ പ്രയോഗിച്ചു. മഹിഷന്‍ വീണ്ടും രൂപം മാറി. ഇത്തവണ അവന്‍ ആനയുടെ രൂപമെടുത്തു. മദംപൊട്ടിയ ആന വലിയൊരു മലയിളക്കി കൊണ്ടുവന്നു ദേവിയെ നേര്‍ക്ക് എറിയാന്‍ നോക്കി. നേരെയൊരു പര്‍വ്വതശൃംഗം വന്നത് കാണ്‍കെ ദേവിയതിനെ ശരമാരികൊണ്ട് പൊടിയാക്കിക്കളഞ്ഞു.



പെട്ടെന്ന് ദേവിയുടെ സിംഹം ആ ആനയുടെ മസ്തകത്തില്‍ ചാടിക്കയറി നഖം കൊണ്ട് മാന്തിക്കീറാന്‍ തുടങ്ങി. അസുരന്‍ പെട്ടെന്ന് രൂപം മാറി. ഇത്തവണ അതിശക്തനായ ഒരെട്ടടിമാനിന്‍റെ ദേഹമാണവന്‍ സ്വീകരിച്ചത്. അവന്‍ സിംഹത്തെ നേരിട്ടു. അവനെ ദേവി വാള് കൊണ്ട് നേരിട്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ കൊമ്പുകള്‍കൊണ്ട് ദേവിയെ ആക്രമിച്ചു.


പെട്ടെന്ന് മഹിഷന്‍ തന്‍റെ സ്വരൂപമായ പോത്തിന്റെ ദേഹത്തിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. കൂറ്റന്‍ വാലു ചുഴറ്റിയും കൊമ്പുകള്‍കൊണ്ട് വെട്ടിയും അവന്‍ ദേവിയെ പീഡിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ‘നില്ലവിടെ, യൌവ്വനത്തിന്‍റെ മദം കൊണ്ട് അഹങ്കരിക്കുന്ന നിന്നെ ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ത്തന്നെ കൊന്നുകളയും’ എന്നവന്‍ വീമ്പു പറഞ്ഞു. ‘സ്വയം അതിശക്തയാണെന്നുള്ള അഹങ്കാരമാണ് നിന്നെ എനിക്കെതിരെ പൊരുതാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. നിന്നെ മാത്രമല്ല നിന്നെ എനിക്കെതിരായി ഇറക്കിവിട്ട കപടഭക്തന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ഞാന്‍ വകവരുത്തും. ആ ദുര്‍ബുദ്ധികള്‍ എന്നെ എതിര്‍ക്കാന്‍ ഒരു പെണ്ണിനെ വിട്ടിരിക്കുന്നു’ എന്നവന്‍ അരിശം പൂണ്ടു.


അപ്പോള്‍ ദേവിയും ക്രോധത്തോടെ പറഞ്ഞു: ‘മൂഢാ വെറുതെ വിടുവാ പറയേണ്ട. നീയവിടെത്തന്നെ നില്‍ക്ക്. ഞാനീ മുന്തിരിച്ചാറ് കുടിച്ചിട്ട് നിന്നെക്കൊന്നു ദേവന്മാരുടെ ദുഃഖം മാറ്റാം.’ എന്ന് പറഞ്ഞ് ദേവിയൊരു വലിയ ചഷകം നിറയെ മധു കുടിച്ചു. മദിര കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ദേവി തന്‍റെ ശൂലം കയ്യിലെടുത്തു. മഹിഷന്‍റെ നേര്‍ക്ക് ശൂലവുമായി പാഞ്ഞു വരുന്ന ദേവിയെക്കണ്ട് ദേവന്മാര്‍ സ്തുതി പാടി.


‘ദേവി ജയിക്കട്ടെ’ എന്നവര്‍ പെരുമ്പറ മുഴക്കി. ഋഷികള്‍, സിദ്ധചാരണഗന്ധര്‍വ്വന്മാര്‍ ആകാശത്ത് ഈ വിശിഷ്ടയുദ്ധം കാണാന്‍ അണിനിരന്നു. മഹിഷാസുരന്‍ പലവിധ രൂപങ്ങളെടുത്ത് ദേവിയെ കബളിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കി. എന്നാല്‍ പെട്ടെന്ന് ദേവിയുടെ ശൂലം അവന്‍റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് ചെന്ന് തറച്ചു. മോഹാലസ്യത്തില്‍ താഴെ വീണ അസുരന്‍ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു വന്നു ദേവിയെ കാലുകൊണ്ട്‌ തൊഴിച്ചു. അവന്‍റെ അട്ടഹാസം ദിക്കുകള്‍ മുഴുവന്‍ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. അപ്പോള്‍ രണചണ്ഡികയായ ദേവി തന്‍റെ സുദര്‍ശന ചക്രം കയ്യിലെടുത്തു.


ആയിരം മുനകളുള്ള ചക്രം കയ്യില്‍പ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ദേവിയിങ്ങിനെ അലറി. ‘മദാന്ധ, നിന്നെ കൊല്ലാനുള്ള ചക്രമാണിത്. നിന്‍റെ കഴുത്തറുക്കും മുന്‍പ് നീയിതിനെ ശരിക്ക് കണ്ടുകൊള്ളൂ.’ ഇത്രയും പറഞ്ഞു ദേവിയാ ചക്രത്തെ കയ്യില്‍ നിന്നും ബലത്തില്‍ കറക്കി വിട്ടു. ക്ഷണത്തില്‍ അതുചെന്ന് അസുരന്‍റെ കഴുത്ത് മുറിച്ചു. മഹിഷന്‍റെ തല മണ്ണില്‍ വീണു. ചുറ്റുമുള്ള മണ്ണ് അസുരന്‍റെ രക്തം കലര്‍ന്ന് കാവി നിറമായി. അസുരന്‍റെ ഉടലും ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു മണ്ണില്‍പ്പതിഞ്ഞു. യുദ്ധത്തില്‍ നിന്നും ഓടി രക്ഷപ്പെടാന്‍ നോക്കുന്ന അസുരന്മാരെ സിംഹം ഭക്ഷണമാക്കി. ബാക്കിയുള്ള ദൈത്യര്‍ പെട്ടെന്ന് പാതാളത്തിലേയ്ക്ക് പാലായനം ചെയ്തു.


വാനില്‍ നിന്നും ജയജയാരവം മുഴങ്ങി. ജഗദംബയായ ചണ്ഡിക പോര്‍ക്കളത്തില്‍ നിന്നും ശുഭമായ ഒരിടത്തേയ്ക്ക് മാറി നിന്നു. ദേവവൃന്ദം ഭഗവതിയെ സ്തുതിക്കാനായി അണിനിരന്നു. പുഷ്പവൃഷ്ടിക്കൊപ്പം പെരുമ്പറയും മുഴങ്ങി.



പുനരാഖ്യാനം: ഡോ. സുകുമാര് കാനഡ. ശ്രീ ടി എസ്. തിരുമുന്പിന്റെ ഭാഷാവിവര്ത്തനം, ശ്രീ എന് വി. നമ്പ്യാതിരിയുടെ മൂലം വിവര്ത്തനം, എന്നിവയെ അവലംബിച്ച് എഴുതിയത്

ഭഗവാന്റെ വൃന്ദാവനഗമനവും വത്സാസുര ബകാസുര വധവും – ഭാഗവതം (228)


ഇതി നന്ദാദയോ ഗോപാഃ കൃഷ്ണരാമകഥാം മുദാ
കുര്‍വ്വന്തോ രമമാണാശ്ച നാവിന്ദന്‍ ഭവവേദനാം (10-11-58)



ശുകമുനി തുടര്‍ന്നു:

മരങ്ങള്‍ കടപുഴകിവീണ ശബ്ദം കേട്ട്‌ ഗ്രാമവാസികള്‍ ഓടിക്കൂടി. കൃഷ്ണന്റെ കൊച്ചു കൂട്ടുകാര്‍ എന്താണുണ്ടായതെന്നു പറഞ്ഞു. ചിലര്‍ വിശ്വസിച്ചു. ചിലര്‍ക്ക്‌ അതത്ര വിശ്വാസ്യമായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ എല്ലാവരും തന്നെ തുടര്‍ച്ചയായുണ്ടായ ദുഃസംഭവങ്ങളില്‍ ആശങ്കാകുലരായിരുന്നു. എന്നാല്‍ കൃഷ്ണന്‍ മനുഷ്യശിശുവിന്റെ എല്ലാ ചപലതകളും കാട്ടി വളര്‍ന്നു. കൂട്ടരുമൊത്തു കളിച്ചും വീട്ടില്‍ ചിലതെല്ലാം ചെയ്തും അവന്‍ നടന്നു. നന്ദന്‍ വ്യാകുലനായിരുന്നു. പ്രേതബാധയുളളതെന്നു തോന്നിയ ഗോകുലം വിട്ടുപോവാന്‍ അദ്ദേഹം തീര്‍ച്ചയാക്കി. പൂതനയില്‍ നിന്നും തൃണാവര്‍ത്തനില്‍ നിന്നും മറിഞ്ഞുവീണ കാളവണ്ടിയില്‍ നിന്നും കടപുഴകിയ മരങ്ങളില്‍ നിന്നും കൃഷ്ണന്‍ അത്ഭുതകരമായി രക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഇനിയും ആപത്തുകള്‍ക്കവസരം കൊടുക്കാനവര്‍ തയ്യാറായില്ല. എല്ലാ ഗ്രാമവാസികളും നന്ദന്റെ തീരുമാനത്തെ അംഗീകരിച്ചു. അവര്‍ വൃന്ദാവനമെന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ചെറിയ വനപ്രദേശത്തേക്ക്‌ താമസം മാറ്റി. വൃന്ദാവനവും ഗോവര്‍ദ്ധനപര്‍വ്വതവും പഞ്ചാരമണല്‍തിട്ടയുളള യമുനാ നദിയും കൃഷ്ണന്‌ പ്രിയങ്കരങ്ങളായി.



കൃഷ്ണനും ജ്യേഷ്ഠന്‍ ബലരാമനും ബാലന്മാരായി വളര്‍ന്നു. അവര്‍ക്ക്‌ പശുക്കളെ മേയ്ക്കാന്‍ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവര്‍ പശുക്കളെ പുല്‍ത്തകിടികളിലേക്ക്‌ നയിച്ച്‌ ദിവസം മുഴുവനും അവരെ മേയാന്‍ വിട്ട്‌ വൈകുന്നേരം ഗ്രാമത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു വന്നു. ഒരു ദിവസം പശുക്കള്‍ പുല്ലുതിന്നുമ്പോള്‍ കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു വിചിത്രനായ പശുക്കുട്ടിയെ കൃഷ്ണന്‍ കണ്ടു. വത്സാസുരന്‍ എന്ന രാക്ഷസനായിരുന്നു അത്‌. ശാന്തനായി അവന്റെ പിറകില്‍ചെന്ന് പിന്‍കാലുകള്‍ തൂക്കിയെടുത്ത്‌ അടുത്തുളള മരത്തിലേക്ക്‌ കൃഷ്ണന്‍ ആഞ്ഞടിച്ചു. രാക്ഷസന്റെ ജീവന്‍ പോയതോടെ അവന്റെ പശുവേഷവും പോയി. ഭീകരനായ രാക്ഷസരൂപത്തില്‍ അവന്‍ ചത്തു മലച്ചു വീണു. മറ്റു ഗോപാലന്മാര്‍ കൃഷ്ണന്റെ മിടുക്കിനെ കൈകൊട്ടി അഭിനന്ദിച്ചു.
മറ്റൊരവസരത്തില്‍ ഈ വിശ്വരക്ഷകര്‍, ബലരാമനും കൃഷ്ണനും, അവരുടെ ഗോപാലധര്‍മ്മത്തില്‍ മുഴുകിയിരുന്നു. പശുക്കളുടെ ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍ അവരെ നദീ തീരത്തു കൊണ്ടുപോയി. അപ്പോള്‍ അവിടെ കൃഷ്ണന്‍ സംശയാസ്പദമായ രൂപത്തില്‍ ഒരു കൊക്കിനെ കണ്ടു. അത്‌ രാക്ഷസനായ ബകാസുരനാണെന്നു കൃഷ്ണന്‌ മനസ്സിലായി. കംസന്റെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരം കൃഷ്ണനെ നിഗ്രഹിക്കാന്‍ അവനവിടെ എത്തിയതായിരുന്നു. 


ബകാസുരന്‍ കുട്ടികളുടെ അടുത്തേക്ക്‌ ചാടിവീണ്‌ കൃഷ്ണനെ അപ്പാടെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു. ഗോപാലന്മാര്‍ നിശ്ശബ്ദരായി വിറച്ചു നിന്നു. അല്പനിമിഷത്തിനുള്ളില്‍ കൃഷ്ണന്‍ അസുരന്റെ വായില്‍ നിന്നു്‌ പുറത്തുവന്നു. കൊക്കിന്റെ കണ്ഠം കൃഷ്ണന്‍ എരിച്ചു കളഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നീട്‌ തന്റെ കൊക്കുകള്‍ കൊണ്ട്‌ കൃഷ്ണനെ ആക്രമിക്കാനായി അസുരന്റെ ശ്രമം. കൃഷ്ണന്‍ അവന്റെ കൊക്ക്‌ പിടിച്ച്‌ രണ്ടായി പിളര്‍ന്ന് അവന്റെ കഴുത്തുവരെയെത്തിയപ്പോഴേക്കും അസുരന്‍ വേഷം മതിയാക്കി സ്വരൂപത്തിലായി. ബാലന്മാര്‍ക്ക്‌ നല്ലൊരു വിനോദം കണ്ടതുപോലെയായി. ഗ്രാമത്തിലേക്ക്‌ മടങ്ങി അവര്‍ കാട്ടിലെ രസകരമായ സംഭവങ്ങള്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങി. കൃഷ്ണന്‍ എങ്ങനെ വിജയിച്ചു എന്നെല്ലാം അവര്‍ പറഞ്ഞു പരത്തി. എത്ര തവണ ഈ ദിവ്യശിശു ആക്രമിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും എല്ലാ തവണയും എങ്ങനെയവന്‍ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്നും ശത്രുവിനെ ജയിച്ചതെന്നും ഗ്രാമീണര്‍ അത്ഭുതം കൂറി.


ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണന്‍റേയും ബലരാമന്‍റേയും അതിഭൗതിക ചെയ്തികള്‍ ഓര്‍ത്തും പറഞ്ഞും നന്ദനും മറ്റു ഗ്രാമീണരും സംസാരജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും അവരെ ബാധിക്കാതെ കഴിഞ്ഞുപോന്നു.


കടപ്പാട് : ശ്രീമദ് ഭാഗവതം നിത്യപാരായണം

Wednesday, February 1, 2017

ഗുരുമഹിമയുടെ ഗീത - ഗുരുവരം


ഗുരുവരം
ഭാരതത്തിന്റെ പൈതൃകത്തില്‍ ജ്ഞാനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ഗുരുവിനു വലിയ സ്ഥാനമാണ് കൊടുത്തിരുന്നത്. (അങ്ങനെയുള്ള ഗുരുവിനു വിജ്ഞാനവും അന്യമായിരിക്കില്ല. ഭാരതത്തിലെ പൗരാണികരായ ഗുരുക്കന്മാരില്‍ പലരും ശാസ്ത്രസത്യങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തിയവരും ആയിരുന്നല്ലോ). നമ്മുടെ ആധ്യാത്മികസാഹിത്യം അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒരുപാടു കൃതികള്‍ ഗുരുശിഷ്യസംവാദരൂപത്തിലാണ് ഇണക്കിവെച്ചിട്ടുള്ളത്. ഒട്ടുമിക്ക ഉപനിഷത്തുകളും അങ്ങനെയാണ്. ഭഗവദ് ഗീതയും ഗുരുശിഷ്യ സംവാദരൂപത്തെ അവലംബിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെയാണ് ഗുരുതത്വത്തെപ്പറ്റി വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഗുരുഗീതയുടെയും ഘടന.

മഹാഭാരതത്തിന്റെ ഭാഗമാണു ഭഗവദ്ഗീത എന്ന പോലെ സ്‌കന്ദപുരാണത്തിന്റെ ഭാഗമാണു ഗുരുഗീത. ഭഗവദ്ഗീതയെപ്പോലെ തന്നെ സ്വതന്ത്രമായി വായിക്കപ്പെടുന്ന കൃതിയാണത്. സംവാദത്തിനുള്ളിലെ സംവാദവും കൂടിയാണത്. നൈമിഷാരണ്യത്തില്‍ ഒത്തുചേര്‍ന്ന കുറെ മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാര്‍ അവിടെവച്ച് സൂതമഹര്‍ഷിയോട് എല്ലാ അഴുക്കുകളും നീക്കിക്കളയുന്ന ഗുരുവിന്റെ സ്വരൂപമെന്തെന്ന് വ്യക്തമാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അതേപ്പറ്റി കേട്ടാല്‍ തന്നെ ജീവന് ദുഃഖത്തില്‍ നിന്ന് മോചനം കിട്ടുമെന്ന് അവര്‍ പറയുകയാണ്. എന്നുമല്ല മുനിമാര്‍ക്ക് സര്‍വജ്ഞത്വം പ്രാപിക്കാനുള്ള വഴിയുമാണത്.

ഗുരുവിനെ സാക്ഷാല്‍ക്കരിച്ചാല്‍ മനുഷ്യന്‍ സംസാരബന്ധനത്തില്‍ നിന്ന് മോചിതനാവുന്നു. പരമതത്വമാണത്. രഹസ്യങ്ങളില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും രഹസ്യമായത്. ഇങ്ങനെയുള്ള സവിശേഷമായ വിഷയം തങ്ങള്‍ക്കായി പറഞ്ഞുതരിക എന്ന് മുനിമാര്‍ അപേക്ഷിക്കുകയാണ്. എന്നാല്‍ മുനിമാരേ നിങ്ങളെല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ച് ഭവരോഗത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന മാതൃസ്വരൂപിണിയായ ഗീതയെ കേട്ടുകൊള്ളുവിന്‍ എന്ന് മധുരോദാരമായി പ്രതിവചിക്കുന്നു സൂതമഹര്‍ഷി.

പണ്ട് കൈലാസശിഖരത്തില്‍ സിദ്ധഗന്ധര്‍വാദികള്‍ പരിചരിക്കാന്‍ നില്‍ക്കുന്ന, കല്‍പലതാപുഷ്പങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ, അത്യന്തസുന്ദരമായ മന്ദിരത്തില്‍ ശുകമഹര്‍ഷിയെപ്പോലുള്ളവരാല്‍ വന്ദിക്കപ്പെട്ട് മുനികള്‍ക്ക് പ്രബോധനം നല്‍കുന്ന ശിവന്‍ ആരെയോ ലക്ഷ്യമാക്കി നമസ്‌കരിച്ചതുകണ്ട് വിസ്മയിച്ച പാര്‍വതി ചോദിക്കുകയാണ്: ‘അല്ലയോ ദേവദേവേശ! ജഗദ് ഗുരുവും ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ദേവേന്ദ്രന്‍ എന്നിവരാല്‍ വന്ദിക്കപ്പെടുന്നവനും ആണല്ലോ അങ്ങ്. നമസ്‌കാരത്തിനാശ്രയമായിരിക്കുന്ന അങ്ങ് ആരെയാണ് നമസ്‌കരിക്കുന്നത്? ‘

നമസ്‌കരോഷി കസ്‌മൈ ത്വം …? ‘കണ്ടിട്ട് ആശ്ചര്യമായിരിക്കുന്നു. ആ ഗുരുമാഹാത്മ്യം എന്താണ്? സര്‍വതത്വങ്ങളും അറിയാവുന്ന അങ്ങ് ആത്മാവിനെ ബ്രഹ്മമയമാക്കുന്ന ആ തത്വം ഉപദേശിച്ചാലും.’ മഹാദേവന്‍ പാര്‍വതിയുടെ അപേക്ഷ കേട്ട് ആനന്ദഭരിതനായി പറയുന്നു: ദേവി! പറയാന്‍ പാടില്ലാത്തതാണ്, മുന്‍പ് ആരും പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതാണു, രഹസ്യങ്ങളില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ ഈ രഹസ്യം. ലോകത്തിനുപകരിക്കുന്ന ഈ വിഷയം ഇതിനു മുന്‍പ് ആരും ഉന്നയിച്ചിട്ടുമില്ല. എങ്കിലും എന്നെപ്പോലെ തന്നെയുള്ള ദേവിയുടെ ഭക്തി ഹേതുവായിട്ട് അതു പറയാം.

തുടര്‍ന്ന് ഗുരു എന്താണ് എന്നതിന്റെ ഒരു പൂര്‍ണ്ണവിവരണം അല്ലെങ്കില്‍ എന്താണ് പൂര്‍ണ്ണഗുരു എന്നതിന്റെ ചിത്രം ശിവവചനമെന്ന ആധികാരികതയോടു കൂടി അവതരിപ്പിക്കുകയാണ്. പുരാണങ്ങളെല്ലാം വ്യാസകൃതമാണെന്നാണ് പരമ്പരാഗതമായ വിശ്വാസം. അപ്പോള്‍ സ്‌കന്ദപുരാണം ആ മഹര്‍ഷിയുമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഗുരുഗീത ഗുരു എന്തെന്ന നിര്‍വചനം ജ്ഞാനിയായ വ്യാസമഹര്‍ഷിയുടെ ദര്‍ശനമാണെന്ന് കരുതാം.

ഒ.വി. ഉഷ

അര്‍ത്ഥമുള്ള ഹിന്ദുമതം


ജീവിത സംഭവങ്ങളില്‍ ശ്രമത്തിന് കാല്‍പ്പങ്കും വിധിക്ക് മുക്കാല്‍പ്പങ്കുമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു ഓരോന്നിനും ഓരോ കാലവും സമയവുമുണ്ട്. നമ്മെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് വിധി എന്നു ഹിന്ദുക്കള്‍ ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുന്നു.


രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തില്‍ ഹിറ്റ്‌ലര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്ന സൗകര്യങ്ങളും ആയുധബലവും ലോകത്ത് വേറൊരാള്‍ക്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരുദിവസം കൊണ്ട് അദ്ദേഹം പോളണ്ടിനെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തി. ചെക്കോസ്ലേവിയയെ വെറുതെ വാക്കുകളാല്‍ ഭയപ്പെടുത്തി വശത്താക്കി. ബോംബുകളൊന്നും വര്‍ഷിക്കാതെയാണ് ഫ്രാന്‍സ് കീഴടങ്ങിയത്. അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളെയെല്ലാം ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ സ്വന്തം ഭരണത്തിന്‍ കീഴില്‍ കൊണ്ടുവരാമായിരുന്നു.


ചര്‍ച്ചിലിനെ കാനഡയിലേക്ക് നാടുകടത്താമായിരുന്നു. യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഏഷ്യന്‍- ആഫ്രിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളും, അറേബ്യന്‍ നാടുകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധീനതയില്‍ വന്നേനെ. ഇതൊക്കെ നിഷ്പ്രയാസം നേടാവുന്നതായിട്ടും വിധി അദ്ദേഹത്തെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തി.


ബ്രിട്ടണ്‍ വെറുമൊരു കോഴിക്കുഞ്ഞാണെന്നും ആനയെ ഭക്ഷിച്ചാലേ തന്റെ വിശപ്പടങ്ങൂവെന്നും പറഞ്ഞ് സോവിയറ്റ് യൂണിയനെയാണ് ഹിറ്റ്‌ലര്‍ ലക്ഷ്യമിട്ടത്. പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിനുള്ള ശവക്കുഴി അവിടെയായിരുന്നു.


ആഗ്രഹിച്ചത് മുഴുവന്‍ നേടിയവര്‍ എത്ര പേരുണ്ടെന്ന് ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാക്കാം. ്്‌നാം വിചാരിക്കുന്നു, ദൈവം നടത്തുന്നു. ഇത് ഹിന്ദുക്കളുടെ തത്ത്വങ്ങളില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കടിഞ്ഞാണ്‍ ദൈവത്തിന്റെ കൈകളിലാണ്.
രാമനും സീതയ്ക്കും കാമനും രതിക്കും വിധിയുണ്ടായി. ചോഴനാട്ടിലെ കോവലന്റെ വിധി മാധവിയോടുള്ള ഭ്രമത്തില്‍! കണ്ണകിയുടെ വിധി മധുരയില്‍! പാണ്ഡ്യരാജാവ് നെടുഞ്ചേഴിയന്റെ വിധി ഒരു കാല്‍ച്ചിലമ്പിനുള്ളില്‍!


അലക്‌സാണ്ടറുടെ വിധി ബാബിലോണിയയില്‍! ജൂലിയസ് സീസറിന്റെ വിധി ആത്മസുഹൃത്തുക്കളുടെ കൈകളില്‍! നെപ്പോളിയന്റെ വിധി അയാളുടെ ദുര്‍മോഹത്തില്‍!

ദൈവം ഇല്ലെന്ന് വാദിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ദൈവം ദീര്‍ഘായുസ്സ് നല്‍കുന്നത് തങ്ങളുടെ ആശയങ്ങള്‍ക്കും വിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കും തോല്‍വി സംഭവിക്കുന്നത് കണ്‍മുന്നില്‍ കാണുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ്.


ശിവനും ശക്തിയും ഭൂമിയില്‍ പല രൂപങ്ങളില്‍ അവതരിച്ചതായും, തങ്ങളും വിധിയുടെ വിളയാട്ടത്തില്‍ അതിന്റെ രസമനുഭവിച്ചതായും പുരാണങ്ങളിലുണ്ട്. ഇവ വെറും കഥകളല്ല.
വിധിയെ മതിയാല്‍ ജയിക്കാം എന്നൊരു ചൊല്ലുണ്ട്. പക്ഷേ എന്റെ അനുഭവത്തില്‍ മതിയെ വിധിയാണ് വെല്ലുന്നതെന്ന അഭിപ്രായമാണുള്ളത്.



തഞ്ചാവൂരിലെ ബൃഹദീശ്വരന്‍ കോവിലില്‍ ഒരിക്കലൊരു സന്യാസി വന്നു. അമ്പലത്തിനുള്ളിലെ കന്മണ്ഡപത്തിന്റെ വടക്കേയറ്റത്ത് അദ്ദേഹത്തിനായി പ്രത്യേകം ഇരിപ്പിടം സജ്ജമാക്കിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സദ്‌വചനങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ ധാരാളം ആളുകള്‍ അവിടെ തിങ്ങിക്കൂടി. വേദങ്ങളെയും പുരാണങ്ങളെയും കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ധാരാളം വിശദീകരിച്ചു. മണ്ഡപത്തിന്റെ ഒരു കോണില്‍നിന്ന് ഒരാള്‍ എഴുന്നേറ്റു. സഭയിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാരും അയാളെ ആകാംക്ഷയോടെ ഉറ്റുനോക്കി.


സന്യാസി: താങ്കള്‍ക്ക് എന്താണ് അറിയേണ്ടത്.
ചോദ്യകന്‍: സ്വാമീ, വിധിയേയും മതിയേയും കുറിച്ച് പല ചര്‍ച്ചകള്‍ പല കാലഘട്ടങ്ങളില്‍ നടന്നിട്ടും അതിനൊരു ശരിയുത്തരം ഇതുവരെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. വിധിയെ മതിയാല്‍ ജയിക്കാമെന്നും അതല്ല മതിയെ വിധിയാണ് ജയിക്കുന്നതെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്. ഇതില്‍ സത്യമേതാണ്?
സന്യാസി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് മണ്ഡപത്തിലുണ്ടായിരുന്നവരോട് പറഞ്ഞു:

നിങ്ങള്‍ എല്ലാവരും പുറത്തേക്ക് പോകണം. ഞാന്‍ ക്ഷണിക്കുമ്പോള്‍ അകത്തുവരണം.
എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്ക് പോയി. രണ്ടു മിനിട്ടുകള്‍ക്കുശേഷം അദ്ദേഹം അവരെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. സന്യാസി ചോദിച്ചു:



കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നിങ്ങളില്‍ എത്രപേര്‍ക്കാണ് ആദ്യം ഇരുന്ന അതേ സ്ഥാനം കിട്ടിയത്?
നാലഞ്ചുപേരൊഴികെ ബാക്കിയുള്ളവരൊക്കെ പുതിയ സ്ഥലങ്ങളിലായിരുന്നു ഇരുന്നിരുന്നത്.
സന്യാസി ചോദ്യം ഉന്നയിച്ച ആളോട് പറഞ്ഞു: നോക്കൂ ഈ ചെറിയ കാര്യത്തിനുപോലും ഇവരുടെ ബുദ്ധി പ്രവര്‍ത്തിച്ചില്ല. സാവധാനം വന്നിരുന്നെങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് അവരുടെ പഴയ സ്ഥാനം തന്നെ ലഭിക്കുകയില്ലേ? ഇതാണ് വിധി.



ചോദ്യകന്‍: സ്വാമീ, ഇത് വിധിയല്ല, നമ്മുടെ അജ്ഞത എന്നുപറയുന്നതല്ലേ കൂടുതല്‍ ശരി?

സന്യാസി: അജ്ഞത എന്നത് വിധിയുമായുള്ള ബന്ധമാണ്. ബുദ്ധി എപ്പോഴും ജാഗ്രത പാലിച്ചാല്‍ വിധിയുമില്ല, വിധിച്ചവനുമില്ല. ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്ത് ആരായിട്ടെങ്കിലും ജനിക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടല്ല നാം ജനിക്കുന്നത്. അത് വിധിയുടെ നിയോഗമാണ്.


സങ്കല്‍പ്പമൊക്കെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാകണമെങ്കില്‍ വിധിയുണ്ടാകണം. എപ്പോള്‍ നാം വിചാരിക്കുന്നത് സംഭവിക്കാതിരിക്കുന്നുവോ അപ്പോള്‍ നമ്മുടെ ചിന്തയ്ക്ക് മുകളില്‍ ഒന്നുണ്ടെന്ന് ഓര്‍ക്കുക. അതിന്റെ പേരാണ് വിധി!



ചോദ്യകന്‍: ആ വിധി എപ്പോള്‍ നിര്‍ണയിക്കുന്നു? എപ്പോള്‍ തുടങ്ങുന്നു?
സന്യാസി: ശൂന്യതയില്‍ നിര്‍ണയിക്കുന്നു. ജനനത്തില്‍ തുടങ്ങുന്നു.
ധീരന്‍ വിജയം വരിച്ചാല്‍ അതയാളുടെ ധീരത കാരണം.
ഭീരു പരാജയപ്പെട്ടാല്‍ അതയാളുടെ ഭീരുത്വം കാരണം.
എന്നാല്‍ ധീരന്‍ തോല്‍ക്കുകയും ഭീരു വിജയിക്കുകയും ചെയ്താല്‍ അത് സംഭവിക്കുന്നത് വിധി കാരണം.



ദേവി മാഹാത്മ്യം - ദേവി സ്തുതികൾ


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ബ്രഹ്മരൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
മായ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
പരമാത്മാ ജീവാത്മാ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
തമസ്സു രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ആകാശ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
വായു രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
അഗ്നി രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ജല രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
പൃദ്ധി രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ജ്ഞാനേന്ദ്രിയ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
വിഷയ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
കര്‍മ്മേന്ദ്രിയ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
കര്‍മ്മേന്ദ്രിയ വിഷയ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ആധാര രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
രാഗാദി ദോഷേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
അഷ്ട രാഗകരണേന സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ധാതു രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
നാഡി രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
മണ്ഡലത്രയ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
യേക്ഷണ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ഭൂഷണ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ഗുണത്രയേണ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ജാഗരാദിയ അവസ്ഥാത്രയ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
അത്യര്ത്ഥ മായ താപത്രയേനെ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
പഞ്ചകോശ രൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ത്രിദേഹരൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:


യാ ദേവി സര്‍വ്വ ഭൂതേഷു
ത്രി മൂര്‍ത്തിരൂപേണ സംസ്തിത
നമ: സ്തസ്യൈ നമ: സ്തസ്യൈ
നമ: സ്തസ്യൈ നമോ: നമ:

യുധിഷ്ഠിരൻ - പുരാണകഥാപാത്രങ്ങൾ


യുധിഷ്ഠിരൻ പഞ്ചപാണ്ഡവരിൽ ഏറ്റവും മൂത്തയാളാണ് ധർമ്മ പുത്രരെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. പാണ്ഡുവിന്റെയും കുന്തിയുടെയും പുത്രനാണ്. മഹാഭാരതയുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡവസേനയെ നയിച്ചു. ഹസ്തിനപുരിയിലേയും ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥയിലേയും രാജാവും ലോക ചക്രവർത്തിയുമായിരുന്നു.


യുവരാജാവാവേണ്ടിയിരുന്ന യുധിഷ്ഠിരനെയും മറ്റു പാണ്ഡവരെയും ചതി പ്രയോഗത്തിലൂടെ വധിക്കാൻ ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ മൗനാനുവാദത്തോടെ ദുര്യോധനൻ പല കെണികളും ഒരുക്കി. അവയിലൊന്നും അകപ്പെടാതെ രക്ഷപ്പെട്ട പാണ്ഡവർക്കു്, ധൃതരാഷ്ട്രർ രാജ്യത്തെ രണ്ടായി വിഭജിച്ചു ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥം എന്ന പ്രദേശം നല്കി. ന്യായമായും കിട്ടേണ്ടിയിരുന്ന രാജ്യം നിഷേധിച്ചിട്ടും സമാധാന തല്പ്പരനായിരുന്ന യുധിഷ്ഠിരൻ വലിയച്ഛനായ ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ സൗജന്യം പൂർണമനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ചു.


യുധിഷ്ഠിരൻ ആരെയും തന്റെ ശത്രുവായി ഗണിക്കുന്നില്ല . അതിനാൽ അജാതശത്രു എന്ന നാമത്തിൽ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധനാണ് . സാക്ഷാൽ ധർമ്മദേവന്റെ സംപൂർണ്ണാവതാരമായിരുന്നു യുധിഷ്ഠിരൻ. ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഉത്തമ ഭക്തനായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ഉടലോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോയ മഹാനാണ് . ത്രിശങ്കു , നഹുഷൻ, മരുത്തൻ, ശിബി, ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ എന്നിവരാണ് യുധിഷ്ഠിരനു മുൻപ് ഉടലോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോയവരായ രാജാക്കന്മാർ .




യക്ഷപ്രശ്നം

മഹാഭാരതത്തില്‍ അന്തര്‍ഗതമായതും അത്യന്തം വിജ്ഞാനപ്രദവുമായ ഒരു ആഖ്യാനമാണ് യക്ഷരൂപം ധരിച്ച യമനും യുധിഷ്ഠിരനുമായുള്ള സംവാദരൂപത്തിലുള്ള “യക്ഷപ്രശ്നം”. യമധര്‍മ്മന്‍ ഉന്നയിക്കുന്ന അതിക്ലിഷ്ടമായ 126 ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് യുധിഷ്ഠിരന്‍ നല്കുന്ന ഉത്തരങ്ങള്‍ ഓരോന്നും അത്യന്തം ഉചിതവും അത്ഭുതകരവുമാണ്.


യക്ഷപ്രശ്നത്തിന് മുന്നോടിയായി നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ ചുരുക്കി വിവരിക്കാം. പാണ്ഡവരുടെ വനവാസകാലത്ത് ഒരിക്കല്‍ അവര്‍ ഒരു മുനി അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചതനുസരിച്ച് ഒരു മാനിനെ തേടി പുറപ്പെട്ടു. മാനിന്റെ കാല്‍പ്പാടുകള്‍ നോക്കി പിന്തുടര്‍ന്ന അവര്‍ ഒരു ഘോരവനത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും, അവിടെ വെച്ച് യുധിഷ്ഠിരന് അത്യധികമായ ദാഹമനുഭവപ്പെടൂകയും ചെയ്തു. സഹദേവന്‍ അടുത്തുള്ള ഉയരമേറിയ ഒരു വൃക്ഷത്തില്‍ കയറി ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോള്‍ അധികം ദൂരെയല്ലാതായി ഒരു ജലാശയം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതായി കണ്ടെത്തി. ഉടന്‍ തന്നെ എല്ലാവര്‍ക്കും വേണ്ടി ജലം കൊണ്ടുവരുവാനായി സഹദേവന്‍ പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു.


സഹദേവന്‍ ജലാശയത്തില്‍ നിന്നും ജലമെടുക്കുവാന്‍ തുനിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു, “ഞാന്‍ ഈ ജലാശയത്തില്‍ ചിരകാലമായി കഴിയുന്ന ഒരു കൊക്കാണ്. ഈ ജലാശയം എന്റെ പൂര്‍വ്വികസ്വത്താണ്. അതുകൊണ്ട് എന്റെ അനുവാദം കൂടാതെ ഈ ജലം കുടിച്ചാല്‍ നീ മരിച്ചുവീഴുന്നതാണ്”. അതിനെ വകവെയ്ക്കാതെ അയാള്‍ ജലം കുടിക്കുകയും ഉടന്‍ തന്നെ മരിച്ചുവീഴുകയും ചെയ്തു. വളരെനേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും സഹദേവന്‍ തിരിച്ചുവരാത്തതുകൊണ്ട് യുധിഷ്ഠിരന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചതനുസരിച്ച് നകുലന്‍ ജലാശയത്തിലേയ്ക്ക് പോകുകയും തന്റെ സഹോദരനെപ്പോലെ മരണമടയുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് അര്‍ജുനനും, ഭീമനും ഇതേവിധം തന്നെ മരണത്തിന് ഇരയാകുകയും ചെയ്തു. അവസാനം തന്റെ നാലു സഹോദരന്മാര്‍ക്കെന്തു സംഭവിച്ചു എന്നറിയുവാനായി യുധിഷ്ഠിരന്‍ സ്വയം ജലാശയത്തിനടുത്ത് ചെല്ലുകയും അതിന്റെ കരയില്‍ നിശ്ചേഷ്ടരായി കിടക്കുന്ന തന്റെ നാലു സഹോദരന്മാരെ കാണുകയും ചെയ്തു.



ദാഹിച്ച് അവശനായ യുധിഷ്ഠിരന്‍ ജലാശയത്തില്‍ നിന്ന് കുറച്ചു വെള്ളം കുടിയ്ക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞപ്പോള്‍ നേരത്തെ മറ്റു പാണ്ഡവന്മാരോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ആ കൊക്ക് യുധിഷ്ഠിരനോടും തന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ ആ സാഹസത്തിനു മുതിരരുത് എന്ന് പറയുകയും താന്‍ ഒരു യക്ഷനാണെന്ന വസ്തുത വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് തൃപ്തികരമായ ഉത്തരം നല്കിയതിനുശേഷം വേണമെങ്കില്‍ വെള്ളം കുടിക്കുകയോ കൊണ്ടുപോകുകയോ ചെയ്യാമെന്നു യക്ഷന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ യുധിഷ്ഠിരന്‍ യക്ഷന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് മറുപടി നല്കുവാന്‍ തയ്യാറായി.


യക്ഷന്റെ ഓരോ ചോദ്യത്തിനും യുധിഷ്ഠിരന്‍ അല്പം പോലും മടിച്ചു നില്‍ക്കാതെ ഉചിതമായ മറുപടി നല്കുകയും ചെയ്തു. ജ്യേഷ്ഠപാണ്ഡവന്റെ അപാരമായ ജ്ഞാനവും, സൂക്ഷ്മദര്‍ശിത്വവും, ബുദ്ധിശക്തിയും, സ്വഭാവവൈശിഷ്ട്യവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ് ഈ സംവാദം. സഹസ്രാബ്ദങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഇന്നും നമ്മെ അത്ഭുതപരതന്ത്രരാക്കുന്ന ഒരു സന്ദര്‍ഭം ഇതിലുണ്ട്. “എന്താണ് ആശ്ചര്യം?” എന്ന യക്ഷന്റെ ചോദ്യത്തിന് യുധിഷ്ഠിരന്‍ നല്കിയ മറുപടി ഇതായിരുന്നു, “ഓരോ ദിവസവും എത്രയോ പേര്‍ മരണമടയുന്നതു കണ്ടിട്ടും അതു കണ്ടുനില്‍ക്കുന്നവരെല്ലാം തന്നെ തങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ല എന്നു വ്യാമോഹിക്കുകയാണ്”.


തന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് യുധിഷ്ഠിരന്‍ നല്‍കിയ ഉത്തരങ്ങള്‍ കേട്ടു തൃപ്തനായ യക്ഷന്‍ യുധിഷ്ഠിരനോട് ഏതെങ്കിലും ഒരു അനുജനെ ജീവിപ്പിക്കാം എന്ന് ഉറപ്പ് നല്‍കിയപ്പോള്‍ നകുലനെ ജീവിപ്പിക്കുവാനാണ് യുധിഷ്ഠിരന്‍ യക്ഷനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. ഇത് യക്ഷനെ വളരെയധികം അമ്പരിപ്പിച്ചു. ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുള്ള ഭീമനെയും, വില്ലാളിവീരനായ അര്‍ജുനനെയും ജീവിപ്പിക്കുവാനാവശ്യപ്പെടാതെ നകുലനെ ജീവിപ്പിക്കുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്തിനാണ് എന്ന് യക്ഷന്‍ ചോദിച്ചു. യുധിഷ്ഠിരന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു, “ഞാന്‍ വളരെ ധ‍ര്‍മ്മനിഷ്ഠയുള്ള ഒരു രാജാവാണ്. ധര്‍മ്മത്തെ രക്ഷിക്കുന്നവരെ ധര്‍മ്മം രക്ഷിക്കുകയും, അതിനെ ഹനിക്കുന്നവരെ അത് ഹനിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. എനിക്ക് രണ്ട് അമ്മമാരുണ്ട്, കുന്തിയും മാദ്രിയും. ഇവര്‍ രണ്ടുപേരും എനിക്ക് ഒരുപോലെ പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്. ഇന്ന് കുന്തിയുടെ മൂത്തപുത്രനായ ഞാന്‍ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. എന്നാല്‍ മാദ്രിയുടെ രണ്ടു മക്കളും മരിച്ചുകഴിഞ്ഞു. അതു കൊണ്ട് മാദ്രിയുടെ ആദ്യജാതനായ നകുലന്‍ ന്യായമായും ജീവിക്കേണ്ടതാണ്.



യക്ഷപ്രശ്നത്തിലെ ഏറ്റവും മര്‍മ്മപ്രധാനമായ അംശമാണ് ഇതെന്ന് നമുക്ക് അനുമാനിക്കാം. സകലശാസ്ത്രവിശാരദനായ ഒരാള്‍ക്ക് ഏതു ചോദ്യത്തിനും നിഷ്പ്രയാസം ഉത്തരം നല്‍കുവാന്‍ കഴിയും. എന്നാല്‍ ജീവിതത്തിലെ ഒരു സന്ദിഗ്ദ്ധഘട്ടത്തില്‍ തന്റെ ശരിയായ ധര്‍മ്മം എന്താണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയുക വളരെ പ്രയാസമുള്ള കാര്യമാണ്. യുധിഷ്ഠിരന്റെ ധര്‍മ്മനിഷ്ഠ, സമദര്‍ശിത്വം, ത്യാഗം, വിരക്തി എന്നീ ഗുണങ്ങളാണ് ഇവിടെ പ്രകടമാകുന്നത്. സ്ഥാനഭൃഷ്ടനായ ഒരു രാജാവെന്ന നിലയില്‍ തന്റെ രാജ്യം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന് യുധിഷ്ഠിരന് വേണ്ടിയിരുന്നത് കരുത്തന്മാരായ ഭീമാര്‍ജുനന്മാരാണെന്നിരിക്കെ തെല്ലും സംശയിക്കാതെ നകുലന്റെ ജീവനുവേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച യുധിഷ്ഠിരന്‍ നമുക്ക് ഒരു ആദര്‍ശപുരുഷനായി മാറുകയാണിവിടെ. അതുകൊണ്ടു തന്നെയായിരിക്കണം യുധിഷ്ഠിരനെ പരീക്ഷിക്കുവാന്‍ യക്ഷനായി വന്ന യമന്‍ സന്തുഷ്ടനായി നാലു സഹോദരന്മാര്‍ക്കും ജീവന്‍ നല്‍കി അവരെ അനുഗ്രഹിച്ചു മടങ്ങിയത്. എന്തുകൊണ്ടും, മഹാഭാരതത്തിലെ അവിസ്മരണീയങ്ങളായ കഥകളില്‍ യക്ഷപ്രശ്നത്തിന് ഒരു മുഖ്യമായ സ്ഥാനമുണ്ട് എന്നുള്ളതില്‍ സംശയമില്ല.

ഉത്തരഭാരതത്തിലെ സരസ്വതീ പൂജ


ഇന്ന് വസന്ത പഞ്ചമി

ഇന്ന് വസന്തപഞ്ചമി. രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ സരസ്വതീ പൂജയുടെ ആഘോഷമാണ്ശ്രീപഞ്ചമി എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന വസന്തപഞ്ചമിയില്‍. മാഘമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ അഞ്ചാം നാളിലാണ് ആഘോഷം വരുന്നത്.

ബ്രഹ്മമുഖത്തുനിന്ന് സരസ്വതീദേവി ആവിര്‍ഭവിച്ചത് മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷപഞ്ചമി നാളിലായിരുന്നുവെന്ന് വിശ്വാസം. കവിശ്രേഷ്ഠന്‍
കാളിദാസന് സരസ്വതീദേവി പ്രത്യക്ഷയായത് ഈ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

മാഘമാസം അതിവിശിഷ്ടമാണ്. മാഘം(മകരം-കുംഭം), വൈശാഖം (മേടം-ഇടവം), കാര്‍ത്തികം (തുലാം-വൃശ്ചികം) എന്നിവ ഹൈന്ദവാചാരങ്ങളിലും ആഘോഷത്തിലും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്.

കേരളത്തില്‍ നവരാത്രി-വിജയദശമി കാലത്ത് സരസ്വതീ പൂജ നടത്തും പോലെ ആഘോഷമാണ് ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ വസന്തപഞ്ചമിയാഘോഷം. മലയാളി വിദ്യാരംഭം വിജയദശമിക്ക് നടത്തുംപോലെയാണവ് ഈ ദിവസം അവര്‍ക്ക്. വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളിലും സരസ്വതീപൂജ പതിവാണ്. പ്രസിദ്ധമായ ബനാറസ് ഹിന്ദു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ ശിലാസ്ഥാപനം നടത്താന്‍ പണ്ഡിറ്റ് മദന്‍ മോഹന്‍ മാളവ്യ വസന്തപഞ്ചമി നാളാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

ഏറെക്കുറേ കേരളത്തിലെ സരസ്വതീ പൂജാ ചടങ്ങുകളാണ് ഉത്തരേന്ത്യയിലും. പുസ്തകവും, പേനയും ദേവിയുടെമുന്നില്‍ സമര്‍പ്പിച്ചു പൂജിക്കുന്നു. വസന്തപഞ്ചമിയില്‍ സരസ്വതീദേവിയെ പൂജിക്കുന്നവര്‍ക്ക ജ്ഞാനസിദ്ധിയുണ്ടാവും. മാഘശുക്ലപഞ്ചമിയില്‍ ഷോഡശോപചാരങ്ങളോടെ സരസ്വതിയെ പൂജിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ദേവിയുടെ അധിവാസ സ്ഥാനമായി ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ വര്‍ണ്ണിക്കപ്പെടുന്ന മണിദ്വീപില്‍ ഒരു ബ്രഹ്മദിനം കഴിയാനും പണ്ഡിതനായി പുനര്‍ജ്ജനിക്കാനാവും, വിശ്വാസം അങ്ങനെയാണ്.

പ്രകൃതിയും മഞ്ഞനിറമണിയുന്ന ഈ കാലത്ത് ദേവീപൂജയും പീതവര്‍ണ്ണത്തില്‍ ആറാടുന്ന കാഴ്ചകാണാം. കടുകു വയലുകള്‍ മഞ്ഞപ്പൂക്കള്‍കൊണ്ടു നിറയും. ദേവിക്കു മഞ്ഞനിറമുള്ള പൂക്കളും വസ്ത്രങ്ങളും സമര്‍പ്പിക്കുകയാണ് പതിവ്. നിവേദിക്കുന്ന മധുരപലഹാരങ്ങള്‍ക്കും മഞ്ഞനിറമായിരിക്കും. വിശ്വാസികള്‍ മഞ്ഞവസ്ത്രം ധരിക്കുന്നു. ഐശ്വര്യത്തിന്റേയും, ശുഭപ്രതീക്ഷകളുടേയും, പ്രകാശത്തിന്റേയും ഊര്‍ജ്ജത്തിന്റേയും നിറമാണു മഞ്ഞ.
സരസ്വതിക്കൊപ്പം മഹാലക്ഷ്മിയെയും ഈ ദിവസം പൂജിക്കുന്നു.

വസന്തപഞ്ചമി തുടങ്ങി 41-ാം നാളില്‍ ഹോളി (ഫാല്‍ഗുന പൂര്‍ണ്ണിമ). ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ സഹോദരി ഹോളിക, വിഷ്ണുഭക്താനായ പ്രഹ്ലാദനെ അഗ്‌നിക്ക് ഇരയാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതും പരാജയപ്പെട്ടതും അനുസ്മരിക്കുക കൂടിചെയ്യുന്ന ഹോളി ദിനത്തില്‍ ചുട്ടെരിക്കാന്‍ ഹോളികയുടെ കോലം ഒരുക്കല്‍ വസന്തപഞ്ചമിയില്‍ തുടങ്ങും.

പഞ്ചാബികള്‍ പട്ടം പറത്തല്‍ ഉത്സവമായി ഈ ദിനം ആഘോഷിക്കുന്നു. സിഖുസമൂഹം കാമദേവനേയും, രതീദേവിയേയും, വസന്തദേവനേയും പൂജിക്കുന്ന ദിനം കൂടിയാണിത്.

വസന്തപഞ്ചമി (മാഘശുക്ലപഞ്ചമി) 1st ഫെബ്രുവരി 2017




2017 ഫെബ്രുവരി 1 നാണ് ഈ വര്‍ഷത്തെ വസന്തപഞ്ചമി. ബ്രഹ്മദേവന്റെ മുഖത്തുനിന്നും സരസ്വതീദേവി ആവിര്‍ഭവിച്ചത് മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷപഞ്ചമി നാളിലായിരുന്നു(മാഘമാസത്തിലെ അഞ്ചാം ദിനം) എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാല്‍ മാഘശുക്ലപഞ്ചമി ദേവിയുടെജന്മദിനമായി ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. കാളിദാസനുമുന്നില്‍ സരസ്വതീദേവി പ്രത്യക്ഷയായി വരം നല്‍കിയതു വസന്തപഞ്ചമിനാളിലാണ് എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. മാഘശുക്ലപഞ്ചമി വസന്തപഞ്ചമി എന്ന പേരിലാണു കൂടുതലായി അറിയപ്പെടുന്നത്. ശ്രീപഞ്ചമി എന്നും ഈ ദിവസത്തെ വിളിക്കാറുണ്ട്. മാഘമാസം അതീവ വൈശിഷ്ട്യമാര്‍ന്ന പുണ്യമാസമാണ്. മാഘം(മകരം-കുംഭം), വൈശാഖം (മേടം-ഇടവം), കാര്‍ത്തികം (തുലാം-വൃശ്ചികം) എന്നിവയ്ക്ക് ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങള്‍ വളരെയധികം  പ്രാധാന്യം കല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. വസന്തകാലം ആരംഭിക്കുന്നത് മാഘമാസത്തിലാണ്.


വസന്തപഞ്ചമി ദിനം വിജയദശമിപോലെതന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ ഈ ദിവസം ആഘോഷപൂര്‍വ്വം കൊണ്ടാടുന്നു. കേരളീയര്‍ വിദ്യാരംഭം കുറിക്കുവാന്‍ വിജയദശമി തിരഞ്ഞെടുത്തപ്പോള്‍ ഉത്തരേന്ത്യയില്‍കുട്ടികളെ വിദ്യയുടെ ലോകത്തേക്ക് ആനയിക്കുന്നത് ദേവിയുടെ ജന്മദിനമായ വസന്തപഞ്ചമിയിലാണ്. വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളിലും അന്നു ദേവിയെ പൂജിക്കാറുണ്ട്. പ്രസിദ്ധമായ ബനാറസ് ഹിന്ദു യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി(കാശി ഹിന്ദുവിശ്വവിദ്യാലയം) യ്ക്കു പണ്ഡിറ്റ് മദന്‍ മോഹന്‍ മാളവ്യ ശിലാസ്ഥാപനം നടത്തിയത് ഒരു വസന്തപഞ്ചമി നാളിലായിരുന്നു.


സത്വപ്രധാനയും ശുക്ലവര്‍ണ്ണയുമായ സരസ്വതീദേവിയെ വസന്തപഞ്ചമി നാളില്‍ പ്രഭാതത്തില്‍ ജലഗന്ധപുഷ്പദീപാദികളാല്‍ പൂജിക്കേണ്ടതാണ്. വസന്തപഞ്ചമി നാളില്‍ദേവിക്കു മഞ്ഞനിറമുള്ള പൂക്കളും വസ്ത്രങ്ങളും സമര്‍പ്പിക്കുകയാണു ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ പതിവ്. ദേവിക്ക് അന്നേദിവസം നിവേദിക്കുന്ന മധുരപലഹാരങ്ങളും മഞ്ഞനിറമുള്ളതായിരിക്കും(മഞ്ഞ ലഡ്ഡു, കേസര്‍ഹല്‍വ, കേസരി). ആളുകളും മഞ്ഞവസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിക്കുന്നു. വസന്തത്തിന്റെ വര്‍ണ്ണമായി മഞ്ഞ കരുതപ്പെടുന്നു. ഐശ്വര്യത്തിന്റേയും, ശുഭപ്രതീക്ഷകളുടേയും, പ്രകാശത്തിന്റേയും ഊര്‍ജ്ജത്തിന്റേയും നിറമാണു മഞ്ഞ.


പുസ്തകവും, പേനയുമെല്ലാം ദേവിയുടെമുന്നില്‍ സമര്‍പ്പിച്ചു പൂജിക്കുന്നു. വസന്തപഞ്ചമി നാളില്‍ സരസ്വതീദേവിയെ പൂജിക്കുന്നവര്‍ക്ക ്ജ്ഞാനസിദ്ധിയും മോക്ഷവും ലഭിക്കുന്നതാണ്. മാഘശുക്ലപഞ്ചമിയില്‍ ഷോഡശോപചാരങ്ങളോടെ സരസ്വതിയെ പൂജിക്കുന്നവര്‍ മണിദ്വീപില്‍ ഒരു ബ്രഹ്മദിനം കഴിയുകയും പുനര്‍ജന്മത്തില്‍ മഹാപണ്ഡിതനായി ഭവിക്കുകയുംചെയ്യും.


മാഘസ്യശുക്ലപഞ്ചമ്യാം പൂജയേദ്യഃസരസ്വതീം
    സംയതോ ഭക്തിതോദത്വാചോപചാരാണിഷോഡശ
    മഹീയതേമണിദ്വീപേ യാവദ്ബ്രഹ്മദിവാനിശം
    സംപ്രാപ്യ ച പുനര്‍ജ• സഭവേത്കവി പണ്ഡിതഃ  

(ദേവീഭാഗവതം 9:30:1820)


അന്നേദിവസം സരസ്വതീ ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ ദര്‍ശനം നടത്തുന്നതും സരസ്വതീസ്‌തോത്രങ്ങളും(വിശിഷ്യാ സഹസ്രനാമസ്‌തോത്രം) മന്ത്രങ്ങളും നിഷ്ഠയോടെ ജപിക്കുന്നതും ഫലദായകമാണ്. മഹാലക്ഷ്മിയെ പൂജിക്കുന്ന ദിനം കൂടിയാണു ശ്രീപഞ്ചമി. മാഘശുക്ലപഞ്ചമി പൂജയെക്കുറിച്ച് സംവത്‌സര പ്രദീപം പറയുന്നു


    പഞ്ചമ്യാം പൂജയേല്ലക്ഷ്മീം പുഷ്പധൂപാന്നവാരിഭിഃ
    മസ്യാധാരംലേഖിനീഞ്ച പൂജയേന്ന ലിഖേത്തതഃ
    മാഘേമാസിസിതേ പക്ഷേ പഞ്ചമീയാ ശ്രിയഃ പ്രിയാ
    തസ്യാഃ പൂര്‍വാഹ്നഏവേഹകാര്യഃസാരസ്വതോത്‌സവഃ


പഞ്ചമിയില്‍ മഹാലക്ഷ്മിയെ പുഷ്പം, ധൂപം, നിവേദ്യം, ജലം എന്നിത്യാദികളാല്‍ പൂജിക്കണം. ദേവിയുടെ ആധാരശക്തികളെയും എഴുത്തുപകരണങ്ങളെയും പൂജിച്ച ശേഷം എഴുതണം. ശ്രീക്ക് പ്രിയങ്കരമായ മാഘശുക്ലപഞ്ചമിയില്‍ പൂര്‍വാഹ്നത്തില്‍(പ്രഭാതത്തില്‍) സാരസ്വതോത്‌സവംആഘോഷിക്കണം. ‘ശ്രീ’ശബ്ദത്തിനു ലക്ഷ്മിയെന്നും സരസ്വതിയെന്നും അര്‍ത്ഥമുള്ളതിനാല്‍ ഇവിടെ സരസ്വതി എന്നു സ്വീകരിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം എന്ന് ശബ്ദകല്‍പദ്രുമം.


                     സാധാരണയായി മകരമാസത്തിലെ ഉത്രട്ടാതിയോടുചേര്‍ന്നാണു വസന്തപഞ്ചമി വരുന്നത്. കൊടിയേറി ഉത്‌സവം നടക്കുന്ന കേരളത്തിലെ മുഖ്യ സരസ്വതീ ക്ഷേത്രമായ വടക്കന്‍ പറവൂര്‍ ദക്ഷിണമൂകാംബികാ സരസ്വതീ ക്ഷേത്രത്തിലെ ആറാട്ട് മകരത്തിലെ ഉത്രട്ടാതി നാളിലാണ് എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. വസന്തപഞ്ചമിയുടെ നാല്‍പതാം ദിനമാണുഹോളി(ഫാല്‍ഗുന പൂര്‍ണ്ണിമ). പ്രഹ്ലാദനെ അഗ്നിക്ക് ഇരയാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച ഹോളികയുടെ (ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ സഹോദരിയുടെ) രൂപം വസന്തപഞ്ചമി നാളുമുതല്‍ ഒരുക്കിതുടങ്ങുകയും ഹോളിയുടെ അന്നു കത്തിച്ചുകളയുകയും ചെയ്യുന്നു.


ഉത്തരേന്ത്യയിലെ കടുകു പാടങ്ങളെല്ലാം മഞ്ഞനിറത്തിലുള്ള പൂക്കള്‍ നിറഞ്ഞു മനോഹരമാകുന്ന കാലംകൂടിയാണിത്. പഞ്ചാബില്‍ സിഖ്‌സമൂഹം പട്ടങ്ങളുടെ ഉത്‌സവമായും മാഘശുക്ലപഞ്ചമി ആഘോഷിക്കുന്നു. കാമദേവനേയും, രതീദേവിയേയും, വസന്തദേവനേയും പൂജിക്കുന്ന ദിനം കൂടിയാണിത്. വസന്തപഞ്ചമിയുടെ തലേദിവസം ചതുര്‍ത്ഥിയാണ്. ഗണപതിയെ പൂജിക്കുവാന്‍ വിനായകചതുര്‍ത്ഥി പോലെതന്നെ പ്രാധാന്യമേറിയദിവസം. ചതുര്‍ത്ഥി നാളില്‍ മഹാഗണപതിയേയും വസന്ത പഞ്ചമി നാളില്‍ സരസ്വതിയേയും ആരാധിക്കുകവഴി മനുഷ്യര്‍ക്കു നിത്യജീവിതത്തില്‍ ആവശ്യമായ സകലതും സിദ്ധിക്കും.


കേരളത്തില്‍ വസന്തപഞ്ചമിക്ക് അധികം പ്രാധാന്യംകൊടുത്തുകാണുന്നില്ല. ശ്രീകൃഷ്ണജയന്തിയും, തിരുവാതിരയും, തിരുവോണവും, തൃക്കാര്‍ത്തികയുമാണു മലയാളികള്‍ ആഘോഷിക്കാറുള്ള നാലു പ്രധാന ജന്മദിനങ്ങള്‍ (യഥാക്രമം ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണന്റേയും, ഭഗവാന്‍ ശിവന്റേയും വാമന മൂര്‍ത്തിയുടെയും, ദേവിയുടേയും ജന്മദിനങ്ങള്‍). ഗണപതി ഭഗവാന്റെ ജന്മദിനമായ വിനായകചതുര്‍ ത്ഥി, ശ്രീരാമജന്മദിനമായ രാമനവമി, ഹനുമാന്റെജന്മദിനമായ ഹനുമദ്ജയന്തി, ബലരാമജന്മദിനമായ അക്ഷയതൃതീയ, വൈശാഖമാസത്തിലെ നരസിംഹജയന്തി എന്നിവയ്ക്ക് മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതിലുമധികം ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും മലയാളികള്‍ ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതുപോലെ വസന്തപഞ്ചമിയും സമുചിതമായി അനന്തരഭാവിയില്‍ കൊണ്ടാടപ്പെടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം.

അര്‍ച്ചന മുടക്കരുത്



അമൃതവാണി
amruthaരാവിലെ കുളി കഴിഞ്ഞ് കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന്, അര്‍ച്ചന ചെയ്യണം. അതിന് സാധിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഒറ്റയ്ക്കായാലും മതി. കുളിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത സാഹചര്യമാണെങ്കില്‍ മാത്രം, കൈകാല്‍ കഴുകി ബാഹ്യശുദ്ധി വരുത്തണം. അര്‍ച്ചന മുടക്കരുത്.
സ്ത്രീകള്‍ ഋതുവാകുന്ന അവസരത്തില്‍ അവരുടെ മനസ്സില്‍ കൂടുതല്‍ ദുശ്ചിന്തകള്‍ ഉണ്ടാകും. ആസമയം മന്ത്രം ജപിക്കേണ്ടത് വളരെ ആവശ്യമാണ്. എന്നാല്‍ ഗൃഹസ്ഥ മക്കള്‍ കുറേയൊക്കെ ബാഹ്യാചാരത്തിലും ശ്രദ്ധവയ്ക്കണം. ആ ദിവസങ്ങളില്‍ സ്ത്രീകള്‍ കൂട്ടത്തില്‍നിന്ന് മാറിയിരുന്ന്, ഇഷ്ടമന്ത്രം ചൊല്ലിയാല്‍ മതി. മനസ്സില്‍ ആശങ്ക തോന്നുന്നില്ലെങ്കില്‍ സഹസ്രനാമം തന്നെ ചൊല്ലാം. തെറ്റില്ല. ലളിതാസഹസ്രനാമം സ്ത്രീകള്‍ ചൊല്ലരുതെന്നൊക്കെ ചിലര്‍ പറഞ്ഞേക്കാം. നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാഷയാണ് അമ്മ കേള്‍ക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് അര്‍ച്ചന ചൊല്ലുന്നതില്‍ മക്കള്‍ തെറ്റുവിചാരിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.
വീട്ടില്‍ അര്‍ച്ചന നടത്തുന്ന സമയം, കഴിവതും ആരും തന്നെ കിടന്നുറങ്ങാതെ നോക്കണം. അര്‍ച്ചന ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഉറക്കം വന്നാല്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നെങ്കിലും തുടരണം. അര്‍ച്ചന നടക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്, ഇഷ്ടമൂര്‍ത്തിയുടെ സൂക്ഷ്മസാന്നിദ്ധ്യം ഉണ്ടെന്ന കാര്യം മക്കള്‍ മറക്കരുത്. അതിന്നിടയില്‍ എഴുന്നേറ്റു പോവുക, മറ്റുകാര്യങ്ങള്‍ സംസാരിക്കുക ഒന്നും പാടില്ല.

എന്തൊക്കെ ചെയ്താലു - ദര്‍ശന കഥകള്‍ - 15



ഏകനാഥ് മഹാരാജ് എന്ന ഒരു യോഗിവര്യന്‍ മഹാരാഷ്ട്രയില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു. ആര്‍ക്കും ഒരുതരത്തിലും അദ്ദേഹത്തെ പ്രകോപിതനാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.സന്യാസിമാരോട് പൊതുവെ അവജ്ഞയുള്ള ഒരു ധനികന്‍ ഏകനാഥിന്റെ പ്രശസ്തിയില്‍ അസൂയാലുവായി. എങ്ങനെയും അദ്ദേഹത്തെ കോപിഷ്ഠനാക്കണമെന്ന വിചാരം ധനികനില്‍ നിറഞ്ഞു.

ആയിടയ്ക്കാണ് ഒരു ബ്രാഹ്മണന്‍, തന്റെ മകളെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചയക്കാന്‍ സഹായം ആവശ്യപ്പെട്ട് ധനികനെ സമീപിച്ചത്. ധനികന്‍ അയാളോട് പറഞ്ഞു:

”നിങ്ങള്‍ക്ക് ഞാന്‍ 200 രൂപ തന്നു സഹായിക്കാം. പക്ഷെ, ഒരു വ്യവസ്ഥ പാലിക്കണം. ഏകനാഥ് മഹാരാജിനെ ചെന്നുകണ്ട് എങ്ങനെയും കുപിതനാക്കണം.”

”ശരി. ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിലും ശ്രമിച്ചുനോക്കാം. മകളുടെ കല്യാണം നടക്കണമല്ലോ.” എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണന്‍ പോയി.


ഏകനാഥിന്റെ വീട്ടില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ദൈവനാമങ്ങള്‍ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ട് വരാന്തയിലിരിക്കുകയായിരുന്നു. പടികയറി ബ്രാഹ്മണന്‍ കോപത്തോടെ ശകാരം ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് വരാന്തയിലേക്ക് ചെന്നത്.
ഏകനാഥ് വിനയത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ് അതിഥിയെ ഇരിക്കാന്‍ ക്ഷണിച്ചു. പിന്നെ ഇരുന്നുകൊണ്ടായി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശകാരവര്‍ഷം!

അതൊന്നും താന്‍ കേള്‍ക്കുന്നില്ല എന്ന മട്ടില്‍ ഏകനാഥ് ഭാര്യയെ വിളിച്ചു. ഭാര്യ വന്നു ബ്രാഹ്മണന്റെ കാല്‍ കഴുകി തുടച്ചു. അപ്പോള്‍ അവരുടെ നേര്‍ക്കായി ശകാരഘോഷം! പക്ഷെ, അവരും അത് ശ്രദ്ധിച്ചതായി ഭാവിച്ചില്ല. ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കാന്‍ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോവുകയും ചെയ്തു.

”എന്താണ് അങ്ങയുടെ ആഗമനോദ്ദേശ്യം?” ബ്രാഹ്മണനോട് ഏകനാഥ് ചോദിച്ചു. മറുപടിയായി കിട്ടിയത് കുറേ ശകാരവാക്കുകള്‍! ഇടയ്ക്ക് ബ്രാഹ്മണന്‍ വെളിച്ചപ്പാടിനെപ്പോലെ തുള്ളിനടന്നു. അപ്പൊഴും ഏകനാഥ് ദൈവനാമങ്ങള്‍ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഉച്ചയായപ്പോള്‍ ഏകനാഥ് ബ്രാഹ്മണനെ ഭക്ഷണത്തിനു ക്ഷണിച്ചു. ഭക്ഷണത്തിനിടയിലും ബ്രാഹ്മണനില്‍നിന്ന്, ഉരുളയ്ക്ക് ഉപ്പേരിപോലെ, ശകാരശബ്ദങ്ങള്‍ തെറിച്ചു. വെള്ളം തട്ടിമറിച്ചു. ഭക്ഷണ ബാക്കി തറയിലാകെ വിതറുകയും ചെയ്തു.

നിലം വൃത്തിയാക്കാന്‍ കുനിഞ്ഞ ഏകനാഥിന്റെ ഭാര്യയുടെ പുറത്ത് കയറിയിരുന്ന് ബ്രാഹ്മണന്‍ ചിരിച്ചു. ഇത്തവണ ഏകനാഥ് കോപിക്കാതിരിക്കില്ല എന്ന വിചാരത്തിലായിരുന്നു അയാള്‍.
പക്ഷെ ഏകനാഥ് ഭാര്യയോടു ഉത്കണ്ഠയോടെ പറഞ്ഞു: ”അയ്യോ, എഴുന്നേല്‍ക്കല്ലേ! നമ്മുടെ അതിഥിക്ക് വീഴ്ച പറ്റാതെ നോക്കണേ.”
സാധ്വിയായ ഭാര്യ പറഞ്ഞു: ”ഇല്ല. ഞാന്‍ മുട്ടുകുത്തിയിരിക്കയാണ്. മകന്‍ ചെറുപ്പമായിരുന്നപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ എന്റെ പുറത്തുകയറി കളിക്കാറുള്ളതല്ലേ? അവന്നു അപകടം പറ്റാതെ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ടല്ലോ. അതുപോലെ നോക്കാം.”


ഇത്രയും കേട്ടപ്പോള്‍ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാവമൊക്കെ മാറി. എഴുന്നേറ്റ് കൈകഴുകി വന്നു. ഏകനാഥിന്റെ ഭാര്യയുടെ പാദങ്ങളില്‍ നമസ്‌കരിച്ചു:
”അമ്മേ! എന്നോട് ക്ഷമിക്കണേ! ലൗകികമോഹങ്ങളില്‍ അകപ്പെട്ടു ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യേണ്ടിവന്നതാണ്.”

പിന്നെ ഏകനാഥിന്റെ പാദങ്ങളിലും പ്രണമിച്ചു പറഞ്ഞു.

”സ്വാമീ, എന്നോട് ക്ഷമിച്ചാലും. ഇത്രയൊക്കെ ശകാരിച്ചിട്ടും അതിക്രമങ്ങള്‍ ചെയ്തിട്ടും അങ്ങയെ കോപിഷ്ഠനാക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങ് മഹാനായ യോഗിയാണ്. അനുഗ്രഹിച്ചാലും.”

ഏകനാഥ് ബ്രാഹ്മണനെ എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ച് സവിനയം പറഞ്ഞു:
”ആട്ടെ, അങ്ങ് എന്തിനാണ് എന്നെ കാണാന്‍ വന്നത്? എന്താണ് ഞാന്‍ അങ്ങയ്ക്കുവേണ്ടി ചെയ്യേണ്ടതായിട്ടുള്ളതെന്ന് ഇനിയെങ്കിലും പറയൂ.”

”അങ്ങയെ ഒന്നു കോപിഷ്ഠനാക്കണം. എങ്കില്‍ എനിക്ക് 200 രൂപ തരാമെന്ന് ഒരു ധനികന്‍ ഏറ്റിരുന്നു. എന്റെ മകളുടെ കല്യാണം നടത്താന്‍ വേണ്ടിയായിരുന്നു ഈ മഹാപാപമെല്ലാം ഞാന്‍ ചെയ്തത്.” ബ്രാഹ്മണന്‍ കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞു.

”അയ്യോ! നേരത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ പടി കയറിവരുമ്പെഴേ ഞാന്‍ കോപിച്ചു വടിയെടുത്ത് ഓടിച്ചേനേ!”

”സ്വാമിയുടെ മഹത്വം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞില്ല. ധനികന്റെ സഹായത്തിന് പോകാതെ അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹം തേടിയാല്‍ മതിയായിരുന്നു. എന്നെയും കുടുംബത്തെയും അനുഗ്രഹിച്ചാലും!””സാരമില്ല. അങ്ങ് സമാധാനമായി പോകൂ. ദൈവാനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകട്ടെ.” എന്നു പറഞ്ഞ് ഏകനാഥ് ആ ബ്രാഹ്മണനെ യാത്രയാക്കി.



ശാന്തത


പത്തായത്തിൽ നെല്ല് നിറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് വാച്ച് നഷ്ടപ്പെട്ട കാര്യം കൃഷിക്കാരന് മനസിലായത്. പഴയതായിരുന്നെങ്കിലും വിവാഹവാച്ച് ആയിരുന്നതിനാൽ അതിനോട് വൈകാരികമായ അടുപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. പത്തായത്തിൽ മുഴുവൻ തിരഞ്ഞെങ്കിലും വാച്ച് കണ്ടെത്താനായില്ല. 

അവസാനം റോഡിൽ ക്രിക്കറ്റ് കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന കുട്ടികളോട് പറഞ്ഞു "പത്തായത്തിൽ വീണുപോയ എന്റെ വാച്ച് തപ്പി എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു സമ്മാനം നല്കും" സമ്മാനം എന്നു കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും കൂടി പത്തായത്തിനകത്തേക്കു ഓടിക്കയറി. കുറെ സമയം അവിടെയെല്ലാം നോക്കിയെങ്കിലും വാച്ച് കണ്ടെത്താനായില്ല. എല്ലാവരും തിരച്ചിൽ അവസാനിച്ചപ്പോൾ ഒരു കുട്ടി പറഞ്ഞു "എനിക്കൊരവസരം തരുകയാണെങ്കിൽ വാച്ച് കണ്ടു പിടിക്കാം" കൃഷിക്കാരൻ സമ്മതിച്ചു അല്പ സമയം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തു വന്നപ്പോൾ അവന്റെ കൈയിൽ വാച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നു. കൃഷിക്കാരന് അത്ഭുതമായി

 "കുറെപ്പേർ ശ്രമിച്ചിട്ട് നടക്കാത്തത് എങ്ങനെയാണ് ഒറ്റയ്ക്ക് സാധിച്ചത്?" അയാൾ ചോദിച്ചു. " ഞാൻ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്തില്ല. അല്പസമയം ശാന്തനായി അവിടെ ഇരുന്നു. ആ നിശബ്ദതയിൽ വാച്ചിന്റെ സൂചിയുടെ ടിക്ക് ടിക്ക് ശബ്ദം കേട്ടു " കുട്ടി പറഞ്ഞു.

ജീവിതത്തിൽ വിജയിക്കണമെങ്കിൽ ശാന്തത നിറഞ്ഞ ഒരു മനസ് അനിവാര്യമാണ്. ശാന്തമായ ഹൃദയത്തോടെ എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളാണ് വിജയത്തിൽ എത്തുന്നത്. 


"പ്രശാന്തമായ മനസ് ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നല്കുന്നു ''

മന്ദോദരീ ചരിതം - ശ്രീമദ്‌ ദേവീഭാഗവതം. 5. 17 - ദിവസം 109.




ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ ദേവീ പപ്രച്ഛ ദാനവം
കാ സാ മന്ദോദരീ നാരീ കോ fസൌ ത്യക്തോ നൃപസ്തയാ
ശഠ: കോ വാ നൃപ: പാശ്ചാത്തന്മേ ബ്രൂഹി കഥാനകം
വിസ്തരേണ യഥാപ്രാപ്തം ദുഃഖം വനിതയാ പുന:


മഹിഷന്‍ ‘മന്ദോദരിയുടെ കഥപോലെ’ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ദേവി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു: ‘ആരാണീ മന്ദോദരി? അവള്‍ക്ക് വിവാഹത്തിനായി ഏത് മൂര്‍ഖനെയാണ്  ഒടുവില്‍ കിട്ടിയത്?’


മഹിഷന്‍ പറഞ്ഞു: ‘ഈ ഭൂമിയില്‍ സിംഹലം എന്ന പേരുള്ള അതിസമൃദ്ധമായ ഒരു നാടുണ്ട്. സമ്പത്തും ജൈവവൈവിദ്ധ്യവും നിറഞ്ഞ ഭൂമിയായ അതിനെ നല്ല രീതിയില്‍ ഭരിച്ചത് ചന്ദ്രസേനന്‍ എന്ന രാജാവായിരുന്നു. ധര്‍മ്മജ്ഞനും പ്രശാന്തനും രാജാവെന്ന നിലക്ക് പ്രജകള്‍ക്ക് രക്ഷയും ശിക്ഷയും നല്‍കാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ളവനുമായിരുന്നു രാജാവ്. സര്‍വ്വധര്‍മ്മങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിനു വശമായിരുന്നു. രാജാവ് ധനുര്‍വേദത്തില്‍ അഗ്രഗണ്യനുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സ്വഭാവത്തിനൊത്തവളും സുന്ദരിയും സുഭഗയുമായ രാജ്ഞിയുടെ പേര് ഗുണവതി എന്നായിരുന്നു. പേരിനു ചേര്‍ന്ന സദ്‌സ്വഭാവം, ഭര്‍ത്തൃഭക്തി, സൌന്ദര്യം കുലീനത എല്ലാം കൊണ്ട് രാജ്ഞി കൊട്ടാരത്തെ അലങ്കരിച്ചു. അവര്‍ക്ക് ആദ്യമായി ജനിച്ചത് അതിസുന്ദരിയായ ഒരു പുത്രിയാണ്. മന്ദോദരി എന്നവള്‍ക്ക് പേരിട്ടു.


തിങ്കള്‍ക്കലയുടെ തിളക്കമാര്‍ന്ന വളര്‍ച്ചപോലെ ആ ബാല പെട്ടെന്ന് വളര്‍ന്നു. അവള്‍ക്ക് പത്തു വയസ്സായപ്പോള്‍ മുതല്‍ രാജാവ് കുമാരിക്ക് ചേരുന്ന വരനെ അന്വേഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. മദ്രദേശത്തെ രാജാവ് സുധന്വാവായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പുത്രന്‍ കംബുഗ്രീവന്‍ കുമാരിക്ക് ചേര്‍ന്ന വരനാണെന്ന് ബ്രാഹ്മണര്‍ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു. രാജാവ് രാജ്ഞിയോടും രാജ്ഞി മകളോടും ഈ വിവാഹാലോചനയെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചു. ‘നിന്‍റെ അച്ഛന്‍ നിന്നെ കംബുഗ്രീവന്  വിവാഹം ചെയ്തു നല്‍കാന്‍ ആലോചിക്കുന്നു. നിനക്കും സമ്മതമാണല്ലോ?’


കുമാരി അമ്മയോട് ആദരവോടെ പറഞ്ഞു:’ അമ്മേ, എനിക്ക് ഭര്‍ത്താവ് വേണ്ട. വിവാഹ ജീവിതത്തില്‍ എനിക്ക് താല്‍പ്പര്യമില്ല. എനിക്ക് തപസ്സു ചെയ്യണം. ഒരാളുടെ കീഴില്‍ അസ്വതന്ത്രയായി കഴിയാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. മുക്തിക്ക് കൊതിക്കുന്ന എനിക്ക് ഒരു ഭര്‍ത്താവുണ്ടായത് കൊണ്ട് എന്താണ് നേട്ടം? സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നെയാണ് മോക്ഷം എന്ന് വേദശാസ്ത്രങ്ങളും പറയുന്നു. വിവാഹസംസ്കാരവേളയില്‍ ‘നിനക്ക് അധീനയായി ഞാനെന്നും വര്‍ത്തിക്കാം’ എന്ന് ശപഥം എടുക്കണം. ഭര്‍തൃഗൃഹത്തിലാണെങ്കില്‍ ആ വീട്ടുകാര്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കണം, ഭര്‍ത്താവിന്റെ ഹിതമനുസരിച്ച്‌ ഓരോന്ന് ചെയ്തു കൊടുക്കണം. ചുരുക്കത്തില്‍ ഒരു ദാസിയെപ്പോലെ അവിടെ കഴിയണം. അതൊക്കെപ്പോരാഞ്ഞ് ഈ ഭര്‍ത്താവ് മറ്റൊരുത്തിയില്‍ ആകൃഷ്ടനായി അവളെയും വിവാഹം ചെയ്തു കൊണ്ട് വന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍പ്പിന്നെ സ്വൈര്യക്കേടായി. സപത്നീദുഖത്തില്‍പ്പരം എന്തുണ്ട്? പൊതുവില്‍ നാരികള്‍ പരാധീനരാണ്. സ്വപ്നം പോലുള്ള ഈ സംസാരത്തില്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ഭര്‍തൃമതിയായാല്‍ ദുഃഖം ഏറുകയേ ഉള്ളു. പണ്ട് ഉത്താനപാദന്‍റെ മകനും ധ്രുവന്‍റെ അനുജനുമായ ഉത്തമന്‍ നിരപരാധിയായ തന്‍റെ പത്നിയെ കാട്ടിലുപേക്ഷിച്ച കഥ ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇനി ഭര്‍ത്താവ് മരിച്ചാലോ അപ്പോഴും വലിയ ദുരിതമാണ് അവളെ കാത്തിരിക്കുന്നത്. കാന്തന്‍ ദേശയാത്രയ്ക്ക് പോയിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരുവള്‍ക്ക് അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന വിരഹം എത്ര വലുതാണ്‌? അവനുമായി സുഖിച്ചു കഴിയേണ്ട ആ കാലമത്രയും അവള്‍ വിരഹത്തീയില്‍ നീറിക്കഴിയണം. എനിക്കിങ്ങിനെയൊരു ഭര്‍ത്താവിനെ വേണ്ട.’



മകള്‍ ഇത്രയും തീര്‍ത്ത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ വിവരം രാജ്ഞി രാജാവിനെ അറിയിച്ചു. രാജാവ് അവളുടെ ഇംഗിതം പോലെയാവട്ടെ എന്ന് കരുതി വിവാഹത്തിന് അവളെ നിര്‍ബന്ധിച്ചില്ല. എന്നാല്‍ മാതാപിതാക്കളുടെ ഒപ്പം കൊട്ടാരത്തില്‍ സുഖിച്ചു കഴിയുന്ന അവളില്‍ കാലം കാമവികാരങ്ങള്‍ വളര്‍ത്തി. കൂടെയുള്ള തോഴിമാര്‍ ഒരു വേളികഴിക്കാന്‍ അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും ആ സുന്ദരി താന്‍ മുന്‍പ് പറഞ്ഞുപോയ തത്വങ്ങള്‍ മുറുകെപ്പിടിച്ചു വാശിയോടെ നിന്നു. ഒരുദിവസം തോഴികളുമായി കുളിക്കാന്‍ പോവുമ്പോള്‍ പൂത്തുലഞ്ഞ വള്ളിച്ചെടികള്‍ കണ്ടു. അതില്‍ നിന്നും പൂക്കളിറുത്ത് അവള്‍ കളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ കോസലരാജ്യത്തെ രാജാവ് ആ വഴി വന്നു. വീര പരാക്രമിയായ വീരസേനന്‍ രഥമേറി മുന്‍പിലും സൈന്യം പിറകിലുമായി വരുന്നു. ‘കാമദേവനെപ്പോലെയൊരാള്‍ തേരിലേറി വരുന്നത് കണ്ടോ രാജകുമാരീ‘ എന്നൊരു തോഴി മന്ദോദരിയോട് ചോദിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും രാജകുമാരന്‍ അവരുടെ മുന്നില്‍ വന്നു രഥം നിര്‍ത്തി. ‘ആരാണീ സുന്ദരി? ആരുടെ മകളാണിവള്‍?’ എന്നദ്ദേഹം തോഴിയോടു ചോദിച്ചു. തോഴി മിടുക്കിയായിരുന്നു. അവള്‍ ചോദിച്ചു: ‘ആദ്യം അങ്ങാരാണെന്നു പറയൂ. അത് കഴിഞ്ഞ് കുമാരിയുടെ കാര്യം പറയാം. അങ്ങിപ്പോള്‍ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്?’


‘അതി സുന്ദരവും പുകള്‍ പെറ്റതുമായ കോസലമെന്ന രാജ്യത്തെപ്പറ്റി കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ? അവിടത്തെ രാജാവാണ് ഞാന്‍. ഇപ്പോള്‍ രഥമോടിക്കവേ ഞാന്‍ വഴി തെറ്റി വന്നു എന്നേയുള്ളു.’ ‘രാജാവേ, ചന്ദ്രസേനരാജാവിന്‍റെ മകള്‍ മന്ദോദരിയാണ് ഈ കുമാരി. ഞങ്ങള്‍ തോഴിമാരൊത്ത് ഉല്ലസിക്കാന്‍ വന്നതാണ്.


അപ്പോള്‍ രാജാവ് തോഴിയോടു പറഞ്ഞു: ‘നീയൊരു മിടുക്കിയാണ്. നീയാ രാജകുമാരിയോടു പറയൂ ഞാന്‍ കാകുല്‍സ്ഥനായ രാജാവാണ്. എന്നെ ഗന്ധര്‍വവിധിപ്രകാരം വേളി കഴിക്കുക. ഞാന്‍ അവിവാഹിതനാണ്. ഗാന്ധര്‍വ്വം വയ്യെങ്കില്‍ യഥാവിധി വിവാഹവും എനിക്ക് സമ്മതം തന്നെ. എനിക്കൊരു കുലകന്യകയെ വേണം. ഞാന്‍ അവള്‍ക്ക് അനുരൂപനായിരിക്കും’


രാജാവ് പറഞ്ഞത് കേട്ട തോഴി ‘സൂര്യവംശജനായ ഒരു രാജാവ് നിന്നെ മോഹിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു. വയസ്സ്. കുലം, യോഗ്യതകള്‍, സൌന്ദര്യം എല്ലാംകൊണ്ടു നിനക്ക് ചേര്‍ന്ന ഒരുവന്‍. വിവാഹപ്രായമായിട്ടും നീയിങ്ങിനെ വിരക്തയായി ജീവിക്കുന്നത് നിന്റെ അച്ഛനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു. നിന്നെ വിവാഹ ജീവിതത്തിനായി പ്രേരിപ്പിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞാണ് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ നിന്‍റെ തോഴിമാരായി കൂടെ അയച്ചിട്ടുള്ളത്. നീയിതുവരെ വാശിപിടിച്ചു നിന്നത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞില്ലെന്നെയുള്ളു. സദാ ശാസ്ത്രം പറയുന്ന നീ ഭര്‍തൃശുശ്രൂഷകൊണ്ട് സ്ത്രീയ്ക്ക് സ്വര്‍ഗ്ഗം നേടാം എന്ന് പറയുന്ന ശാസ്ത്രങ്ങളും ഉണ്ടെന്നറിയണം.‘ എന്നാല്‍ രാജകുമാരി തോഴിയുടെ അഭിപ്രായം തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ‘ആ നാണമില്ലാത്ത രാജാവിനോട് എന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കാതെ ഇവിടെ നിന്ന് പോകാന്‍ പറയൂ. ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ കഠിനമായ തപസ്സാണിനി അനുഷ്ഠിക്കാന്‍ പോവുന്നത്.’



‘കുമാരീ, കാമനെ ജയിക്കാനോ കാലത്തെ നേരിടാനോ നമുക്കാവില്ല. ഞാന്‍ പറയുന്നത് കേട്ടാലും. ഈയവസരം പാഴാക്കിയതില്‍ പിന്നീട് നീ ദുഖിക്കും ‘ എന്ന് തോഴി വീണ്ടും പറഞ്ഞു നോക്കി. ‘സാരമില്ല, ദൈവഹിതം പോലെ വരട്ടെ. ഏതായാലും ഞാന്‍ വിവാഹമേ കഴിക്കാന്‍ പോവുന്നില്ല’ എന്ന് മന്ദോദരി ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.


മഹിഷന്‍ തുടര്‍ന്നു: രാജാവിനോട് കുമാരിക്ക് വിവാഹത്തില്‍ താല്‍പ്പര്യമില്ലെന്നറിയിച്ചപ്പോള്‍ രാജാവ് മനസ്ഥാപത്തോടെ കൊസലരാജ്യത്തിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി.



പുനരാഖ്യാനം: ഡോ. സുകുമാര് കാനഡ. ശ്രീ ടി എസ്. തിരുമുന്പിന്റെ ഭാഷാവിവര്ത്തനം, ശ്രീ എന് വി. നമ്പ്യാതിരിയുടെ മൂലം വിവര്ത്തനം, എന്നിവയെ അവലംബിച്ച് എഴുതിയത്

തൈപ്പൂയ്യം മകരം 28 ( ഫെബ്രുവരി 10 ) വെളളിയാഴ്ച - ഓം ശരവണ ഭവഃ



തൈപ്പൂയ്യ വ്രതം തൈപ്പൂയ മാഹാത്മ്യം

ഈ വർഷത്തെ തൈപ്പൂയ്യം മകരം 28 ( ഫെബ്രുവരി 10 ) വെളളിയാഴ്ചയാണ്
മകരമാസത്തിലെ ഒരു വിശേഷമാണ് തൈപ്പൂയ്യം. പരബ്രഹ്മസ്വരൂപനും സുഖദായകനുമായ ഭഗവാൻ സുബ്രഹ്മണ്യനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി ദുഃഖങ്ങൾ അകറ്റി ആഗ്രഹസാഫല്യം കൈവരിക്കാൻ ഷഷ്ഠി വ്രതമാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം.

തൈപ്പൂയ വ്രതമെടുക്കുന്നവർ മൂന്നു ദിവസം മുൻപ് മുതൽ ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കുകയും മത്സ്യ - മാംസാദികൾ വർധിക്കുകയും വേണം. തലേദിവസം ഒരു നേരം മാത്രം അരിയാഹാരം കഴിക്കുക. രാത്രിയിൽ പഴവർഗങ്ങൾ കഴിക്കാം. തൈപ്പൂയ്യത്തിന് പൂർണ്ണമായും ഉപവസിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം. അതിന് കഴിയാത്തവർ പഴവർഗങ്ങൾ മാത്രം കഴിക്കുക. വ്രതദിവസങ്ങളിൽ സുബ്രഹ്മണ്യ ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തി ' ഓം വചത്ഭുവേ നമഃ ' എന്ന സുബ്രഹ്മണ്യമന്ത്രം 108 പ്രാവശ്യം ജപിക്കുക. പകലുറക്കം പാടില്ല. വ്രതദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെയും വൈകിട്ടും സുബ്രഹ്മണ്യധ്യാന മന്ത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം വീതം ചൊല്ലുന്നതും ഉത്തമമാണ്. തൈപ്പൂയ്യത്തിൻറെ പിറ്റേദിവസം സുബ്രഹ്മണ്യക്ഷേത്ര ദർശനം നടത്തി തീർത്ഥം സേവിച്ച് വ്രതം അവസാനിപ്പിക്കാം. സന്താനങ്ങൾക്ക് അഭിവൃദ്ധി, ശത്രുദോഷനിവാരണം, മുജ്ജന്മദോഷശാന്തി, പ്രണയസാഫല്യം തുടങ്ങിയ ഫലങ്ങളും തൈപ്പൂയ്യ വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തിലൂടെ കൈവരിക്കാം.


ചൊവ്വാദോഷംമൂലം വിവാഹം നടക്കാതെ വിഷമിക്കുന്നവരും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടാകാതെ ദുഃഖിക്കുന്നവരും തൈപ്പൂയ്യദിവസം മുതൽ 1 വർഷം തുടർച്ചയായി പൂയ്യം നക്ഷത്രദിവസം വ്രതമെടുത്ത് സുബ്രഹ്മണ്യക്ഷേത്ര ദർശനം നടത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ അഭിഷ്ടസിദ്ധി ഉണ്ടാകും. സന്താനഭാഗ്യത്തിനായി ദമ്പതികൾ ഒരുമിച്ച് വ്രതമെടുക്കണം.



തൈപ്പൂയ മാഹാത്മ്യം

സ്‌കന്ദായ കാര്‍ത്തികേയായ
പാര്‍വതീനന്ദനായ ച
മഹാദേവ കുമാരായ
സുബ്രഹ്മണ്യായ തേ നമഃ


മകരമാസപ്പൂയം നക്ഷത്രം തൈപ്പൂയം എന്ന് പ്രസിദ്ധമാണ്. സുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമിയുടെ ജന്മദിനമായാണ് ഭക്തര്‍ തൈപ്പൂയം കൊണ്ടാടുന്നത്.
അനേകവിധത്തിലുള്ള കാവടിയാട്ടം, ഘോഷയാത്രകള്‍, ആഘോഷങ്ങള്‍ എന്നിവ എല്ലാ സുബ്രഹ്മണ്യ ക്ഷേത്രത്തിലും നടത്തും.

ഓം നമഃശിവായ ..........
മഹാദേവനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ
ഓം ശരവണ ഭവഃ .........

എന്ന മന്ത്രം ജ്ഞാനമൂര്‍ത്തിയായ മുരുകന്‍ എന്ന സുബ്രഹ്മണ്യനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അജ്ഞാനമാകുന്ന അന്ധകാരത്തെ ഇല്ലാതാക്കാന്‍ ജ്ഞാനമാകുന്ന പ്രകാശത്തെ ഉദ്ദീപിപ്പിക്കുന്ന മന്ത്രമായാണ് ഇതെവിടെയും അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ഷഡാക്ഷര മന്ത്രത്തിലെ ഓരോ അക്ഷരത്തെക്കുറിച്ചും നമുക്ക് ചിന്തിക്കാം.


ശരവണ ഭവഃ .........

1) ശ – ധ്യാനത്തിലിരുന്ന് സര്‍വ ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കും സുഖത്തെ നല്‍കുന്നത്. ശ എന്ന ബീജാക്ഷരം യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ശങ്കരനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭഗവാന്‍ മുരുകന്‍ ശിവസുബ്രഹ്മണ്യന്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

2) ര – അഗ്നിബീജമാണ്. ഗുരുപദം ജ്ഞാനാഗ്നിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ലോകഗുരുവായവന്‍ അഥവാ പിതാവിനും ഗുരുവായവന്‍ എന്നര്‍ത്ഥം. ഓംകാരത്തിന് മഹാദേവനായ പിതാവിന് വ്യാഖ്യാനം പറഞ്ഞതുകൊണ്ടും ലോകഗുരുസ്ഥാനം ലഭിച്ചു. ശൂരപത്മന്‍ എന്ന അസുരന്‍ യുദ്ധത്തില്‍ ജലപ്രളയമായി വന്നടുത്തപ്പോള്‍ അഗ്നിയായി ആ ജലത്തെ വറ്റിച്ചവന്‍, ദേവസേനാധിപതിയായി എല്ലാ ഉത്തമരേയും കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നവന്‍ എന്ന് വ്യാഖ്യാനം.

3) വ – വരുണനെയാണ് ഈ അക്ഷരം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ജലത്തിനും കാരകമായവന്‍. ഗംഗയടക്കമുള്ള പുണ്യതീര്‍ത്ഥങ്ങളില്‍ ഉണ്ണിയായി രമിക്കുന്നവന്‍.

4) ണ – കര്‍മങ്ങളെല്ലാം ചെയ്തവസാനിപ്പിച്ച് നിഷ്‌ക്രിയത്വം കൈവരിച്ചവന്‍. ജ്ഞാനമൂര്‍ത്തിയായതിനാല്‍ എല്ലാം മുന്‍കൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചവന്‍.

5) ഭ – ചതുര്‍വേദങ്ങള്‍, ഉപവേദങ്ങള്‍, വേദാംഗങ്ങള്‍ എന്നിവയ്ക്ക് അധിപന്‍. ഗ്രഹങ്ങള്‍, നക്ഷത്രങ്ങള്‍, പന്ത്രണ്ട് രാശികള്‍ എന്നിവയെ തന്നിലൊതുക്കിയവന്‍.

6) വ – രണ്ടാമത്തെ വ എല്ലാം പരിശുദ്ധമാക്കുന്നവന്‍ എന്നത്രെ. ഇവിടെയും ജ്ഞാനാഗ്നി കാരകനാണ്.


ഓം ശരവണ ഭവഃ എന്ന ഷഡാക്ഷര മന്ത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച സുബ്രഹ്മണ്യന് ആറ് പടൈ വീടുകള്‍ എന്ന പേരില്‍ പ്രസിദ്ധമായ ആറ് ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്, പഴനി, തിരുവേരകം(സ്വാമി മല), തിരുപ്പറ കുണ്ഡ്രം, തിരുത്തണി, പഴമുതിര്‍ചോലൈ, തിരുചന്തൂര്‍ എന്നിവയാണവ. തന്റെ സര്‍വവ്യാപിത്വത്തെ വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് പഴനിയില്‍ മുരുകന്‍ മലയിലും തിരുത്തണിയില്‍ കുന്നിലും സ്വാമി മലയില്‍ നദീതീരത്തും തിരുപ്പറ കുണ്ഡ്രത്തില്‍ ഗുഹയിലും പഴമുതിര്‍ച്ചോലയില്‍ കാട്ടിലും തിരുചന്തൂരില്‍ കടല്‍ക്കരയിലും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഇവിടങ്ങളിലെല്ലാം തൈപ്പൂയം ഗംഭീരമായി ആഘോഷിക്കുന്നു.


സ്‌കന്ദായ കാര്‍ത്തികേയായ
പാര്‍വതീനന്ദനായ ച
മഹാദേവ കുമാരായ
സുബ്രഹ്മണ്യായ തേ നമഃ