കരുണ ചെയ് വാൻ എന്തു താമസം കൃഷ്ണാ !

കരുണ ചെയ് വാൻ എന്തു താമസം കൃഷ്ണാ ! 
കഴലിണ കൈതൊ ഴുന്നേൻ ! ( കരുണ ചെയ്വാൻ എന്തു.....)
ശരണാഗതൻമാർക്കിഷ്ട വരദാനം ചെയ്തു ചെമ്മേ 
ഗുരുവായൂർപുരം തന്നിൽ 
മരുവും അഖില ദുരിതഹരണ ഭഗവൻ ! ( കരുണ ചെയ്വാൻ എന്തു.....)
താരിൽ തന്വീ തലോടും ചാരുത്വം ചേർന്ന പാദം 
ദൂരത്തങ്ങിരുന്നോരോ നേരത്തു നിനച്ചാലും 
ചാരത്തു വന്നങ്ങുപചാരത്തിൽ സേവിച്ചാലും 
പാരിൽ തിങ്ങിന തവ 
പരമപുരുഷനഖലു ഭേദമേതും ! ( കരുണ ചെയ്വാൻ എന്തു.....) 
ഉരുതരഭവ സിന്ധൗ ദുരിതസഞ്ചയമാകും
തിര തന്നിൽ മുഴുകുന്ന നരതതിയ്ക്കവലംബം 
മരതക മണിവർണ്ണൻ ഹരി തന്നെ എന്നു തവ 
ചരിത വർണ്ണനങ്ങളിൽ
സകലമുനികൾ പറവതറിവനധുനാ ! ( കരുണ ചെയ്വാൻ എന്തു.....)
പിഞ്ചഭരമണിഞ്ഞ പൂംചികുരഭംഗിയും 
പുഞ്ചിരി ചേർന്ന കൃപാപൂർണ്ണ കടാക്ഷങ്ങളും 
അഞ്ചിത വനമാല ഹാര കൗസ്തുഭങ്ങളും 
പൊൻചിലമ്പും പാദവും 
ഭുവന മദന ഹൃദി മമ കരുതുന്നേൻ ! ( കരുണ ചെയ്വാൻ എന്തു.....)
ധാതാവാദിയാം ലോകത്രാതാവായുള്ള ഗുരു 
വാതപുരവരനികേത ! ശ്രീപദ്മനാഭാ !
പ്രീതി കലർന്നിനി വൈകാതെ കനിവോടെൻറെ 
വാതാദി രോഗം നീക്കി 
വരദ വിദര സകല കുശലം അഖിലം ! ( കരുണ ചെയ്വാൻ എന്തു.....)